ภาคสองนี้เราจะพยายามแต่งให้ดีกว่าเดิมนะคะ ขอคำชี้แนะด้วยนะ ><

บทที่ 12 รักษาคนป่วย (NC Suga x Jimin)

ชื่อตอน : บทที่ 12 รักษาคนป่วย (NC Suga x Jimin)

คำค้น : BTS kookv

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.3k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.พ. 2562 13:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12 รักษาคนป่วย (NC Suga x Jimin)
แบบอักษร

XII

รักษาคนป่วย



สิ้นประโยควาบหวาม ยอดอกสีชมพูก็โดนนิ้วอุ่นขยี้คลึงจนเม็ดถันแข็งชัน แต่ครั้งนี้จีมินออกแรงดิ้นผิดกับเมื่อกี้ที่ยังให้ความร่วมมือเสียดิบดี

"ถ้ากิไม่ใส่ จีมก็ไม่ให้นะ!"

"ไม่เอาน่าจีม" ยุนกิยิ้มพราว พร้อมจับมือเล็กที่คอยปัดป้องไว้ กดข้อมือทั้งสองให้จมกับหมอน "กิสัญญาว่าจะรับผิดชอบ นะ"

"ไม่เอา..." ร่างเล็กเบ้หน้าทำท่าจะร้องไห้เหมือนเด็กถูกขัดใจ จะเป็นเมียเขาแล้วยังมาทำดื้ออีก

"ไม่อยากลองมีเด็กกับกิเหรอ"

คนได้ยินรีบส่ายหน้า "จีมยังไม่พร้อม"

"แล้วคิดว่ากิทนได้เหรอจีม รู้ไหมว่ากิรอวันนี้มานานแค่ไหน"

"แต่จีมยังไม่พร้อมจริงๆ"

คนตัวขาวยิ้มอีกครั้งอย่างเอ็นดู เขารวบข้อมือบางให้ชูเหนือศีรษะก่อนใช้อีกมือปลดเข็มขัดตัวเอง จีมินที่เห็นก็รีบหุบขาแน่นพร้อมส่งสายตาอ้อนวอน แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งทำแบบนั้น ปีศาจหนุ่มคนนี้ก็ยิ่งอารมณ์พุ่งพล่านเป็นเท่าตัว

"ยุนกิ! จีมเจ็บนะ" น้ำเสียงของคนตัวเล็กเริ่มแข็งกระด้างเมื่อข้อมือถูกรัดโดยเข็มขัดเส้นหนา

แต่ยุนกิไม่สน หนำซ้ำดวงตายังทอประกายสีฟ้าวูบอย่างตื่นเต้น "ก็จีมทำให้กิไม่อยากอ่อนโยนเอง"

"มันใช่ที่ไหนกันเล่า! อ๊ะ..."

เสียงบ่นถูกอุดโดยริมฝีปากสีซีด ยุนกิแหย่ลิ้นเข้าไปอย่างคุกคามพร้อมทั้งบดขย้ำปากอิ่มสีหวาน ลิ้นร้อนชื้นกวาดไปตามแนวฟันก่อนหยอกเย้ากับลิ้นเล็ก จีมินครางเสียงแผ่วๆยามที่ลิ้นตัวเองถูกตักช้อน ถูกดัน โดนตวัดไล้ไปรอบๆเป็นวงกลม แถมยังถูกดูดดุนอย่างกระหายอีก

ระหว่างที่เขากำลังเคลิ้มไปกับการแลกลิ้น มือที่ไม่เคยอยู่นิ่งของยุนกิก็ค่อยๆลูบขึ้นมายังหน้าท้อง ชายเสื้อเลิกขึ้นสูงเมื่อมือใหญ่โอบตะโบมหน้าอกราบ เคล้าคลึงอย่างเมามันส์ นิ้วอุ่นกดลงไปบนตุ่มไตสลับสะกิดแรงๆ ทำเอาผู้ถูกกระทำครางไม่ได้ศัพท์

"ยะ... ยุนกิ อื๊อ พอเถอะ"

คนตัวขาวไม่สนใจคำห้ามนั้น กลับไต่จูบมาที่ซอกคอขาวแสนหวาน ดูดเม้มทักทายให้หนึ่งที แล้วค่อยย้ายมายังยอดถันสีชมพูที่ชูเด่นหราล่อแมลงตัวผู้อย่างเขา ลิ้นชื้นปาดลงไปเป็นทางยาว ตามด้วยริมฝีปากแห้งผากจนร่างเล็กบิดเร้า ราวกับทุกส่วนในร่างเริ่มเขม็งเกลียว เขาหอบหายใจ ทำได้เพียงนอนรับสัมผัสทรมานอันวาบหวาม ยุนกิดูดอีกครั้ง จากนั้นก็ขบกัดเม็ดนั้นเบาๆ สร้างความเสียวสะท้านจนจีมินอยากกรีดร้องให้รู้แล้วรู้รอด

"ทุกอย่างของจีมดูอ่อนไหวไปหมดเลย" เขาเอ่ยเสียงพร่า ลมหายใจยังคงรุนแรง "อยากรู้จังว่าตรงนี้จะเป็นเหมือนกันรึเปล่า"

"อย่านะ..."

แต่ยุนกิแปลคำพูดนั้นเป็นความหมายตรงข้าม เขาเกี่ยวขอบกางเกงขาสั้นให้กองกับเข่า แล้วกระตุกอันเดอร์แวร์ตัวขาวลงไป เผยแท่งเนื้อที่นอนสงบนิ่งและกำลังขยายขึ้น เขายิ้มกริ่ม เลื่อนหน้าเข้าไปหายใจรดจนร่างเล็กตัวสั่นเทิ้ม เขาจูบแก่นกายของคนรักอย่างอ่อนโยนก่อนยืดตัวขึ้น ส่งมือตัวเองชักรูดให้อีกฝ่ายด้วยจังหวะเนิบนาบ จีมินเกลียดสีหน้ายุนกิในตอนนี้ที่สุด สีหน้าที่บ่งบอกถึงชัยชนะและหื่นกระหาย

"อื้มมม ยุนกิ อึ๊... ขอร้องล่ะ ปล่อยจีม"

"ถ้าปล่อยแล้วต้องขึ้นคร่อมกินะ"

คนตัวเล็กระงับความหงุดหงิดไม่ได้ "บอกให้ปล่อย! อึ้ก โอ๊ยยย"

ความเสียวแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัดเมื่อช่องทางถูกรุกราน ยุนกิสอดนิ้วกลางเข้าหาโพรงอุ่นร้อนจนหมดข้อ ค่อยๆถอนออกและดันใหม่ รีดเร้นเสียงครางหวานของคนรักได้เป็นอย่างดี พระเจ้า ยุนกิกำลังทำให้เขาเกือบคลั่ง มันอึดอัดและก็ปวดหนึบ แต่กลับรู้สึกดีอย่างเหลือเชื่อ เขาเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน

"อีกนิ้วไหม"

เขาไม่ตอบและไม่พยักหน้า ความรู้สึกมันยุ่งเหยิงเกินกว่าจะตัดสินใจได้

ร่างสูงถือว่าความเงียบนั้นเป็นคำตอบ นิ้วที่สองถูกสอดเข้าไปก่อนชักเข้าออกเหมือนนิ้วแรก จีมินร้องคราง ลมหายใจหอบถี่ขึ้น ชีพจรเต้นระรัวโดยเฉพาะตรงฐานคอทำให้เขาต้องกลืนน้ำลาย อยากจะออกไปจากความรู้สึกแปลกใหม่นี้ แต่ขณะเดียวกันก็อยากเสพติด เขาปรือตามองอีกฝ่าย และเป็นต้องใจเต้นแรงเมื่อรู้ว่าตัวตนของร่างสูงพองคับเต็มเป้ากางเกง 

"จีมเนี่ย ไร้เดียงสาจนน่าทำลายเลยนะ" เขาบอกแบบนั้นหลังจากเห็นแววตาตื่นตระหนกของคนตัวเล็ก "น่าทำให้เป็นของกิแค่คนเดียวจริงๆ"

ไม่ว่าเปล่า ยุนกิดึงขาเรียวเล็กออกจากกางเกงบนเข่าทีละข้าง ปลดตะขอกางเกงตัวเองก่อนรูดซิปและควักความเป็นชายออกมา จีมินเบิกตาโตกับขนาดของมัน เขาถูกปล้นจูบโดยปากอุ่นอีกครั้ง ขณะที่กำลังโดนแย่งอากาศหายใจอยู่ คนตัวขาวก็แทรกตัวเข้ามาตรงกลาง อุ้มขาเขาไปพาดบ่า จากนั้นก็รู้สึกเหมือนมีอะไรป้วนเปี้ยนแถวช่องทาง 

ร่างสูงยังคงมอบจูบให้อีกคนเคลิ้มและเป็นการเบี่ยงเบนความสนใจ เพราะรู้ว่าคนตัวเล็กต้องโวยวายแน่ เขากำเจ้าเข็มฉีดยาแท่งใหญ่ไปจ่อถ้ำสวาท กดสะโพกลงไปอย่างช้าๆ... และเบาๆ

"ฮึก อื้อออ!"

น้ำตาร่วงแหมะเป็นสายในยามที่ช่องทางปริขาด จีมินอยากจะเอียงสะโพกหนีแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะเรียวขาที่พาดบนไหล่ทำให้ตัวเขาเหมือนโดนกักขัง ไหนจะข้อมือที่ถูกพันธนาการด้วยสายเข็มขัดเย็นเฉียบ จึงทำได้เพียงนอนรับความเจ็บปวดและความอึดอัดอย่างไร้หนทาง

"ขอขยับนะ"

ความแข็งขืนนั้นเริ่มเคลื่อนไหว มันเต็มแน่นอยู่ข้างในจนจีมินรู้สึกเหมือนจะแตกเป็นร้อยๆชิ้น สิ่งนั้นเชือดเฉือนเขาอย่างนิ่มนวล ราวกับกลัวเขาจะบุบสลายหรือไม่ก็สลบไป และความเจ็บยิ่งเพิ่มพูนเมื่อมันเร่งจังหวะเป็นเร็วขึ้นเรื่อยๆ แต่ไม่ได้รุนแรง

"อ๊ะ ยุนกิ... อื้อ! จีมเจ็บ" เขาอ้อนวอน

"ซี๊ด... ทนหน่อยจีม... และก็อย่าเกร็ง" ทว่ายุนกิยังคงดื้อดึงแถมดันตัวเข้าไปลึกขึ้นอย่างเอาแต่ใจ

"โอ๊ย! ฮึก"

ร่างเล็กเริ่มสั่นไปตามแรง การขยับของร่างสูงก็ดูจริงจังมากขึ้นจนกลายเป็นกระแทก ความเจ็บลดลงถูกแทนที่ด้วยความจุกและความซ่านกระสัน เหมือนกับว่าทั้งร่างถูกดูดพลังไป รวมถึงอารมณ์ต่อต้านที่ค่อยๆหายเข้าไปทุกที เสียงครวญครางของเขาเริ่มมีเสียงหนึ่งวิ่งคลอ มันเป็นเสียงที่ค่อนข้างน่าอาย และดังออกมาจากช่วงล่างที่กำลังเชื่อมต่อกัน

"อ๊ะๆๆ อั๊ง! ยุนกิ อือ..."

"เรียกว่าชูก้า"

"อึ้ก พี่... พี่ชูก้า อ๊าาา!"

เสียงครางชื่อกลายเป็นตัวปลุกเร้าอารมณ์ของร่างสูง ศึกรักครั้งนี้ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น สะโพกสอบยัดเยียดตัวตนเข้าไปอย่างเร่าร้อน เต็มไปด้วยความหิวกระหาย จีมินรู้สึกว่าผิวตัวเองโดนแผดเผา ความคิดกระเจิดกระเจิงเรียงกลับไม่ถูก เอาแต่จดจ่ออยู่กับแท่งปราถนาที่กำลังบดอัดเข้ามารัวเร็ว ทำเอาเขาหายใจยากขึ้นเป็นทวีคูณ

ตัวเขาเริ่มแตกละเอียดอยู่ใต้ร่างอีกฝ่าย เรี่ยวแรงหายฮวบ เนื้อตัวอ่อนปวกเปียก ยุนกิครางชื่อเขาไม่หยุดก่อนโน้มลงมากอดรัด ทำให้เขารับรู้ถึงน้ำหนักที่กดทับลงมาและแรงเสียดสีแถวหน้าท้อง รวมทั้งความร้อนที่แผ่ซ่านเข้ามาอย่างช้าๆ 

ทันใดนั้นร่างเล็กก็เริ่มรู้ว่ามีบางอย่างกำลังมาถึง เห็นขอบประตูสวรรค์อยู่รำไร และแรงกระแทกครั้งสุดท้ายทำให้เขาไปถึงฝั่งฝันนั้น พวกเขาปลดปล่อยพร้อมกันจนความสุขวิ่งห้อมล้อม

"แฮ่ก... แฮ่ก... อ๊ะ!?" จู่ๆสิ่งที่อยู่ข้างในก็แข็งตัวขึ้นและเริ่มต้นขยับอีกครั้ง แต่คราวนี้ชักช้ากว่าตอนแรกนัก เขาเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อผิวหนังของยุนกิหลุดลอก กลายเป็นร่างที่เต็มไปด้วยเกล็ดสีขาว รูปร่างแบบมนุษย์เปลี่ยนเป็นร่างเรียวยาว ใบหน้าหล่อเหลาก็พลอยแบนและยืดออก กระทั่งมาอยู่ในร่างของงูหางกระดิ่งยักษ์ที่ตัวยาวกว่างูทั่วไป นัยน์ตาสีฟ้าแสนเย็นเยียบกำลังสะกดเขาไว้

หน้าท้องแบนราบถูกทับด้วยลำตัวยาวและเกล็ดเลื่อมพราย จีมินไม่เคยเห็นยุนกิในร่างงูมาก่อน มันจึงทำให้เขารู้สึกอึ้งเล็กน้อย พร้อมทั้งหลงเสน่ห์ไปในเวลาเดียวกัน

"กลัวเหรอ"

เขาส่ายหน้า จ้องมองงูตัวเผือกพันร่างของเขาไว้แบบหลวมๆ ช่างเป็นสัมผัสที่อ่อนโยนจริงๆ และยังทำให้เขาใจเต้นแรงได้อย่างน่าประหลาด 

สิ่งที่เป็นอวัยวะสืบพันธุ์ค่อยๆโผล่แลบจากเกล็ดใต้โคนหาง ดูแปลกเหลือเกิน มันมีสองแท่งและมีลักษณะคล้ายท่อ สีแดงมันเลื่อมไปทั้งโคน ห่างไกลจากของคนลิบลับ นี่แฟนเขาจะเอามันเข้ามาข้างในจริงเหรอ

"ขอเข้าไปนะ"

"อืม..." เขาพูดไม่ออกเลย ไม่รู้ว่าจะตอบยังไง

เสียงแผลบดังขึ้นเมื่อลิ้นสองแฉกไล้บนแก้มใส จีมินหลับตาพริ้ม ร้องครางให้กับช่องทางตัวเองที่โดนแท่งร้อนถูไถ มันคลอเคลียอย่างทักทายครู่หนึ่ง ก่อนที่แท่งแรกจะแยงเข้ามาในปากถ้ำ ยัดเข้ามาช้าๆกระทั่งมิดด้าม จากนั้นก็เริ่มเป็นในแบบของมัน แท่งแดงฉ่ำครูดไปมาในโพรงอุ่นแน่น เขาก็ตอดรับมันกลับด้วยอารมณ์สวาท จนกลายเป็นตัวกระตุ้นให้มันสาวเข้าออกเร็วขึ้น หนักหน่วงขึ้น เขาร้องคราง จู่ๆสะโพกก็ขยับรับแบบอัตโนมัติ น้ำหล่อลื่นมันทำให้เขาชุ่มและเริ่มสนุกในการเด้งสวน

"อ๊ะ อ๊าๆๆ เร็วอีก อื้ม ขอเร็วๆ"

ยิ่งงูขาวกระทุ้งเข้ามาแรงๆเขาก็ยิ่งเสียวไปทั่วท้อง มันร้อนและก็เปียกชุ่มมากๆ เพราะยุนกิเล่นปล่อยออกมาตลอดเวลาแบบนี้ ทำเอารู้สึกลื่นไปหมด เขาจำไม่ได้แล้วว่าช่องทางตัวเองเคยปวดปลาบ แต่มันเสียวสุดยอดจริงๆ

"อืม อย่าตอดกันแน่นแบบนี้สิ ซี๊ด..."

"อ้าส์... อ๊ะ อั๊งๆๆ!"

ร่างของเขาสั่นคลอนอย่างรุนแรงเมื่องูขาวซอยหางเสียถี่ยิบ พอหลุดออก มันก็กระแทกกลับเข้าไปใหม่จนเขาเสียววาบ ทั้งรัวเร็ว ทั้งลึก ความรู้สึกแปลกใหม่นี้เขาไม่เคยพบเคยเจอมาก่อน

ท้องของเขาอัดแน่นไปด้วยน้ำรักของงูขาว พอมันไหลล้นออกมาเปรอะที่นอน อีกฝ่ายก็ถอนตัวตนออกและยัดอีกแท่งเข้าไปอย่างไม่รีรอ ไร้สัญญาณเตือน จากนั้นก็ระบายความปราถนาใส่ช่องทางเขาอีกครั้ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดื่มด่ำความสุขอย่างไม่รู้ลืม และไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

"อ๊ะ อ๊าาา!"

เขาปลดปล่อยเป็นรอบที่สองขณะที่เจ้างูตัวเขื่องยังกระแทกอยู่ มันโน้มใบหน้าและกรีดลิ้นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับเขา รสชาติคาวเฝื่อนฝาดคลุกเคล้าอยู่ข้างในทั่วโพรงปาก

"ค่าสินสอดบอกมาจะเอาเท่าไร จะไปสู่ขอ"



To be continued

_______________________________

แหม คู่นี้ก็ใช่ย่อยนะเนี่ย5555

ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ลงช้า ความจริงก็แต่งไว้ตั้งแต่เมื่อวันพฤหัสฯแล้วล่ะค่ะ แต่พอเป็นncปุ๊บ สมองไรท์ก็ตัน กลายเป็นว่าแต่งไม่เสร็จสักที คือไม่รู้จะแต่งยังไงให้ถูกใจชาวเรือยุนมินอ่ะนะ ไม่ใช่แค่ของคู่นี้หรอก กุกวีก็เหมือนกัน ช่วงนี้ก็เปลี่ยนสไตล์การแต่งncด้วยแหละ คงจะสังเกตเห็นเนอะ ไรท์พยายามลดคำโต้งๆลง เพราะพอลองกลับไปอ่านncในภาคเก่าแล้วมันคือแบบ อึ่ม... นี่ฉันแต่งอะไรของฉันเนี่ย!  หยาบคายที่สุดเลย!!! 55555

ชอบแบบไหนมากกว่ากันก็บอกได้นะ ระหว่างแบบเก่ากับแบบใหม่ แต่ก็อาจมีบ้างที่ไรท์เอามาผสมๆกันเพราะเดี๋ยวมันจืดไป แฮร่ (ยัยหื่นเอ๊ย!) 

แค่นี้แหละ 555 ถ้าอ่านแล้วอย่าว่าไรท์หื่นเลยนะ เพราะเวลาแต่งจริงๆมันเครียดมาก 

ปล. ว่าแต่มีใครชอบแบบ SM ไหมคะ อยากลองแต่งดู😂


ความคิดเห็น