email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

อ่านแบบไม่ต้องการสาระมากครับ ต้องการแค่ความหื่นแต่มีสตอรี่นะ - สามารถติดตามเอ็มได้ในเพจ ไรท์เอ็ม หรือทวิตเตอร์ @heartfilia_emma ได้เลยนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันมาก ๆ เลยะนะครับ

ชื่อตอน : Chapter 8

คำค้น : น้องส้มตำคนกาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 75.2k

ความคิดเห็น : 130

ปรับปรุงล่าสุด : 05 มิ.ย. 2563 19:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 8
แบบอักษร

ใบหน้าใสซุกอยู่กับอกอุ่น ๆ ของร่างสูงที่นอนกอดเขาตั้งแต่ขึ้นมาบนเตียง จากที่เหมือนจะมีเรื่องกันในตอนแรกก็กลับมาเป็นปกติแล้วเรียบร้อย 

“พี่ไทเกอร์”  

“อื้อ…” คนถูกเรียกยังคงหลับตาซุกจมูกไว้กับผมนุ่มหอม ๆ  

“เคยนอนกอดใครไหมอะ?”  

“…” คำถามนั้นทำให้เปลือกตาหนักเปิดขึ้นทันที 

ภายในห้องเงียบสนิทมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศเบา ๆ อุณหภูมิในห้องเย็นอ่อน ๆ ผ้าห่มขนาดใหญ่จึงต้องคลุมสองร่างไว้ในผืนเดียว ทำให้เรียวขาขาวสัมผัสกับอะไร ๆ ของรุ่นพี่ที่อยู่ใต้กางเกงนอน 

ไม่ตื่นตัวแต่กลับยิ่งใหญ่~ 

เมื่อกี้ส้มตำถามเขาว่าเคยนอนกอดใครไหมเหรอ?  

“ถามทำไม?” หากบอกไปจะงอนเขาอีกไหม 

“ตอบ ๆ ส้มมาเถอะน่า” ใบหน้าหวานผละออกมามอง ภายในห้องแทบจะไม่มีแสงแต่ก็ใช่ว่าจะมองไม่เห็น อาจจะชัดไม่มากแต่รู้ว่าคนตรงหน้ากำลังมองมาที่เขาเช่นกัน 

“ก็เคย…”  

“…”  

“แต่กอดได้ไม่นานเหมือนมึงหรอก” ตอบไปแบบนั้นไม่ใช่เพราะอยากให้รุ่นน้องสบายใจ แต่เพราะเขากอดคนตัวเล็กได้นานจริง ๆ  

ครั้งแรกยังนอนกอดจนถึงเช้า เขายังแอบงง ๆ กับตัวเองอยู่เลย ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไร น้องมันคงน่ารักน่ากอดมั้ง ตัวเล็กนุ่ม ๆ นิ่ม ๆ ดี ส่วนผู้หญิงที่เคยคบด้วยบางทีก็ผละออก นอนหันหลังให้กันบ้าง ไม่เหมือนส้มตำที่ยอมนอนซุกตัวเขาทั้งคืน 

แอบคิดว่ามันไม่เมื่อยบ้างหรือไงถึงนอนแต่ท่าเดิม ๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาก็ชอบกลิ่นหอม ๆ จากเจ้าตัว คงเพราะส้มตำเป็นคนนอนง่ายแถมยังนอนไม่ดิ้น 

เหมือนแมวกระเป๋า~ 

“ไม่ต้องพูดให้ส้มดีใจก็ได้” บอกพร้อมขยับไปซบอกอุ่น ๆ ต่อ 

“พูดจริง”  

“…” ใบหน้าใสค่อย ๆ ขึ้นสีในความมืด 

พี่ไทเกอร์จะหารู้ไม่ว่าทำให้ใจเขาสั่น เขาเขินนะเวลาพี่ไทเกอร์ให้ความสำคัญกับเขามากกว่าคนอื่น ๆ มันทำให้รู้สึกดีมากจริง ๆ ถึงจะยังไม่เคยได้ยินประโยคนั้นจากเจ้าตัวเลยก็เถอะ 

“ตัวมึงมันหอม ๆ”  

“พี่ไทเกอร์ก็หอม ส้มเหมือนจะติดกลิ่นพี่แล้ว ทั้งกลิ่นเหงื่อ กลิ่นตัว เออกลิ่นน้ำกามด้วย อะไร ๆ ของพี่สำหรับส้มก็หอมหมดนั่นแหละ”  

“…” เอ่อ... 

ติดเข้าไป... 

ให้มันติดเขาแล้วอย่าคิดไปติดใครเด็ดขาด เขาไม่ใช่คนหลายใจ เพราะฉะนั้นเลยรู้สึกเกลียดพวกหลายใจมากที่สุด น้องมันบอกว่าเขาเป็นของมัน งั้นมันก็ต้องเป็นของเขาเหมือนกัน ถ้าทำให้เขาติดแล้วคิดจะเบื่อแล้วทิ้ง 

มันไม่รอดแน่… 

“เวลาได้กลิ่นส้มก็มีอารมณ์ตลอดเลยเลยนะ”  

“…” เนี่ย… 

ไทเกอร์ยังคิดไม่ออกเลยว่าผู้ชายคนอื่น ๆ นอกจากเขาจะรับนิสัยแบบนี้ของน้องมันได้ไหม หรือพวกนั้นจะชอบเหมือนเขาวะ แม่งต้องหื่นกามอยากเอามันแน่ ๆ เลยว่ะ ก็แม่งน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ 

เขาที่เป็นผู้ชายแถมยังไม่คิดไม่ฝันว่าจะมาสนใจสรีระผู้ชายคล้ายผู้หญิงแบบนี้ยังชอบได้เลย แล้วคนอื่นจะเหลือเหรอวะ ถึงจะมีน้อยแต่ก็ใช่ว่าจะไม่มี ยิ่งยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วด้วย 

ไม่ได้แน่ ๆ เขาคงไม่ยอมให้ใครได้คนน่ารัก ๆ แบบนี้ไปครอบครองแน่ ๆ  

กึก… 

“อื้อ… ส้มเจ็บนะ”  

“ขอโทษ…” เผลอออกแรงกอดแน่น ๆ เพราะนึกภาพที่ส้มตำกำลังอ่อยคนอื่นแล้วดันรู้หงุดหงิดขึ้นมา จะปล่อยให้มันไปพูดแบบนั้นกับใครไม่ได้นอกจากเขา 

“จะกอดส้มแรง ๆ เพื่อทำให้ส้มเชื่อใช่ไหมล่ะว่าที่พูดเมื่อกี้ไม่ได้โกหก” เอ่ยเข้าข้างตัวเองเหมือนเด็ก 

ใสซื่อจริง ๆ  

เขาแปลกใจเพราะทั้ง ๆ ที่น้องมันดูแรดแต่กลับซื่อในบางเรื่อง ทั้ง ๆ ที่เหมือนจะเป็นคนที่ดูแรง ๆ จนมีคนเกลียดเหมือนปากบอก แต่ตัดภาพมาตอนได้รู้จักจริง ๆ มันกลับไม่ได้ต่างไปจากเด็กหัดแรดคนหนึ่งที่แม่งยังเอ๋อ ๆ อยู่เลย 

หรือมันเออเร่ออยู่วะ?  

เขาต้องซ่อมมันยังไง?  

“กูขอย้ำกับมึงอีกรอบได้ไหม?”  

“…” คิ้วสวยเลิกขึ้นแต่ยังซุกอยู่กับอกอุ่น ๆ  

“อย่าไปพูดตรง ๆ เรื่องเอากันกับผู้ชายคนไหนนอกจากกู อย่าไปอ่อยมันด้วย เข้าใจไหม?”  

“ทำไมอะ? ส้มแค่อยากช่วยพวกมันนะ ถึงหน้าตาส้มจะดูเหวี่ยง ๆ เวลาเดิน แต่พี่ไทเกอร์รู้ไหมว่าเอาเข้าจริง ๆ แล้วส้มชอบช่วยเหลือคนอื่นมาก ๆ เลย” เขาพูดจากใจจริง ๆ  

“เมื่อวานก่อนพี่ไทเกอร์จะเลิกเรียน ประมาณช่วงบ่ายสองบ่ายสามก็มีคนที่ส้มเคยคุยด้วยมันมาขอให้ช่วยเรื่องเซ็กซ์ ขนาดส้มเกลียดมันส้มยังยอมช่วย” ได้ยินมือหนาถึงกับดันร่างเล็กออกมามองหน้าทันที 

ถึงจะมืด ๆ แต่ส้มตำก็พอจะเห็นว่าใบหน้าคมกำลังขมวดคิ้วเข้าหากันจนเขาจำต้องเลิกคิ้วขึ้นสงสัย 

“เล่าต่อ…” ไทเกอร์เอ่ยเสียงนิ่งแต่มือยังบีบต้นแขนเล็กไว้ 

“พี่ไทเกอร์มีอะไรหรือเปล่า?”  

“กูบอกให้เล่า”  

“อื้ม… ก็มาถามวิธีเอากับผู้ชายอะ เพราะมันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง พอดีมันกำลังจีบใครสักคนอยู่ ส้มเลยลองเอาสะโพกเทียมที่เคยซื้อไปให้มันลองเอาดู ก็ในห้องส้มนั่นแหละ”  

“…”  

“เออจะว่าไปลืมสอนตอนเบิกทาง แต่ช่างเถอะ ตอนมันแทงเข้าไปในรูส้มก็พยายามเล่าให้ฟังว่าควรทำยังไงบ้าง แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี” ดีนะที่ศรไม่ได้กวนใจอะไรเขาอีก 

“…” ได้ยินที่ร่างเล็กเล่าความโมโหถึงกับไหลมารวมที่หัวของไทเกอร์ทันที เขารู้สึกอยากจับคนตรงหน้ากระแทกให้มันสลบไปอีกรอบ 

ทำไมทำแบบนี้วะ! ?  

เสียงหายใจจากพี่ไทเกอร์เริ่มหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างบางยิ่งขมวดคิ้ว แรงบีบที่ต้นแขนมันก็ดูเหมือนจะหนักมาตั้งแต่แรกแล้ว 

เขาทำอะไรให้พี่ไทเกอร์โกรธ?  

“พี่ไทเกอร์ทำหน้าน่ากลัวใส่ส้มอีกแล้วนะ”  

“…” ตาคมเอาแต่มองคนที่มันยังไม่รู้ว่าเขาโกรธก่อนจะได้ถอนหายใจแล้วพลิกตัวไปนอนตะแคงหนี 

เขาเก็บอารมณ์แทบจะไม่ได้แล้วแม่ง อยากลงไปหยิบเข็มขัดมารัดมือมันไว้แล้วจับกระแทกแรง ๆ ฉิบหาย แม่งทำไมกล้าไปช่วยผู้ชายคนอื่นจนเสร็จวะ แล้วที่เล่า ๆ มาได้แตะตัวกันไหมก็ไม่รู้ 

‘ใจเย็น ๆ ไอ้ไทเกอร์’ เพื่อน ๆ เขารู้ดีว่าหากเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่เขาจะเป็นไง และถ้าเอามาลงกับคนตัวเล็กน้องมันต้องลำบากแน่ ๆ  

หมับ… 

“อื้อออ… ส้มทำอะไรให้พี่ไทเกอร์ไม่พอใจเหรอ” แรงกอดจากด้านหลังพร้อมใบหน้าใสถูไปมาที่แผ่นหลังกว้างทำให้ไทเกอร์เลือกที่จะเงียบ เมื่อเขาไม่ยอมพูดน้องมันก็ยิ่งอ้อนขึ้นเรื่อย ๆ มีลุกขึ้นนั่งแล้วโน้มใบหน้ามามองเขาด้วย 

“เฮ้อ… ทำแบบนั้นทำไมวะ?” สุดท้ายเลยต้องยอมลุกขึ้นนั่งแล้วเลื่อนมือไปเปิดโคมไฟจนส้มตำต้องเลิกคิ้ว 

“กูบอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับคนอื่น”  

“…”  

“ไปเห็นของผู้ชายคนอื่นแถมช่วยมันจนเสร็จ มึงทำแบบนั้นทำไมวะ? แล้วนี่ให้ผู้ชายเข้าห้องแถมแม่งยังเป็นคนคุยเก่า?” ทำไมต้องทำให้เขาโมโหด้วยวะ 

“ส้มขอโทษ…” ร่างเล็กเม้มปากก้มหน้าลงทันที 

เขาไม่รู้นี่นา… 

“...”  

“ก่อนหน้าที่กำลังแอบชอบกูมึงไปทำอะไรกับใครบ้าง”  

“มะ ไม่ได้มีอะไรกับใคร”  

“ทำอะไรกับใคร กูหมายถึงทำแบบที่มึงเล่า” เอ่ยเสียงแข็ง 

“…” เขากลัวพี่ไทเกอร์ ทำไมต้องขึ้นเสียงใส่เขาด้วย จะโมโหเหมือนก่อนขึ้นมาบนเตียงอีกแล้วนะ แต่ครั้งนี้เขาไม่มีเหตุผลที่ต้องงอนด้วยน่ะสิ 

“บอกมาส้ม…” เสียงเรียบเอ่ยขึ้น 

“ส้มใช้มือให้ผู้ชายคนหนึ่งไปสองรอบ ก่อนจะถูกพี่ไทเกอร์จับได้เมื่อวันนั้น และก็มีให้คำปรึกษากับเพื่อนเรื่องขนตรงนั้นด้วย”  

“…” กัดฟันกรอด 

“และก็ส้มลองชิม… เอ่อ คือน้ำของคนที่ส้มช่วยชักด้วย แต่แค่นิดเดียว-”  

ตุบ!  

เฮือก… 

“แม่งเอ๊ย…” กำปั้นหนัก ๆ ทุบลงบนเตียงนอนจนเกิดเสียง นั่นทำให้ส้มตำแอบสะดุ้งเล็กน้อย ดวงตาคมที่ฉายแววความโกรธยังคงมองมาที่เขาไม่กะพริบ 

“ตะ ต่อไปส้มจะไม่ทำอีกแล้ว” เขาไม่รู้ว่าแค่ช่วยเหลือคนอื่นแบบนั้นจะทำให้พี่ไทเกอร์โกรธมากขนาดนี้ หากรู้ก็จะไม่ทำเลยจริง ๆ  

“ส้มขอโทษจริง ๆ จะไม่ทำอีกแล้วด้วย” น้ำเสียงกล้า ๆ กลัว ๆ แผ่วออกมาพร้อมร่างเล็กขยับเข้าไปใกล้ ๆ มือนุ่มค่อย ๆ เลื่อนไปจับมือหนาไว้แล้วมองใบหน้าคมด้วยสายตาเชิงขอโทษ 

ไทเกอร์ไม่ได้สะบัดออก แต่เพราะรู้ว่าใบหน้าและสายตาที่กำลังอ้อนเขาอยู่นั้นมันอันตรายต่อจิตใจมากแค่ไหนจึงได้หันหนี 

“…” เห็นเช่นนั้นริมฝีปากสวยยิ่งเม้มเข้าหากันหนักกว่าเดิม 

พี่ไทเกอร์โกรธถึงขั้นไม่อยากมองหน้าเขาเลยใช่ไหม? ทั้ง ๆ ที่คิดว่าจะไม่มีเรื่องทะเลาะกันแล้วแท้ ๆ ร่างเล็กมองเสี้ยวหน้าคมที่หันหนีเขาอย่างรู้สึกผิด พี่ไทเกอร์หายใจเสียงดังมาได้สักพักจนเขาใจไม่ดี กำลังระงับอารมณ์ของตัวเองอยู่ใช่ไหม?  

เขากลัว... 

โกรธมากไหมที่เขาทำตัวแบบนี้ ผิดไปแล้วก็จะไม่ทำอีกถ้าหากรู้ว่าพี่ไทเกอร์ไม่ชอบ เขายอมได้ทุกอย่าง มือนุ่มค่อย ๆ ผละออกจากมือหนา ใบหน้าหวานเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่งพร้อมค่อย ๆ ถลกเสื้อยืดตัวโตขึ้นจนไทเกอร์หันมาเลิกคิ้ว 

เสื้อตัวนั้นถูกโยนลงข้างเตียงพร้อมตากลมที่มองมายังเขาทำให้ไม่รู้ว่าส้มตำกำลังคิดอะไรอยู่ 

“ส้มเคยชักว่าวให้ผู้ชาย เคยเห็นผู้ชายเอากับคนอื่นต่อหน้า ส้มทำทุกอย่างมาหมดแล้วยกเว้นถูกผู้ชายเอาจนมาเจอพี่ ถ้ารู้ว่ามันผิดแล้วพี่ไทเกอร์โกรธ ส้มยอมรับผิดนะ…”  

เขาพร้อมให้พี่ไทเกอร์ใช้ร่างกายเพื่อปลดปล่อยความโกรธ… 

“…” มอง… 

ถ้าส้มผิดพี่ต้องทำโทษ…”  

“…” เงียบ… 

“มันอาจจะทำให้พี่ไว้ใจว่าส้มจะไม่ไปทำแบบนั้นอีก…” ตาคมยังคงไล่สายตามองเรือนร่างเล็กด้วยสายตานิ่ง ๆ  

เขาแม่งได้แต่สบถในใจว่าฉิบหายแน่ ๆ ทั้ง ๆ ที่พยายามระงับอารมณ์อยู่แล้ว แต่เมื่อได้ยินน้องมันเล่าเรื่องแบบนั้นให้ฟังแถมเห็นมันถอดเสื้ออ่อยขนาดนี้อารมณ์ร้อนภายในอกยิ่งลุกโชนขึ้นหนักกว่าเดิม 

ไทเกอร์ยังคงนั่งนิ่ง ๆ นั่นทำให้ส้มตำจำเป็นต้องขยับตัวถอดกางเกงบ็อกเซอร์ออก เรือนร่างขาวเปลือยจึงปรากฏต่อหน้าสายตาเสือ ร่างเล็กหันหลังตั้งท่าคลาน กดแผ่นหลังและใบหน้าลงแนบผ้าปูแล้วแอ่นสะโพกโชว์คนด้านหลัง 

รูสวรรค์สีชมพูจึงปรากฏต่อสายตา… 

รูสวรรค์ที่ถูกเตรียมพร้อมตลอดเวลาเพื่อการนี้… 

“ทำโทษส้มจนพี่จะหายโกรธ…”  

“แม่งเอ๊ย…” เสียงสบถดังขึ้นบ่งบอกถึงตบะที่แตกสลาย 

ร่างสูงมองช่องทางสีสวยตาไม่กะพริบ ความหงุดหงิดบวกอารมณ์ทางเพศพุ่งกระฉูดเหมือนต้องทำโทษรุ่นน้องให้ได้ เสื้อและกางเกงถูกถอดโยนทิ้งลงข้างเตียง 

มือหนาคว้าไปที่สะโพกอวบจนร่างบางต้องกัดฟันซุกหน้าลงบนผ้าปูที่นอน รู้ว่าของที่กำลังจะเข้ามานั้นมีขนาดใหญ่ และความแรงในการกระแทกมันต้องมากจนทำให้เขาน้ำตาเล็ดแน่ ๆ  

“จำไว้อย่าทำแบบนั้นอีก” เสียงนิ่งเอ่ยพลางจ่อท่อนเอ็นไปที่ช่องทาง 

“…” กัดผ้าปูไว้ 

“กูอยากอ่อนโยนกับมึง แต่ถ้ากูใจร้ายก็อย่ามาเสียใจทีหลัง”  

“...”  

จำไว้ว่าของใครใครแม่งก็ต้องหวง... 

สวบ!  

“อึก อือ…” ความเจ็บทำให้ส้มตำเผลอร้องออกมาพร้อมกัดผ้าปูที่นอนไว้ แรงกระแทกนั้นทำให้ช่องทางฉีกขาดโดยไม่รู้ตัว น้ำใส ๆ เล็ดออกจากตากลมทันที 

ไทเกอร์มองแผ่นหลังขาวอย่างหงุดหงิดก่อนจะเริ่มซอยเข้าออกหนัก ๆ โดยไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังจะทำให้ร่างเล็กสลบเหมือนตอนเย็น รอยตามตัวก็มีทำไมมันไม่สำเหนียกเลยว่าตัวเองมีเจ้าของ 

อึก!  

“อะ อื้อ…”  

สวบ... 

“แม่งตอนเอาครั้งแรกก็บอกแล้วว่าอย่าไปอ่อยคนอื่น อืม…” มือหนาบีบสะโพกอวบจนเป็นรอยแล้วจับยัดท่อนลำเข้าช่องทางแคบอย่างหนักหน่วง 

บอกแล้วว่าอย่าไปอ่อยคนอื่น มันไม่ได้ฟังเขาเลยเหรอ ถึงบอกอยากช่วย แต่ผู้ชายมันจะมองยังไง มันก็หื่นมันก็เงี่ยนได้ไหมวะ ทำไมไม่คิดเลยวะแม่ง ถึงแม้ตอนนั้นมันยังไม่เป็นของเขา แต่เขาโกรธเพราะมันแอบชอบเขาอยู่ 

สวบ!  

“อึก ฮึก…” น้ำใส ๆ ไหลออกมาอย่างไร้ความปรานี พยายามกัดฟันไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกไป แต่แรงกระแทกนั้นรุนแรงเสียเหลือเกิน 

มันเหมือนการเน้นย้ำให้เขาเชื่อฟังในสิ่งที่พี่ไทเกอร์บอก ความรู้สึกเสียใจในตอนแรกเริ่มถาโถมเข้าหาหนักขึ้นเรื่อย ๆ เสียใจที่เผลอทำให้รุ่นพี่โกรธ ทั้ง ๆ ที่จะได้นอนกอดกันดี ๆ แต่กลับไม่ 

ชึ่บ!  

“อืมส์…”  

“อะ อ่า…”  

“จำไว้มึงเป็นของกู…” เสียงครางและคำสั่งดังขึ้นพลางดันท่อนเหล็กเข้า ๆ ออก ๆ ไม่ยั้งแรง 

ร่างบางสั่นกระเส่าเหมือนแมวน้อยเปียกน้ำไร้ซึ่งการดูแล พยายามไม่ส่งเสียงแล้วแอ่นสะโพกให้ร่างสูงกระแทกตามอารมณ์กาม เขาเลือกเองแล้วว่าต้องโดนทำโทษ ยอมปล่อยกายให้เสือโหดขย้ำ แล้วหลับตารับชะตากรรม 

“ส้มขะ ขอโทษ ฮึก…”  

สวบ!  

“อ๊าาา อะ อึก… ยะ อย่าโกรธส้ม อึก…”  

“อื้ม…”  

สวบ!!  

“อ๊าาห์…” ถึงแม้ความเสียวจะแทรกเข้ามาบ้าง แต่ความแรงในการกระแทกนั้นก็หนักเกินไป 

ขนาดเมื่อตอนเย็นคนตัวสูงไม่ได้มีอารมณ์โกรธเจ้าตัวยังกระแทกเขาคารถเสียจนสลบ แล้วตอนนี้เวลาเท่าไร คิดว่าเขาจะมีแรงพอให้ชายหนุ่มทำแบบนี้ไหม 

ไม่สิ… 

สำหรับเขาจะเวลาไหนก็พร้อมให้พี่ไทเกอร์ทรมานร่างกายได้อยู่แล้ว ถึงแม้ต้องหมดแรงไปก็ตาม 

“อย่ามองใครนอกจากกู อืม…”  

สวบ!  

“อึก…”  

สวบ!!!  

“อ๊าาาห์…”  

อึก!!!  

ยามสิ่งนั้นขยับเข้าใส่มันช่างคล้ายเซ็กซ์ทอยสองอันแทงเข้ามา สมองที่คิดอะไรไม่ได้อยู่แล้วเนื่องจากกลัวรุ่นพี่โกรธตอนนี้ยิ่งประมวลผลไม่ถูกเพราะความทรมานครอบงำอย่างไม่อาจเลี่ยง 

ร่างกายขาวถูกกอบกุมโดยเสือร้ายแล้วควงสว่านขนาดใหญ่และยาวเข้าใส่อย่างเมามัน ทำให้เกิดเสียงครางประสานกับเสียงหน้าขากระทบสะโพกนุ่มดังลั่นห้อง 

แต่เพราะที่นี่ไร้ซึ่งการมีอยู่ของใครอื่น เว้นเสียแต่เขาทั้งสองบทรักที่เร่าร้อนเหมือนดั่งไฟจึงเกิดขึ้นอย่างไม่อาจหยุด 

ชึ่บ ๆ  

“อะ อึก!”  

“เป็นไง? อืม…”  

“ละ ลึกไป” เอ่ยเสียงกระเส่า ถึงแม้จะเจ็บแต่ก็ใช่ว่าจะไม่เสียว เอ็นใหญ่ขยับครูดผนังอ่อนทำให้ความเสียวยิ่งทวีคูณเหมือนระดับน้ำทะเลในคืน 15 ค่ำที่เพิ่มขึ้น 

สายตาคมจดจ้องมองแผ่นหลังขาวอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะโน้มลงไปพรมจูบจนเกิดเป็นรอยแดง ขนมอันหอมกรุ่นมิอาจปล่อยให้ใครทานนอกจากเขา หากจะถูกมองว่าตะกละตะกลามเขาก็พร้อมถ้ามันทำให้ส้มตำเป็นของเขาเพียงคนเดียว 

ส้มตำที่มีรูปร่างเหมือนจะเผ็ดแต่กลับหวาน… 

มือหนาลูบเอวคอดอย่าวาบหวิว สิ่งที่ควรถูกทะนุถนอมแต่กลับถูกบีบจนเกิดเป็นรอยมือ ความโกรธที่ว่าถูกแทนด้วยความหื่นและสะใจจนไม่ได้คิดถึงรุ่นน้องภายใต้ร่าง เขาอยากกระหน่ำแทงหนัก ๆ แล้วปล่อยใส่คนตรงหน้าให้หายอยาก 

ชึ่บ!  

“อืมส์…” เสือคำรามอย่างพอใจแต่กลับทำให้ร่างบางจิกเล็บสวยลงบนผ้าปูที่นอนกรีดร้องอย่างทรมาน ช่างเป็นภาพที่ทำให้ไทเกอร์พอใจเป็นไหน ๆ ถึงจะแอบเห็นใจแต่ก็ใช่ว่าอยากหยุด 

หากทำกับผู้หญิงไม่ได้กับผู้ชายก็ต้องเอาให้พอใจก็แล้วกัน เขาไม่ได้ทำเพื่อหวังสะใจแต่หวังว่าสิ่งที่ร่างบางทำลงไปจะไม่เกิดขึ้นอีกครั้งให้เขาโกรธ ไม่มีใครอยากให้คนที่เขาหวงเป็นยุ่งกับคนอื่นหรอกนะ 

สวบ!  

“อะ อ่า…” ความเสียวซ่านทำให้ส้มตำเผลอปลดปล่อยออกมาเลอะผ้าปู แต่คนที่อยู่ด้านหลังกลับขยับสะโพกเข้าหาอย่างถี่รัว แรงเสียดแทงแต่ละครั้งบ่งบอกได้ถึงอารมณ์ของรุ่นพี่ 

ไม่มีแม้แต่ความอ่อนโยน... 

มันช่างทรมานเสียเหลือเกิน… 

“บะ เบาอึก...”  

“อืม…” เบาได้ยังไงในเมื่อบอกเขาให้ทำโทษ อารมณ์ขึ้นขนาดนี้ยังไงก็คงเอาลงไม่ได้ง่าย ๆ หากไม่ทำให้พอใจ 

กล้ามเนื้อแกร่งชุ่มไปด้วยเหงื่อสีใสกระทบกับแสงไฟอ่อน ๆ จากโคมไฟทำให้เรือนร่างของไทเกอร์ดูมีเสน่ห์เสียจนดูเร่าร้อนกับบทรักในครั้งนี้ ไม่แปลกที่ใครหลาย ๆ คนจะหลงเขาเนื่องจากภาพที่ถูกแอบถ่ายบนเฟซบุ๊ก 

เขาไม่ได้ต่างไปจากนายแบบเลยสักนิด… 

แต่บัดนี้กลับหลงรุ่นน้องผู้ชายที่มีรูปร่างยั่วยวนหัวใจ มันช่างไม่ต่างไปจากลูกแมวน้อยหัดหื่นกามชื่อว่าส้มตำที่ชอบเขา แต่ทำไมเขากลับเหมือนถูกเจ้าตัวเล่นงานจนสามารถโกรธเพราะเรื่องแบบนั้นได้ขนาดนี้ 

เขาจะเอาจนกว่าจะพอใจและหายโกรธ... 

ร่างเล็กถูกพลิกให้หันมานอนหงาย น้ำสีใสไหลออกมาจากดวงตาเปื้อนแก้มเนียนไม่ได้รับความปรานีเลยสักนิด ใบหน้าคมก้มลงประกบจูบขยี้กลีบปากสวยสีสดนั้นเหมือนอดอยาก เรียวแขนบางจึงตวัดกอดรอบคอแกร่ง 

“อื้อ…” ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าบทจูบจากรุ่นพี่ทำให้ความทรมานลดลงมากกว่าเดิม ลิ้นที่ตวัดตอดต้อนภายในปากทำให้รู้ซึ่งถึงความเชี่ยวชาญของชายหนุ่ม 

สองร่างเบียดเสียดกันบนที่นอน ผ้าปูสีเทายับยู่ยี่ขณะที่มองไม่เห็นผ้าห่มผืนใหญ่ที่เคยอยู่บนเตียงกว้าง ใบหน้าคมผละออกมาสบกับตากลมที่แสดงถึงความทรมานให้ได้เห็น แต่มันกลับเหมือนเป็นสิ่งกระตุ้นให้สะโพกสอบซอยเข้าออกไม่ยั้งแรง 

“อะ อึก!”  

“ถ้ารักกูก็อย่ามองคนอื่น”  

“สะ ส้ม… อึก” ความทรมานทำให้เล็บสวยครูดแผ่นหลังกว้างจนไทเกอร์จำต้องกัดฟันซุกหน้าลงที่ซอกคอหอม พร้อมกับความเสียวที่เริ่มจะทำให้เขาทนไม่ไหว มันค่อย ๆ ไหลมารวมยังส่วนหัวของท่อนกาย 

สวบ!  

“อ่า…” ในที่สุดก็กระตุกฉีดแล้วปลดปล่อยเข้ามาในร่างของส้มตำ เสียงหายใจหอบจากทั้งสองดังประสานกันทำให้อกแบนและอกแกร่งกระเพื่อมเนื่องจากเหนื่อย ก่อนมือนุ่มจะเริ่มดันไหล่แกร่งออกเพราะเขานั้นหายใจไม่ค่อยออก 

“อย่าดันออก”  

“ตะ แต่ส้มหายใจไม่ออก”  

“แค่นี้จะตาย?”  

“…” ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเมื่อได้ยิน พี่ไทเกอร์ยังไม่หายโกรธเขาเลยหรือไงกัน กระหน่ำเข้าใส่เขาซะขนาดนั้น ซ้ำตอนนี้น้ำกามยังคาอยู่ในร่างพร้อมกับสิ่งที่ไม่มีวี่แววว่าจะลดขนาดลง 

มือนุ่มยังคงจับไหล่แกร่งไว้ ใบหน้าใสหันหนีพร้อมกับริมฝีปากที่เม้มเข้าหากัน ภาพ ๆ นั้นทำให้ไทเกอร์กระตุกยิ้มก่อนจะก้มลงไปซุกลงที่ซอกคอหอม ๆ แต่คลายกอดเพื่อทำให้ร่างบางไม่อึดอัด 

“พะ พี่ไทเกอร์”  

“อะไร?”  

“อย่าทำแบบนี้นะ” ทำไมต้องซอยเนิบ ๆ ด้วย 

เขาทรมานนะ!  

“กูยังโกรธนะส้ม ปากบอกให้ทำโทษเองไม่ใช่เหรอวะ” เอ่ยพร้อมกับขยับสะโพกเบา ๆ  

“ส้มผิดขนาดนั้นเลยเหรอ อื้อ... ถะ ถ้าอย่างงั้นก็ทำอีกเลยสิ” เอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชัน จนใบหน้าคมผละออกมามอง 

“แน่ใจใช่ไหม?”  

“ถ้ามันทำให้พี่หายโกรธส้มก็ยอม...” เมื่อได้ยินรอยยิ้มของเสือร้ายจึงปรากฏก่อนบทรักที่หนักหน่วงครั้งต่อไปและต่อไปจะเริ่มขึ้นโดยที่ส้มตำไม่อาจห้ามรุ่นพี่ได้เลยแม้แต่น้อย เขาจะห้ามได้ไงกันในเมื่อปากทำได้เพียงครางออกมาอย่างซ่านเสียว 

ซ้ำยังเอาแต่ครางชื่อของชายที่ทำโทษให้ตามคำบอก… 

“อื้ออ อึก… โอ๊ย…” ผ่านไปแล้วผ่านไปเล่าทั้ง ๆ ที่ถูกปล่อยเข้ามาในร่างมากกว่าสามครั้ง ส้มตำก็ยังไม่แม้แต่จะได้พัก 

บทลงโทษในครั้งนี้ทำให้เขารู้ซึ้งถึงความรุนแรงจากรุ่นพี่ ความรุนแรงของเซ็กซ์ที่เขาคิดไว้ว่าอยากลองให้พี่ไทเกอร์กระแทกแรง ๆ สักครั้ง แต่เมื่อได้สัมผัสกับตัวเองกลับทำให้ไม่อยากได้รับความรุนแรงแบบนี้อีก 

น้ำสีขุ่นปนโลหิตจาง ๆ ไหลทะลักช่องทางออกมาเป็นเส้นยาว ร่างขาวในตอนแรกถูกแต้มด้วยรอยสีกุหลาบผุดขึ้นทั่วแผ่นหลังและเรือนร่าง 

ไทเกอร์ที่ถูกความโกรธและกามารมณ์ครอบงำกระแทกกระทั้นร่างบางเสียจนส้มตำไม่เหลือเรี่ยวแรงจะขยับ 

อึก!  

“อ่า…”  

ฟุบ… 

“…” ไม่นานแรงกระแทกเข้ามาแรง ๆ ครั้งสุดท้ายพร้อมกับการปลดปล่อยครั้งที่สี่ก็เกิดขึ้น 

ร่างเล็กที่แอ่นสะโพกในท่าเดิม ๆ เพียงแค่เปลี่ยนตำแหน่งมาตลอดเกือบสองชั่วโมงถึงกับเสียหลักล้มลงไปนอนตะแคงข้างจนท่อนลำในร่างนั้นหลุดออก ส้มตำนอนหลับตาหายใจหอบเหมือนใจจะขาด 

แต่ทำไมเขาถึงไม่สลบไปเลย… 

เหนื่อยและเจ็บจนสมองเบลอขนาดนี้แล้วทำไมยังต้องมารับรู้ความจริงหลังบทลงโทษนี่ต่อด้วย ไทเกอร์ที่นั่งคุกเข่าหายใจหอบมองร่างเล็กตรงหน้าด้วยสายตาเหนื่อย ๆ เขามองไปยังช่องทางที่มีของเหลวไหลย้อนออกมา 

ไม่รู้ว่ารุ่นน้องเจ็บมากแค่ไหน… 

แต่เขาทำส้มตำเลือดตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ เพราะมัวแต่จับกระแทกเข้าออกเสียจนไม่ได้มองของตัวเองที่คาอยู่ในร่าง เอาแต่ปลดปล่อยแล้วกระแทกเน้น ๆ ไปเรื่อย ๆ จนสุดท้ายส้มตำก็นอนเหมือนหมดสภาพอยู่ตรงหน้า 

แน่นอนว่าความโกรธภายในใจมันได้หายไปพร้อมกับสิ่งที่ปลดปล่อย แต่กลับกังวลใจที่ทำให้ร่างเล็กเป็นแบบนี้ เพราะห้ามอารมณ์ไม่ได้ถึงได้จัดหนัก ๆ ไปสี่รอบ 

สี่รอบแสนยาวนาน… 

เวลาจวนจะตี 2 ได้แล้ว เสี้ยวหน้าใสยังมีคราบน้ำตาเปรอะเปื้อนอยู่ คิดดูแล้วเขาเองก็ทำเกินไป จริง ๆ แค่ถูกอ้อนอีกนิดหน่อยก็เริ่มใจอ่อนแล้ว แต่แม่งเปิดทางให้เสือหื่นแบบเขาซะก่อน อารมณ์มันถึงได้เลยเถิดมาถึงตอนนี้ 

ตอนกระแทกก็คิดอย่างเดียวว่ารูนี้ ร่างนี้ หัวใจของมันคนนี้ต้องเป็นของเขาเพียงคนเดียว ยิ่งเมื่อนึกไปไกล ๆ ถึงตอนที่น้องมันเบื่อจนทิ้งเขา เขายิ่งเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ เขาจะไม่มีทางปล่อยให้วันนั้นมาถึง 

จะไม่มีวันที่เขาจะถูกทิ้งเป็นครั้งที่เจ็ด เขาไม่อยากรับความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว มันเหมือนว่าเขาดีไม่พอจนต้องถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เขาขอใครสักคนที่อยู่ตรงนี้ให้เขากอดไม่ได้หรือไง 

ต่อให้เป็นผู้ชายด้วยกันก็ตาม… 

“…” ตาคมมองร่างบางไม่กะพริบ 

“อึก อื้อ…” มือล้าค่อย ๆ ดันร่างของตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก 

แม้ช่องทางข้างล่างนั้นจะระบมจนแทบจะเดินไม่ได้แล้วก็ตาม แต่เขาต้องคุยกับร่างสูงให้รู้เรื่อง ใบหน้าหวานหันไปมองใบหน้าหล่อก่อนจะคลี่ยิ้มให้จาง ๆ จนไทเกอร์รู้สึกไม่โอเค 

ไม่เข้าใจทำไมยังยิ้มได้ทั้ง ๆ ที่เขากระแทกไปซะหนักหน่วงขนาดนั้น 

“ส้ม… ส้มรักพี่ไทเกอร์แค่คนเดียว” เอ่ยพลางขยับเข้าไปกอดจนไทเกอร์เสียหลักล้มลงไปนอนให้ร่างเล็กทับร่างแทบทุกส่วน ใบหน้าใสซุกที่อกแกร่งเปื้อนเหงื่อใส ซ้ำยังกอดเขาไว้ไม่ยอมปล่อย 

เรือนร่างเปล่าสองร่างแนบชิดติดกัน กลิ่นเหงื่อ กลิ่นน้ำกาม และกลิ่นเลือดจาง ๆ ลอยคละคลุ้งไปทั่วเตียง 

ส้มตำก็คือส้มตำจริง ๆ ปากบอกว่าให้ลงโทษ ทำเสร็จก็ไม่ได้คิดโกรธเขาเลย… 

“กูขอโทษ…”  

“…”  

“กูจะไม่เอามึงก็ได้ แต่มึง-” เอ่ยยังไม่จบใบหน้าสวยก็ขยับขึ้นมาประกบลงที่ปากเขาทันที 

ส้มตำกดจูบลงที่ริมฝีปากของรุ่นพี่ไว้แบบนั้นสักพักก่อนจะผละออกมาซบอกแกร่งเหมือนเดิม 

เขารู้ว่ายังไงตื่นขึ้นพรุ่งนี้อาการต้องแย่กว่านี้แน่ ๆ ศึกษามาแล้วว่าถ้าหากมีเซ็กซ์ที่รุนแรงจนเกินไปผู้ถูกกระทำอาจป่วยได้เนื่องจากความเจ็บและความเหนื่อย 

แบบนี้หรือเปล่าที่เหมือนกับเพลงดัง Side To Side ของ Ariana Grande ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับเซ็กซ์ว่าได้กันทั้งวันทั้งคืนจนเดินเซ แต่ขนาดนั้นเขาคงไม่ไหวมั้ง เพราะตอนนี้ก็เหมือนจะไม่ไหวอยู่แล้ว ถ้าหากเป็นตอนเช้าคงไม่ต้องพูดถึง อาการป่วยต้องวิ่งเข้าร่างเป็นแน่แท้ 

“มันคุ้มถ้าทำให้พี่ไทเกอร์เชื่อใจและหายโกรธส้มได้” เอ่ยแต่ละประโยคเสียงก็แผ่วเบาเสียเหลือเกิน 

“…” ได้ยินมือหนาจึงยกขึ้นไปกอดรุ่นน้องกลับ สองร่างเปลือยเปื้อนน้ำขุ่นนอนทับกันไม่มีใครยอมขยับไปไหน ส่วนนั้นสัมผัสกันก็ไม่ได้มีใครรู้สึกอายแต่อย่างใด ถึงแม้จะมีน้ำที่หลั่งออกมาสัมผัสกันบ้างก็ตาม 

“มันเสียวก็จริง แต่ไม่เอาอีกแล้วนะ เจ็บเกินไป…”  

“…”  

“เยดุจริง ๆ ผัวของน้อง”  

“เฮ้ออ…” ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้วะ จะโกรธเขาก็โกรธมา พร้อมง้ออยู่แล้ว เพราะคิดว่าตัวเองก็ใช้แต่อารมณ์มากไปเหมือนกัน 

แต่นี่อะไรวะ… 

“ฮึก…”  

“ส้ม…” เดี๋ยว ๆ ได้ยินเสียงสะอื้นเขาถึงกับต้องเรียกชื่อมันพร้อมจับใบหน้าใสขึ้นมาดู น้ำใส ๆ ไหลออกมาจากตากลมอีกครั้ง ริมฝีปากเต่งเม้มเข้าหากัน นั่นทำให้ไทเกอร์จำต้องดันร่างบางลงไปนอนหงายเบา ๆ  

“ฮึก มะ มัน… เจ็บ ส้มเจ็บ…” ต้องอดทนแค่ไหนใครจะไปรู้ แค่อยากนอนกอดพี่ไทเกอร์และข่มตาหลับ แต่ความเจ็บปวดมันมากไปจนทนไม่ไหวจริง ๆ ไทเกอร์เห็นยิ่งชะงักทำอะไรไม่ถูก 

“มึงแม่ง แล้วตอนแรกยังคุยดี ๆ”  

“ฮึก… ฮืออ… เจ็บ… ส้มเจ็บตูด”  

“เฮ้ออ… อาบน้ำล้างตัวก่อนค่อยกินยา” ไทเกอร์บอกก่อนจะช้อนร่างเล็กขึ้น หน้ารุ่นน้องดูงอแงเสียจนเขารู้สึกเหนื่อย แล้วทีแรกทำเป็นลุกขึ้นมานั่งยิ้มแถมยังขยับเข้ามากอด 

“คะ คนบ้า!”  

“…” วางลงในอ้างเลยมันก็ด่าเขาเลย 

“ฮึก… ถ้าไม่รับผิดชอบจะฟ้องพี่ชายแน่!”  

“…” ใบหน้าหล่อแอบชะงักเล็กน้อย 

พี่ชาย?  

“ฮือออ… ของก็ไม่ใช่เล็ก ๆ ฮึก… แทนที่จะเบากับส้มบ้าง!”  

“…”  

“หิวข้าวเลย ฮืออ…”  

“เดี๋ยว ๆ มึงเอาสักอย่างดิแม่ง”  

“ฮึก สะ ส้มเจ็บตูด ฮือออ…”  

‘กูหมดคำจะพูดจริง ๆ’  

  

 

ไรท์เอ็ม 

เราลืมมาเมื่อวานขออภัยด้วยนะ แงงงงงง 

ฝากอีบุ๊กเรื่องสั้นหื่น ๆ ราคาสบายกระเป๋าเรื่องใหม่ด้วยนะครับ น้องส้มตำจบเรื่องแบบอีบุ๊กก็มีแล้วนะ 

#น้องส้มตำคนกาม 

twitter @heartfilia_emma 

Page ไรท์เอ็ม 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว