ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อียิปต์สลับรัก Ep3

ชื่อตอน : อียิปต์สลับรัก Ep3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 271

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.พ. 2562 13:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อียิปต์สลับรัก Ep3
แบบอักษร

​​


"ว้ายย!!!.."สองสาวนางกำนัลร้องโวกเวกโววายเมื่อเธอทำท่าจะชกจริงๆ"หม่อ...หม่อมฉันได้รับคำสั่งให้สรงน้ำให้เพค่ะ"


"ห๊ะ!!...ใครกล้าเข้ามาฉันจะเตะให้กระเด็นเลยค่อยดู"เสียงตะโกนขู่สองสาวนางกำนัลดังก้องมือบางยังคงตั้งการ์ดอยู่เช่นเคยก่อนจะก้มลงหยิบเสื้อผ้า สายตาดุดันทำเอานางทั้งสองหวั่นกลัวแต่เทียบไม่ได้กับความกลัวที่หัวจะหลุดจากบ่า


"ทรงตรัสอันใดเพค่ะ"นางกำนัลหันมองหน้ากันอย่างงุนงงคำพูดรัวเร็วฟังไม่ได้ความของเธอนั้นคือสิ่งใด


"ข้าจะอาบ..เอ้ย...จะสรงน้ำเอง จะพูดยังไงดีวะเนี่ย"แม้จะเคยดูละครจักรๆวงๆตอนเก้าโมงเช้าทุกวันเสาร์อาทิตย์มาบ้างก็เถอะ มันก็ยังไม่ถนัดปากอยู่ดี


"ไม่ได้เพค่ะ...ไม่ต้องพูดอันใดแล้วหม่อมฉันจะสรงน้ำให้นะเพค่ะ"นางกำนัลนางหนึ่งกล่าวสรุปขณะที่เธอยังงงๆกับคำพูด


"ข้าจะสรงน้ำเอง อย่าา!!..นะ ข้าบอกจะอาบน้ำเอง นี่หยุด!!...ใครกล้าขยับข้าจะเตะจริงๆนะ...อ๊ะ!!!"


ปั่ก!!!!!


ร่างบอบบางยังคงขู่ฟ่อฟ่อดังนางพญางูหวงไข่ก่อนที่แผ่นหลังเปลือยเปล่าจะถอยไปชนกับอะไรบางอย่าง พร้อมกับนางกำนัลทั้งสองทรุดตัวนั่งคุกเข่าแล้วก้มหัวลงแตะพื้น ลมหายใจอุ่นร้อนที่พ่นออกมารดลงศรีษะเธอนั้นทำให้รู้ได้ในทันทีว่ามันไม่ใช่เสาหรือกำแพง เธอค่อยๆหมุนตัวหันไปเผชิญกับสิ่งที่อยู่เบื้องหลังช้าๆ สายตาดุดันนัยต์ตาสีดำนิลเหมือนน้ำในแม่น้ำไนล์ยามรัตติกาล ใบหน้าคมเข้มมีหนวดเคราขึ้นเป็นตอเหมือนพึ่งผ่านการโกนเมื่อไม่กี่วัน จมูกโด่งเป็นสันขลับกับโครงคิ้วหนาและเส้นผมสีดำเงาเช่นเดียวกับคิ้วหนายาวจนเกือบจะถึงกลางหลัง สูงขึ้นไปมีมงกุฎทองคำคล้ายงูเห่าแผ่แม่เบี้ยสวมอยู่ ริมฝีปากนุ่มหยักลึกสีแดงระเรื่อจนหญิงสาวอย่างเธอยังต้องอิจฉา องค์รวมเครื่องหน้านี้ช่างดูหล่อเหลาราวกับถูกเทพเจ้าจงใจหล่อหลอมออกมาอย่างวิจิตรศิลป์


'ใช่!!...ใช่แล้วเขาอาจจะเป็นองค์ฟาโรห์'เมื่อมองจากการแต่งกายแล้ว นั้นเป็นสิ่งเดียวที่คิดได้ เมื่อหลบตามองต่ำลงก็พบกับกล้ามหน้าอกแข็งแกร่ง ปราศจากสิ่งปกคลุมมีเพียงผ้าผืนเล็กที่นุ่งคล้ายๆกับจงกระเบนขาสั้น ปกปิดช่วงล่างไว้ ท่อนแขนเต็มไปด้วยมวลกล้ามเนื้อเป็นมัดๆหน้าท้องแบนราบไร้ซึ้งไขมัน ลูกซิกแพคน้อยใหญ่เรียงตัวกันอย่างสวยงามเหมือนพวกรักสุขภาพเล่นกล้ามในยุคปัจจุบัน นิ้วเรียวเผลอจิ้มลงไปอย่างลืมตัว


"หู้ยย...โครตแน่นเลยอะ"อุทานเสียงตื่นเต้นจนลืมไปว่าสายตาดุดันในตอนแรกนั้นได้เปลี่ยนไปเป็นสายตาโกรธเกี้ยว ยิ่งเห็นเธอสวมเพียงผ้าตัวบางสองชิ้นปิดกาย หน้าอกหน้าใจที่เหลือกินเหลือใช้นั้นล้นทะลักออกมานอกผืนผ้าลายลูกไม้สีดำตัวน้อยเอวคอดมีน้ำมีนวลไม่อวบและไม่ผอมแห้งจนเกินไปโหนกเนื้อสามเหลี่ยมแผ่นดินใหญ่มีเพียงแค่ผ้าลูกไม้เข้าชุดสีดำ ผืนบางปิดล้อมบางจนมองทะลุไปถึงไรขนอ่อน เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีชายใดที่เห็นเรือนร่างอรชรนี้บ้าง เขาก็อยากจะตัดหัวมันให้หมด หากลูเซี่ยนไม่ใช่ทหารคนสนิทที่รบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมานานเขาคงสั่งตัดหัวมันไปแล้ว 


"ทำไมยังไม่สรงน้ำให้นางอีก"เสียงทุ้มเข้มเกือบจะเป็นเสียงตะคอกเอ่ยถามนางกำนัลทั้งสองจนเธอสะดุ้งโหยงหลุดออกจากภวังค์ความคิด 


"หม่อ...หม่อน...หม่อนฉัน...เอ่อ"เสียงตะกุกตะกักสั่นคลอน กลัวความตายของนางกำนัลทั้งสองเหมือนกำลังกลัวจนขึ้นสมอง'จะกลัวอะไรนักหนา บอกว่าจะอาบเองก็ไม่ฟังสมน้ำหน้า'เธอคิดในใจไม่ได้พูดออกมาแต่อย่างใด แล้วความสงสัยก็ประจักษ์


"ทหาร!!"น้ำเสียงทรงพลังอำนาจจนเธอขนลุกซู่ดังลั่น ไม่ถึงนาทีทหารที่หลบอยู่ตามเสาต้นใหญ่มหึมาและพุ่มไม้ก็โผล่ออกมา


"ขอรับ"ทหารนับสิบนายย่อตัวลงคุกเข่าอีกข้างตชันขึ้นตั้งฉากกับพื้นข้อศอกข้างขวาวางบนหัวเข่าก้มหน้ามองพื้น มือหนาคว้าเข้าที่เอวบางเบี่ยงหลบสายตาของทหารหนุ่มบึกบืนโดยใช้ร่างสูงใหญ่ของตนเป็นเกาะกำบังก่อนจะสั่งการ


"เอามันไปประหาร"


ห๊ะ!!!!!!!!


"ขอรับ"ทหารหนุ่มรับคำแล้วลากนางกำนัลทั้งสองออกไป โดยไม่มีเสียงหวีดร้องขอความช่วยเหลือสักแอะ


"หยุดเดี๋ยวนี้นะ"เธอผละออกจากอ้อมกอด ออกคำสั่งกับเหล่าทหารเสียงกร้าวมันช่างขัดกับใบหน้าอ่อนหวานยิ่งนัก เหล่าทหารและนางกำนัลหยุดชะงักงัน เธอรู้จัวดีว่าไม่มีสิทธิ์ทำเช่นนั้นและอาจจะตายได้ที่บังอาจไปตวาดเสียงแข็งใส่ทหารของเขาแถมยังเผลอมองเขม็งเขาเมื่อครู่นี้อีก'เวรแล้วไงน้ำฟ้า 'อยากจะตบตัวเองซะเหลือเกิน 


"เอ่อ...ฉันจะ...ไม่ใช่สิ ข้าจะอาบ โอ๊ยไม่...ข้าจะสรงน้ำรบกวนท่านทั้งสองด้วย"เธอเอ่ยถูกๆผิดๆแล้วสะบัดหน้าเดินหนีหายเข้าไปในห้องสรงน้ำทองคำขนาดใหญ่ ฟาโรห์หนุ่มจึงส่งสายตาสั่งการให้ทหารปล่อยนางกำนัล


น้ำฟ้าลงไปนั่งแช่ในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ ไม่ใช่!!...ต้องเรียกมันว่าสระว่ายน้ำเลยดีกว่าเพราะทั้งห้องถูกขุดลึกลงไปพอๆกับสระว่ายน้ำเด็ก เธอนั่งแช่ลูบไล้ชำระล้างตามเนื้อตัวโดยมีนางกำนัลทั้งสองนั่งหันหลังเฝ้าอยู่


"ขอบพระทัย พระนางมากที่ช่วยเราไว้เพค่ะ" 


"หม่อมฉันด้วยเพค่ะ"นางกำนัลทั้งสองกล่าวขอบคุณอย่างซาบซึ้ง ที่เธอช่วยให้รอดตายมาได้แถมยังกล้าต่อกรกับฟาโรห์อย่างไม่กลัวตายอีกด้วย


"พวกพี่ทั้งสองชื่ออะไร"


"เพค่ะ/เพค่ะ"นางกำนัลทำหน้างุนงงกับภาษาของเธอแต่ก็พอจะเข้าใจ


"หม่อมฉันเบลล่าเพค่ะ/หม่อมฉันราเซียเพค่ะ" 


"ฟ้า...เอ่อ...ฉันต้องเรียกท่านเบลล่ากับท่านราเซียใช่มั้ย"เธอแกล้งเอ่ยออกไปทั้งที่รู้อยู่แล้ว 


"ไม่!!...ไม่เพค่ะ/ไม่เพค่ะ"ทั้งสองอุทานเสียงดังก่อนจะหันขวับมาปฏิเสธทำเอาเธอหลุดขำกับท่าทางลุกลนระคนกลัวหัวจะขาด


"ฮ่าๆๆๆ"


💓💓💓


🙏🙏🙏🙏



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว