ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วิธีเรียกที่เปลี่ยน

ชื่อตอน : วิธีเรียกที่เปลี่ยน

คำค้น : นิยายวาย BL18+ ชายxชาย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2562 12:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วิธีเรียกที่เปลี่ยน
แบบอักษร


Gun


น้องมันกินข้าวเสร็จแล้ว พากันไปเข้าคลาสเรียน ผมกำลังหยิบโทรศัพท์ เปิดเพลง เสียบหูฟังใส่หู ไอ้ฟางสาวสวยดาวมหาลัยแต่นิสัยโครตห้าว มันดึงหูฟังออกจากหูผม


"กันต์ มึงรู้จักน้องพีชด้วยหรอ ดูสนิทกันแต่..." ไอ้ฟางหยุดพูดแล้วมีไอ้ฝาแฝดพูดต่อ


"น้องดูเกร็งๆ...กลัวๆ" ไอ้ชมพู


"สรรพนามเรียกก็แปลกๆ" ไอ้มะเหมี่ยว


"เสือกกันจัง เรื่องชาวบ้าน"


เป็นเพราะผมไม่เคยให้ใครเข้าใกล้ ไม่ค่อยสนใจความรู้สึกใครสักเท่าไร ผมมีผู้หญิงเข้าหานะครับ แต่เราตกลงความสัมพันที่จะไม่สานต่อ ไม่ก้าวกาย ผมเลยไม่เคยเปิดตัวว่าคบใครจริงจัง


"มึงไม่ใช่ชาวบ้าน มึงคือเพื่อนไง" ไอ้จอมยิ้มตาหยี


"เหรออออ" ไอ้แฝดร้องพร้อมกัน


"มึงไม่ต้องเหรอ กูรู้ มึงก็อยากรู้"


"คนทำอาหารเช้า? "


ไอ้ซิน กูจะเลือกคบมึงแล้ว สัส


ผมพยักหน้าหน่อยๆ เป็นการตอบ ทำไอ้พวกเพื่อนหน้าเหว่อ


"อะไรยังไงวะ อยู่ด้วยกัน? " ไอ้ทิศเหนือถาม


"น้องเป็นคนของที่บ้าน แม่แค่ให้มาอยู่ดูแลกู แค่นั้น"


ส่วนมากกลุ่มผมไม่ค่อยมีอะไรปิดบังกัน เรื่องไหนบอกได้ก็จะตอบ ถ้าเรื่องไหนไม่ตอบพวกเราก็จะไม่เซ้าซี้กัน ผมสามารถบอกไอ้พวกนี้ได้ทุกเรื่อง พวกเรารู้จักนิสัยใจคอกันดี ถึงมันจะขี้เสือก แต่ก็เป็นเพื่อนที่ดี


"แค่นั้น? ..."


ผมไม่ตอบไหวไหล่ให้


"แต่กูชอบน้องอะ ดูนุ่มนิ่ม น่ารัก น้องก้อนนนนของพี่จอมมมม " เพราะเป็นไอ้จอม ผมถึงได้เฉยๆ


"งั้นกูเอาน้องสายฟ้า" ไอ้สองแฝดพูดขึ้นมาพร้อมกัน


เออ สมกับเป็นแฝด


"โน โน โนววว สายฟ้าต้องของพี่เจ้าจอมเท่านั้น"


"พูดงี้ ซินก็เสียใจดิ" ไอ้ทิศเหนือทำเสียงล้อ


"กูจะเอาไอ้จอมถวายใส่พานให้เลย"


พอพวกมันไม่พูดเรื่องผมต่อ ผมก็หยิบหูฟังใส่หูตามเดิมแต่ไม่ได้เปิดเพลง พลางคิดถึงเรื่องน้องมันอย่างที่ไอ้ฝาแฝดมันบอก น้องดูทั้งเกร็ง ทั้งกลัวเวลาอยู่กับผม เมื่อก่อนตอนเด็กๆ น้องไม่ใช่แบบนี้ ขี้อ้อน พูดเก่ง ถามเก่ง ตามติดผมแทบตลอดเวลา แต่พอมีเรื่องเกิดขึ้น น้องก็ดูเงียบลง ไม่ค่อยร่าเริง



---------------------


หลังจากได้ทำความรู้กับกลุ่มของคุณกันต์โดนผ่านพี่เจ้าจอมแล้ว ดูเหมือนกลุ่มพวกผมจะสนิทกับกลุ่มพี่เขามากกว่ารุ่นพี่คณะตัวเองซะอีก โดยเฉพาะพี่เจ้าจอม แทบจะตามติดไอ้สายฟ้าตลอดเวลา


เปิดเรียนมาสามอาทิตย์ ปีหนึ่งกิจกรรมเยอะมาก กิจกรรมรับน้อง งานเชียร์ งานกีฬา ส่วนเรื่องเดือนคณะจะเป็นจะตายยังไงไอ้สายฟ้าก็ไม่เอา สุดท้ายไอ้คิมเลยจำใจยอมลงแข่ง


"วันนี้พี่ไม่เรียกรวม ได้กลับเร็วแล้วเว้ย" ไอ้หม่อนเก็บของใส่กระเป๋าอย่างว่องไว


"ตีป้อมอีกสิมึง" ผมบอก ไอ้หม่อนพยักหน้าตอบ


"ไอ้ฟ้า มึงกลับก่อนป่าว เอารถกูไปได้นะ กูต้องไปซ้อมเดินดาว เดือน" ไอ้คิมหันไปคุยกะไอ้สายฟ้า


"ไม่ เดี๋ยวกลับเอง"


เก็บของเสร็จก็เดินลงมาข้างล่างตึก ไอ้หม่อนหายไปก่อนคนแรกให้เหตุผลว่ากูต้องไปแบกทีม ไอ้คิมแยกไปตึกกิจกรรมของคณะ ส่วนไอ้สายฟ้ามีพี่เจ้าจอมยืนโบกไม้โบกมือรออยู่


วันนี้ผมใช้วิธีกลับคอนโดโดยการเดิน เพราะคนรอรถเยอะพอสมควร จราจรก็ติดขัด เดินไปได้ครึ่งทางฝนดันตกซะได้ ผมเลยตัดสินใจวิ่งฝ่าฝนกลับจนถึงคอนโด


เปียก เปียกแบบจริงจังเลยครับ


ผมแสกนคีย์การ์ดเข้าห้อง กำลังจะวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างเร็ว คุณกันต์เปิดประตูห้องน้ำออกมาพอดี


ปึก โครม!!!!!


ชนเข้าเต็มแรง


ไม่เจ็บอะ


"โอ๊ย"


"ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ คุณเจ็บมากไหมครับ"

"เจ็บสิ"


"ขอโทษครับ"


"เลิกขอโทษ แล้วลุกได้แล้ว"


เพราะเขาพูดแบบนั้นผมเลยก้มมองดูตัวเอง สภาพล่อเเหลมมากครับ ทำเอาผมหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ผมนั่งคล่อมอยู่บนตักคุณกันต์ เสื้อนักศึกษาผมที่เปียกแนบเนื้อ ส่วนคุณกันต์มีแค่ผ้าขนหนูพันหมิ่นเหม่อยู่ตรงช่วงเอว


"อ้ะ" ผมกำลังจะลุกออกแต่ต้องกลับมานั่งที่เดิม มือสองข้างของคุณกันต์กดเอวผมให้อยู่กับที่ กลิ่นครีมอาบน้ำหอมๆ ติดอยู่ที่ปลายจมูก


"พีช"


"ค..ครับ คุณกันต์" ผมตอบเสียงเบา


"เลิกเรียกว่าคุณกันต์สักที"


"......"


"เรียกพี่ พี่กันต์ "


......


"หรือจะเรียก พี่จ๋าก็ได้นะ"


บู้มมม!!!!!


ฮือออ ตายแน่ ไอ้พีชตายแน่ๆ หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าจังหวะสามช่าอีก


ลมหายใจผมเหมือนจะติดขัด คุณกันต์ค่อยๆ กระชับอ้อมแขนกอดรัดผมแน่นขึ้น ริมฝีปากหยักกดลงมาที่ริมฝีปากผมเบาๆ ก่อนที่เรียวลิ้นไล้ไปตามรอยแยกที่ริมฝีปากอยู่นาน จนผมต้องเปิดปากออกรับเรียวลิ้นเข้ามา ลิ้นร้อนควานไปทั่วโพลงปากผม มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาจับต้นคอผมไม่ให้หนี มืออีกข้างกอดรัดเอวผมให้เข้าไปใกล้จนแนบชิด


"อือ อืออ" ผมใช้กำปั้นทุบอกประท้วงคนตรงหน้า เพราะเหมือนจะขาดอากาศหายใจแล้ว ริมฝีปากหยักละออกจากริมฝีปากผม เลื่อนลงมาที่ต้นคอ ดูดเม้มทั้งขบกัด จนผมรู้สึกเจ็บ


"พะ..พอ .... พอแล้วครับ"


"หื้ม? "


ผมก้มหน้างุด ซบหน้าลงตรงหัวไหล่เขา ไม่ต้องบอกก็รู้ หน้าผมตอนนี้คงพร้อมจะระเบิดแน่ๆ แค่สภาพก็ล่อแหลมพอแล้ว ยังมาทำอะไรส่อเสียดแบบนี้อีก


ใจไอ้พีชไม่ไหวแล้ว


"ทำไมเปียกแบบนี้" เขาพูดเสียงแผ่วเบา ลมหายใจยังเป่ารดที่หูผม


"ฝนตกครับ"


"เฮ้อ ไปอาบน้ำ" เขาจับตัวผมให้ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน "พรุ่งนี้รอไปเรียนพร้อมกัน เลิกเรียนโทรหาพี่ด้วย"


"คุณกั..."


"พี่กันต์" เขาพูดเสียงเข้ม จรดหน้าผากเขาลงบนหน้าผากผม ปลายจมูกห่างกันแค่เซ็นเดียว "ถ้าเรียกคุณกันต์ พี่จะจูบ"


"คะ...ครับ"


".....? "


"ครับ พี่กันต์"





Talk ..

เรียกพี่ได้ไหมมม แล้วพี่จะให้กินขนมหมื่นห้า 

ขอบคุณผู้อ่านที่น่ารักทุกท่านะคะ ♥

ความคิดเห็น