facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

ชื่อตอน : #Ronel(20) เป็นไหม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 21:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(20) เป็นไหม
แบบอักษร

Ronel 20 

ในตอนนี้เหลือเพียงโรเนลและเรเน่สองต่อสองอีกครั้ง.. 

'เอาไงดีวะ..ปล้ำเลยดีไหม' 

'โอ๊ยย ..!! ไม่ไหวแล้วหว่ะ' 

'ถ้าปล้ำเธอ..ก็จะได้ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ..' 

'แต่โอกาสแบบนี้หาไม่ได้ที่ไหนนะเว๊ย..!! 

'ถ้าความลับถูกเปิดเผยก็จะไม่ได้เรียนกับเพื่อนๆนะเว๊ย..!! 

'แต่กูอยากได้เรเน่นี่หว่า..' 

'ถ้าได้กันแล้วเข้าหน้ากันไม่ติดนี่เจ็บเลยนะ..!! 

'แต่เรเน่น่าเอาหนิวะ..' 

'ฉิบหาย!!! 

'กูจะเอาไงดีวะ..!! 

ในสมองของโรเนลกำลังจะตีกัน..ระหว่างความคิดที่ดี และความลามก.. 

'โรเนล..นายจะกลับตอนไหน..? 

'เอ่ออ.. คือผมชิมพวกนี้ให้หมดก่อนครับ..' 

'งั้นหรอ..' เรเน่ยื่นหน้าเข้ามาใกล้โรเนลและถอดแว่นของเขาออก 

'โรเนลถ้ามองดีๆนายก็หล่อเหมือนกันนะเนี่ย..' 

'เรเน่อย่าแกล้งผมเลยครับ ขอแว่นของผมคืนเถอะ..' 

'ก็นายน่ารักจัง..' เรเน่ยื่นหน้ามาใกล้ๆโรเนล และยื่นแว่นคืนให้เขา.. 

ตึก ตัก ตึก ตัก..!!! 

โรเนลใจสั่นแรงมากจนตอนนี้เขารนไปหมด.. 

'จะเอาไงดีวะ..' 

'เพื่อความสัมพันธ์ที่ยืนยาว..อดทนหน่อยก็แล้วกัน' 

'ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษจนเรเน่ตกหลุมรักจริงๆดีกว่า..' โรเนลคิดในใจ 

'แต่ตอนนี้กูไม่มีที่ระบาย ทำไงดีวะ..!! 

'ทักหาบอดี้ก็แล้วกัน..!! 

'มันสายหื่นด้วยกันคงเข้าใจ..!! 

โรเนลตัดสินใจไลน์หาบอดี้.. 

Line ~ (Body) 

'บอดี้ๆ..เรเน่เข้าใกล้กูมาก..' 

'แล้วมึงตื่นเต้นอะไรวะเนล? 

'น้องชายกูตื่นนี่สิ..!! 

'มึงรีบไปช่วยตัวเองเลย แผนแตกนี่ตายเลยนะเนล' 

'เรเน่คิดว่ากูอ่อนต่อโลก..กูแม่งอยากกระแทกให้ร้องขอชีวิตเลยแหล่ะแม่งอึดอัดชิบหาย' 

'อึดอัดใจ ? 

'อึดอัดน้องชายกูนี่แหล่ะ!! 

'ha ha.. กูสงสารมึงจังจากเสือต้องทำตัวติ๋มๆ ครับ ครับ ครับ..!! 

'บอดี้ !! มึงห้ามซ้ำเติมกู!!! แปปนะเรเน่มา' 

'อืมๆ..' 

เรเน่ที่สังเกตว่าโรเนลกำลังคุยกับใครจึงเดินเข้ามา.. 

'คุยกับใครอะ..' 

'คุยกับสาวหรอ..? 

'ปะ ป่าวครับเรเน่..คนแบบผมจะมีสาวไหนมาชอบ..' 

'แน่ใจหรอว่าไม่ได้คุยกับสาวๆ..' 

'ไม่ได้คุยจริงๆครับ..' 

'บอดี้มันเป็นทอมคงไม่ใช่สาวๆหรอกนะ..' โรเนลคิดในใจว่าตนเองไม่ได้โกหกเรเน่ 

เรเน่ยังคงจ้องมองโรเนลอย่างจับผิด.. 

'เรเน่เช็คโทรศัพท์ของผมเลยก็ได้ครับ..' โรเนลยื่นโทรศัพท์ให้เธอ 

'อืมม.. ฉันเชื่อนาย' 

'นายคงไม่โกหกฉันหรอก..' เรเน่ไม่เปิดดูโทรศัพท์ของโรเนล และส่งคืนให้เขา.. 

'ขอบคุณที่เชื่อใจผมนะครับ..' 

จากนั้นเรเน่จึงเดินกลับไปนั่งมองโรเนลดังเดิม ก่อนจะเดินไปหยิบหนังสือการ์ตูนขึ้นมานอนอ่านอยู่บนเตียง 

​ฟู่วววว ว ว ว !!!! 

ฟู่ว ว วววว !!!! 

'รอดตายแล้วกู..' โรเนลพูดขึ้นมาเบาๆ.. 

'ฉันอาบน้ำก่อนนะ..' เรเน่พูดเสร็จจึงหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไปทันที.. 

'อาบด้วยได้ไหม..? 

'จะขัดจะถูให้สะอาดเลย..' โรเนลคิดในใจ 

ระหว่างที่รอเรเน่อาบน้ำโรเนลจึงเดินดูรอบๆห้องของเธอ.. 

'เตียงของเรเน่..' โรเนลกระโดดขึ้นเตียงของเธอ 

'หมอนของเรเน่..' 

'ผ้าห่มของเรเน่..' 

'หอมจังเลย...ฟินนน!!! 

โรเนลดมไปทั่วเตียงของเธอ และกลิ้งเล่นบนเตียงของเรเน่.. 

'ทำไมกูดูโรคจิตแบบนี้วะ..? 

'ไม่หรอก ก็กูชอบอะ..' 

'คิก คิก คิก..' 

แอ๊ด ดดดด ดดดดด!!!! 

เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้น.. 

โคร้มมม มมมมมม !!!! 

โรเนลรีบกระโดดลงจากเตียงจนล้มลงไปนอนกับพื้น.. 

'โรเนล !!!! 

เรเน่รีบวิ่งเข้ามาหาโรเนล.. 

เธออยู่ในเสื้อเชิ้ตสีฟ้า และกางเกงขาสั้นสบายๆ.. 

แต่กลับทำให้โรเนลแทบคลั่ง.. 

​เรเน่ก้มลงไปดึงโรเนลขึ้นมาโดยไม่ทันได้ระวังตัว.. 

'โรเนล !!! เรเน่กระชากโรเนลขึ้นจากพื้นสุดแรง.. 

ว๊าย ยย ยยยยยย !!!! 

เรเน่ล้มลงไปนอนบนเตียงโดยที่มีโรเนลขึ้นคร่อมเธออยู่อย่างไม่ตั้งใจ.. 

หน้าของเขาทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก.. 

ตาของโรเนลและเรเน่จ้องมองกันอย่างไม่ละสายตา.. 

'เอาเลยดีไหมวะ..' 

'ทนไม่ไหวแล้วหว่ะ..' 

'โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีง่ายๆเลยนะเนล..' 

'ไม่ๆๆ ห้ามทำๆ..ความแตกมากูตายแน่ๆ..' โรเนลคิดในใจ.. 

แต่อยู่ดีๆเรเน่ก็คล้องคอโรเนล ทำให้โรเนลตกใจมาก.. เพราะตอนนี้ปากของพวกเขาแทบจะติดกันอยู่แล้ว.. 

'อย่าแกล้งผมเลยครับ' 

'ตอนนายถูกแกล้งนี่ก็น่ารักดีนะ..' 

'เรเน่อย่าแกล้งผมอย่างนี้อีกนะครับ..' โรเนลเบือนหน้าหนีท่าทางเขินอาย 

'โอเคๆ.. ต่อไปฉันจะไม่แกล้ง' 

'อยากไปอาบน้ำหน่อยไหม' เรเน่เอ่ยถาม 

'ก็ดีครับ' 

'คืนนี้ก็ดึกมากแล้วนายนอนที่นี่เถอะ' 

'จะดีหรอครับ' 

'ดีสิ ฉันไว้ใจนาย' 

'ก็ได้ครับ' โรเนลตอนเขินอายดูน่ารักมากในสายตาของเธอ.. 

'เรเน่..คือผมไม่ได้เอาชุดนอนมาครับ..' 

'เอ่อ.. เดี๋ยวฉันไปหาชุดมาให้..แปปนะ' 

เรเน่รีบรวบรวมสติและหยิบชุดนอนมาให้เขาใส่.. 

'ลายคิตตี้ น่าจะเหมาะกับนาย..' 

'ว่าไงนะครับ ..!!!!!! 

'ทำไมหล่ะ ไม่ชอบหรอ..? 

'ชอบครับ เรเน่ให้อะไรมาผมก็ชอบหมดนั่นแหล่ะ..' 

. 

. 

'หมดกันความโรเนลสุดเท่ของกู รู้ถึงไหนอายถึงนั่น..' 

'ฉันต้องมาใส่ชุดนอนคิตตี้นี่นะ ให้ตายเถอะ..' โรเนลคิดในใจ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว