facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.1 บ่วงรักหมอซาตาน

ชื่อตอน : Ep.1 บ่วงรักหมอซาตาน

คำค้น : บ่วงรักหมอซาตาน,ซาตาน,SATAN,พีเค็น,มะปราง,ลายเส้นอักษร,บ่วงรัก,หมอ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.9k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.พ. 2562 00:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.1 บ่วงรักหมอซาตาน
แบบอักษร

ตอนที่1

เช้าวันแรกที่แสนสดใสของใครหลายๆคน  รวมไปถึงสาวสวยคนนี้ที่กำลังเดินลงบรรไดไปด้วยความมั่นใจ  นอกจากวันนี้จะเป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียนของเธอแล้ว  วันนี้ยังนับว่าเป็นวันเริ่มต้นของการเข้าสู่รั่วมหาลัยอย่างเต็มตัว  และแน่นอนว่าคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนเธอคือ มะปรางนั้นเอง

สวัสดีอย่างเป็นทางการนะคะ  ฉันกนกรัตน์ พงษ์ไพศาล หรือเรียกมะปรางก็ได้ค่ะ  เป็นลูกสาวคนเดียวของคุณเดชดำรงค์และคุณปารณี พงษ์ไพศาล เจ้าของร้านเพชรซิวเวอรี่มีชื่อเสียงในวงสังคม ไฮโซ ทั้งด้านการออกแบบและคัดสรรเพชรเม็ดงามมีคุณภาพต้องร้านเพชรซิวเวอรี่     

เพียงแค่เท้าเรียวเล็กของคุณหนูบ้านพงษ์ไพศาลแตะถึงชั้นล่างเท่านั้น  เหล่าสาวใช้ที่กำลังตั้งโต๊ะอาหารมื้อเช้าถึงกับต้องตกตะลึงในความงามของคุณหนูถึงกับอ้าปากค้าง 

"คุณหนู!......"สาวใช้ต่างยิ้มออกมาด้วยความชื่นชม คุณหนูที่เคยใส่ชุดนักเรียนเมื่อหลายเดือนก่อน ตอนนี้กลายเป็นสาวมหาลัย แถวยังมีใบหน้าที่สะสวยราวกับนางเอกระดับแนวหน้าของเมืองไทย  ยิ่งถูกแต่งแต้มด้วยเมคอัพราคาแพงบวกกับผิวพรรณที่ผุดผ่องยิ่งทำให้น่ามองน่าหลงไหล 

“คุณหนูของพี่อ้อยสวยมากเลยค่ะ"

"ใช่ค่ะ   นี้ถ้าหนุ่มๆเห็นคงต้องตกตลึงตาค้างกันเป็นแถวแน่ๆ”

“เวอร์ไปแล้ว” มะปรางอดที่จะหนิบแนมพวกพี่เขาไม่ได้  อะไรมันจะโอเวอร์ขนาดนั้นปกติก็แต่งอย่างแบบนี้

“ไม่เวอร์หรอกค่ะ  ก็คุณหนูของป้าจิ๋วสวยจริงๆนี่ค่ะ” ป้าจิ๋วแม่บ้านที่อยู่กับเรามานานและยังเป็นคนที่คอยดูแลปรางตั้งแต่ยังเล็กๆ เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับน้ำส้มคั้นในมือ

“ใช่ค่ะป้าจิ๋วพูดถูก วันนี้คุณหนูของพวกเราสวยมากๆเลยค่ะ  ปกติเห็นคุณหนูใส่ชุดนักเรียนก็ว่าสวยแล้ว  ยิ่งวันนี้เห็นคุณหนูใส่ชุดนักศึกษาแล้วยิ่งสวยเข้าไปใหญ่”

“ชมเกินไปแล้ว พอ..พอ...เดี๋ยวปรางก็ตัวลอยหรอก” ปรางยิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อคนในบ้านชอบในการแต่งตัวของปราง 

“ก็คุณหนูของป้าสวยจริงๆ” ป้าจิ๋วก็เป็นไปกับเขาด้วย

“ค่าาา.....แต่ปรางคงไม่สู้พี่อ้อยของป้าจิ๋วไม่ได้หรอก  ก็มีคนส่งดอกไม้มาให้ทั้งเช้าทั้งเย็นเลยสงสัยที่บ้านคงมีสวนดอกไม้”ปรางแอบแซวพี่อ้อยสาวใช้ในบ้าน จนเจ้าตัวบิดเขินอายไปมาแล้วหน้าก็เริ่มแดงขึ้นเรื่อยๆ

“อุ้ยยยย...คุณหนู....”

“หน้าแดงด้วย  ไม่รู้ว่าตอนนี้สถานะเรียกว่าแฟนได้หรือยังนา”

“คุณหนูอ่ะ...”

“555555”

เพียงเท่านั้นเสียงหัวเราะของทุกคนก็ดังขึ้นเมื่อเห็นพี่อ้อยอาย  จนเอามือปิดหน้า

“อ่ะๆ....ปรางไม่แซวแล้วก็ได้  แล้วนี้คุณพ่อยังไม่ลงมาหรอคะป้าจิ๋ว”

“เอ่อคือ....”

“มีอะไรหรือเปล่า  วันนี้ปรางไปเรียนวันแรกไม่อยากสาย”

“คือคุณท่านกับคุณหญิงบินไปรัสเซียตั้งแต่เมื่อคืนแล้วค่ะ”

“อะไรนะ.....” นี้ปรางฟังไม่ผิดใช่ไหม

“จริงค่ะ”

“นี้พวกท่านทิ้งปรางอีกแล้วหรอ  แล้วไม่คิดจะบอกลูกเลยใช่ไหม”

“คุณท่านไม่ได้ทิ้งหรอกค่ะ  คุณท่านติดงานด่วนจริงๆ  คุณท่านฝากสิ่งนี้เป็นการขอโทษคุณหนูด้วยนะคะ  อย่าโกรธคุณท่านเลยนะคะ”

“เฮ้อ!...คราวนี้เป็นแหวน เครื่องเพชร หรืออะไรอีกละ” ปรางก็พยายามจะเข้าใจนะ  แต่บางครั้งก็บอกกันหน่อยก็ได้  ไม่ใช่รู้จากปากคนอื่น 

“คุณหนูเปิดดูสิคะ  ป้าว่าคุณหนูต้องชอบแน่ๆ” ปรางมองดูกล่องที่ป้าจิ๋วยื่นมาให้  ก่อนจะหยิบแล้วเปิดดู

“กรี๊ดดด...รถ....พ่อซื้อรถให้ปราง” พอเห็นเป็นกุญแจรถเบนซ์เท่านั้น  สาวสวยกรี๊ดออกมาอย่างดีใจพลอยให้สาวใช้ยิ้มออกมาเมื่อเห็นคุณหนูของบ้านชอบของขวัญที่ได้จากพ่อ 

“ใช่แล้วค่ะ  จอดรอคุณหนูอยู่หน้าบ้านแล้วค่ะ"

“งั้นปรางไม่กินแล้ว”

“คุณหนู!.....คุณหนูยังไม่ทานอะไรเลยนะคะ.”

สาวใช้ต่างก็เรียกมะปรางแต่วันนี้ปรางอิ่มแล้ว  อิ่มอกอิมใจที่พ่อซื้อรถให้ในที่สุดพ่อก็ทำตามคำขอของปราง  ใช่ค่ะปรางอยากได้รถแต่ท่านบอกยังไม่ถึงเวลา  และในที่สุดวันที่ปรางมีรถเป็นของตัวเองก็มาถึงสักที  ปรางยิ้มแก้มปริก่อนจะหยิบกระเป๋าราคาแพงแล้ววิ่งออกมาหน้าบ้าน

“คุณหนูไม่ทานสักหน่อยหรอคะ” เสียงป้าจิ๋วที่วิ่งตามออกมา

“อ้ายยยย...รุ่นที่ปรางอยากได้ด้วย” ปรางไม่รอช้ารีบกดเปิดประตูพร้อมกับเข้าไปนั่งยังเบาะคนขับด้วยท่าทางหมั่นใจเต็มร้อย  ไม่ต้องห่วงปรางมีใบขับขี่และก็ขับเก่งด้วย

“คุณหนูเอาแซนวิทไปทานสักหน่อยนะคะ  ป้าขอร้อง” ป้าจิ๋วถือกล่องเล็กๆพร้อมกับน้ำขวดเล็กๆมาวางไว้ข้างๆ 

“เฮ้อ!..โอเคเดี๋ยวจะกินไม่ให้เหลือทั้งกล่องเลย ไปแล้วนะทุกคน”

“ค่ะ/ ขับรถดีๆนะคะคุณหนู”

พอปรางบอกป้าจิ๋วกับสาวใช้ในบ้านก็ขับรถบึ่งออกไปยังหน้าประตู  ก่อนจะบีบแตรให้ปรีชาเปิดประตูให้

ปรี๊ด ๆ

“รถสวยนะครับคุณหนู  ขับรถดีๆนะครับ”

พอปรีชาเปิดประตูให้เท่านั้น  รอยยิ้มของปรางฉีกกว้างเมื่อเราจะได้เป็นอิสระ  ขับรถไปเรียนเองไม่ต้องให้ลุงม่วงไปส่งอีกแล้ว

“เยส....อิสระของฉัน 55555..”

มะปรางขับรถมาตามทาง พร้อมกับเปิดเสียงเพลงร้องอย่างอารมณ์ดีมาตลอดทาง  ดูเหมือนว่าวันนี้จะเป็นวันดีของปรางนะ

.

.

1 ชั่วโมงผ่านไป

สาวสวยอย่างมะปรางก็มาถึงมหาลัยใช้เวลาขับรถจากบ้านมาเพียง 1 ชั่วโมง ซึ่งถือว่าทำเวลาได้ดีทีเดียว ก่อนจะเลี้ยวเข้ามาลานจอดรถข้างๆตึกแพทย์ศาสตร์ คณะที่ปรางเรียนนั้นแหละ

“เหลือตั้ง 30 นาทีทำอะไรดีนะ"ปรางจอดรถแล้วมองดูเวลาก็คิดว่าจะทำอะไรก่อนเข้าเรียน

"ไปรอยัยไวน์บนห้องดีกว่า” ปรางไม่รอช้ารีบเปิดประตูก้าวลงมาจากรถ  แต่ก็ไม่ลืมกล่องแซนวิทที่ป้าจิ๋วทำให้เดี๋ยวคนแก่จะน้อยใจ

“ผู้หญิงคนนั้นสวยจัง”

“ใครอ่ะแก  ดาราหรือเปล่าสวยจัง”

“นั้นสิ  สวยมากอะแก”


เพียงแค่สาวน้อยก้าวลงมาจากรถเสียงของสาวๆที่ยืนอยู่ข้างคณะก็ดังขึ้น  ก่อนผู้คนมากมายจะหันมามอง

“มะปราง..”

ปรางหันกับไปมองว่าใครเรียก  อ้าวนทีเพื่อนในห้องปรางเองแหละ รู้จักตอนปฐมนิเทศบังเอิญอยู่สีเดียวกัน

"ใช่จริงๆด้วย  นทีนึกว่าสาวสวยที่ไหนว่าจะเข้าไปจีบแล้ว"นทีเดินมาหาปราง  ก่อนจะพูดแซวเล็กน้อยเพื่อนเป็นสีสัันตามประสาหนุ่มอารมณ์ดี

“หวัดดี มาเช้าเหมือนกันนะเนี้ย”ปรางทักทายนที

“แน่นอนอยู่แล้วครับ  วันแรกเราไม่อยากมาสายแล้วนี้กล่องอะไร” นทีถาม

“แซนวิท  แม่บ้านทำมาให้นทีกินไหม”

“ไม่ละปรางกินเถอะ  ยิ่งผอมๆถ้าเราแย่งเดี๋ยวปรางไม่อิ่ม"

“เวอร์แล้ว  ปรางไม่ใช่คนกินเยอะสักหน่อย"

"เปล่าไม่ใช่แบบนั้น  เราไม่ชอบนะปรางกินเถอะ"

"โอเคร...แล้วนี้จะขึ้นเรียนเลยปะ”

“ไม่อ่ะ ขอนั่งมองสาวๆสวยๆแถวนี้สักพัก”นทียิ้มก่อนจะมองไปทางสาวๆกลุ่มหนึ่ง


“มะปราง”  ในขณะที่มะปรางกับนทีกำลังยืนคุยกันอยู่ ก็มีคนเรียกมะปรางจากด้านหลังและพอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นพี่โรมรุ่นพี่โรงเรียนเก่า

"หวัดดีค่ะ"มะปรางยกมือไหว้ก่อนนทีที่อยู่ข้างๆจะยกมือไหว้ตาม

"จะมาทำไมไม่โทรบอกพี่คะ  พี่จะได้เข้าไปรับ"มะปรางแทบอยากจะเอาหนังสือฟาดหน้าพี่โรมซะตอนนี้  เขาคงคิดว่านทีกำลังจีบปรางอยู่ใช่ไหมถึงได้พูดจาเหมือนเราเป็นแฟนกันทั้งที่เราไม่มีเบอร์กันด้วยซ้ำ

"ไม่เป็นไรค่ะ  ปรางมีรถมาเองได้แล้วถ้าจำไม่ผิด  เราไม่ได้สนิทกัน" ปรางหันไปบอก

"อึก!!!..55555...เอ่อ....ขอโทษทีครับ  ที่รักจ๊ะเดี๋ยวนทีขอตัวไปหาเพื่อนแป๊บนึงนะแล้วเดี๋ยวนทีตามขึ้นไปนะจ๊ะ”นทีกลั้นขำก่อนจะหันมาบอกปรางด้วยคำพูดชวนขนลุกแล้ววิ่งออกไป  นายทิ้งระเบิดไว้ให้ฉันนที

"นทีเดี๋ยว...." ปรางตะโกนเรียกตามหลังนทีแต่ก็ไม่ได้ผล 

"ปรางนัดเพื่อนไว้ขอตัวนะคะ" จริงๆพี่โรมตามจีบปรางตั้งแต่ ม.4 จนตอนนี้ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจ    ปรางปฎิเสธไปแล้วหลายครั้ง แล้วพี่โรมก็หายไปสักพักและก็กลับมาเริ่มจีบใหม่จนตอนนี้ปรางเริ่มเบื่อแล้ว

"น้องปรางเดี๋ยว....."


“แกดูนั้นสิ”


ในระหว่างที่พี่โรมพูดอยู่ๆก็มีกลุ่มสาวๆต่างร้องตะโกนพร้อมกับชี้ไปทางด้านหน้ามหาลัย  พอปรางหันไปก็เห็นรถสปอร์ตสุดหรู 4 คันกำลังจะผ่านหน้าคณะแพทย์ศาสตร์ ทำเอาเหล่านิสิตทั้งหญิงและชายต่างมองตามกันเป็นแถว  ไม่ว่าจะสาวแท้สาวเทียมต่างก็จ้องมองรถหรูทั้ง 4 คันนั้นไม่ต่างจากปราง 

“อยากรู้จังว่าคนขับจะหล่อหรือเปล่าแก” เสียงสาวๆต่างก็อยากเห็นว่าหน้าตาจะหล่อเหลาเหมือนกับรถคู่ใจของเขาหรือเปล่า

"อ้ายยยยย...” 

บรึ้นๆๆๆ!........

และในขณะที่ทุกคนต่างให้ความสนใจรถสปอร์ตหรูทั้ง 4 คันนั้น จู่ๆก็มีรถสปอร์ตสีดำหักเลี้ยวเข้ามายังลานจอดข้างๆตึกคณะแพทย์ศาสตร์  ยิ่งทำให้หนุ่มๆสาวๆคณะแพทย์ต่างตั้งหน้าตั้งตารอลุ้นว่าใครคือเจ้าของรถกันแน่

และที่สำคัญรถคันนั้นกำลังวิ่งตรงมาทางมะปรางและพี่โรมกำลังยืนคุยกันอยู่  มะปรางเผลอมองเข้าไปด้านในรถแต่ก็มองไม่เห็นคนขับ  กระจกรถติดฟิลม์หนาขนาดนั้น  

แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น  เมื่อจู่ๆกระจกที่มืดสนิทของรถหรูคันดังกล่าวก็ลดระดับลงจนเผยให้เห็นถึงใบหน้าคนขับ   วินาทีนั้นทำเอามะปรางสาวสวยที่มีความมั่นใจไม่เคยหวั่นไหวกับผู้ชายคนไหนถึงกลับต้องยืนนิ่ง  เขาคือพีเค็นหนุ่มหน้าตาดี ดีกรีรองประธานโรงพยาบาทที่กำลังฮ็อตมากในตอนนี้


ตึกตัก..... ตึกตัก

เสียงหัวใจของมะปรางมันดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อพีเค็นถอดแวน  ก่อนสายตาอันหล่อเหลาของเขาจ้องมองมาที่เธอ  มันยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยๆของมะปรางเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆจนน่ากลัว  

“โทษนะ ช่วยหลีกทางหน่อยฉันจะจอดตรงนี้” ปรางถึงกลับหน้าแตก  ที่เขาลดกระจกลงเพราะเรากำลังยืนขวางทางเขาอยู่ 

“ขอโทษค่ะ” พอรู้ตัวเองมะปรางก็รีบขอโทษแล้วก็เดินหนีออกมา  อ้ายยยยย.....มะปรางแกเป็นบ้าอะไรเนี้ย 

"มะปรางครับ"

"ปรางขอตัวนะคะพี่โรม"​

ปรางหันไปบอกพี่โรมที่กำลังเดินตามมะปรางมาพร้อมกับตะโกนเรียก  ปรางไม่สนใจใครทั้งนั้นตอนนี้อาย...หลังจากบอกพี่โรมเสร็จมะปรางก็ตั้งหน้าตั้งตาเดินหนีเข้าตึกทันที 


กรี๊ดดดดดดด


“พีเค็น!!!!!....กรี๊ดดดด”

ในระหว่างทางปรางก็จะได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดดีใจกันใหญ่พร้อมกับเรียกชื่อพีเค็นตลอด   ใครๆก็รู้ว่าหนุ่มหล่อหน้าตาดีคนนี้เป็นใคร เพราะรายการข่าวหลายช่องพร้อมทั้งหนังสือพิมพ์หลายฉบับ  ลงข่าวนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงมากด้วยความสามารถ  ก้าวขึ้นแท่นผู้บริหารตั้งแต่อายุยังน้อยบวกกับหน้าตาหล่อละลายของเขา  ยิ่งทำให้สาวน้อยสาวใหญ่ต่างคลั่งใคล่มอบกายถวายใจให้เขาหมด 

“พีเค็นหล่อมากอ่ะแก”

“พ่อเทพบุตรของฉัน คนนี้แหละพ่อของลูกฉัน”

"พีเค็นของฉันต่างหากย๊ะ"

“ใครดีใครได้สิ  ของแบบนี้ตบมือข้างเดียวไม่ดังนะจ๊ะ”

ในระยะห่างออกมาไม่กี่โต๊ะก็มีกลุ่มหนุ่มๆที่นั่งจับกลุ่มแซวสาวๆอยู่หน้าคณะก็ต่างพูดถึงหนุ่มหล่ออย่างพีเค็นเช่นเดียวกัน

"กูว่าแม่งคงสอยสาวๆดาวคณะไปแดกแน่เลยวะ”

“ของมันแน่อยู่แล้ว  รูปหล่อ พ่อรวย เป็นลูกชายคนเดียวของโรงพยาบาลกิจฐานันท์แถมตอนนี้ยังดำรงตำแหน่งรองประธานอีกใครไม่อยากเป็นเมียมันก็บ้าแล้ว”

"เอ่อวะ"

"แม่งบุญวาสนามันดีจริงๆ  กูต้องทำบุญกี่ชาติวะถึงจะได้แบบมัน”

"นั้นดิ  มึงดูพวกสาวๆเดินตามมันเป็นขบวนเลยวะ"

“แต่แม่งแก๊งมันมีแต่คนหล่อๆรวยๆ  ไม่ใช่แค่รวยธรรมดาเรียกได้ว่ารวยมหาศาลเลยละ  มีกินมีใช้สบายไปตลอดชาติ  แม่งพูดแล้วกูอิจฉาวะ”

เสียงซุปซิบดังขึ้นตลอดทางเดิน ไม่ว่าผู้ชายคนนั้นจะเดินไปทางไหนก็จะถูกจับตามอง ทั้งสาวแท้สาวเทียมต่างเดินวิ่งตามเป็นขบวนพร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าด  


.............................................................................................................................................

ความคิดเห็น