facebook-icon

ต้นฉบับนิยายของ 'Love Alert' ซีรีส์เกาหลีเรื่องล่าสุดของ 'ยุนอึนฮเย'

ตอนที่ 13-1 รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 13-1 รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป (2)

คำค้น : ระวังหัวใจจะไหวหวั่น นิยายเกาหลี

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2562 14:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13-1 รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป (2)
แบบอักษร

ตอนที่ 13 รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป (2) 

 

เมื่อเหล่านักข่าวได้ยินการประกาศแต่งงานของจีฮุนก็รีบลุกพรวดพราดกันเป็นขบวน กรูเข้าไปถ่ายรูปยูจองที่นั่งตัวแข็งด้วยสีหน้าที่ลุกลี้ลุกลนกันหลายช็อต ส่วนมินอาก็นั่งทำหน้าหมดหวังไปไม่น้อยกว่ายูจอง นักข่าวนัมที่เช็กข่าวเรื่องของชเวจีฮุนเสร็จแล้วก็ตบหลังของมินอา 

“รุ่นพี่ ผอ. โกรธมากเลยทั้งเรื่องข่าวพิเศษแล้วก็เรื่องอะไรต่างๆ เขาบอกให้เขียนใบลาออกมายื่นที่บริษัทเดี๋ยวนี้เลยนะครับ ทำยังไงดีครับ” 

มินอาใจเต้นตึกตักแล้วเงยหน้ามองยูจองด้วยสีหน้าที่ไม่ได้แสดงความรู้สึกภายในให้เห็น ยูจองนั่งอยู่หน้าไมค์ด้วยใบหน้าซีดเผือดตกตะลึง ในสายตาของมินอานั่นเธอสวยมากเหลือเกิน จังหวะนี้ใบหน้าของยูจองที่บริสุทธิ์สวยสดใสดูน่าหลงใหลมากอย่างไม่ได้คาดคิด ยูจองมีใบหน้าของผู้หญิงที่สูญเสียความรักและคนรัก ไม่ใช่สีหน้าสับสนเย่อหยิ่งหรือรู้สึกโกรธ ความรู้สึกของยุนยูจองเกี่ยวกับชเวจีฮุนคงเป็นเรื่องที่จริงจังมากจริงๆ สีหน้าของเธอที่แสดงถึงความจริงใจเหมือนเดิมทำให้ความรู้สึกของมินอาหวั่นไหว มินอารู้สึกเสียใจเป็นครั้งแรกกับการเป็นนักข่าวและการเขียนข่าว แต่ถึงอย่างไรตัวเธอก็ไม่ได้ให้ยุนยูจองเจ็บปวดเท่ากับที่ชเวจีฮุนทำแน่นอน 

“นักข่าวนัม ฉันจะเข้าบริษัท นักข่าวนัมก็ไปตั้งกล้องบนดาดฟ้าตึกที่เราเคยถ่ายบ้านชเวจีฮุนหน่อยแล้วกัน” 

“นักข่าวคนอื่นๆ ไปที่รายกายวิทยุเอบีเอสของชเวจีฮุนกันหมด ทำไมถึงให้ไปบ้านชเวจีฮุนล่ะครับ” 

“ชเวจีฮุนหลอกทั้งยุนยูจองแล้วก็ฉันไง ต้องแก้แค้นด้วยการเหยียบหาง* เจ้านั่นให้ได้ ฟังฉันให้ดี เราจะพลาดท่าครั้งเดียวไม่พลาดเป็นครั้งที่สอง” 

มินอาเก็บแล็ปท็อปแล้วลุกขึ้นยืน ส่วนยูจองยังตกอยู่ในความคิด เธอจดจ้องไม่ละสายตาไปจากยูจองจนทั้งคู่สบสายตากัน แม้เป็นเวลาอันสั้น แต่ยูจองและมินอาพูดคุยกันผ่านทางสายตาเหมือนเวลาหยุดหมุน มินอาขอโทษและไม่รู้ว่าเรื่องมันจะเป็นเช่นนี้... ยูจองรู้สึกว่านั่นเป็นเรื่องที่ไร้สาระมาก เธอเจ็บช้ำและเศร้าใจ… ยูจองอ่านความรู้สึกของมินอา และมินอาก็ได้อ่านความรู้สึกของยูจอง มินอาเก็บกระเป๋าและลุกขึ้นเม้มปาก 

“ถ้าถอยหลังแบบนี้ก็ไม่ใช่จูมินอาสิ จูมินอาเธอต้องตั้งสติ เธอต้องช่วยตัวเธอเองแล้วก็ช่วยยูจองด้วย ได้ เราสองคนจะต้องรอด ฉันจะไปตามหาเดี๋ยวนี้แหละ” 

ไฟในดวงตาของมินอาลุกโชน เธอกำหมัดแน่นและเดินออกจากงานแถลงข่าวออกไป แชกยองเดินขึ้นไปบนเวทีเพื่อบังตัวของยูจองไม่ให้นักข่าวถ่ายรูปได้มากกว่านี้ 

“ยูจอง อย่าหวั่นไหวนะ ทำหน้าให้ผ่อนคลายและใจเย็นลงจากเวทีเถอะ ทำได้ใช่ไหม” 

ถึงยูจองจะทำตามที่แชกยองพูดแต่หัวใจเต้นแรงมากจนแทบระเบิดออกมา ในหัวมีความคิดมากมายที่จะกระเด็นกระดอนไปหมด แชกยองมองยูจองที่กำลังใช้แรงฮึดสู้เพื่อจะตั้งสติทั้งที่ตัวยังสั่นระริกก็รู้สึกโกรธชเวจีฮุนมากขึ้นเรื่อยๆ เข้าหายูจองที่ใจดีและบริสุทธิ์อย่างมีจุดประสงค์หวังจะเกาะเธอกินแล้วหักหลังกัน เธออยากจะไปหาแล้วทุบตีผูช้ายคนนั้นมันเสียเดี๋ยวนี้ ซึ่งถึงจะทำแบบนั้นความโกรธก็ไม่ได้คลายลงเลย แต่อะไรแบบนั้นไว้ค่อยว่ากันทีหลังเถอะ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเธอต้องช่วยยูจองก่อนเป็นอันดับแรก ต้องหาโอกาสออกไปจากตรงนี้ แชกยองจับไมค์แล้วหันตัวไปหาทางนักข่าว แล้วเธอก็กล่าวสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดออกมา 

“วันนี้คุณยุนยูจองมาที่นี่เพื่อยอมรับความจริงเกี่ยวกับข่าวเดทค่ะ แต่คนรักของเธอไม่ใช่ชเวจีฮุนค่ะ” 

ยูจองที่กำลังยืนฟังอยู่ข้างหลังแชกยองก็ตกใจ นักข่าวก็งุนงงว่านี่มันคือเรื่องอะไรกัน เมื่อเห็นการตอบสนองที่ตกใจกันอย่างเซ็งแซ่ เสียงคีย์บอร์ดของแล็บท็อปก็ดังวุ่นวายขึ้นมาอีกครั้ง แสงแฟลชจากกล้องซัดสาดเข้ามามากมายจากทุกหนแห่ง 

“เรื่องจริงเหรอครับ เป็นใครกันล่ะครับ” 

“ตอนนี้สถานการณ์ของคุณยุนยูจองกำลังยากลำบากขึ้นมาก ท่านประธานก็เลยช่วยทำให้มันกระจ่างขึ้นสินะคะ” 

แม้ว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่ชเวจีฮุน แชกยองก็คิดว่ามันน่าจะมีวิธีจัดการกับมันสักทาง ก่อนอื่นเธอต้องหลบหลีกพายุฝนนี้และคิดหาวิธีก่อน เพราะเป็นคำพูดที่โยนออกไปกะทันหัน ถ้าจะต่อความยาวกว่านี้มันก็อันตราย ตอนนี้ต้องรีบออกไปจากที่นี้ให้ได้โดยเร็วไม่ว่าจะด้วยวิธีใด 

“อย่างที่เห็นกันว่าพื้นที่มันไม่เรียบร้อย เดี๋ยวฉันจะจัดพื้นที่เพื่อพูดเกี่ยวกับส่วนนั้นอีกครั้งนะคะ ได้โปรดเข้าใจด้วยค่ะ” 

แชกยองก้มหัวกล่าวลาให้กับนักข่าวทั้งหลายและพายูจองลงจากเวทีไป ยูจองก้าวเดินด้วยขาที่สั่นเทา เป็นเพราะความดีของแชกยองที่ทำให้เธออดทนเรื่องที่ยากลำบากด้วยความยากเย็น แต่สิ่งนี้มันคือเรื่องอะไรกันแน่ ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ ไม่รู้สึกว่ามันเหมือนความจริงเลยสักนิด 

* * * 

ยูจองกลับมาถึงบ้านได้อย่างไรเธอก็จำไม่ได้ เหม่อลอยนอนนิ่งอยู่บนเตียง ความคับแค้นก็พุ่งขึ้นมาจนทำให้เธอลุกขึ้นหาโทรศัพท์เพื่อโทรไปหาจีฮุนอีกครั้ง แต่ไม่ว่าจะโทรเท่าไหร่อีกคนก็ไม่รับสาย ไม่มีความรู้สึกว่าจะรับสายเลยด้วยจนปล่อยให้เครื่องดับไป นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกโกรธ หลังจากนั้นก็รู้สึกเศร้าและอึดอัดใจ ต่อจากนั้นก็หวาดกลัวและเป็นกังวล ยูจองตั้งใจจะลองขอร้องดู ด้วยคำพูดที่เขาเคยพูดมา เธอไม่อยากจะเชื่อว่าจีฮุนจะทรยศตัวเอง ถึงจะได้ฟังคำพูดเพ้อเจ้อเกี่ยวกับจีฮุนมา เธอก็จะต้องหายใจเข้าลึกๆ แต่อีกฝ่ายก็ไม่มีการติดต่อมา แถมยังไม่โทรศัพท์ด้วย 

‘ผู้ชายของยุนยูจอง กลายเป็นผู้ชายของทายาทเศรษฐี นักแสดงดาวรุ่ง ชเวจีฮุน กลายเป็นซินเดอเรลล่า!’ 

‘รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป ยุนยูจอง’ 

‘เทพธิดา ยุนยูจอง มีความรักแบบทั่วไปได้อย่างไร’ 

‘ความเสียศักดิ์ศรีของโรแมนติกควีน’ 

‘ผู้ชายของยุนยูจองไม่ใช่ชเวจีฮุน เธอมีคนรักแล้วจริงๆ หรือ’ 

‘ยุนยูจอง ยอมรับเรื่องความรัก ปฏิเสธการเปิดเผยคนรัก’ 

บนอินเทอร์เน็ตถูกฉาบไปด้วยข่าวแบบนี้ทั้งหมด มีคนลงความคิดเห็นกันมหาศาลขนาดที่ว่าแค่มองแล้วยังเหนื่อย อยู่ๆ ก็รู้สึกเลือนรางมากขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ก็เริ่มทะลักออกมาอย่างหนักหน่วง เธอไม่สามารถหยุดมันได้ เขาจะทำแบบนี้กับเธอไม่ได้นะ… ความเศร้าโศกถาโถมยูจองจนร้องไห้ฮือ มันเป็นความหวั่นไหวในระยะเวลาสิบเจ็ดปีหลังจากรักครั้งแรก เพราะเธอเชื่อและอยากจะเชื่อว่าความรู้สึกของจีฮุนนั่นคือความจริงใจ เธอจึงรู้สึกเสียใจมากกว่าเดิมแบบนี้ แต่แชกยองก็เรียกชื่อยูจองอย่างเร่งรีบ เธอถือกระดาษที่ปรินต์ข้อข่าวความเข้ามาในห้องแล้วยื่นข่าวที่มีรูปแนบไว้มาตรงหน้าของยูจอง 

“ผู้ชายคนนี้ใครเหรอ รูปที่ถูกถ่ายหน้าร้านสะดวกซื้อกับรูปที่ถูกถ่ายที่บ้านของชเวจีฮุนเป็นผู้ชายคนเดียวกันนี่ ถึงจะเซ็นเซอร์หน้าแต่ก็ใส่เสื้อตัวเดียวกันเลยนะ คนรู้จักเหรอ” 

ยูจองเอาแต่ร้องไห้จนไม่ได้ยินสิ่งที่แชกยองพูด รูปภาพก็ไม่ได้เข้ามาในสายตาเลยด้วยซ้ำ แต่เธอก็ได้สติขึ้นมาวูบหนึ่งกับคำพูดของแชกยองที่ยังคงพูดต่อไปเรื่อยๆ 

“แล้วก็... ผู้ชายคนนี้ เท่าที่ฉันดูแล้ว น่าจะเป็นคนเดียวกันกับที่ช่วยเธอที่งานประกาศรางวัลนะ” 

ยูจองรีบเช็ดน้ำตาแล้วรับรูปที่แชกยองยื่นมาให้เพื่อดูแล้วดูอีก ในสายตาของยูจอง คนที่เธอเห็นในรูปภาพทั้งสามรูปเป็นผู้ชายคนเดียวกัน เจ้าของผ้าพันคอคือผู้ชายคนนี้ใช่ไหม... คนๆ นี้มาบ้านของคุณจีฮุนด้วยเหรอ ยูจองจำลักษณะของอูฮยอนได้จากการเจอตรงหน้าร้านสะดวกซื้ออย่างชัดเจน น่าจะถามชื่อเขาสักหน่อย เขาเป็นเจ้าของผ้าพันคอใช่ไหม ยูจองรู้สึกสั่นเหมือนขนลุกเกรียวไปทั้งตัวกับพรหมลิขิตที่เหมือนคำโกหกนี้ 

* * * 

* เปิดเผย/เปิดโปงความลับ 

ความคิดเห็น