facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

ชื่อตอน : #Ronel(19) แผน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 21:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(19) แผน
แบบอักษร

Ronel 19 

@P.R.J University 

วันนี้พี่วินก็ยังมาส่งโรเนลเหมือนกับทุกๆวัน.. 

โรเนลรีบวิ่งเข้าห้องเรียนทันทีเพราะวันนี้เขามาสายหน่อย.. 

โรเนลตรงมานั่งข้างๆออกัสและแบลคฌาค.. 

'เหนื่อยชิบหาย วิ่งแทบตาย..' โรเนลพูดขึ้นมาเบาๆท่าทางเหน็ดเหนื่อย 

'อย่าบ่น เรียนได้แล้ว..' ออกัสบอกเพื่อนด้วยใบหน้านิ่งๆ 

'เสียงใคร ? อาจารย์ถามขึ้นมา 

'ผมเองครับ..' 

'ออกมาหน้าห้อง..เอาชีสไปอ่านมา แล้วคาบหน้าออกมาอธิบายให้เพื่อนฟังหน้าชั้นเรียน..' 

'อะไรนะครับ..' 

'รับไปแล้วกลับไปนั่งที่ซะ..' 

'ครับอาจารย์..' 

..ตอนเย็นหลังเลิกเรียน.. 

โรเนลนั่งเศร้าอยู่ที่ใต้ตึกคณะ.. 

'มึงกูจะทำยังไงดีวะ..? โรเนลถามเพื่อนๆ 

'เรื่องอะไร..? 

'กูต้องออกมาอธิบายหน้าชั้นเรียน..' 

'เรื่องแค่นั้นเอง.. กูดูชีสที่อาจารย์ให้มึงแล้ว มันง่ายมาก..' ออกัสพูดขึ้น 

'ก็พวกมึงมันเรียนเก่งกันทั้งนั้น.. ส่วนกู โง่จะตาย..' 

'มึงทำได้อยู่แล้ว..' 

'มึง..!! หรือกูจะลาออกดีวะ? 

'มึงจะลาออกเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ..' 

'กูไปพูดหน้าชั้นคงถูกจับได้แน่ ว่ากูโง่..!! 

'มึงสอบตกทุกคนก็รู้เองว่ามึงโง่' ออกัสหัวเราะชอบใจ 

'มึงลาออกไปก็ดี..เรเน่จะได้ตกเป็นของคนอื่น..' แบลคฌาคพูดขึ้นมายิ้มๆ 

'โถ่วเว๊ยย.. เอาไงดีวะกู' 

โรเนลพยายามข่มอารมณ์และฝืนยิ้มออกมา เมื่อเขาเห็นว่าเรเน่กำลังเดินตรงเข้ามา 

'โรเนล..เย็นนี้ว่างหรือเปล่า'  

'มาหาฉันที่คอนโดหน่อยสิ' 

เรเน่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มในตอนนี้เธอไว้ใจเขามากที่สุด และที่สำคัญก็อยากลองใจเขาด้วยว่าเขาเป็นสุภาพบุรุษแบบที่เธอคิดไว้หรือเปล่า 

'เชี้ยยย !!' 

'เธออ่อยกูหรือเปล่าวะ' 

'อ่อยกูแน่ๆ' โรเนลคิดในใจยิ้มๆในหัวจินตนาการไปมากมาย แต่ก็พูดออกไปด้วยถ้อยคำสุภาพ 

'ผมไปคอนโดของเรเน่จะดูไม่ดีหรือป่าวครับ..? 

'ไม่เป็นไรหรอก อีกอย่างฉันเชื่อว่านายไม่มีทางทำอะไรฉันแน่..' เรเน่พูดขึ้นมายิ้มๆและเดินจากไป 

'หึหึ.. กูอยากทำอะไรฉิบหาย' 

'อยากทำทุกอย่างเลย..' 

'จับกระแทกแรงๆให้สะใจ..' โรเนลได้แต่คิดในใจ 

'ไอ้เนล มึงเลิกคิด กูรู้ว่ามึงกำลังคิดอะไรอยู่..' ออกัสพูดขึ้นมาอย่างรู้ทัน 

'รักพวกมึงที่สุด..!!! โรเนลอารมณ์ดีเป็นพิเศษวิ่งไปหอมแก้มเพื่อนสนิทของเขา 

ฟอด ดดดดดด!!!! 

ฟอดดด ดดดดด!!!!!! 

โรเนลหันไปหอมแก้มออกัสและแบลคฌาค..!! 

'ไอ้เนล !!!!!!! ออกัสและแบลคฌาควิ่งไล่เตะโรเนลทันที 

โรเนลรีบวิ่งหนี พี่วินก็มาจอดพอดี.. 

โรเนลจึงรีบขึ้นรถไปอย่างไม่คิดชีวิต.. 

'พี่วิน ไปเลย !!!!!!!!!! 

'จับดีๆนะไอ้น้อง !!!! 

แว๊นนนนนน นนนน!!! 

แว๊นน นนนน !!!! 

แว๊น นนนนน นนนนน!!!!! 

โรเนลซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์พี่วินและรีบหนีออกมาจนสำเร็จ.. 

เย็นวันนั้นเรเน่ส่งโลเคชั่นมาให้เขา.. 

'หึหึ.. เจอแน่ เรเน่เธอเจอแน่!!!! 

'เนลน้อยจะได้ผงาดแล้วนะ..' 

โรเนลรีบขับรถส่วนตัวมายังคอนโดของเรเน่.. 

'ห้อง B-5...' 

'เสร็จแน่ๆ.. เสร็จกูแน่..!!! 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก..!! 

'โรเนลเองครับ..' 

แอ๊ดดดด ดดดดดด ดดดด!!!!! 

'สวัสดีโรเนล เข้ามาก่อนสิ' เรเน่พูดขึ้นมา 

'ครับ..' 

โรเนลเดินเข้ามาด้วบใบหน้าติ๋มๆแต่หารู้ไม่ว่าสมองคิดไปไหนต่อไหน 

'เข้ามาก่อนทำตัวตามสบายเลยนะ' 

'ว่าแต่เรเน่มีอะไรหรือเปล่าครับถึงให้ผมมาหา' 

'ฉันอยากให้นายชิมรสชาตินมพวกนี้ให้หน่อย' 

'นม..' 

เรเน่หอมนมหลายสิบขวดมาวางเอาไว้ตรงหน้าของเขา มีหลากหลายรสชาติแตกต่างกันไป 

'ช่วยชิมให้หน่อยว่าขวดไหนควรเพิ่มเติมอะไร' 

'รสชาติแต่ละขวดโอเครึเปล่า' เรเน่เอ่ยถามใบหน้าเครียดๆ โรเนลอยากจะถามปัญหาของเธอแต่ก็ไม่กล้าถ้าเธออยากจะบอกคงเลือกที่จะบอกเอง 

'ได้ครับ' 

โรเนลทำหน้าที่เป็นนักชิม เขาดื่มนมตั้งแต่ขวดแรกยันขวดสุดท้ายทีละนิดเพียงเพื่อชิมรสชาติ 

เขาใช้ปากกาจดรสชาติของแต่ละขวดลงบนกระดาษเอสี่ กับทั้งแนะนำให้เพิ่มเติมหรือปรับเปลี่ยนรสชาติให้ออกมาในแบบไหน 

เรเน่แอบมองเขาด้วยรอยยิ้มโดยที่ชายหนุ่มไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด.. 

'โรเนล' 

'ทำไมนายถึงน่ารักขนาดนี้นะ' เรเน่คิดในใจ 

กว่าจะผ่านไปแต่ละขวดโรเนลดูตั้งใจเป็นพิเศษจึงทำให้ทุกอย่างล่าช้าแต่เรเน่ก็ไม่ได้ว่าอะไร.. 

'ยังเหลืออีกเยอะเลย..นายจะกลับก่อนไหม' เรเน่เอ่ยถามเมื่อเห็นว่ามันเริ่มจะดึกแล้ว 

'ไม่เป็นไรครับ ผมจะทำให้เสร็จ' 

'ขอบใจนะ' 

'แต่ตอนนี้..ผมขอเข้าห้องน้ำหน่อยได้ไหมครับ' 

'ได้สิ เดินตรงไปจะอยู่ทางซ้ายมือ' 

'ครับ' 

'อ๊ะ อ๊าาาา เนล.. อื้ออ' 

'เสียววว เสียวมากก!! 

'อ๊ะ อ๊าาา ฉันไม่ไหวแล้ว..' 

'นายมันใหญ่มาก.. อื้อออ' 

'ใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยเจอมา..' 

'โรเนล ได้โปรดดด อ๊ะ อ๊าาา..' 

โรเนลจินตนาการว่ากำลังมีเซ็กส์อยู่กับเรเน่..เขามาเข้าห้องน้ำเพื่อปลดปล่อยความหื่นกามของตนเอง 

เมื่อโรเนลเดินออกมาจากห้องน้ำก็พบกับบลูเพื่อนสนิทของเรเน่ที่นั่งอยู่กับเธอ.. 

'บลูจะมาค้างกับฉันน่ะ ขอโทษนะที่ลืมบอก' เรเน่ยิ้มหวานให้ 

'ไม่เป็นไรครับ' 

โรเนลรู้สึกอยากกำจัดบลูออกไปให้พ้นทาง นานๆทีเขาจะมีโอกาสอยู่กับเรเน่สองต่อสองแบบนี้ 

..ผ่านไปสักพัก.. 

'บลูครับ..ชื่อจริงนามสกุลจริงอะไรหรอครับ..? 

'นายจะถามทำไม..? บลูหันมาทำสีหน้างงๆ 

'ผมแค่อยากรู้ครับ' 

'ฉันชื่อสุจิตรา.. อินพยา' 

'ขอบคุณครับ..' 

'ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ..' 

'เข้าห้องน้ำเฉยๆ..ยังขออีกนะนายหนิ' เรเน่หันมายิ้มๆเธอไม่รู้สึกแปลกใจหากเขาจะเข้าห้องน้ำบ่อย 

เพราะเขาดื่มนมไปจำนวนมากเหมือนกัน.. 

จากนั้นโรเนลก็รีบเข้ามาในห้องน้ำ..และโทรหาบอดี้การ์ดของเขาทันที 

'สวัสดีครับนาย..' 

'ฉันให้เวลานายสิบนาที สืบชื่อสุจิตรา.. อินพยาว่าพ่อและแม่ของเธอคือใคร จากนั้นให้นายโทรไปบอกพ่อแม่ของเธอ..' 

'..ว่าตอนนี้เธอจะค้างโรงแรมกับผู้ชาย และอ้างว่ามาทำรายงาน นายเป็นผู้หวังดีจึงโทรมาเตือน..' 

'นายทำแบบนั้นทำไมครับ..' 

'ไม่ต้องถาม ทำตามที่ฉันบอก..' 

'ครับนาย..' 

จากนั้นไม่นานโรเนลก็เดินออกมาท่าทางสุภาพเรียบร้อย.. 

ไม่นานนักเสียงโทรศัพท์ของบลูก็ดังขึ้น.. 

'ว่าไงคะพ่อ..? 

'หนูว่าจะค้างกับเรเน่..' 

'อะไรนะ !! ใครไปบอกพ่อ!! 

'ไม่ใช่อย่างที่พ่อคิดนะ..' 

'พ่อเข้าใจผิด..!!! 

'หนูไม่ได้มามั่วผู้ชาย..!! 

'โอเคค่ะ จะกลับตอนนี้แหล่ะ!!! 

บลูคุยกับปลายสายท่าทางเครียดๆ.. 

'เป็นอะไรหรอครับ..? 

'ไม่รู้ใครหน่ะสิ โทรไปบอกพ่อฉันว่าฉันค้างที่โรงแรมกับผู้ชาย..' 

'ว่าไงนะครับ ?!!!!!! โรเนลทำสีหน้าตกใจ 

'ใครกันนะทำเรื่องบ้าแบบนี้..' เรเน่พูดขึ้นมา 

'นั่นสิครับ.. แล้วบลูคิดว่าใครหรอครับ..? โรเนลตีหน้าซื่อ 

'ไม่รู้สิ..แต่ต้องเป็นคนที่มีเบอร์พ่อของฉัน..!!! 

'เอ่ออ.. ใครกันครับ?? 

'ยัยบับเบิ้ลแน่ๆ ..' 

'ใช่แน่ๆเลย !!! 

'แล้วเธอจะเอายังไงต่อ..? เรเน่ถามขึ้นมา 

'ฉันคงต้องกลับแล้ว.. เธอดูแลตัวเองด้วยนะ..' 

'ไม่ต้องห่วง เดินทางดีๆนะ..' 

'อยู่กับโรเนลสองคน อย่าไว้ใจเขานักหล่ะ..' 

'บลูเธอไม่ต้องห่วง โรเนลนี่ไม่ทางทำอะไรฉันแน่!! เรเน่ตอบแบบมั่นใจ 

'แต่ยังไงเขาก็เป็นผู้ชายนะ..' 

'ผู้ชายแบบโรเนลนี่นะ..' เรเน่ให้บลูหันไปมองโรเนล 

ในสภาพหน้าซื่อๆ ใส่แว่นหนาๆ ท่าทางอ่อนต่อโลก.. 

'ถ้างั้น.. เธอห้ามไปทำอะไรโรเนลหล่ะ..' บลูกระซิบข้างหูเรเน่เบาๆ 

'บ้าหน่า..!!! 

'ฉันไปก่อนนะ..' 

'อืม.. โชคดี' 

ไรท์ : ตอนต่อไปพี่เนลจะแกล้งซื่อได้แค่ไหนกัน ..ฝากติดตามด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว