email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

อ่านแบบไม่ต้องการสาระมากครับ ต้องการแค่ความหื่นแต่มีสตอรี่นะ - สามารถติดตามเอ็มได้ในเพจ ไรท์เอ็ม หรือทวิตเตอร์ @heartfilia_emma ได้เลยนะครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันมาก ๆ เลยะนะครับ

ชื่อตอน : Chapter 6

คำค้น : น้องส้มตำคนกาม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 100.1k

ความคิดเห็น : 81

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ค. 2563 20:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 6
แบบอักษร

เจ้าของใบหน้าคมหันไปมองเสี้ยวหน้าใสที่เอาแต่นั่งเงียบ ๆ ตั้งแต่ขึ้นมาบนรถอย่างนึกสงสัย น้องมันเป็นอะไรเขาเองก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ ๆ คือต้องมีอะไรให้คิดอยู่แน่ ๆ ตั้งแต่ขับรถไปรับที่หน้าหอเจ้าตัวก็ดูเหมือนพยายามจะฝืนยิ้ม ถามอะไรไปก็ตอบเสียงเหนื่อย ๆ  

“มีอะไรก็บอกมา”  

“…” ได้ยินใบหน้าใสจึงหันมาเลิกคิ้ว 

“กูทำอะไรให้ไม่พอใจหรือไง?”  

“หือ… เปล่านะ ส้มก็ยังเสียวตอนพี่ไทเกอร์เอาอยู่เลย ตอนนั้นก็พอใจนี่นา บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ” เขาก็พอใจบทรักของไทเกอร์อยู่ไม่ใช่เหรอ 

“…” คำตอบนั้นทำให้ร่างสูงไม่อยากถามอะไรต่อนอกเสียจากมองด้วยสายตานิ่ง ๆ แล้วรีบหันไปขับรถ 

จะบอกว่าไม่อยากถามก็คงจะไม่ใช่ บอกว่านึกไม่ออกว่าจะถามอะไรยังจะดีเสียกว่า เห็นเช่นนั้นส้มตำยิ่งกังวลใจเพราะไม่รู้ว่ารุ่นพี่ถามถึงเรื่องอะไร 

“พี่ไทเกอร์ทำอะไรให้ส้มไม่พอใจเหรอ ก็ไม่มีนี่นา…”  

“ก็หน้ามึงมันเหมือนมีอะไรให้เครียดตั้งแต่กูไปรับล่ะ คิดว่าเห็นอะไรมาเลยเก็บเอาไปคิด” เอาแต่ทำหน้าเหมือนแมวหิวปลาทูอยู่นั่นแหละ จะไม่ให้เขาอยากถามได้ยังไง 

“เห็นอะไรมาเลยเก็บไปคิด?” ร่างเล็กแอบคิดตามประโยคนั้นของรุ่นพี่ 

“…” รอฟัง... 

“ยะ อย่าบอกนะว่าพี่ไทเกอร์แอบไปมีอะไรกับคนอื่นมา!?”  

“คิดไปเองอีกละ…”  

“…” ได้รับคำตอบตากลมก็ยังเอาแต่มองเสี้ยวหน้าคมเพราะสงสัย เห็นเช่นนั้นเจ้าของรถจึงหันมาเลิกคิ้ว ใบหน้าใสเหมือนแมวกำลังเครียดมันช่างน่าจับฟัดเสียจริง ๆ  

เขาเก็บเอาความรู้สึกนี้มาไว้ในใจตั้งแต่ได้สัมผัสคนตัวเล็ก ทำไมถึงได้มองรุ่นน้องผู้ชายแล้วมีอารมณ์ก็ไม่รู้ มันเพราะความรู้สึกในใจที่ไม่สามารถอธิบายออกมาได้หากไม่ได้รู้สึกเอง 

จะอ่อยกันไปถึงไหนวะ สงสัยเฉย ๆ แบบไม่อ่อยไม่ได้เลยหรือไง 

“มีไร?” ถามก่อนจะหันไปมองถนนสลับกับมองคนนั่งข้าง ๆ  

“อย่าเบื่อส้มนะ ส้มยังไม่ได้ลองกับพี่ไทเกอร์อีกตั้งหลายท่า”  

“…” เอออ่ะ 

“แต่ถึงไม่ใช่เรื่องเซ็กซ์ส้มก็ยังอยากให้พี่ไทเกอร์สนใจแค่ส้มคนเดียวอยู่ดี ถ้าไปสนใจคนอื่นส้มต้องเสียใจแน่ ๆ เลยอะ” ใบหน้าหวานบอกด้วยน้ำเสียงเหมือนงอแงพลางหันออกไปมองนอกกระจก 

เมื่อได้ยินไทเกอร์จึงกระตุกยิ้มส่ายหน้าไปมาให้กับท่าทางของรุ่นน้อง ไม่รู้ว่าคนนั่งข้าง ๆ ตอนนี้กำลังอยู่ในโหมดไหน เขาเหมือนจะเดาอารมณ์มันไม่ได้เลยจริง ๆ แต่ท่าทางหึงหวงแบบเอาแต่ใจกลับทำให้ส้มตำน่ารักมากกว่าน่ารำคาญ 

เรื่องระหว่างเขากับรุ่นน้องยังไม่มีใครรู้เลยสักคน เพื่อนในกลุ่มมันก็ไม่ได้ถามอะไรอีก มีแต่เขาที่เก็บเอาเด็กคนนี้ไปคิดไว้ในหัว ทั้ง ๆ ที่ไม่ควรยุ่งแต่กลับปฏิเสธตัวเองไม่ได้ว่าอยากเจอหน้า เขาเป็นบ้าไปแล้วหรือไงกัน 

สามวันที่ผ่านมามัวแต่ยุ่งกับการแก้วิจัยเรื่องฝึกงานเมื่อเทอมที่แล้วเลยไม่มีเวลาเจอหน้ากัน เขาแอบหงุดหงิดที่ห้ามตัวเองไม่ให้คิดถึงรุ่นน้องไม่ได้ ถึงแม้จะยังไม่มั่นใจในตัวของส้มตำเลยก็ตาม 

คนที่เคยเจ็บก็ต้องเซฟตัวเองไว้ก่อน… 

แต่ที่แปลกไปกว่านั้นคือทำไมเขาถึงไม่เคยรู้สึกกับใครเหมือนเด็กคนนี้มาก่อน คิดแล้วก็ตลกที่ปกติเขามักจะเป็นคนที่ใจอ่อนให้สาว ๆ แล้วหลงรักพวกเธอเอามาก ๆ แตกต่างกันกับรุ่นน้องคนนี้ที่เพิ่งได้คุยและมีอะไรกันตรงที่ไม่ใช่แค่หลง 

มันเหมือนกระหายอยากจะเจอหน้า… 

‘จะอะไรขนาดนั้นวะไอ้ไทเกอร์’ คิดในใจคนเดียว 

ไม่นานบีเอ็มซีรี่ส์ 4 คันสวยก็แล่นเข้ามาจอด ณ ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง สองนักศึกษาหนุ่มในชุดนักศึกษายังคงนั่งอยู่เฉย ๆ  

“…” ใบหน้าสวยหันไปมองรุ่นพี่เหมือนอยากพูดอะไรสักอย่าง ปากกำลังจะขยับแต่กลับชะงักตัวเองไว้ ยิ่งเห็นไทเกอร์ยิ่งรู้สึกเหนื่อย เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่จนร่างบางจำต้องเม้มปาก 

“ข้อดีของมึงคือชอบพูดออกมาตรง ๆ และกูโคตรชอบเลยว่ะ ถึงคนอื่นจะไม่ชอบ แต่มึงสามารถพูดตรง ๆ กับกูได้ทุกอย่าง”  

“…” ตั้งใจฟัง 

“แต่ไอ้การที่มึงพูดตรง ๆ แต่เรื่องแบบนั้นแล้วไม่ยอมพูดเรื่องที่กำลังเครียดอยู่ให้กูฟังมันทำให้กูหงุดหงิดมาก ๆ เลยรู้ไหม อยากให้กูโหดด้วยหรือไง?” เสียงแข็งเปล่งออกมาจนร่างเล็กรู้สึกกลัว 

“ส้มขอโทษ…”  

“…” ขอโทษ?  

“พะ พี่ไทเกอร์จะใช้โซ่แส้กุญแจมือกับส้มก็ได้นะ แต่อย่าโกรธส้มได้ไหม…” ใบหน้าหวานอ้อนขั้นสุด 

“เฮ้อออ… ถ้าไม่อยากให้โกรธก็บอกมาตรง ๆ ว่าเป็นไร” มือหนาเลื่อนไปสัมผัสปลายคางสวยให้หันมามองหน้าเขาดี ๆ  

เอะอะก็จะเม้มปากก้มหน้าอยู่ได้ ตากลมสั่นไหวบนใบหน้าสวยช่างมีเสน่ห์เสียเหลือเกิน ริมฝีปากที่ชวนให้เสือร้ายต้องอดกลั้นความรู้สึกบางอย่างไว้ 

อดกลั้นไว้ไม่ให้มันก่อตัวขึ้นมามากกว่านี้… 

เขาพยายามพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่สุดแล้ว ถ้ายังไม่บอกออกมาตรง ๆ คงได้หงุดหงิดแล้วจับกระแทกคารถให้รู้แล้วรู้รอด 

ใบหน้าตอนเครียดแม่งยั่วเยเขาฉิบหาย… 

“ส้มแค่กังวลว่าจะมีคนถ่ายรูปเราไปลงเพจ”  

“…” ถ่ายรูป?  

“กลัวพี่ไทเกอร์จะเสียหายที่มาอยู่กับคนแบบส้ม”  

“ไร้สาระ…” เอ่ยพร้อมจะหันหน้าหนีแต่มือนุ่มกลับเลื่อนมาจับมือเขาไว้แน่น 

“จริง ๆ นะ วันนี้ตอนกลับไปถึงห้องแล้วลงเข้าไปเซเว่นส้มก็ได้ยินคนนินทา ทั้ง ๆ ที่แค่หิวแล้วจะไปหาซื้ออะไรกิน”  

“แต่พวกมันกลับกระซิบคุยกันว่าส้มต้องเข้ามาซื้อถุงยางแน่ ๆ แถมยังบอกว่าส้มต้องซื้อหลายกล่องเพราะต้องเอาหลายคน ถ้าจะนินทาให้ได้ยินทำไมไม่เดินมาบอกกันต่อหน้าเลยอะ” ก็ทำไมวะ!? ทำไมต้องยุ่งด้วยก็ไม่รู้ ตอนนั้นเขาแค่หิวข้าวอะ 

“…” ใบหน้าคมยังขมวดคิ้ว แต่ทำไมเขาต้องตั้งใจฟังด้วยก็ไม่รู้ 

“แล้วพี่รู้ป่ะว่าจริง ๆ แล้วคำพูดแค่นั้นมันไม่ได้ทำให้ส้มเก็บมาคิดหรอกนะ ถ้าพวกมันไม่นินทาต่อ… ว่าพ่อกับแม่ส้มเป็นคนยังไงถึงได้เลี้ยงส้มมาแรดแบบนี้” น้ำเสียงตอนเอ่ยประโยคหลังดูแผ่วลงพร้อมกับใบหน้าใสหม่นลงเสียจนไทเกอร์สัมผัสได้ถึงความเสียใจ 

“ทำไมพวกนั้นต้องพูดถึงพ่อกับแม่ส้มด้วยอะ ไม่ได้รู้จักเลยนะ” ใบหน้าใสมองหน้าเขาแล้วถามเหมือนเด็กน้อยกำลังเสียใจ 

“…”  

“ส้มจะแรดจะร่านก็ไม่เคยให้ใครเอาเลยนะ แต่ถึงให้เอาแล้วมันไปหนักหัวพวกมันตรงไหน? สรุปเลยได้ประชดพวกมันด้วยการซื้อถุงยางตั้งหลายกล่อง เปลืองเงินเลยอะ! พี่ไทเกอร์ดู…” ร่างบางบอกด้วยใบหน้าเครียด ๆ มือก็ไม่วายค้นเอาหลักฐานในกระเป๋าสะพายข้างมาให้รุ่นพี่ดู 

“…” ตาคมมองถุงยางหลายกล่องนั้นก่อนจะกลับมามองใบหน้าหวานที่กำลังทำสีหน้าจริงจังไม่ต่างไปจากเด็ก 

มันจะพกมาเพื่อ?  

“พวกมันที่ว่าคือใคร?”  

“ไม่รู้อะ… ส้มจำหน้าไม่ได้เพราะไม่ได้หันไปมอง อีกอย่างคนที่ไม่ชอบส้มก็มีหลายคนอะในมอ”  

“แล้วจะไปแคร์พวกมันทำไม?”  

“ก็พวกเรา… คุยกันอยู่ไม่ใช่เหรอ พี่ไทเกอร์ก็มีหน้ามีตาในมอด้วย”  

“ไร้สาระ กูเลือกมึงเองไหมวะ” เอ่ยพลางหันไปมองทางอื่น 

“…” เลือกเราเหรอ? ส้มตำแอบคิดตามคำพูดของคนตัวสูงที่กลับไปนั่งเอนเบาะแล้วหลับตาลงเหมือนเหนื่อย 

มันทำให้ส้มตำเผลอคิดเข้าข้างตัวเองอีกแล้วนะ… 

“อีกอย่างคนดัง ๆ หน้าตาดี ๆ กว่ากูในมอก็มีเยอะแยะ” เอ่ยทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ลืมตา 

“ส้มขอโทษ… ถ้าพี่ไทเกอร์เหนื่อยให้ส้มช่วยให้ผ่อนคลายได้ไหม?” ได้ยินเปลือกตาหนักจึงลืมขึ้นแล้วหันไปมอง เห็นตากลมที่ทำเหมือนกำลังอ้อนเขาอยู่ แมวตัวน้อยมันไม่ได้คิดจะเกรงกลัวต่อเสือร้ายเลยจริง ๆ  

‘ทำไมแม่งน่ารักจังเลยวะ’ เอ่ยในใจพร้อมกับยกมือขึ้นไปสัมผัสพวกแก้มนุ่มจนส้มตำต้องเลิกคิ้ว 

“ทำไมคนต้องเกลียดมึงด้วย”  

“ไม่รู้อะ เพราะส้มหน้าตาดีมั้ง”  

“…” ได้ยินไทเกอร์ถึงกับไปไม่เป็น เขาเผลอขำให้กับความใสซื่อของรุ่นน้อง มือหนาขยี้หัวทุยเบา ๆ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ เห็นเช่นนั้นร่างเล็กจึงได้ลงไปตาม 

บริเวณโดยรอบดูเงียบแปลก ๆ จนร่างบางต้องรีบอ้อมไปหาคนตัวสูง ตอนนี้เป็นเวลาเกือบจะหนึ่งทุ่ม แถมที่จอดรถในห้างมันก็เงียบ ๆ เห็นท่าทางของรุ่นน้องที่เหมือนจะกลัว ๆ เขาก็อดขำไม่ได้ 

“…” ก่อนจะเลื่อนมือข้างหนึ่งไปจับมือนุ่มไว้ ส่วนอีกข้างยัดใส่กระเป๋ากางเกงโดยอัตโนมัติ เพราะด้วยความเคยชินเวลาเดินไทเกอร์จึงมักจะยัดมือข้างหนึ่งใส่กระเป๋ากางเกง ไม่ได้คิดจะทำเพื่อให้ดูเท่ 

ใครจะไปคิดว่ามันจะทำให้สาวแท้สาวเทียมที่เห็นตอนเขาเดินจะหันมามองกันเป็นเกรียว ถึงจะรู้ว่ามีคนหมั่นไส้หน้าหล่อ ๆ ของเขาบ้างก็ตามที… 

ส่วนตอนนี้ส้มตำกำลังเขินกับการกระทำของรุ่นพี่ เขาไม่คิดเลยด้วยซ้ำว่าพี่ไทเกอร์จะเลื่อนมือมาจับที่มือเขา ตอนแรกที่แอบกลัว ๆ เพราะบริเวณโดยรอบดูเงียบแปลก ๆ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกเหมือนปลอดภัย หัวใจดวงน้อยก็พลอยสั่นขึ้นมาอ่อน ๆ  

“พี่ไทเกอร์มืออุ่นจัง” ร่างเล็กรีบสาวเท้าไปเดินข้าง ๆ คนตัวสูงแล้วยิ้มบอกเพราะชอบฝ่ามือหนาที่จับมือเขาอยู่ ได้ยินไทเกอร์จึงหันไปมอง 

“ยิ้มแบบนี้คือไม่เครียดอะไรแล้ว?”  

“อื้ม! พอได้คุยกับพี่ไทเกอร์ส้มก็หายเครียดเลยล่ะ” รู้สึกโล่งอกแล้วจริง ๆ ร่างสูงส่ายหน้าไปมาก่อนจะพาคนตัวเล็กเข้าไปในห้างก่อนจะตรงเข้าไปยังร้านอาหารญี่ปุ่น 

“กูชอบอาหารญี่ปุ่น แล้วมึงชอบไหม” ปกติเขามักจะตามใจสาว ๆ จนไม่ได้ทานในสิ่งที่ตัวเองชอบ แต่กับเด็กคนนี้เขาก็อยากลองเอาแต่ใจดูบ้าง ไม่ใช่เพราะลำเอียง แต่รุ่นน้องมันเหมือนจะไม่เรื่องมากแถมยังตามใจเขาทุกอย่าง อะไรที่เขาชอบก็อยากให้มันได้ชอบด้วย 

“ชอบมาก ๆ”  

“ดี...”  

“หมายถึงชอบพี่ไทเกอร์ หิวด้วย ถ้าได้กินผู้ชายคนนี้ก็น่าจะอิ่มไปหลายวันเลยแหละ”  

“…” นิ้วเรียวชี้มาที่เขาแล้วเอ่ยเปื้อนยิ้มเหมือนไม่ได้รู้สึกเขินอะไร ไทเกอร์แอบชะงักแต่เขาก็ไม่ได้แสดงอาการออกมา สักพักรอยเจ้าเล่ห์จึงจุดขึ้นที่มุมปากแล้วมองไปยังคนตรงหน้าด้วยสายตาพร้อมขย้ำ 

“อ่อยกูเองนะ”  

“…”  

“ระวังจะเดินไม่ไหว…” ส้มตำแอบคิดตามเล็กน้อยก่อนใบหน้าใสจะร้อนผ่าวขึ้นทันที 

อยากบอกนะว่าคืนนี้เขาจะโดนเยอีกแล้ว! ?  

กรี๊ดดดด… 

“ดะ ดีใจอะ…” ได้ยินไทเกอร์ยิ่งอดขำไม่ไหว แม่งเขายอมน้องมันจริง ๆ จะเรียกว่าน่ารักหรืออะไรดีวะ 

สักพักไทเกอร์จึงได้เริ่มสั่งอาหาร ทั้งสองคุยกันไปด้วยทานไปด้วย ซึ่งประเด็นที่คนน้องหยิบยกมาคุยกับรุ่นพี่ตรงหน้าวันนี้คือเรื่องเรียน ถึงจะมีบางเรื่องสิบแปดบวกถูกเปิดประเด็นขึ้นตรง ๆ จนเขากลัวคนอื่นได้ยินก็ตาม แต่โดยรวมก็ถือว่ารุ่นน้องน่ารักดี 

เขาแม่งจะบอกว่าน้องมันใสซื่อก็บอกได้ไม่เต็มปาก 

สรุปน้องมันเป็นคนยังไงก็แน่วะ?  

“ปีใหม่ที่ผ่านมาพี่ไทเกอร์ได้ไปไหนไหมอะ?” ได้ยินคำถามใบหน้าคมที่กำลังก้มลงทานอาหารจึงเงยหน้าขึ้นมามอง 

“ถามทำไม?”  

“ก็ส้มอยากรู้อะ” อะไรที่เกี่ยวกับรุ่นพี่เขาก็อยากรู้ไปหมดนั่นแหละ 

“ก็ไม่ได้ไปไหน แค่เคานต์ดาวน์กับแฟนเก่า” เมื่อได้ยินส้มตำจึงแอบชะงักเล็กน้อย เขาลืมไปเลยว่ารุ่นพี่ไม่ได้โสดเหมือนตัวเอง 

“อ่อ อืม… แล้วเป็นไงบ้าง?” ถามต่อถึงแม้จะรู้สึกอิจฉาผู้หญิงคนนั้น 

“ก็เฉย ๆ วันต่อมาก็ถูกบอกเลิก” เอ่ยเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไรพร้อมกับตักเนื้อปลาแซลมอนเข้าปากพร้อมวาซาบิคำโต 

“…” ส้มตำแอบชะงักอีกครั้งก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นเหมือนแคร์ความรู้ของรุ่นพี่ แต่ร่างสูงกลับเอาแต่เขี้ยวอาหารแล้วมองมาที่เขาเหมือนไม่ได้สนใจอะไร 

“ส้มขอโทษที่ถาม”  

“ขอโทษทำไม?”  

“ก็ไม่คิดว่าคนแบบพี่ไทเกอร์จะถูกใครบอกเลิกนี่นา แถมยังเป็นตอนปีใหม่” เป็นเขาคงเสียใจเอามาก ๆ  

“หึ ๆ กูไม่เคยบอกเลิกใคร”  

“…” ได้ยินคิ้วสวยจึงขมวดเข้าหากันอีกครั้ง 

ไม่เคยบอกเลิกใครเลยเหรอ?  

แสดงว่ามีแต่ผู้หญิงที่บอกเลิกพี่ไทเกอร์?  

‘จะบ้าเหรอ…’ เขาไม่เชื่อหรอก 

“กูถามมึงบ้าง”  

“ถามมาเลยส้มพร้อมตอบมาก ๆ”  

“ปกติกินเหมือนเด็กแบบนี้ไหม?”  

“หืม?” เลิกคิ้ว 

“ข้าวติดปากก็เช็ดหน่อยดิ”  

“จะ จริงเหรอ?” ร่างเล็กแอบชะงักก่อนจะยกมือขึ้นมาจับ ๆ ที่ริมฝีปาก เมื่อเห็นว่ามีเม็ดข้าวสีขาวติดอยู่จริง ๆ นั่นยิ่งทำให้เขาเขิน 

“หึ ๆ”  

“ยะ อย่าหัวเราะนะ” ทำไมพี่ไทเกอร์ต้องขำด้วย 

เขาเขินนะ!  

“เออจะถามเรื่องคลิป”  

“คลิปเหรอ? คลิปไรอะ…”  

“กูไม่เคยเห็นนะ แต่เพื่อนเล่าต่อ ๆ กันว่าเคยมีคนแชร์คลิปโป๊ในเฟซแล้วบอกว่าคือมึง” ได้ยินส้มตำถึงได้เข้าใจ ที่แท้แล้วพี่ไทเกอร์ก็รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วยสินะ 

“แล้วพี่ไทเกอร์คิดยังไง?”  

“ไม่รู้…”  

“เชื่อที่คนพวกนั้นพูดไหม?”  

“…” เจ้าของใบหน้าคมเลือกที่จะไม่ตอบ จะบอกว่าเขาไม่แน่ใจมันก็ไม่เชิง แต่จะบอกว่าไม่เชื่อเลยมันก็ดูจะง่ายเกินไป 

“ไม่เป็นไรหรอก ส้มเข้าใจ…” รอยยิ้มอ่อน ๆ เผยออกมาพร้อมกับส้มตำก้มหน้าทานอาหารต่อ ไทเกอร์มองออกว่ารุ่นน้องกำลังเสียใจ 

ส้มตำจานนั้นกำลังถูกเมินเฉยจากผู้ซื้อ… 

“ส้มตำ”  

“หือ…” ครางตอบแต่ตายังคงจ้องอาหารที่กำลังจะตักใส่ปาก 

“มึงเคยเชื่อใจใครแล้วเสียใจไหม?” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันอีกครั้ง ทำไมพี่ไทเกอร์ต้องถามเขาแบบนี้ 

“ก็เคย… เมื่อตอนปีหนึ่งส้มเคยรักผู้ชายคนหนึ่งมาก ๆ เราคบกันแหละ แต่คงเรียกว่าคบได้ไม่เต็มปาก แต่เราสองคนไม่เคยมีอะไรกันเลยนะ ส้มบอกแล้วว่าส้มไม่เคยมีเซ็กซ์กับใคร กับพี่ไทเกอร์คือคนแรก” เขาแค่อยากย้ำ แต่ไม่ได้หวังให้รุ่นพี่เชื่อ 

“…” ตั้งใจฟัง 

“เออก็เหมือนที่พี่ถาม ส้มก็เชื่อใจเขามาก ๆ เชื่อใจมาก ๆ จนตัวเองเจ็บถึงได้เลิกเชื่อ” เขาเจ็บมากตอนนั้น ซึมไปหลายอาทิตย์จนปูนยังรู้สึกเหนื่อยไปด้วย 

“แต่ส้มเข้าใจ เลยไม่ได้หวังให้พี่ไทเกอร์เชื่อใจส้มไง แต่ส้มไม่หยุดนะ”  

“หยุดอะไร?”  

“หยุดบอกรักพี่ไทเกอร์”  

“…”  

“หยุดบอกว่าส้มไม่ใช่คนแบบนั้น” คนตัวสูงรู้สึกแปลกใจกับรุ่นน้องตรงหน้าไม่ใช่น้อย ทำไมเขาถึงไม่เคยเจอใครที่พยายามอะไรกับตัวเองมากขนาดนี้มากก่อนเลย 

“ชอบกูขนาดนั้นเลยเหรอวะ?”  

“อื้อ…” ใบหน้าคมส่ายไปมาให้กับความน่ารักของรุ่นน้อง 

“ใครมันจะไปเชื่อคลิปแบบนั้นวะ” เอ่ยพลางยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม 

“หือ?”  

“ใครมันจะไปเชื่อข่าวลือไม่มีมูลแบบนั้น มึงก็เคยโพสต์บอกแล้วไม่ใช่เหรอ เพื่อนกูมันบอกว่าข่าวไม่ได้ดังอะไรขนาดนั้น แสดงว่าคนโง่ที่เชื่อก็มีน้อยไม่ใช่หรือไง”  

“พะ พี่ไทเกอร์เชื่อส้มใช่ไหม” ถามด้วยอาการตื่นเต้น 

“เชื่อ แต่มึงมีอะไรมายืนยันให้กูเชื่อมากกว่านี้ไหม”  

“มี ๆ ก็คือคลิปนั้นมันถูกอัปโหลดในเว็บโป๊ของต่างประเทศตั้งแต่ปีสองพันสิบสามอะ”  

“…” 2013?  

“ตอนนั้นส้มยังอยู่มอต้นอยู่เลยนะ”  

“เดี๋ยว ๆ แล้วทำไมมึงไม่เอาหลักฐานไปโพสต์ชี้แจ้งวะ?”  

“ฮะ? ยังไงอะ แบบแคปคลิปในเว็บนั้นให้เห็นตรงวันที่อัปโหลดแล้วไปโพสต์บอกในเฟซเหรอ?”  

“เออ…”  

“เออจริงด้วย ทำไมส้มไม่ทำวะ”  

“…” ไม่มีอะไรจะพูด ไทเกอร์ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว เขารู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับมนุษย์ที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย แล้วดูน้องมันรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจัดการ 

“เรื่องนี้มันเกิดขึ้นนานยัง?”  

“เรื่องคลิปเหรอ? นานแล้วแหละ... ตั้งแต่ส้มอยู่ปีหนึ่ง แต่เดี๋ยวส้มชี้แจ้งในเฟซแป๊บ น่าจะยังมีคนเชื่ออยู่”  

‘เปรี้ยวตีนตั้งแต่ปีหนึ่งแบบนี้ ไม่แปลกเลยที่จะมีคนเกลียด’ ไทเกอร์เอ่ยในใจ 

“ทำไมไม่โพสต์บอกตอนเรียนจบเลยวะ” เอ่ยประชดต่อเบา ๆ  

“ใครเรียนจบอะไรอะ?” ใบหน้าใสเงยขึ้นมาถาม 

“เปล่า ๆ” ได้รับคำตอบคิ้วสวยจึงขมวดจ้องใบหน้าคมเหมือนกับสงสัยก่อนจะก้มลงไปจัดการกับโทรศัพท์มือถือต่อ ส่วนไทเกอร์ทำได้เพียงส่ายหน้าไปมา 

‘เด็กโง่เอ๊ย…’ 

 

 

สักพักใหญ่ ๆ กว่าทั้งสองจะทานอาหารเสร็จแล้วออกมาเดินเล่นย่อยอาหารข้างนอก แต่เพราะว่าไทเกอร์นั้นมีงานจะต้องทำจึงเดินเล่นนาน ๆ กันไม่ได้ ทั้งสองเลยได้ชานมไข่มุกมาสองแก้วแล้วเดิน ๆ ดูด ๆ ออกไปยังลานจอดรถ 

“หือ?” 

“…” อยู่ดี ๆ ร่างบางกลับหยุดเดินจนไทเกอร์ต้องหยุดตาม ใบหน้าใสหันไปมองยังทางเดินที่เมื่อครู่เขารู้สึกเหมือนเห็นคนรูปร่างคุ้น ๆ อยู่กับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้หากไม่ใช่เพื่อนสุดที่ร่านของเขาที่ชื่อปูน 

แต่เพราะไม่แน่ใจแถมตอนนี้ไม่เห็นทั้งสองแล้วเลยหันกลับมาหารุ่นพี่ ไทเกอร์ก็เอาแต่ขมวดคิ้ว 

“ส้มคิดว่าเห็นเพื่อนน่ะ แต่คงไม่ใช่หรอก…” เอ่ยจบมือนุ่มก็เลื่อนไปสัมผัสที่มือหนาก่อนจะลากคนตัวเองสูงให้ออกเดินไปยังลานจอดรถ ไทเกอร์ไม่ได้ถามอะไรต่อนอกเสียจากมองมือนุ่มที่จับมือเขาไว้ 

น้องมันเหมือนไม่ได้คิดอะไรเลยจริง ๆ แต่เขาเห็นแล้วกลับอดแอบยิ้มออกมาไม่ได้ 

ไม่ใช่ผู้หญิงแต่ดันรู้สึกโอเคกว่าผู้หญิงเฉยเลย... 

“พี่ไทเกอร์แน่ใจใช่ไหมว่าจะไม่เอาเงินกับส้มอะ” ขึ้นมานั่งบนรถใบหน้าใสก็หันไปถามรุ่นพี่อีกครั้ง เขาเกรงใจที่พี่ไทเกอร์ออกเงินให้ทุกอย่าง รู้ว่าร่างสูงรวย ถึงเขาจะมีไม่มากเหมือนเจ้าตัวแต่ก็อยากช่วยหารเหมือนกันนะ 

“…” เห็นใบหน้าคมนิ่งเหมือนพร้อมดุส้มตำจึงไม่ได้ถามอะไรต่อ สักพักรถยนต์คันสวยจึงขับออกไป 

“เอาอยากอื่นพอ” 

“หือ?” 

“เปล่า...” ตากลมมองใบหน้าคมก่อนจะเลื่อนลงไปมองชานมของรุ่นพี่ที่แทบจะไม่เหลือวางอยู่บนที่วางก่อนจะหันมามองของตัวเองที่เหลือเยอะ เขาเลยตั้งใจจะรีบดูดไข่มุกให้หมด แต่มันดันติดที่ปลายหลอด พยายามดูดแค่ไหนก็ดูดไม่ขึ้น 

ไทเกอร์ได้ยินเสียงจึงหันไปมองคนตัวเล็กที่เหมือนกำลังพยายามดูดหลอดแบบสุด ๆ จนเขาต้องขมวดคิ้วสลับกับหันไปมองข้างหน้าเป็นพัก ๆ 

‘ทำอะไรของมันวะ…’ เอ่ยในใจ 

ซุ๊บ! 

“อึก คะ แค่ก ๆ” 

“เฮ้ย ๆ” ในที่สุดแรงดูดมหาศาลก็ทำให้ไข่มุกชิ้นโตไหลขึ้นไปตามหลอดไหลลงคออย่างแรงจนสำตำเกือบสำลัก ไทเกอร์เห็นจึงชะงักจะหันไปช่วยแต่รถมันก็เยอะจนกลัวเกิดอุบัติเหตุ โชคดีที่น้องมันโอเคขึ้นเสียก่อน ใบหน้าใสน้ำตาไหลออกมาเหมือนเด็กน้อย มือก็กำแก้วน้ำไว้ซะแน่น 

“ฮืออ…” 

“เฮ้อออ…” เขาส่ายหน้าไปมาอย่างเหนื่อยใจ อยากด่าแต่ก็คิดว่าด่าไปก็ไม่ได้อะไรอยู่ดี 

นี่ก็ตกใจฉิบหาย… 

“แบบนี้ไงเลยอยากลองหัดจิกข้าวเปลือกพี่บ้างอะ อยากรู้ว่าจะสำลักไหม ฮึก!” อยู่ดี ๆ ดันมางอแงใส่เขาเฉยเลย 

“อะไรคือจิกข้าวเปลือก?” 

“ก็อมของพี่ไทเกอร์ไง!” 

“…” 

“ชิ!” ส้มตำทำเสียงงอนใส่รุ่นพี่ก่อนจะวางแก้วที่ตัวเองบีบไว้ซะแน่นเพราะตกใจกับเรื่องเมื่อกี้ เรียวแขนสองข้างกอดอกหันหน้าหนีออกนอกกระจกจนไทเกอร์ไม่รู้จะพูดอะไร 

ไม่ได้หัดอมของเขาเลยทำให้เกือบสำลักไข่มุกเมื่อกี้เหรอวะ? 

เฮ้อออ… 

“นอนห้องกู” 

“หือ?” ใบหน้าใสแอบหันไปเลิกคิ้วเล็กน้อย 

“คืนนี้ไปนอนห้องกู” 

“ฮั่นแน่... อยากมีอะไรกันกับส้มก็บอกมาเถอะน้า ทำเป็นบอกให้ไปนอนด้วย ติดใจแล้วใช่ไหมล่ะ” 

“…” ใจกามจริง ๆ เด็กกู 

“แล้วไปนอนทำไมอะ?” ร่างเล็กถามต่อเมื่อเห็นร่างสูงไม่ยอมพูดอะไร 

“พรุ่งนี้วันหยุด หรือมีธุระอะไร?” 

“ส้มมีงานแต่จะทำตอนไหนก็ได้” พรุ่งนี้วันเสาร์เขาก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่ดี งานก็อีกนานกว่าจะส่ง ส่วนงานกลุ่มช่วงนี้ก็ไม่มี แล้วเขามีอะไรต้องทำไหมนะ ลองคิด ๆ ดูแล้วก็คงไม่มีหรอก 

“ถ้าไม่อยากไปนอนด้วยก็มาเป็นไร” 

“มะ ไม่ใช่นะ! ส้มอยากให้พี่ไทเกอร์มีอะไรกันกับส้มอยู่นะ แค่คิด ๆ อยู่ว่าตัวเองไม่มีอะไรทำจริง ๆ ใช่ไหม แต่ไม่ใช่ไม่อยากมีอะไรกับพี่เสือนะ” 

“พี่เสืออีกละ” 

“ฮืออ… ก็ส้มตื่นเต้นอะ” 

“ตื่นเต้นเพราะจะถูกกูเอา?” 

“ไม่รู้อะ…” 

“อ้าว…” สรุปน้องมันอารมณ์ไหนกันแน่วะตอนนี้ เขาตามมันไม่ทันจริง ๆ แม่ง มันเป็นมนุษย์ปกติจริง ๆ ใช่ไหมวะ แล้วตอนกอดอกหันหน้านี้ก็คิดว่างอน พอเปิดประเด็นคุยก็หันมาคุยได้ง่าย ๆ 

“พี่ไทเกอร์จะกลับห้องเลยใช่ไหม?” 

“แล้วจะแวะเอาไร?” 

“เอาเซ็กซ์ทอยอะ พี่ไทเกอร์อยากลองใช้ทรมานส้มไหม?” 

“…” สัดเอ๊ย… 

“แล้วชุดนอนส้มล่ะ พี่ไทเกอร์จะให้ยืมอีกใช่ไหม อันเก่าส้มซักเก็บไว้ในตู้ให้แล้วนะ แต่ไม่ได้เอาติดตัวมาด้วย ถ้างั้นกลับเลยก็ได้ บอกส้มว่ามีงานต้องทำไม่ใช่เหรอ?” ก่อนออกจากห้างร่างสูงบอกเขาว่ามีงานต้องทำเลยเดินกันนาน ๆ ไม่ได้นี่ 

“อื้อ… ไม่ใช่งานหรอกแต่เป็นธุระ” 

“สำคัญไหมอะ ส้มกับธุระของพี่ไทเกอร์อันไหนสำคัญกว่าอะ” 

“ธุระมั้ง…” 

“งั้นจอดเลยเดี๋ยวส้มเดินกลับเองก็ได้!” 

“ฮ่า ๆ มึงนี่จริง ๆ เลยนะ…” ถามเองก็งอนเอง เขาล่ะยอมมันจริง ๆ 

ทั้งสองไม่ได้คุยอะไรกันมากไปกว่านั้น ไม่นานรถก็แล่นเข้ามาจอดยังที่จอดรถในคอนโดของไทเกอร์ เจ้าของรถยังไม่ได้ดับเครื่องยนต์แต่กดปิดไฟหน้ารถไว้ หันไปมองร่างของคนตัวเล็กก็เห็นมันเช็กของอะไรต่าง ๆ ในกระเป๋า 

ใบหน้าสวย ๆ นั้นทำให้สมองของร่างสูงคิดอะไรขึ้นได้ มือหนาเลื่อนไปกดปรับเบาะของเขาให้ขยับถอยหลังพร้อมเอนลงจนสุด เห็นเช่นนั้นใบหน้าใสจึงหันไปเลิกคิ้ว 

“ขยับมาคร่อม” คำสั่งนั้นทำให้คนตัวเล็กชะงักไปนิด ๆ สมองอันหมกมุ่นประมวลผลได้อย่างรวดเร็ว ก่อนใบหน้าใสจะขึ้นสีแล้ววางกระเป๋าสะพายข้างลง 

ร่างเล็กขยับไปนั่งทับต้นขาแกร่ง ซึ่งน้ำหนักแค่นี้ไทเกอร์รับได้สบาย ๆ อยู่แล้ว มือสองข้างดันอกแกร่งไว้ ก่อนจะได้ถามอะไรไปมากกว่านั้นมือหนาก็คว้าท้ายทอยขาวให้ลงมาประกบจูบในทันที 

ลิ้นรอดสอดแทรกเข้ามาอย่างง่ายดาย มือหนาสองข้างบีบคลึงสะโพกอวบผ่านเนื้อผ้ากางเกงสแล็คสีดำไว้แล้วกอบโกยรสชาติชานมไข่มุกนั้นอย่างไม่อ่อนโยน 

ร่างบางไม่ได้คิดเลยด้วยซ้ำว่าอยู่ดี ๆ พี่ไทเกอร์จะอยากทำเรื่องแบบนี้ก็สั่งเขาง่าย ๆ แต่ใครจะไปรู้ว่ามันทำให้เขาชอบใจเป็นอย่างมาก 

มือนุ่มค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อบนเรือนร่างแกร่งออกช้า ๆ ในรถมีแสงส่องเข้ามาบ้างเล็กน้อย แน่นอนว่าทำให้ทั้งสองที่อยู่ภายในมองเห็นกัน แต่คนที่อยู่ข้างนอกมองเข้ามาเห็นไม่ได้ เพราะฉะนั้นบรรยากาศมันช่างเป็นใจเสียเหลือเกิน 

กลิ่นเหงื่ออ่อน ๆ จากคนตัวสูงที่เอนกายให้เขาคร่อมลอยขึ้นเตะจมูกทำให้ร่างเล็กรู้สึกได้อารมณ์จนต้องผละออกจากริมฝีปากของรุ่นพี่มาซับจูบลงบนผิวอกและกล้ามท้องแกร่งอย่างไม่รู้ประสา 

ไทเกอร์มองภาพตรงหน้าอย่างนึกขำและเอ็นดู น้องมันดูหมกมุ่นขนาดนี้แล้วแต่ยังไซ้คนไม่เป็นอีกหรือไงกัน ก่อนคนนึกขำจะแอบสะดุ้งเมื่อริมฝีปากสวยจะขึ้นมาประกบลงที่ยอดอกสีน้ำตาล ความเป็นชายในเป้ากางเกงจึงดุดันขึ้นในทันที 

ไม่ใช่ว่าไม่เคยโดนผู้หญิงไซ้ แต่กลับไม่ได้อารมณ์เท่ารุ่นน้องคนนี้เลยจริง ๆ 

ทำก็ไม่ได้เซียน แต่กลับเร้าใจเสียเหลือเกิน 

“อืม…” เสียงครางทุ้มต่ำดังลอดออกมาเบา ๆ ก่อนร่างบางจะผละออกมามองใบหน้าคมแล้วกระตุกยิ้มอ่อย ๆ ส่งไปให้เสือร้าย ส้มตำเลื่อนขึ้นไปจุ๊บลงบนแก้มของไทเกอร์ ตามด้วยหน้าผาก และปิดท้ายด้วยริมฝีปากจนรุ่นพี่รู้สึกทนไม่ไหว 

“ส้มต้องการมันแล้วนะ...” 

“…” 

“เอาเข้ามาเลยได้ไหม?” เสียงอ่อย ๆ ส่งไปถามนั้นยิ่งทำให้ตบะของเสือร้ายขาดสะบั้น 

มือหนาดันร่างบางออกสลับให้ลงมานอนลงบนเบาะอย่างลำบากเนื่องจากพื้นที่จำกัดและเขานั้นตัวโต แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่อุปสรรคทางกามารมณ์แต่อย่างใด ตากลมมองการกระทำของชายหนุ่มที่ปลดเข็มขัดของเขาออก ก่อนจะถูกดึงลงพร้อมชั้นใน 

“กูไม่ไหวแล้วว่ะ คงไม่มีเวลาชักให้มึง” ร่างสูงบอกพร้อมกับงัดท่อนเอ็นยักษ์ออกมาผ่านการรูดซิป ความหื่นกามทำให้เขาจับสิ่งใหญ่โตยัดเข้ามาในช่องทางจนมิดลำ 

ความเร็วและแรงทำให้ส้มตำร้องเจ็บพร้อมน้ำตาเล็ด เห็นเช่นนั้นใบหน้าคมจึงขยับลงไปประกบจูบแลกลิ้นกับรุ่นน้อง หวังจะช่วยให้ผ่อนคลายแล้วเริ่มซอยกายใหญ่เข้าใส่ในทันที 

ถึงคืนนั้นจะมีอะไรกับคนพี่ไปสามรอบ แต่พอโดนขนาดที่ใหญ่อย่างกับลูกครึ่งของคนตัวสูงแทงเข้ามาแรง ๆ จนมิดลำ ความเจ็บและจุกมันก็เล่นงานเขาหนักอยู่เหมือนกัน 

สองขาเรียวไขว้เกี่ยวเอวสอบที่กระหน่ำแทงเขาเอาไว้ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นไม่ดังมาก แต่ความแรงของการกระแทกนั้นไม่ได้เบาเหมือนเสียงเลยแม้แต่น้อย 

ชึ่บ! 

อึก! 

“อะ อื้ออ…” เส้นเลือดผุดขึ้นตามท่อนแขนและซิกซ์แพ็กแกร่งเพราะรุ่นพี่ใช้กำลังอย่างมหาศาล 

รถยนต์คันหรูโยกตามไม่แรงมาก แต่หากมีคนสังเกตเห็นก็ต้องรู้ว่าในนั้นกำลังมีบางอย่างเกิดขึ้นเป็นแน่แท้ แต่โชคดีที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้ ถึงมีก็แค่จอดรถแล้วพากันขึ้นคอนโดไปอย่างไม่ได้สนใจอะไร 

“อะ อ๊า… ระ แรงไป อึก อือ…” ทั้ง ๆ ที่ปากควรเอ่ยให้พี่ไทเกอร์กระแทกเข้ามาแรง ๆ แต่ครั้งนี้เมื่อริมฝีปากร้อนผละออก เสียงทรมานติดหลงของส้มตำก็จำต้องร้องบอกว่าการกระทำนี้แรงไปเสียจริง ๆ 

ท่อนเอ็นร้อนกระแทกกระทั้นดุดันเข้าใส่ย้ำ ๆ อย่างไม่ปรานี พื้นที่คับแคบในรถเหรอจะสู้ช่องทางที่คับแน่นของร่างบาง เนื้ออุ่น ๆ ของส้มตำตอดรัดเขาเสียจนสมองเบลอ 

ใบหน้าคมซุกไว้กับซอกคอติดกลิ่นหอมที่เขาชอบ สะโพกสอบซอยเข้าออกสลับกับหมุนควงท่อนลำไม่เว้นระยะซะจนความถี่ในการสอดใส่รัวและเร็วขึ้นเป็นเท่าตัว 

ชึ่บ ๆ 

“อะ อึก… อื้ออ…” 

“เสียวฉิบหาย ซี๊ด~” ต่างคนต่างครางประสานกันออกมาเหมือนบทเพลงรักอันสุดแสนจะเร่าร้อน 

เหงื่อกาฬไหลซึมตามร่างอย่างไม่อาจหยุด ทั้ง ๆ เครื่องปรับอากาศในรถยังทำงานเนื่องจากไม่ได้ดับเครื่องยนต์แต่กลับไม่ได้ช่วยอะไรเลยจริง ๆ ความกามบวกกับความเสียวทำให้ไทเกอร์เผลอฝังเขี้ยวลงไปที่ซอกของขาวแรง ๆ จนร่างเล็กจำต้องกัดฟันกรอด 

แรงกอดรัดจากรุ่นพี่แน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนส้มตำหายใจแทบจะไม่ออก เขาหอบเหนื่อยเหลือเกิน แต่ไม่นานแรงกระแทกหนัก ๆ เข้ามาจนถึงจุดกระเส่าก็ทำให้ทั้งสองปล่อยน้ำกามออกมาพร้อม ๆ กัน 

ร่างแกร่งกระตุกฉีดของเหลวอุ่นเข้าไปจนร่างบางกระตุกตาม น้ำสีขุ่นไหลย้อนออกมาจนหยดเปื้อนรถคันแพง เสียงหายใจหอบดังขึ้นประสานกัน ใบหน้าคมยังคงซุกไว้กับซอกคอหอม เรียวแขนขาวชุ่มเหงื่อกอดรอบคอแกร่งไว้แน่น 

“ระ แรงเกินไป…” เสียงแผ่วดังออกมาเบา ๆ บอกให้รู้ว่าพี่ไทเกอร์นั้นทำแรงเกินไป 

จังหวะในการกระแทกแต่ละครั้งเหมือนเน้นย้ำเข้ามาให้เขากระอักเอาให้ตาย ประกอบกับสถานที่อันคับแคบจนเขารู้สึกหายใจไม่ถนัด วันนี้ก็เหนื่อยมาทั้งวัน ทุกอย่างมันทำให้ส้มตำเพลีย 

เขาไม่ควรมีเซ็กซ์หลังกินอะไรอิ่ม ๆ มาเลยด้วยซ้ำ ถึงจะกินได้ไม่เยอะอะไรขนาดก็ตาม มันไม่ควรแต่ถามว่าอยากปฏิเสธพี่ไทเกอร์ไหมก็ไม่... 

“…” ใบหน้าคมยังคงซุกคอขาว 

“ส้มเหนื่อย…” ร่างเล็กบอกเหมือนจะหลับเอาให้ได้ เขาเพลียจนร่างกายมันไม่ไหวแล้วจริง ๆ 

“ส้ม… ไม่ไหวจริง ๆ” เอ่ยจบส้มตำก็เผลอหลับไปทันที ไทเกอร์ผละใบหน้าออกมามองเด็กใต้ร่างที่ไม่ลืมตา เรียกก็ไม่ตื่น จนเขาต้องถอนหายใจออกมาแรง ๆ 

“เฮ้อออ… แรงตรงไหนวะ?”  

 

 

ไรท์เอ็ม 

ขอโทษที่ลงช้านะครับ เลิฟ... มาก่อนวันเสาร์ให้น้าาาาา 

ใครไม่อยากรอทุกวันเสาร์ไปซื้ออีบุ๊กอ่านได้นะ อีบุ๊กมาแล้วครับ 

ค้นหาคำว่า ไรท์เอ็ม หรือ หมกมุ่น ใน Meb เลยนะ 

#น้องส้มตำคนกาม 

twitter @heartfilia_emma 

Page ไรท์เอ็ม 

ความคิดเห็น