facebook-icon

ต้นฉบับนิยายของ 'Love Alert' ซีรีส์เกาหลีเรื่องล่าสุดของ 'ยุนอึนฮเย'

​ตอนที่ 12-1 รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป (1)

ชื่อตอน : ​ตอนที่ 12-1 รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป (1)

คำค้น : ระวังหัวใจจะไหวหวั่น นิยายเกาหลี

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ต.ค. 2562 14:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ตอนที่ 12-1 รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป (1)
แบบอักษร

 

ตอนที่ 12 รักแรกแห่งชาติที่เป็นคนธรรมดาทั่วไป (1) 

“หัวหน้าคะ ยุนยูจองนะคะ... เห็นข่าวแล้วใช่ไหมคะ ขอโทษนะคะ... ดังนั้นฉันจะขอจัดการด้วยตัวเองค่ะ ฉันจะรับผิดชอบทั้งหมด ไม่ต้องพูดอะไรกับพี่แชกยองแล้วช่วยจัดการแถลงข่าวให้ทีนะคะ” 

คนที่ยูจองโทรหาคือหัวหน้าคิม ทีมประชาสัมพันธ์ภายนอกของค่าย ถึงเธอจะพูดเหมือนเป็นการขอร้อง แต่ความจริงแล้วคำพูดของยูจองไม่ใช่คำขอร้อง หากแต่เป็นคำสั่งของผู้รับผิดชอบสูงสุดในยูจองเอนเตอร์เทนเมนท์ เจ้าของบริษัทที่แท้จริงคือยูจอง แต่จนถึงตอนนี้ยูจองฝากงานด้านบริหารทุกอย่างให้พี่แชกยองทำแทน และไม่เคยก้าวก่ายหรือเห็นต่างเลยสักครั้ง ยูจองเชื่อใจและเคารพในตัวแชกยอง แต่มีเพียงเรื่องนี้เท่านั้นที่ไม่ว่าใครจะพูดอะไรก็จะเป็นไปตามความคิดของยูจอง ส่วนฮยอนซูคิดว่ายูจองงุนงงและตกใจจนพูดเพ้อเจ้อไปแล้วหรือเปล่าอย่างไม่เชื่อหู 

“พี่ตกใจมากเลยเป็นแบบนี้ใช่ไหมครับ มันไร้สาระมากเลยทำแบบนี้ใช่ไหมครับ” 

ยูจองหันไปหาฮยอนซูแล้วหัวเราะคิกคัก ฮยอนซูตัดสินใจลำบากว่าไม่รู้จะต้องเข้าใจได้อย่างไรกับยูจองที่ยิ้มออกมาในสถานการณ์นี้ เขาหยิบเครื่องดื่มออกมาจากตู้เย็นสองขวดและยื่นให้ยูจองไปขวดหนึ่ง อีกขวดหนึ่งก็เปิดแล้วดื่มเข้าไป 

“พี่ เดี๋ยวท่านประธานมาถึงบริษัทแล้วจัดการให้เอง พี่ทำใจสงบๆ ไว้นะครับ แต่พี่ครับ... เห็นยิ้มแบบนี้แล้วน่ากลัวมากเลย อย่าทำอีกนะครับ” 

“ทำใจให้สงบนี่เหมือนจะเป็นนายที่ต้องทำมากกว่าไหม กลัวถูกไล่ออกเหรอ ถ้ามีคนถามว่านายรับผิดชอบดูแลฉันไม่ได้เดี๋ยวฉันปกป้องเอง ไม่ต้องห่วงหน่า” 

“ผมไม่มีปัญหาเรื่องโดนไล่ออกหรอก แต่ท่านประธานคงฆ่าผมแน่ๆ เลยครับ เธอบอกว่าพี่เป็นคนสำคัญ ให้คอยระมัดระวังมากกว่าพันรอบแล้วนะ…” 

“ท่านประธานของเราไม่ใช่คนโหดร้ายที่จะแหวกอกใครตามใจชอบแบบนั้นซะหน่อย” 

“ก็ท่านประธานไม่เคยโมโหใส่พี่เลย พี่ไม่รู้หรอกครับว่าท่านประธานน่ากลัวขนาดไหน…” 

“ฉันกับพี่แชกยองเนี่ยคบกันมาเกินสามสิบปีแล้ว จะไม่เคยเห็นอะไรอีกล่ะ เวลาพี่แชกยองโมโห ฉันก็จัดการได้หมดแหละหน่า เก็บความกังวลไปเถอะ เริ่มวันใหม่ให้ดีนะฮยอนซู วันนี้เป็นวันที่สำคัญมากเลย” 

“ครับ งั้นไปร้านเสริมสวยเลยไหมครับ เตรียมตัวแล้วลงมานะครับ เดี๋ยวผมไปเอารถมาก่อน” 

“เสื้อผ้าเดี๋ยวฉันเตรียมเอง ไม่ต้องติดต่อซูจี นี่อยู่ในช่วงวันหยุดด้วย ปล่อยให้เธอได้ใช้เวลาดีๆ กับลูกๆ เถอะ” 

“ครับพี่” 

หลังจากฮยอนซูปิดประตูและออกไป ยูจองก็วิ่งพรวดพราดโห่ร้องอย่างมีความสุข นี่มันเป็นจุดที่ดีมากจนจะตายเลยล่ะ ถ้านักข่าวจูมินอามาที่งานแถลงข่าว จะไปขอบคุณเธอจนอยากจะก้มหมอบกราบเลย ยูจองเปลี่ยนชุดและโทรศัพท์หาจีฮุน เพราะพวกเขาคงจะต้องพูดให้ตรงกันว่ามันจะเป็นประมาณไหน เธออยากจะคุยกับจีฮุนเรื่องที่เกี่ยวกับข่าวเดทที่ทำให้รู้สึกดี ซึ่งมันถูกปล่อยเป็นครั้งแรกตลอดเวลาสิบห้าปีในชีวิตนักแสดงของเธอ เมื่อคิดว่าจะได้รับการยอมรับให้เป็นคู่รักอย่างเป็นทางการ หัวใจก็เต้นตึกตักแล้ว เธอจึงอยากจะแบ่งปันความรู้สึกเช่นนี้ให้เขา แต่จีฮุนไม่รับโทรศัพท์ ไม่ว่าจะโทรไปกี่รอบก็ไม่รับ หรือว่าจีฮุนจะมีปัญหาแล้วต้องไปดูข่าวที่บริษัทกันนะ ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมาก็น่าจะโทรมาหาก่อน แต่นี่ไม่ได้ติดต่ออะไรมาเลย หรือฝั่งนั้นยังไม่เห็นข่าว ยูจองเลยส่งข้อความไปหาจีฮุนว่าให้โทรกลับแล้วออกจากบ้านไป 

* * * 

มินอาเช็กข่าวแล้วก็คลายความกังวล ล้มตัวลงนอนบนเตียงของห้องพักเหมือนเป็นลม ผ่านไปแล้วตั้งสามสิบนาที แต่เสียงที่เคาะประตูห้องพักนั่นมันน่ารำคาญจนต้องตะเกียกตะกายอยู่บนเตียง ตั้งใจว่าจะไม่กลับบ้านแล้วนอนที่บริษัทนะ ครอบครัวก็คงเดาได้ว่าเธอกำลังยุ่งมาก แต่อาจจะไม่รู้ว่าความสำเร็จของสื่ออย่างอิทส์แฟกต์ต้องแลกมาด้วยความลำบากแบบไหน เหนื่อยสักเท่าไหร่ ดังนั้นหากเธอกลับบ้านก็คงถูกเรียกตัวออกมาให้ไปทานอะไรจนไม่ได้พัก แต่คนในบริษัทรู้ว่าเธอลำบากมาหลายเดือนกับข่าวเด็ดที่ปล่อยออกมาเลยไม่มีใครมายุ่งอะไรด้วย และปล่อยเธอไว้จนถึงตอนที่ลุกขึ้นมาเองหลังจากวันหนึ่งหรือสองวัน ดังนั้นวันที่ข่าวปล่อยออกมามินอาจึงนอนที่บริษัท ซึ่งถ้าเป็นข่าวธรรมดาคงแค่เช็กดูในโทรศัพท์เท่านั้น แต่ถ้าอยู่ที่บริษัทแล้วมีงานเร่งด่วนเข้ามา มันก็จะไม่มีปัญญาในการติดต่อที่ลำบาก ด้วยเหตุนั้นการนอนที่บริษัทมันปลอดภัยในหลายๆ ประการ และข่าวครั้งนี้เป็นข่าวใหญ่ มินอากะจะขอนอนสักสองวันแล้วค่อยตื่น แต่ก็ยังมีคนมาเคาะประตูห้องพัก จริงๆ มีอะไรก็ทิ้งโน้ตไว้เพราะเธอหลับอยู่ แล้วนี่ใครมันไม่มีความเมตตาไม่มีมารยาทมาปลุกคนที่หลับอยู่แบบนี้ แต่พอมินอาเปิดประตูไปก็เจอนักข่าวนัมที่เธอบอกให้กลับบ้านไปพักผ่อน ยืนอยู่ตรงหน้า 

“นักข่าวนัม ทำไม เกิดอะไรขึ้นเหรอ” 

“ยุนยูจองจะแถลงข่าวที่โรงแรมชเวโกเลยเรียกนักข่าวทุกคนครับ” 

“ฮะ? ใช่หรือเปล่า ไม่ได้ทะเลาะเบาะแว้ง ไม่ได้หลบหนีข่าวไม่มีมูล แต่เต็มใจแถลงข่าวงั้นเหรอ” 

มินอาเปิดโทรศัพท์หารายชื่อ ปกติแล้วเวลาแบบนี้จะต้องติดต่อมาคุยกับนักข่าวเรื่องข้อเท็จจริงก่อนโดยเร็วที่สุดนะ แต่ไม่ว่าจะเช็กอย่างไงก็ไม่มีการติดต่อจากประธานคัง ผู้จัดการ ยุนยูจอง และฝั่งของชเวจีฮุนเลย ไม่มีเลย... มินอาจึงจัดการเตรียมแล็บท็อปแล้วออกมาจากบริษัท กลุ่มคนกำลังจัดสถานที่แถลงข่าว หรือจะประกาศแต่งงานเลยนะ ถ้าไม่ใช่แบบนั้นแล้วทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีทางเงียบกันหมดแบบนี้ได้หรอก ประชาชนที่เห็นข่าวก็เริ่มวิจารณ์กันแล้ว ชาวเน็ตของประเทศเกาหลี และประเทศมหาอำนาจแห่งไอทีก็ขยันและเหนียวแน่นกันจริงๆ 

* * * 

พนักงานที่รับสายโทรศัพท์เสียงดังเข้ามาไม่หยุดหย่อนตรงนู้นทีตรงนี้ทีภายในตึกบริษัทยูจองเอนเตอร์เทนเมนท์ก็จนใจและส่งเสียงเซ็งแซ่ไปหมด แต่แชกยองก็เปิดประตูเข้ามาจัดการสถานการณ์ทันที 

“ระดับหัวหน้าขึ้นไปให้เตรียมการประชุม โทรหานักข่าวจูมินอาอิทส์แฟกต์ด้วย ให้คำตอบเกี่ยวกับความจริงของข่าวว่าไม่ใช่เด็ดขาด ไม่มีหลักฐานมาชี้แจงก็เป็นเรื่องโอเวอร์เกินเหตุ เราจะร่วมกันใช้แผนตอบโต้โดยการใช้กฎหมายที่มีอำนาจ โอเค๊!?” 

“ค่ะ/ครับ ท่านประธาน” 

พนักงานเริ่มเคลื่อนไหววุ่นวายต่างจากเมื่อสักครู่นิดหนึ่ง ฮยอนซูกลับเข้ามาที่ห้องทำงานหลังจากพายูจองไปที่ร้านมาเรียบร้อยแล้ว เขาซ่อนตัวอยู่ในซอกหลืบคอยดูการเคลื่อนไหวของแชกยอง แต่แชกยองไม่สบตากับฮยอนซูเลย 

“เดี๋ยวจะคำนวณเงินเดือนกับเงินปลดออกให้ฮยอนซู แล้วก็ให้เก็บของได้เลย บอกซูจีด้วยว่าไม่ต้องมาทำงานแล้ว” 

ฮยอนซูที่เคยยืนอยู่ตรงนั้นก็เข่าทรุดกับพื้นทันที เขาก็ทำผิดจริงๆ แต่ยูจองกลับเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วพยุงตัวให้ฮยอนซูลุกขึ้น 

“ฮยอนซูกับซูจีไม่ผิดอะไรเลย อย่าทำคนที่ลำบากเลย ครั้งนี้ฉันจะรับผิดชอบแล้วแก้ไขมันทั้งหมดเอง” 

“ทำไมเธอต้องมาสนใจการทำงานของคนที่ห้องนี้ด้วยล่ะ ห้องที่รวมฉันเข้าไปด้วย เกิดเรื่องแบบนี้แล้วจะแก้ไขได้ก็จะให้เงินเดือนต่อเหรอ เรื่องจัดการน่ะพวกเราทำเอง ตามตารางเธอต้องไปที่ร้านนิ ยกเลิกตารางงานในอาทิตย์นี้ให้หมด แล้วไปพักสักนิด ไม่ต้องโทรไปข้างนอก ไม่ต้องเล่นโซเชียลมีเดียด้วย” 

“ยกเว้นวันนี้กับพรุ่งนี้ งานวันอื่นจะลดให้ ปล่อยมันไปเถอะ” 

“ตอนนี้ก็ไม่สะท้กสะท้านเรื่องนั้นเลยสินะ” 

“ก็ฉันกับคุณจีฮุนคบกันจะสะทกสะท้านอะไรได้เลย ก็โสดกันทั้งคู่” 

“สปอนเซอร์กับแฟนๆ น่าจะคิดแบบอื่นนะ” 

“อย่างไรซะก็ปล่อยตารางตามเดิม แค่หาคนมาอารักขาตามติดสักคนหนึ่ง” 

“โอเค งั้นก็ทำแบบนั้นแหละ” 

“จอดรถแวนทิ้งไว้นี่แหละ ให้ฮยอนซูขับรถของฉันเอง ถึงเวลาแล้วค่อยลงมา จะระวังตัวไม่ต้องห่วง” 

ยูจองเดินออกไป เธอสงบและใจเย็นกว่าตอนไหนๆ แชกยองเห็นยูจองแบบนี้เป็นครั้งแรก เธออึดอัดใจที่จับความรู้สึกไม่ได้เลยว่ายูจองกำลังคิดอะไรอยู่ จะแก้ไขมันด้วยตัวเองด้วยความคิดอะไรก็ไม่รู้ แชกยองเองก็ต้องควบคุม ความจริงแล้วเพราะฝ่ายตรงข้ามเป็นนักข่าวจูมินอา  อิทส์แฟกต์ เธอเลยอึดอัดใจ ไม่เคยคิดสักครั้งที่ความคิดเห็นของข่าวที่ถูกเผยแพร่จะพลิกกลับไปหานักข่าวจู 

“โทรหานักข่าวจูแล้วยังไม่รับสายเหรอ” 

“ท่านประธาน เธอไม่ได้ไม่รับสายนะคะ แต่ทิ้งให้สายตัดไปค่ะ” 

แชกยองมัวแต่เป็นห่วงนู้นนี่ ระหว่างที่จัดการเด็กๆ ยูจองก็ไปถึงที่แถลงข่าวเพื่อจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองแล้ว ฮยอนซูที่เป็นห่วงการไปงานแถลงข่าว เขาพายูจองไปส่งก่อนที่จะถึงที่หมายก็แอบยูจองส่งข้อความไปหาแชกยอง เมื่อรถที่ยูจองนั่งออกจากตึกไป แชกยองที่เห็นข้อความก็วิ่งหารถตามหลังยูจองไปเหมือนคนบ้า 

* * * 

ความคิดเห็น