email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

อ่านแบบไม่ต้องการสาระมากครับ ต้องการแค่ความหื่นแต่มีสตอรี่นะ - สามารถติดตามเอ็มได้ในเพจ ไรท์เอ็ม หรือทวิตเตอร์ @heartfilia_emma ได้เลยนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันมาก ๆ เลยะนะครับ

ชื่อตอน : Chapter 7

คำค้น : น้องส้มตำคนกาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 89.2k

ความคิดเห็น : 136

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2563 13:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 7
แบบอักษร

หลังความหลับใหลได้ครอบงำเขาไปตั้งแต่ทุ่มกว่า ๆ เปลือกตาหนักจึงค่อย ๆ ลืมขึ้นมองโลกแห่งความเป็นจริงอย่างช้า ๆ ความเหนื่อยล้าได้เล่นงานเขาไปนานแค่ไหนไม่รู้ แต่ที่รู้ ๆ มันทำให้รู้สึกมีเรี่ยวแรงขึ้นมาบ้างแล้ว 

ส้มตำค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อรู้ว่าตัวเองอยู่บนเตียงนุ่ม ภายในห้องมืดเสียจนแทบจะมองไม่เห็นอะไร สิ่งที่สัมผัสได้ตอนนี้คือความรู้สึกขัด ๆ ที่บริเวณช่องทางด้านหลัง มันทำให้รู้สึกไม่สบายเอาเสียเลย 

“อื้อออ… ทำไมถึงปวดแบบนี้” จำได้ว่าไปทานข้าวกับพี่ไทเกอร์ กลับมาถึงคอนโดก็ถูกคนพี่จับกระแทกเสียคารถ 

อ่อ… 

เขาจำได้แล้วว่าตัวเองเพลียจนเผลอหลับไป ไม่แปลกใจเลยเพราะพี่ไทเกอร์ของเขาเยดุมากจริง ๆ ไม่อ่อยโยนต่อสะโพกอันบอบบางของเขาเลยแม้แต่น้อย 

แกร็ก… 

เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับแสงสว่างจากภายนอกส่องเข้ามากระทบใบหน้าใสจนมือบางต้องยกขึ้นมาบังก่อนจะค่อย ๆ หรี่ตามอง หลังปรับสายตาได้แล้วจึงเห็นเป็นคนตัวสูงที่เดินไปเปิดไฟแล้วตรงมานั่งลงบนขอบเตียงด้วยใบหน้านิ่ง ๆ เหมือนทุกครั้ง 

จะอยู่ในชุดไหนเวลาไหนก็ยังหล่อเหลาเอาเก่งเสียเหลือเกิน~ 

“ตอนนี้กี่ทุ่มแล้วอะ”  

“สามทุ่มจะสี่ทุ่มแล้ว มึงหลับไปเกือบสามชั่วโมง” รุ่นพี่บอกพลางยกมือขึ้นอังหน้าผากเนียนจนส้มตำต้องหลับตา น้องมันไม่ได้เป็นอะไรก็ดีแล้ว นึกว่าจะป่วยไปแล้วซะอีก ก็เล่นรัดเขาซะขนาดนั้นจะไม่ให้กระหน่ำแทงแรง ๆ ได้ยังไง 

“พี่กระแทกแรงเกินไป ถ้าส้มไม่เพลียส้มก็คงไม่เป็นไรหรอก แต่ส้มไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอกนะ! ถ้ามีแรงส้มก็ให้พี่ไทเกอร์เอาได้ทั้งคืนเหมือนกันนั่นแหละ…” เขาจะให้พี่ไทเกอร์มองว่าอ่อนแอเรื่องเซ็กซ์ไม่ได้ทั้ง ๆ ที่ศึกษามานานแล้ว 

ใบหน้าคมได้แต่ส่ายไปมาเมื่อได้ยิน ตาคมมองแก้มเนียน ๆ นั้นแล้วมันช่างน่าจับหอมเสียจริง ๆ เวลางอนหรือเถียงก็มักจะพอง ๆ เหมือนเด็ก ถึงจะดูเป็นชายหนุ่มวัยรุ่นที่มีรูปร่างยั่วเยอยู่ตลอดเวลาก็ตาม ผอมเพรียว ๆ แต่สะโพกอวบหน่อย ๆ พอให้จับถนัดมือเวลากระแทก 

นึกแล้วเจ้าของถ้ำดันรู้สึกมีอารมณ์ 

“กูกลัวมึงตายฉิบหาย แต่เช็ดตัวให้พอสะอาดแล้ว พยายามเอาของที่กูปล่อยเข้าไปออกให้ แต่ก็ไม่รู้ออกหมดยัง ส่วนชุดก็-”  

หมับ!  

“อื้อออ… พี่ไทเกอร์น่ารักที่สุดเลย!”  

“…” พูดยังไม่จบมันก็ขยับเข้ามากอดจนเขาชะงัก ใบหน้าหวานถูไปมาที่แก้มของเขา สัมผัสนุ่ม ๆ จากแก้มเนียนทำให้รู้สึกดีอย่างแปลกใจ แล้วไหนจะหัวเข่าที่ขยับมาโดนส่วนของไทเกอร์น้อย นั่นจึงทำให้มือหนารีบดันส้มตำออกทันที 

“ขอบคุณน้า~”  

“เออ ๆ” ตาคมมองร่างเล็กที่กำลังก้มลงสำรวจร่างกายตัวเองก่อนจะดันตัวลุกขึ้นยืนกอดอก ตอนนี้เขาอยู่ในชุดเสื้อกีฬาผ้าร่มกับกางเกงวอร์มขายาวสีเทา ส่วนรุ่นน้องก็บ็อกเซอร์ตัวเล็กสุดของเขากับเสื้อยืดธรรมดาตัวโต ๆ  

‘ตัวเล็กฉิบหาย...’ แล้วเขาจะหาชุดไหนให้ใส่ได้พอดีวะ เคยออกกำลังกายเหมือนชาวบ้านชาวเมืองไหมก็ไม่รู้ กล้ามไม่มีเลยสักนิด 

“รู้สึกปวด ๆ อยู่เลยอะ แต่มันก็เสียวสุด ๆ ไปเลย ในรถก็ได้ฟีลไปอีกแบบ พี่ไทเกอร์เคยคาร์เซ็กซ์กับใครป่ะ?” ดูน้องมันถาม ‘Car Sex’ ที่แปลว่าเอากันบนรถน่ะเหรอ? แล้วตื่นมาแทนที่จะห่วงสภาพตัวเอง ก่อนหน้านี้เขาอุตส่าห์ดูแลมันอย่างดีคือไรวะ 

“ถามทำไม?”  

“หึ ๆ ต้องไม่เคยใช่ไหมล่ะ ถึงเคยก็ไม่เสียวเท่าตอนเอากับส้มแน่ ๆ” ดูหน้าใบหื่นกามของรุ่นน้องแล้วเขาเพลีย 

ไทเกอร์ไม่พูดหรือถามอะไรคนตรงหน้า ตาคมไล่มองเรือนร่างผอมเพรียวนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าน่าสัมผัสอีกสักครั้ง ขามันขาว ๆ เนียน ๆ ไม่มีขน ไล่มองไปจนถึงต้นขายิ่งเหมือนของผู้หญิง 

น่าจับฝังเขี้ยวไว้จริง ๆ  

ตอนเปลี่ยนชุดให้ก็ยังเห็นรอยที่เขาทำไว้อยู่ตามร่างขาว ๆ ต้องข่มความหื่นไว้แค่ไหนใครจะไปรู้ ก่อนหน้าก็ทำธุระกับเพื่อนที่มาหาจนเสร็จสรรพ ดีที่มาตอนเขาจัดการกับน้องมันเสร็จแล้ว 

แต่ก็อย่างว่า… 

ความรู้สึกเวลายัดของตัวเองเข้าไปในช่องทางรัด ๆ ยังคาอยู่ในสมองเขาอยู่เลย 

“หือ?”  

“…” อยู่ดี ๆ เสียงเหมือนสงสัยจากส้มตำก็ดังขึ้น ซ้ำใบหน้าใสยังขมวดคิ้วเหมือนสงสัยมองตรงมาที่เขา แต่ทำไมระดับสายตามันถึงต่ำขนาดนั้น 

“สัด…” ไทเกอร์ถึงกับรีบหันหน้าหนีเมื่อรู้ว่าเด็กบนเตียงกำลังมองมายังส่วนของเป้ากางเกง 

“มันแข็งอยู่นะ” เขาเห็นมันดันกางเกงอยู่จนเป็นลำ!  

“เด็กทะลึ่ง…”  

“ให้ส้มช่วยเถอะ” ร่างบางบอกพร้อมขยับเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว มือนุ่มคว้าไปจับแขนหนาไว้จนใบหน้าคมต้องมองด้วยใบหน้าเหมือนพร้อมดุ 

ตาคมที่วาวโรจน์เหมือนตั้งใจจะขู่นั้นทำให้ส้มตำชะงักหยุดและเม้มปากเข้าหากันทันที เขาแค่จะช่วยทำไมต้องทำหน้าเหมือนปีศาจ อีกอย่างก็ลืมไปเลยว่ารุ่นพี่คนนี้ไม่ใช่คนอ่อนโยนแต่อย่างใด พอทำหน้าไม่พอใจให้เห็นก็ชวนให้เขากลัวเหมือนกันนะ 

“ทำไมต้องทำหน้าเหมือนไม่พอใจด้วย!”  

“…”  

“สรุปคือมันไม่ดีใช่ไหมเวลาส้มให้พี่ไทเกอร์เอาอะ!?”  

“เดี๋ยว ๆ แล้วมึงจะงอแงทำไมวะ?” สุดท้ายก็เป็นเขาที่ต้องขยับลงไปนั่งที่ขอบเตียงเหมือนเดิม ร่างบางเม้มปากมองมาที่รุ่นพี่เหมือนไม่พอใจ เหมือนกับพร้อมจะงับคอ 

“ยัง ยังไม่กอดอีกนะ!”  

“…”  

“ทำไมเวลาส้มงอนไม่ยอมกอด ฮือ…”  

“เฮ้อออ…” ไทเกอร์ถึงกับต้องถอนหายใจออกมาด้วยความเพลีย มือหนาดึงร่างบางเข้ามากอดไว้เหมือนจำใจ ใบหน้าหวานซุกลงที่ไหล่แกร่งแล้วใช้หน้าถูไปมาเบา ๆ สำหรับเขาแล้วก็คิดว่าน้องมันน่าเอ็นดูจริง ๆ นั่นแหละ 

ถึงอารมณ์จะดูแปรปรวนอยู่บ่อย ๆ ก็เถอะ 

“เดี๋ยวแรด เดี๋ยวเหมือนเด็ก มึงเลือกสักอย่างดิ…” ใบหน้าหวานผละออกมามองเหมือนยังงอน ทั้งสองก็เอาแต่จ้องตากันไม่กะพริบ มือนุ่มเลื่อนมาสัมผัสที่ต้นขาแกร่งจนไทเกอร์ก้มลงไปมองพร้อมเลิกคิ้ว น้องมันคิดจะทำอะไรอีกวะเนี่ย 

คงไม่ดีสำหรับตัวเขาแน่ ๆ  

เขาคงทนไม่ไหวหากยังถูกอ่อยแบบนี้ 

“ส้มเคยอ่านมานะ” บอกด้วยใบหน้าจริงจัง 

“อ่านอะไร?”  

“เขาบอกว่าถ้ามีอารมณ์แล้วไม่ยอมทำอะไรสักอย่างให้ปลดปล่อยมันจะทำให้เราอยู่ไม่เป็นสุขจนไม่เป็นอันจะทำอะไรเลยนะ”  

“…” เอ่อ… 

“ตอนส้มหลับพี่ไทเกอร์ทำอะไรอยู่เหรอ?”  

“ทำงาน”  

“เห็นไหม ให้ส้มช่วยเถอะนะ เดี๋ยวจะไม่มีอารมณ์ทำงานนะ” ใบหน้าหวานอ้อนขั้นสุดจนคนฟังไปไม่เป็น มันไม่ได้นึกถึงตอนโดนเขาจับกระแทกจนสลบเลยหรือไงกัน 

ตาคมยังคงมองใบหน้าหวานตรงหน้าที่ห่างกันสองสามคืบด้วยสายตานิ่ง ๆ เมื่อเห็นร่างสูงไม่ยอมตอบมือนุ่มจึงเลื่อนไปดึงร่างแกร่งให้นอนลงกับที่นอนเบา ๆ ถึงขายาวจะยังหย่อนลงขอบเตียงก็ตาม 

ตากลมหันไปมองใบหน้าหล่อที่ยังจดจ้องมาที่เขาด้วยสายตาที่อ่านยาก เนื่องจากกลัวว่าร่างสูงจะยังไม่พอใจใบหน้าสวยจึงโน้มลงไปจูบที่ปากของรุ่นพี่ หวังว่ามันจะสามารถทำให้ร่างสูงใจอ่อนได้ 

และก็ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น... 

จุ๊บ ๆ ๆ  

เขาจุ๊บลงบนริมฝีปากของรุ่นพี่สองสามครั้งก่อนจะกดค้างไว้ มือหนาข้างหนึ่งค่อย ๆ เลื่อนมาสัมผัสที่ผมนุ่มพร้อมกับลิ้นร้อนเริ่มสอดเข้าหาเพื่อตอบโต้ จากนั้นคนที่นอนอยู่กลับเป็นฝ่ายรุกล้ำ อยากจะเปิดทางให้เจ้าของถ้ำอย่างเขาขย้ำก็คงต้องทำให้เต็มที่ 

“อือ...” ส้มตำแลกลิ้นกับร่างแกร่งไว้แบบนั้น มือข้างหนึ่งค่อย ๆ สอดเข้าไปใต้กางเกงของร่างสูง สัมผัสได้ถึงขนไม่มากก่อนจะชนเข้ากับสิ่งที่ปรารถนาอยากจะสัมผัสจึงได้จับมันชักขึ้นลงอยู่ใต้ร่มผ้า 

ใหญ่... 

สัมผัสแรกรู้เลยว่าใหญ่มาก... 

เขายังไม่เคยเห็นสิ่งที่กำลังอยู่ในกำมือแบบชัด ๆ ซ้ำครั้งนี้ยังเป็นสัมผัสแรก มันเต็มกำมือเขาไปหมด ความยาวก็ไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย 

อุ่น ๆ แข็ง ๆ ส้มตำชอบ!  

ใบหน้าหวานค่อย ๆ ผละออกมาสบกับตาคมทั้ง ๆ ที่มือยังรูดรั้งกายใหญ่อย่างไม่หยุด ก่อนจะเปลี่ยนจุดสนใจไปยังส่วนที่กอบกุมไว้ 

“ทำไมกูต้องยอมมึงด้วยวะ” เขาแม่งทนไม่ได้จริง ๆ ว่ะ จะห้ามไม่ให้รุ่นน้องทำก็ยังได้ แต่ใจบาปกลับบังคับไม่ให้ห้าม พลังอ่อยบนใบหน้าหวาน ๆ นั้นแรงเกินไปสำหรับผู้ชายแบบเขา 

“ส้มแค่อยากช่วย” ร่างเล็กยิ้มอ่อย ๆ ให้ก่อนจะดึงกางเกงพร้อมชั้นในของเขาลง 

กลางกายยักษ์ผงาดขึ้นโชว์จนส้มตำยังแอบอึ้ง เพิ่งเห็นสิ่งนี้ชัด ๆ ก็ครานี้ มือนุ่มกำแล้วชักขึ้นลงเบา ๆ ก่อนใบหน้าหวานจะโน้มลงไปสำรวจสิ่งใหญ่โตอย่างนึกสงสัย สิ่งนั้นมันแข็งและอุ่น ๆ มีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นตามโคน 

ส่วนหัวเปิดออกพร้อมใช้งาน มีรอยแยกที่หลั่งน้ำสีขาวขุ่นออกมาเยิ้ม ๆ ส่วนกายก็คล้ำแต่คล้ำไม่มาก ออกน้ำตาล ๆ เหมือนสีผิวของรุ่นพี่ที่ไม่ได้ขาวอะไรขนาดนั้น เขาเคยอ่านมาว่าถ้าสีเป็นแบบนี้แสดงว่าผ่านสมรภูมิรบมาเยอะแล้ว 

หรือไม่จริง?  

“ทรงสวยอะ ใหญ่ยาวด้วย ดูดุดันมาก ๆ เลย” เหมือนในหนังโป๊ฝรั่งเลย  

 

น่าอม! 

“…” คนฟังแอบเขิน ๆ 

เขาก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันว่าภูมิใจกับของที่พ่อนั้นให้มา ใหญ่และยาวจนมั่นใจในเรื่องเซ็กซ์ แต่กลับต้องเก๊กนิ่งและวางฟอร์มไว้ มือหนาเลื่อนไปดึงหมอนมาหนุนพร้อมขมวดคิ้วมองคนที่ยังจับท่อนลำเขาพลิกไปมาเหมือนสังเกตมันอยู่ 

“มันเข้ามาในตัวส้มได้ไงก็ไม่รู้… สุดยอดอะ” 

“…” 

“เรารักนายนะพี่ไทเกอร์น้อย…” 

จุ๊บ… 

“สัด… รีบ ๆ อม…” จะมาบอกรักน้องชายเขาทำไมวะ แล้วมีการก้มลงไปจุ๊บที่ส่วนหัวด้วยเว้ย ร่างเล็กหันมายิ้มให้ก่อนจะเริ่มลงมือ 

มือนุ่มทั้งสองข้างกำของใหญ่ชักขึ้นลงอย่างช้า ๆ แรงบีบเพิ่มขึ้นและลดลงสลับไปมาซึ่งเป็นการรีดของคาวออกมาแบบเนิบ ๆ ในขณะชักก็โน้มใบหน้าลงไปใช้ลิ้นละเลงเลียที่ส่วนหัว นั้นทำให้ไทเกอร์ถึงกับกัดฟันกรอด 

เสียวฉิบหาย… 

ส้มตำเอาแต่ครอบที่ส่วนหัวแล้วใช้ลิ้นนุ่ม ๆ ละเลงเลียที่รอยแยก ความหื่นกามพุ่งกระฉูดขึ้นเสียจนไทเกอร์ไม่อาจรั้งให้รุ่นน้องหยุด น้ำกามที่แทรกซึมออกมาตามรอยแยกทำให้กลิ่นขึ้นจมูก 

กลิ่นของรักที่ทำให้ต้องหลง... 

รสชาติของรุ่นพี่ที่เขานั้นแอบชอบ... 

มันหอมละมุนเสียเหลือเกิน ความหวานปนคาวฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งโพรงปาก ความเสียวเล่นงานไทเกอร์เสียจนเสียงครางทุ้มต่ำลอดออกมาเบา ๆ ภาพตรงหน้าทำให้สายตาคมเคลิบเคลิ้มขึ้นอย่างไม่รู้ตัว 

แผล็บ ๆ 

ไม่รู้ว่ารุ่นน้องไปเรียนรู้วิธีทำมาจากไหน คงไม่เกี่ยวกับเรื่องของไข่มุกที่ติดคอใช่ไหม? แต่มันช่างทำให้ผ่อนคลายและได้อารมณ์ไม่ใช่น้อย 

จริง ๆ ไม่จำเป็นต้องเร่งความเร็วแต่ก็ทำให้เขารู้สึกเสียวได้อย่างน่าแปลกใจ ยิ่งเห็นใบหน้าหวานนั้นกำลังครอบปากอมท่อนเอ็นความเสียวยิ่งมากขึ้น ยอมรับว่าอาจไม่เสียวเท่าการกระแทกช่องทางฟิต ๆ แต่กลับปฏิเสธไม่ได้ว่าฟินไม่ใช่น้อย 

คงเพราะขนาดของสิ่งนั้นไม่สามารถเข้าไปในปากของร่างเล็กได้ถึงครึ่งของความยาวเลยด้วยซ้ำ เลยอาจไม่ถึงใจเท่ากับกระแทกกายเข้าไปยังช่องทางจะสุดด้าม 

“อื้ม…” 

ชั่บ ๆ 

“อือ…” เสียงครางเบา ๆ ลอดออกมาจากลำคอของส้มตำ 

น้ำใส ๆ ในโพรงปากอุ่นเปียกชุ่มไปทั่วท่อนเอ็นยักษ์ ลิ้นนุ่มละเลงเลียลูกวงกลมสองฟองขึ้นไปจนถึงส่วนของรอยแยก เขาเหมือนได้ลิ้มลองไอศกรีมหวาน ๆ ที่ต้องการชิมมานาน กลิ่นหอม ๆ จากสบู่ทำให้รู้ว่ารุ่นพี่อาบน้ำแล้ว 

“อืม… เสียวฉิบหาย” 

“มันเป็นของส้มนะ หลังจากนี้อย่าให้ใครได้มันไปเด็ดขาด” ใบหน้าหวานผละออกมาบอกก่อนจะแลบลิ้นเลียขอบปาก 

“อ่อยเกินไปแล้วนะ” 

“เพราะว่ารักพี่ไทเกอร์…” ยิ้มตอบก่อนจะก้มลงไปครอบดูดหนักขึ้นกว่าเดิม 

อ่อก ๆ 

ความเร็วของการอมทำให้ไทเกอร์เผลอขยับสะโพกตอบ ตามองไปยังเพดานด้วยใบหน้าแสนเคลิ้มหลง เสียงครางอ่อน ๆ ลอดออกมาตลอดกิจกรรมอันน่าอาย 

ริมฝีปากแห้งผากเนื่องจากเอาแต่ส่งเสียงครางออกมาพร้อมไอน้ำ ลิ้นร้อนจึงแลบออกมาเลียด้วยความเสียว 

ชั่บ ๆ ๆ 

“อืม… เริ่มไม่ไหวแล้วว่ะเร็ว ๆ ดิ” ได้รับคำสั่งส้มตำจึงเริ่มเร่งความเร็วขึ้นเรื่อย ๆ กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนบนร่างแกร่งก็เริ่มเกร็ง 

จนในที่สุดความอดกลั้นของคนเสียวก็ขาดสะบั้น ความเสียวซ่านไหลมารวมยังส่วนหัวก่อนจะกระตุกฉีดน้ำกามเข้าไปในโพรงปากของร่างเล็ก ซ้ำยังเลอะใบหน้าสวยอีกต่างหาก 

ตากลมปรายไปมองรุ่นพี่พลางเลียทำความสะอาดของคาวที่ติดอยู่บนท่อนโคนนั้นให้หมด มันคือรสชาติสุดท้ายที่จะได้รับในการกินไอติมในครั้งนี้ 

เมื่อรีดมันออกมาเลียทำความสะอาดและกลืนจนหมดเกลี้ยงแล้วจึงผละใบหน้าออกมานั่งมองคนตัวสูงทั้ง ๆ ที่ใบหน้ายังเปื้อนน้ำรักอยู่ ใบหน้าหวานส่งยิ้มไปให้พี่ไทเกอร์เพราะดีใจที่ร่างสูงยอมให้เขาทำหน้าที่นี้ 

แถมตากลมยังใสแป๋วเหมือนเด็กน้อย~ 

“เฮ้ออ…” ไทเกอร์ดันตัวลุกขึ้นมานั่งมอง มือหนาดึงกางเกงขึ้นมาปิดน้องชายที่ค่อย ๆ หดตัวลงแล้วเอาแต่มองใบหน้าใสเปื้อนน้ำกามก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ 

ที่ต้องถอนหายใจเพราะเขารู้สึกยอมใจคนตัวเล็กจริง ๆ ทำไมต้องยอมทำให้เขาทุกอย่างด้วยก็ไม่รู้ แถมมันแม่งยังน่ารักได้ทุกสถานการณ์ 

ไทเกอร์ลุกขึ้นไปหยิบทิชชูมาเช็ดใบหน้าใสให้จนสะอาด ทั้งสองยังนั่งจ้องหน้ากันตาไม่กะพริบ ในห้องเงียบลงเนื่องจากไม่มีเสียงพูดคุย ก่อนมือหนาจะเลื่อนไปทาบแก้มเนียนเบา ๆ จนมือนุ่มต้องเลื่อนมาสัมผัสหลังมือเขาไว้ให้สัมผัสแก้มของเจ้าตัวไว้แบบนั้น 

“เวลาทำให้คนที่ส้มรักมีความสุข มันทำให้ส้มมีความสุขขึ้นมาด้วยนะ” ถึงจะยังไม่ได้รับสถานะในตอนนี้ก็ตาม แต่เขาพร้อมทำเพื่อพี่ไทเกอร์ทุกอย่าง 

“…” ไทเกอร์ไม่ได้เอ่ยอะไรนอกเสียจากกระตุกยิ้มพลางส่ายหน้าไปมาแล้วดึงมือกลับมาวางที่ต้นขาขาวของส้มตำ 

“พี่ไทเกอร์เคยมีอะไรกับแฟนบ่อยไหมอะ?” เอ่ยถามพลางเลื่อนมือลงไปวางทับมือหนาที่ต้นขา ร่างสูงนั่งขอบเตียง ส่วนเขานั่งบนเตียง ระยะห่างระหว่างกันแทบจะไม่มี 

“อยากรู้ไปทำไม?” 

“ถ้าดูไร้มารยาทเกินไปส้มไม่ถามก็ได้” เขาแค่อยากรู้ 

“หึ ๆ คงไม่ต้องเกรงใจกูแล้วมั้ง” 

“ฮือออ ก็สงสัยอะ!” 

“เออ ๆ อย่ามางอแงใส่กู จะถามอะไรก็ถามมา” เอะอะก็จะงอแงอยู่เรื่อยเลยเว้ย 

“ขอบคุณฮะ” เอ่ยเสียงอ่อยจนไทเกอร์เผลอยิ้มแล้วหันไปมองข้างหน้าซึ่งเป็นประตูห้องน้ำ ตากลมก็เอาแต่มองเสี้ยวหน้าคมไม่กะพริบ สังเกตผมพี่ไทเกอร์ที่มีความยาวพอให้ปัดข้างได้แถมยังหนา หยักศกหน่อย ๆ ดูหล่อมาก ๆ เลยล่ะ 

“ก็ไม่บ่อย แต่ละคนก็มีอะไรกันแค่ไม่กี่ครั้ง ส่วนมากที่อยากคบกับกูก็เพราะอยากลองทั้งนั้น แต่ผู้หญิงไงมึงเข้าใจใช่ไหม ก็ไม่ได้อยากจะคบกันแค่เอาอย่างเดียวหรอก แต่พอเบื่อ ๆ ก็มองว่ากูเป็นแฟนที่แย่มั้งเลยบอกเลิก” 

“แต่พี่ไทเกอร์เยดุนะ” ได้ยินเขายิ่งอยากจะหัวเราะ อารมณ์หื่นของผู้ชายมันก็ขึ้นบ่อย ๆ ถ้าเขาอยากเอาก็อยากจัดหนัก ๆ อีกอย่างคงเพราะเขาเอากับส้มตำหนักสุดตั้งแต่เคยมีอะไรกับใครมา ไม่แปลกที่รุ่นน้องจะเก็บไปคิดว่าเขาคงทำแบบนี้กับทุกคน 

“อีกอย่างพี่เป็นผู้ชายที่อบอุ่น แคร์ความรู้สึกส้ม แถมพี่ยังเชื่อใจส้มด้วย ไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ” เขาเองก็เชื่อใจพี่ไทเกอร์เต็มร้อย 

“เพราะแอบชอบกูหรือเปล่ามึงเลยอวยไปซะทุกอย่างแบบนี้” ถามพร้อมใช้นิ้วหัวแม่มือถูต้นขาเนียน 

“เพราะชอบไทเกอร์น้อย” 

“...” ใบหน้าคมหันมามองเด็กบนเตียงด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนจะทำเป็นอ้าปากจะขยับไปกัดจนส้มตำเผลอหลุดขำแล้วดันไว้ 

“ฮ่า ๆ ๆ ล้อเล่นนนน พี่ไทเกอร์อบอุ่นจริง ๆ นะ ถึงจะรุนแรงหน่อย ๆ ก็เถอะ” 

“กูรุนแรงยังไงวะ” นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ยิน ตอนคบกับแฟนสาวหลาย ๆ คนก็เหมือนกัน 

“คือถ้าไม่นับเรื่องบนเตียงพี่ไทเกอร์ก็เหมือนจะเป็นคนชอบใช้อารมณ์อะ พี่อย่าลืมนะว่าผู้หญิงหลาย ๆ คนไม่ชอบผู้ชายอารมณ์ร้อน คืออยู่กันไปนาน ๆ จะลำบาก” 

“…” เหรอวะ? 

เขาแค่เผลอตะคอกใส่และมีกระชากแขนพวกเธอตอนที่โมโหแค่นั้นเอง ต้องบอกเลิกเลยเหรอวะ อีกอย่างตอนนั้นก็ไม่ใช่พวกผู้หญิงหรือไงที่ผิด เขาจะเถียงอะไรไม่ได้เลยหรือไง เพราะรักก็ต้องได้รับสิทธิ์หึงหวงไม่ใช่เหรอ 

แต่ช่างเถอะ... 

ตั้งแต่เจอรุ่นน้องคนนี้เขาก็ลืมพวกเธอไปเลย 

“สำหรับส้มโอเคนะ รุนแรงกับส้มได้เลยถ้ามันทำให้พี่โอเคขึ้น รุนแรงที่ว่าไม่ใช่ต่อยส้มนะพี่ไทเกอร์ พี่จะต่อย จะตบ จะถีบแฟนไม่ได้เข้าใจไหม อีกอย่างคือส้มไม่ชอบให้ใครตะคอกใส่เลย ส้มกลัวอะไรที่เสียงดัง ๆ ยิ่งมันทำให้ตกใจยิ่งรู้สึกกลัว” เขากลัวจริง ๆ นะ 

“เออแล้วตอนพี่ขู่ส้มก็กลัว” 

“พูดมาขนาดนี้แล้วยังกล้าบอกให้กูรุนแรงด้วยอีกเหรอวะ?” ไล่ ๆ มาแต่ละอย่างคือไม่ได้เหลือความรุนแรงอะไรให้เขาใช้กับมันเลยนะ 

“แงงงง เอาจริง ๆ อ่อนโยนกับส้มบ้าง ส้มไม่น่ารักเหรอ...” เอ่ยถามพลางขยับเข้าไปซบลงบนไหล่กว้างแล้วใช้แก้มถูเบา ๆ เหมือนแมว 

‘ทำไมถึงได้ขี้อ้อนแบบนี้วะ’ ไทเกอร์เอ่ยในใจ 

“ส้มรู้นะว่าลึก ๆ พี่ก็มีอารมณ์หื่นตลอดนั่นแหละ แต่แค่ไม่อยากแสดงออกมาใช่ไหมล่ะ” ใบหน้าหวานผละออกมาบอกด้วยใบหน้าจริงจังอีกครั้ง แต่ไม่รู้ทำไมไทเกอร์ถึงได้คุ้นชินกับใบหน้าและสายตาแบบนี้ แถมแม่งยังทำให้เขาอยากตั้งใจฟัง 

“หลักการอะไรของมึงอีกเนี่ย” 

“ไม่รู้แหละ! แต่บอกไว้เลยนะ ถ้าวันหนึ่งพี่ไทเกอร์ยอมเปิดใจกับส้มจริง ๆ พี่สามารถทำตัวหื่นกับส้มได้ตลอดเลยนะ อะไรที่ทำกับผู้หญิงไม่ได้เพราะพี่เกรงใจพวกนาง พี่ไม่ต้องเกรงใจส้มนะ จะหื่นจะอะไรได้เต็มที่เลยส้มชอบ” 

เขาพร้อมรับแล้วนะ! 

“อ่อ... งั้นนวดหลังให้หน่อย” 

“ฮะ?” 

“เออนวด ๆ ไงทำเป็นไหม นั่งทำงานมากูเหนื่อย” อีกอย่างนี่จะครบอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ได้เข้ายิม เอาแต่นั่งทำงานจนปวดหลัง คงต้องหาเวลาไปเข้าละ 

อาจจะงง ๆ แต่ส้มตำก็ยอมขยับไปอยู่ข้างหลังแผ่นหลังกว้าง ร่างบางนั่งคุกเข่า สองมือนุ่มค่อย ๆ ยกขึ้นมาสัมผัสไหล่คนตัวสูงแล้วเริ่มบีบเบา ๆ เหมือนตอนที่บีบให้พี่ชายเมื่อครั้งยังเด็ก 

การกระทำที่แสนจะเชื่อฟังของร่างเล็กทำให้ไทเกอร์เผลอยิ้มออกมาจาง ๆ คนเรามันจำเป็นต้องเชื่อฟังคนที่มันรักขนาดนั้นด้วยหรือไง ไม่คิดกลัวว่าเขาจะหลอกฟันแล้วทิ้งเลยสักนิด ถึงแม้จะไม่คิดที่จะปล่อยแมวตัวนี้ให้หลุดไปจากมือแล้วก็ตาม 

“ออกแรงกว่านี้หน่อย” แรงแมวหรือไงทำไมถึงได้เบาขนาดนี้ 

“แต่ส้มบีบสุดแรงแล้วนะ” 

“…” 

“ไหล่พี่ไทเกอร์มันกว้างอะ มันใหญ่แถมยังแข็งจะให้ส้มบีบยังไง” มือเขากำมันได้ไม่เต็มที่เลยจริง ๆ 

“เออบีบแบบนั้นแหละ” ได้รับคำตอบจึงค่อย ๆ ออกแรงบีบให้ดีกว่าเดิม กับแฟนเก่าของไทเกอร์ไม่เคยมีแบบนี้เลยสักครั้ง ไม่เคยใกล้ชิดหรือสนิทกันถึงขั้นคุยเรื่องเซ็กซ์ ยิ่งการกระทำแบบนี้ยิ่งไม่มี จะเอ่ยขอพวกเธอก็เกรงใจ รู้สึกไม่ค่อยสนิทมากไม่รู้ทำไม 

“เคยใช้ปากให้ใครไหม” 

“หือ? กับพี่คนแรกเลย แต่ส้มเคยลองซื้อไอติมไม่ก็กล้วยลูกยาว ๆ มาลองอมในห้องอยู่นะ” เอ่ยเหมือนไม่ได้คิดอะไร สมองก็จดจ่ออยู่กับการนวด 

“...” เออประทับใจกับรุ่นน้องมันฉิบหาย 

“พี่ไทเกอร์เคยใช้ปากให้ผู้หญิงไหมอะ?” 

“ไม่... แต่เคยใช้นิ้ว” ที่ไม่เคยคงเพราะโอกาสในแต่ละวัน ๆ ด้วยมั้ง อีกอย่างเขาไม่เคยได้ลงมือรุกพวกเธอเลยสักครั้ง 

“...” คิ้วคมขมวดเข้าหากันทันทีที่มือนุ่มเปลี่ยนมาเป็นกอดรอบคอเขาแล้วซุกหน้าลงที่ผม ทั้ง ๆ ที่ควรไม่พอใจแต่มันกลับทำให้หัวใจอันแข็งด้านของเสือร้ายละลายลง 

“เป็นไร?” 

“เปล่า... ส้มขออาบน้ำก่อนนะ พี่ไทเกอร์ไปทำงานต่อได้เลย” ผละออกมานั่งเหมือนเดิมแล้วเอ่ยบอก ได้ยินรอยยิ้มบนใบหน้าหล่อจึงปรากฏขึ้นจาง ๆ ก่อนจะขยับมาจุ๊บลงที่หน้าผากเนียน 

“พี่ไทเกอร์…” 

“อื้อ?” 

“ไทเกอร์น้อยอร่อยมากเลยอะ…”  

พลั่ก… 

“มึงนี่มันจริง ๆ เลยนะ” ศีรษะของส้มตำถูกผลักเบา ๆ พร้อมกับไทเกอร์ที่ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้อง ตากลมเอาแต่มองตามหลังร่างสูงพลางยิ้มออกมาจาง ๆ เขามีความสุขจังที่ได้อยู่กับรุ่นพี่ 

‘เจ้าไทเกอร์น้อยตัวไม่น้อยเลยสักนิด…’ 

 

 

ผ่านไปเกือบ 30 นาที~ 

ร่างเล็กที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและจัดการกับตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วค่อย ๆ เดินออกมาจากห้องนอนอย่างช้า ๆ ถึงแม้จะยังรู้สึกขัด ๆ ที่ช่องทางแต่เขาก็สามารถเดินเหมือนคนปกติได้ เมื่อไม่เจอเสือเจ้าของถ้ำที่ห้องนั่งเล่นจึงได้เดินไปยังห้องครัว 

“พี่ไทเกอร์ทำงานไม่ใช่เหรอส้ม อิโง่เอ๊ย…” ได้แต่ด่าตัวเองที่ลืมไปเลยว่าเจ้าของห้องทำงานอยู่ อุตส่าห์เดินมาห้องครัว 

ร่างบางเดินตรงไปยังอีกห้องที่เปิดประตูทิ้งไว้ ซึ่งน่าจะเป็นห้องทำงาน แต่แปลกที่มีเสียงของผู้หญิงดังลอดออกมาจากในนั้น ส้มตำจึงรีบเดินไปแอบอยู่ข้าง ๆ ประตูก่อนจะชะโงกหัวเข้าไปมอง ก่อนเขาจะชะงักรีบหันกลับมายืนตรง 

‘สะ สามคน…’ คิ้วสวยขมวดเข้าหากันทันทีที่เห็นว่าในห้องทำงานตอนนี้มีพี่ไทเกอร์ ผู้ชายและผู้หญิงปริศนาอีกคน 

เขาได้แต่ยืนพิงผนังคิดอะไรต่าง ๆ นานาไปคนเดียว แสดงว่าอยู่รุ่นเดียวกันใช่ไหมนะ นี่เหรอคือธุระที่พี่ไทเกอร์บอก แต่เหมือนในห้องจะมีอุปกรณ์ต่าง ๆ เหมือนกำลังทำงานกันอยู่เลย แล้วตอนแรกบอกทำธุระไม่ได้ทำงาน 

สรุปยังไงกันแน่… 

“เออ ๆ ขอบใจนะเว้ย กูเองก็ลืมเลยต้อง-” 

เฮือก! 

“อะ อ๊ะ…” 

หมับ! 

“…” อยู่ดี ๆ ดันมีคนเดินออกมาพร้อมเสียงพูดจนคนที่แอบอยู่ข้าง ๆ ประตูสะดุ้งตกใจรีบขยับตัว แต่ดันสะดุดขาตัวเองจะล้ม โชคยังดีที่ไทเกอร์เห็นแล้วรีบถลามาคว้าร่างบางเข้ามากอดจนใบหน้าหวานกระแทกเข้าที่อกแกร่ง เหมือนจะโรแมนติกคล้าย ๆ ในละครน้ำเน่า แต่เปล่าเลยเพราะเขาเจ็บจมูก 

ทำไมต้องดึงแรงขนาดนั้นด้วย! 

มันเจ็บนะ! 

“เอ่อ… คือส้ม…” ส้มตำรีบผละร่างสูงออกมาทำตัวไม่ถูก ส่วนคนที่หอบแฟนให้พามาขอดูงานกับเพื่อนถึงกับชะงักตาค้าง ส้มตำถึงได้รู้ว่าคือรุ่นพี่คนนั้นที่ไปถามชื่อของเขา 

“ล้อกูเล่นเหรอวะ?” ปิงเอ่ย 

“…” เงียบ… 

“มึงกลับได้ละปิง” ร่างสูงบอกเพื่อนที่พาแฟนสาวมาขอดูงานตอนดึก ๆ แบบนี้ ปิงยังคงมองรุ่นน้องร่างเล็กสลับกับไอ้เพื่อนสุดหล่อของเขาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยความงง 

“เตงเรากลับกันเถอะ กานง่วงแล้วนะ” 

“อะ เอ่อครับ ๆ” ร่างสูงหันไปตอบแฟนสาวแต่ยังคงทำสีหน้างง ๆ หันมามองเพื่อนมันก็ทำสีหน้าลำบากใจ 

สักพักทั้งสองก็ออกไปจากห้อง และแน่นอนว่าแชตกลุ่มของพวกเขาหลังจากนี้มันกำลังจะลุกเป็นไฟขึ้นอีกครั้ง ไทเกอร์เดินไปล็อกประตูด้วยคีย์การ์ดก่อนจะเดินกลับมาหาคนตัวบางที่ยืนทำหน้าเหมือนกังวล 

มีคนรู้แล้ว… 

“บอกว่าเราเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันก็ได้นะ ถ้ามันไม่โอเคจริง ๆ จะ-” 

“อะไรของมึง?” 

“…” ตากลมมองตามหลังร่างสูงที่เดินกลับเข้าไปในห้องทำงานด้วยความรู้สึกเริ่มหนักใจ ทำไมรุ่นพี่ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วย มีคนเห็นเขาอยู่ในห้องนี้แล้วนะ! 

สายตาจากเพื่อนพี่ไทเกอร์ที่มองมาเมื่อกี้มันทำให้ส้มตำรู้สึกผิดและหนักใจ เขาจะทำให้รุ่นพี่เดือดร้อนไหม เขาเป็นผู้ชายนะ แล้วมันจะโอเคจริง ๆ เหรอถ้าทำให้พี่ไทเกอร์ดูแย่ไปด้วย 

“พี่ไทเกอร์~” 

“…” ได้ยินเสียงเรียกอ่อย ๆ ดังเข้ามาในห้องไทเกอร์จึงหันไปมองก็เห็นน้องมันยืนเกาะประตูไม่กล้าเข้ามา เขาได้แต่ส่ายหน้าไปมาให้กับท่าทางเหมือนเด็กก่อนจะเก็บของเสร็จแล้วเดินออกมาหา 

“เป็นไร? แล้วหัวทำไมไม่เช็ด” 

“เมื่อกี้เพื่อน ๆ ของพี่เขาเห็นแล้วนะว่าส้มอยู่กับพี่ แล้วดูชุดที่ส้มใส่ มันจะ-” 

“เอาจริง ๆ กลัวคนอื่นรู้เพราะเป็นห่วงกู หรือไม่ยอมรับที่คุยกับกูอยู่กันแน่วะ?” เอ่ยเสียงเรียบ 

“พี่ไทเกอร์เข้าใจผิดแล้วนะ” เขาแค่แคร์พี่ไทเกอร์ 

“เข้าใจผิดเหรอ?” 

“จริง ๆ นะ ส้มแค่-” 

“แล้วทำไมต้องเอาแต่กลัวคนอื่นรู้กูถามจริง” 

“...” เงียบ... 

“มึงก็รู้ว่าผู้หญิงที่เข้าหากูทุกคนแม่งก็แค่อยากลอง พอกูเอามันก็เบื่อแล้วทิ้งไปหาคนอื่น แม่งก็เป็นแบบนี้กันทุกคน กูดูโง่เหรอวะสัมตำ?” ได้ยินริมฝีปากบางจึงเม้มเข้าหากัน 

มือหนาที่ยกขึ้นมาบีบต้นแขนทั้งสองข้างนั้นออกแรงเสียจนรู้สึกเจ็บ แล้วเขาทำอะไรให้คนพี่นึกโมโห เมื่อกี้ยังดี ๆ กันอยู่เลยนะ ใครทำให้พี่ไทเกอร์อารมณ์เสียขนาดนี้ 

เขากลัว... 

“จริง ๆ แล้วพี่แค่มองส้มเป็นเหมือนผู้หญิงหลายใจเอาผู้ชายหลายคนเหรอ?” 

“…” 

“มองเห็นส้มแรด ๆ ร่าน ๆ แบบนี้ ก็คิดว่าส้มร่านไปให้คนอื่นเอามั่วซั่วเหรอ?” แล้วที่บอกเขาว่าอย่าไปแรดกับคนอื่นนี่หมายความว่าไง? 

แล้วที่ถามคำถามต่าง ๆ เหมือนเป็นห่วง รับไปกินข้าว นอนกอดบนเตียงเดียวกัน การกระทำพวกนี้มันหมายความว่าไง? 

หมายความว่าเขาคิดไปเองคนเดียว? 

“ส้มย้ำหลายครั้งแล้วจริง ๆ ว่าไม่เคยโดนใครเอา ที่ผ่านมาเคยใช้มือให้ผู้ชายก็จริง เคยเห็นของผู้ชายมาแล้วก็ใช่ แต่รู้ไหมที่ต้องเห็นที่ต้องทำแบบนั้นเพราะอะไร? เพราะส้มพยายามฝึกมันเพื่อไว้มาใช้กับพี่แค่คนเดียว” 

“อยากลองโดนเอาก็ใช้ของปลอมเพราะไม่กล้าเสียตัวให้ใครก่อน เก็บไว้ให้ผู้ชายแบบพี่ยัดของของตัวเองเข้ามาสด ๆ จนแตกในก็คนเดียว แต่พี่กลับคิดว่าส้มร่านไปให้ผู้ชายหลาย ๆ คนเอาเหรอ?” 

“ส้มคิดไปแล้วนะว่าพี่เชื่อใจส้ม” ได้ยินมือหนาจึงผละออกมาเสยผม อยู่ดี ๆ เขาดันกลายเป็นฝ่ายผิดได้ไงวะ 

เกมพลิกอีกละ... 

“ก็คงใช่ที่ร่านอยากได้พี่ แต่ที่บอกว่าร่านจนอยากได้พี่มันก็มีแค่พี่คนเดียวไหมที่ส้มอยากได้ หรือที่พี่ไทเกอร์อ้างเรื่องผู้หญิงให้ส้มฟังก็เพราะอยากให้ส้มหยุด เพราะไม่โอเคกับส้มใช่ไหม?” 

“…” เถียงไม่ออก 

“งั้นส้มกลับก็ได้” ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่อที่จะเก็บของ นั่นยิ่งทำให้ไทเกอร์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วเดินตามหลังเข้าไปด้วยสีหน้าเหนื่อย ๆ 

“จะไปไหน?” คว้าไปดึงต้นแขนเล็กให้หันมามอง 

“กลัวส้มเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่หักอกพี่ไม่ใช่หรือไง ส้มก็จะทำเหมือนผู้หญิงพวกนั้นนั่นแหละ” น้ำเสียงประชดประชันเปล่งออกมาพร้อมใบหน้าใสที่งอแงเหมือนแมวถูกขัดใจ 

“ใครอนุญาตให้กลับ?” 

“…” เม้มปาก 

“บอกให้มานอนกับกูที่นี่” ได้ยินส้มตำจึงเอาแต่มองด้วยใบหน้าอยากร้องไห้ 

“ถึงมึงจะร่านแค่อยากจะได้กูจนเบื่อแล้วทิ้ง กูก็ไม่ปล่อยมึงไปหรอกส้มตำ...”  

“แล้วไปทำอะไรมาถึงได้อารมณ์เสีย ส้มแค่อาบน้ำออกมาก็ถูกบ่น แค่ถามว่ามันจะดีใช่ไหมที่คนอื่นรู้ว่าเราอยู่ด้วยกัน ต่อให้เป็นเพื่อนพี่ก็ตาม” เขาเสียใจนะ! 

“เออขอโทษ...” 

“...” มองด้วยสายตาไม่พอใจ 

“เฮ้อออ… สรุปยังงอนใช่ไหม?” 

“ปล่อยเลยนะ” 

“อย่าดื้อส้ม” ปากบอกแต่มือก็ลากรุ่นน้องเข้าไปในห้องแต่งตัว 

มือหนาคว้าไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาเช็ดหัวให้ส้มตำ ทำเหมือนกับเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ต่างคนต่างไม่ได้พูดอะไรก่อนจะเช็ดเสร็จให้ผมนุ่มแห้งพอสมควรแล้วถึงได้เก็บผ้า 

“ได้ยินมึงบ่นแต่เรื่องเป็นห่วงภาพลักษณ์มันก็ทำให้กูคิดดิวะว่าแค่เป็นห่วงหรือไม่อยากจะจริงจังกับกู” ตั้งแต่ครั้งนั้นในห้องน้ำที่คณะ อีกอย่างคงเพราะเมื่อกี้เขาเครียดเรื่องงานจึงเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่แล้วเอามาลงกับคนตัวเล็ก 

“…” ก็จริงจังด้วยแล้วไง! 

“ยังงอนไหมวะ” 

“…” เงียบ… 

“ส้มตำ…” 

“ทำไมไม่กอดอะ” 

“หึ จริง ๆ เลยมึงเนี่ย” ร่างสูงกระตุกยิ้มก่อนจะดึงร่างบางเข้ามากอด เขาก็ลืมไปเลยว่าถ้ามันงอนต้องดึงเข้ามากอด เรียวแขนบางค่อย ๆ ยกขึ้นมาสวมกอดร่างสูงกลับ ใบหน้าหวานถูไปมาที่อกแกร่งเหมือนทุกครั้ง 

“ขอโทษ...” 

“ส้มรักแค่พี่ไทเกอร์นะ”  

“…” หายงอนเร็วจริง ๆ เลยเว้ย 

“รักไทเกอร์น้อยด้วย…”  

“มึงนี่แม่งหมกมุ่นจริง ๆ” 

“อยากอมอีก”  

“…” 

 

 

ไรท์เอ็ม 

เปลี่ยนเป็นอัปเดตวันพฤหัสนะครับ 

ใครไม่อยากรอสามารถโหลดอีบุ๊กอ่านได้นะ อีบุ๊กมาแล้วครับ 

ค้นหาคำว่า ไรท์เอ็ม หรือ หมกมุ่น ใน Meb เลยนะ 

#น้องส้มตำคนกาม 

twitter @heartfilia_emma 

Page ไรท์เอ็ม 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว