facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

ชื่อตอน : #Ronel(27) ฝัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 23:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(27) ฝัน
แบบอักษร

Ronel 27 

วันนี้โรเนลกลับมาประเทศไทยเพื่อจัดการปัญหาให้จบเร็วๆ.. 

เพราะในแต่ละคืนเขาแทบจะนอนไม่หลับเพราะคิดถึงแต่เรื่องของเรเน่.. 

'นายครับทางนั้นติดต่อมาอีกแล้วครับ..' 

'อืม..นัดคุยอาทิตย์หน้า' 

'ฉันจะให้บาสเตียนเป็นคนไปคุย..' 

'ครับนาย..' 

โรเนลวางแผนการทุกอย่างเอาไว้เรียบร้อยแล้ว.. 

ในระหว่างที่โรเนลรอบาสเตียนมาเจรจา เพราะเขาไม่อยากเปิดเผยตัวตนที่ไม่ใช่คนติ๋มๆให้ออฟได้เห็น.. 

เขากลัวว่าเรเน่จะรู้เรื่องนี้.. 

โรเนลเข้าเฟสเรเน่และส่องดูรูปต่างๆที่เธออัพลง.. 

โรเนลเลื่อนหาผู้ชายที่คุยกับเรเน่และเขาเคยเจอ กับทั้งคนที่มีกดหัวใจและมีแนวโน้มว่าตามขายขนมจีบเรเน่อยู่.. 

'ไม่มีใครหล่อสู้กูได้สักคน..' 

'เรเน่เธอโชคดีมากเลยนะ ที่มีผู้ชายหน้าตาดีแบบฉันมาชอบ..' 

โรเนลเลื่อนหาข้อมูลผู้ชายพวกนั้น และให้บอดี้การ์ดจัดการส่งจดหมายขู่ให้เลิกยุ่งกับเรเน่ทันที.. 

เพราะเขาไม่ต้องการให้ใครมาตามจีบเธอ โรเนลรู้ดีว่าคนพวกนี้ไม่ใช่ผู้ชายทั้งหมดที่เรเน่คุย.. 

กริ๊งงง งงงง !!!!!! 

เสียงโทรศัพท์ของโรเนลดังขึ้นมา.. 

'ว่าไงบอดี้..' 

'มาผับกู..' 

'มีเรื่องอะไร..? 

'กูเห็นเรเน่มากับผู้ชายคนหนึ่ง เธอดูไม่ค่อยเต็มใจนัก..' 

'มึงเข้าไปกันพวกเขาออกจากกันก่อน แล้วกูจะตามไป ขอเวลาแต่งตัวแปปนึง..' 

'แต่งให้ติ๋มหรือแต่งให้หล่อ..' 

'ให้ติ๋มสิวะ ..!!! 

@ผับ Bold 

โรเนลเข้ามาในผับและมองหาบอดี้ทันที เขาเห็นบอดี้นั่งอยู่ที่โต๊ะกับเรเน่แล้ว.. 

'มาแล้วครับบอดี้..' 

'อ้าว เรเน่..' โรเนลทำท่าทางว่าบังเอิญได้พบเธอ 

'โรเนล นายมาเที่ยวที่แบบนี้ด้วยหรอ..? 

'ผมมาหาบอดี้หน่ะครับ พอดีมีธุระต้องคุยกัน..' 

'บอดี้ อย่าชวนโรเนลมาในที่แบบนี้สิมันดูไม่เข้ากับเขาเลยนะ..' 

'โรเนลออกจะเรียบร้อยขนาดนี้..' เรเน่ดุบอดี้เบาๆ 

บอดี้ทำท่าทางเอียนๆขึ้นมาทันที.. 

'ไม่เป็นไรหรอกครับเรเน่..ว่าแต่เรเน่มากับใครหรอครับ..? 

โรเนลมองหาผู้ชายที่บอดี้พูดถึงแต่ก็ไม่เห็น.. 

'ไอ้แว่น ..!! 

'เรเน่ก็ต้องมากับแฟนของเธอหน่ะสิ..' 

'ไอ้ออฟ..!!! โรเนลกำหมัดแน่น แต่เขาแสดงออกได้เพียงยิ้มเบาๆ 

'นี่ออฟ อย่าไปเรียกเขาอย่างนั้น..' 

'และอีกอย่างเราไม่ใช่แฟนกันสักหน่อย..' เรเน่หันไปตำหนิออฟ 

'เลิกพูดแบบนี้สักที ..!! 

'จะแต่งงานกันในเร็วๆนี้อยู่แล้ว..!!! ออฟหันมาตวาดใส่เธอ 

'งานแต่งงานอาจไม่มีขึ้นก็ได้..!! 

'เรเน่ !!! ฉันไม่ยอมให้ไม่มีวันนั้นหรอก..!! 

โรเนลทนเห็นออฟข่มเรเน่ไม่ไหว เขาจึงส่งสายตาให้บอดี้.. 

'ฉันว่าอย่าทะเลาะกันเลยดีกว่านะ..' บอดี้พูดขึ้นมานิ่งๆ 

ออฟยอมบอดี้เพราะเขาคิดว่าบอดี้รวยมาก เหมาะแก่การผูกมิตร.. 

ส่วนโรเนลได้แต่นั่งนิ่งๆ โดยที่ไม่กล้าทำอะไร.. ทั้งที่ในใจทนดูออฟแสดงตัวเป็นเจ้าของเรเน่แทบไม่ไหวก็ตาม.. 

'อดทนนะเนล.. อีกไม่นานมึงก็ได้เอาคืนมันแล้ว..' 

'อดทนนะเนล..' โรเนลบอกกับตัวเองในใจ 

บอดี้ทำตามแผนที่คุยกับโรเนลเอาไว้ โดยที่มอมเหล้าออฟให้เมามากที่สุด.. จนออฟแทบไม่รับรู้อะไรแล้ว 

โรเนลจึงหาโอกาสนี้คุยกับเรเน่.. 

'เรเน่ครับ..ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง? 

'ก็อย่างที่นายเห็น ฉันเหมือนคนที่โดนออฟบังคับทุกอย่าง..' 

'รออีกหน่อยนะครับ แผนของผมใกล้จะสำเร็จแล้ว..' 

'โรเนลฉันรู้นะว่านายมีแผน แต่การจะทำตามแผนได้ต้องใช้เงินจำนวนเยอะมาก..' 

'ฉันไม่อยากรบกวนนาย..' 

'ไม่หรอกครับ.. ผมตั้งใจจะทำธุรกิจอยู่แล้ว..' 

'และผมไม่อยากเห็นเรเน่ต้องทนกับคนแบบนั้น..' 

'ขอบใจนะโรเนล นายเป็นผู้ชายที่ดีมากเลย..' 

เวลาล่วงเลยมายังผับปิด.. ออฟและเรเน่กำลังจะกลับบ้าน.. 

แต่..!!! ออฟออกมาเห็นรถของตนเองยางแบน ซึ่งเป็นฝีมือของโรเนลเอง.. 

โรเนลส่งสัญญาณให้บอดี้ทำตามแผน.. 

'นี่ก็ดึกมากแล้ว..' 

'เดี๋ยวฉันให้บอดี้การ์ดของฉันไปส่งพวกเธอทั้งสองคนเอง..' บอดี้พูดขึ้นมา 

'ฉันนั่งแท็กซี่ไปก็ได้..' เรเน่เกิดอาการเกรงใจ 

'ไม่ได้นะครับมันอันตราย..' โรเนลรีบห้าม 

'ให้พวกเขาไปส่งเถอะหน่า อย่าเรื่องมาก..' ออฟพูดขึ้นมาอาการเมามาก 

จากนั้นบอดี้การ์ดก็แยกรถเป็นสองคัน ส่งออฟคันหนึ่ง ส่วนเรเน่นั้นได้มากับโรเนล.. 

'โรเนล.. ฉันไม่อยากกลับบ้าน' เรเน่พูดขึ้นมา 

'มีเรื่องอะไรหรอครับ...? 

'ตอนนี้ทุกอย่างดูวุ่นวายมาก แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย..' 

'งั้นคืนนี้เรเน่ไปพักบ้านของผมก่อนนะครับ..' 

'ขอบใจนะ..' 

@บ้านตระกูล Wiry 

โรเนลให้เรเน่พักอยู่ห้องรับแขก..เรเน่นั่งเหม่อออกมาจากทางระเบียง 

'เกิดมาฉันมีอิสระในทุกเรื่อง..' 

'แต่เพราะเงินสินะ.. ที่ทำลายได้ทุกอย่าง' 

'ฉันจะหนีเรื่องพวกนี้ได้อีกนานแค่ไหนกัน..' 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก.. 

'โรเนลเองครับ..' 

แอ๊ด ด ด ด!! 

เรเน่เปิดประตูให้เขาทันที.. 

'นายมีอะไรหรอ..? 

'เสื้อผ้าผู้หญิงเอาไว้เปลี่ยนครับ..' 

'นายมีเสื้อผ้าผู้หญิงด้วยหรอ..? 

'ผมสั่งให้ลูกน้องไปหามาไว้ให้หน่ะครับ..' 

'ขอบใจมากเลยนะ..' 

'ผมขอตัวก่อนนะครับ..ฝันดีครับเรเน่' 

'ฝันดี.. โรเนล..' 

ตึก ตัก ตึก ตัก..!!!!! 

'ใจสั่นอีกแล้ว..' 

'บอกฝันดีกูด้วย..' 

'น่ารักน่าฟัดจริงๆ..' 

'คนอะไร บ้าเอ๊ยยย...!!! โรเนลรีบเดินออกมากลับห้องนอนของตนเองด้วยความเขิน 

เขาดีดดิ้นอยู่บนเตียง.. 

'เรเน่.. ฝันถึงโรเนลหน่อยนะ' 

'คิก คิก คิก.. เรเน่คนบ้า!!! 

'ทำให้เขินอีกแล้ว..' 

..เช้าวันใหม่.. 

โรเนลก็ยังคงนอนหลับไม่ตื่นสักที.. 

ส่วนเรเน่มารอเขาอยู่ที่ห้องรับแขกตั้งนานแล้ว.. 

'นี่มันเที่ยงแล้วนะ.. ทำไมโรเนลไม่ตื่นสักที..' 

'หรือว่าเขา.. ไม่สบาย' 

เรเน่รีบขึ้นบันไดไปเคาะห้องนอนเขาทันที.. 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก..!! 

'อ้าว.. ไม่ได้ล็อคหนิ' เรเน่จึงเปิดประตูเข้าไป และจับตัวเขาดูทันที เพราะกลัวว่าจะตัวร้อน.. 

'ตัวก็ไม่ร้อนหนิ..' 

หมับ บบบบบ บบบ!!!! 

โรเนลคว้ามือเรเน่เข้ามากอด.. 

'เรเน่หรอ.. ตามเข้ามาแม้ในความฝันเลยนะ..' โรเนลท่าทางงัวเงีย 

ฟอด ดด ดด ด!!!! 

'มือหอมจังเลย..' 

'มือนิ่มด้วย..' โรเนลออดอ้อนเหมือนลูกหมา เขาคิดว่าตนเองอยู่ในความฝัน.. 

'หอมและนิ่มมากเลยหรอ..? เรเน่ถามขึ้นมายิ้มๆ ปนกับความขำ 

'ใช่.. หอมและนิ่มมากเลย' 

โรเนลตอบเสร็จก็หยุดชะงักทันที.. 

เขาลืมตาตื่นขึ้นมา จึงรู้ว่านี่มันไม่ใช่ความฝัน..!!! 

'เรเน่..!!!! 

'ใช่.. ฉันเองฝันดีไหม..? 

'เอ่อ.. คือ..' โรเนลมองมือของเธอที่เขาจับมาหอมและกอดก็รีบปล่อยทันที 

'ขอโทษนะครับ..' 

'ว่าแต่เรเน่เข้ามาในห้องนอนผมได้ยังไง..? 

'ประตูไม่ได้ล็อค.. ตอนนี้เที่ยงแล้วเห็นนายยังไม่ตื่น..' 

'ฉันนึกว่านายจะป่วยก็เลยมาดู..' 

'เที่ยงเองหรอเนี่ย..? 

'นายพูดว่าอะไรนะ..? 

'โอ้โห!!! เที่ยงแล้วหรือเนี่ย..!! 

'ขอโทษนะครับที่ทำให้รอ..' 

'ไม่เป็นไร.. ลงไปทานอาหารกันเถอะ' 

'ฉันทำไว้รอนายสุดฝีมือเลยนะ..' 

'เรเน่ทำเองหรอครับ...? 

'อื้มมม ใช่..' 

'ผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ..' 

'ขอห้านาที..' โรเนลรีบวิ่งไปอาบน้ำด้วยความเร็ว เรเน่มองตามหลังโรเนลไปก็อดยิ้มไม่ได้..ในความน่ารักของเขา 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว