email-icon facebook-icon

ยินดีต้อนรับสู่อาณาจักร Storytellers ค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ..

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.พ. 2562 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ​

สวัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวก่อนเลยนะคะ ฉันมีชื่อเล่นว่าพาย ชื่อจริงคริษฐา มนัสจริยาพร อายุยี่สิบห้าปีค่ะ พ่อแม่เป็นหมอด้วยกันทั้งคู่แต่เป็นหมอที่ไม่ชอบประจำอยู่โรงพยาบาลแต่ชอบไปเป็นหมออาสาตามที่ต่างๆ มากกว่า และเสียชีวิตพร้อมกันจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อหลายปีก่อนเนื่องจากหลับใน ตอนนั้นฉันกำลังจะจบมัธยมปลายพอดี


ฉันเติบโตมาด้วยตนเอง ไม่ผิดหรอกค่ะ ฉันอยู่ตัวคนเดียวในบ้านที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ ไร้ซึ่งญาติมิตรเพราะตั้งแต่เสร็จงานศพของพ่อแม่ ญาติๆ ก็ไม่ค่อยได้ติดต่อมาหาฉันอีกเลย อย่าถามนะคะว่าทำไมฉันไม่ติดต่อไปหาพวกเขาเอง ฉันเคยติดต่อไปแล้วค่ะแต่ก็นั่นแหละพวกเขาไม่ค่อยว่าง เขาบอกมาแบบนั้นนะ ฉันจึงเลิกที่จะติดต่อกับพวกเขาอีก 


ส่วนปู่ย่าตายายทยอยเสียชีวิตตามกันไปตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็กหญิงคริษฐาอยู่เลย


ฉันอยู่ได้เพราะมรดกที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ แต่ก็มีอะไรไม่มากมีเพียงบ้านหลังนี้ที่พวกท่านซื้อเอาไว้ตอนที่เราย้ายมาอยู่กรุงเทพใหม่ๆ เพราะแม่อยากให้ฉันเรียนโรงเรียนดีๆ แล้วก็มีเงินสดจำนวนหนึ่งที่อยู่ในบัญชีซึ่งพ่อแม่ใส่ไว้ในชื่อบัญชีของฉัน นั่นก็พอที่จะทำให้ฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยได้สบายๆ เริ่มแรกเดิมทีฉันตั้งใจว่าจะสอบเข้าเรียนแพทย์เพื่อตามรอยพ่อแม่แต่ฉันก็เปลี่ยนใจเพราะต่อให้ใช้เงินจนหมดบัญชีฉันก็คงจะเรียนได้แค่ปีสามเท่านั้นอีกอย่างฉันกลัวจะตายก่อนเรียนจบ เพราะมันไม่มีแรงผลักดันแล้วฉันเองก็เริ่มเกลียดอาชีพนี้ แต่ฉันไม่ได้เหมารวมนะคะฉันแค่เกลียดที่คนดีๆ อย่างพ่อแม่ฉันต้องมาตายจากไปเพราะเขาเลือกไปเป็นหมออาสานี่แหละค่ะ แต่ก็นั่นแหละพ่อแม่ฉันเคยบอกว่าหมออาสามีค่อยข้างน้อยแต่คนที่เจ็บป่วยแล้วไปหาหมอลำบากนั้นมีเยอะมากมาย


เดิมทีสมัยที่พ่อแม่ฉันออกอาสาท่านจะจ้างแม่บ้านมาอยู่เป็นเพื่อนฉันค่ะ เธอชื่อพี่ดาว พ่อแม่ไปเจอตอนไปเป็นหมออาสาที่จังหวัดแห่งหนึ่งเป็นจังหวัดแรกๆ ที่พวกท่านไปเป็นหมออาสาเลยหลังจากประจำการอยู่โรงพยาบาลมานานหลายปี และบังเอิญได้คุยกับพ่อแม่พี่ดาวว่าอยากฝากลูกสาวมาทำงานด้วย พ่อแม่ฉันเห็นว่าอยากทำงานและดูแล้วครอบครัวนี้ก็นิสัยดีจึงรับมาอยู่ด้วย พี่ดาวแกก็นิสัยดีจริงๆ นะดูเป็นคนซื่อๆ ขยันรักสะอาดที่สำคัญหน้าตาสวยเลยทีเดียว เวลาแกออกไปซื้อของพวกพี่ๆ วินมอ’ไซต์มักจะแย่งกันมาส่งและไม่คิดตังค์ด้วย แต่พอหลังจากพ่อกับแม่ฉันเสียไปได้ไม่นานแกก็ถูกที่บ้านเรียกตัวกลับไปแต่งงานฉันก็เลยต้องอยู่คนเดียวตั้งแต่นั้นมา


คุณคงสงสัยว่าทำไมฉันไม่หาคนใหม่มาแทนพี่ดาว ตอบคำเดียวสั้นๆ เลยค่ะว่าฉันกลัวกลัวเขาจะเป็นคนไม่ดี อีกอย่างฉันไม่มีเงินจ้างค่ะ เก็บเงินไว้เมื่อยามจำเป็นดีกว่าแล้วฉันก็เริ่มชินกับการอยู่คนเดียวแล้วละค่ะ


ฉันมีเพื่อนบ้านที่ดีมากๆ กับเขาด้วยเหมือนกันนะคะ แกชื่อป้าทิพย์ สามีชื่อลุงชัยรับราชการเป็นครูด้วยกันทั้งคู่แต่เกษียญเมื่อสองปีที่แล้ว แกย้ายมาอยู่บ้านข้างๆ ตอนที่ฉันเรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น แกรู้จักพ่อแม่ฉันดีเพราะเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องกันสมัยเรียนมัธยม ฉันก็ได้แกสองคนนี่แหละค่ะที่คอยดูแลบ้านให้ ดูแลในที่นี้หมายถึงดูความผิดปรกตินอกบ้าน ดูว่าจะมีใครมาด้อมๆ มองๆ บ้านฉันไหม และป้าทิพย์แกก็ชอบแบ่งขนมแบ่งกับข้าวมาให้ฉันอยู่ตลอดแกคงสงสารเพราะเห็นฉันอยู่คนเดียว ฉันอุ่นใจเพราะมีป้าทิพย์กับลุงชัยนี่แหละค่ะคอยดูแล ฉันนับถือแกทั้งสองคนเสมือนญาติเลยเพราะแกดีกับฉันยิ่งกว่าญาติพี่น้องของฉันเองอีก


อ้อ ป้าทิพย์กับลุงชัยแกมีลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอยู่หนึ่งคน ชื่อรัน อายุก็เท่าๆ กันกับฉันนี่แหละค่ะ หน้าตาก็หล่อดีแต่ก็ไม่ใช่ในแบบที่ฉันชอบและมันเองก็ไม่ชอบแบบฉันเหมือนกัน อย่าแปลกใจที่ฉันเรียกรันแบบนั้น เราสนิทกันค่ะ สนิทมากถึงกระทั่งเคยนอนห้องเดียวกันเตียงเดียวกันผ้าห่มผืนเดียวกันมาแล้ว


วันนั้นเป็นวันจบการศึกษาค่ะเราไม่ได้ไปฉลองกับเพื่อนๆ ร่วมห้องเพราะฉันก็ยังเศร้าอยู่กับการจากไปของพ่อแม่ แถมยังไม่มีใครมาร่วมยินดีกับเราในวันที่เราเรียนจบจิตใจมันก็เลยห่อเหี่ยวและบวกกับการต้องอยู่คนเดียวโดยที่ไม่มีพ่อไม่มีแม่มันเลยยิ่งเคว้งเข้าไปอีกไอ้รันมันเลยมาอยู่เป็นเพื่อนแต่มันก็ไม่มามือเปล่ามันแวะร้านสะดวกซื้อหอบเบียร์มาด้วยสามสี่ขวด เอากับมันสิ จริงๆ ฉันไม่ชอบแตะของพวกนี้นะ เพราะแม่ไม่ชอบแต่พ่อนี่ชวนฉันกินด้วยอยู่บ่อยๆ ก็นั่นแหละไอ้รันมันบอกซื้อมาฉลองเรียนจบฉันก็ไม่อยากจะขัดมันก็นั่งกินกันไปตื่นมาอีกทีก็นอนกอดกันกลมใต้ผ้าห่มบนเตียงในห้องของฉัน


แต่เราไม่ได้ทำอะไรเกินเลยกันหรอกนะคะ เพราะหลังจากลืมตาตื่นขึ้นมาฉันก็แหกปากดังลั่นบ้านแถมยังถีบมันที่ยังหลับสบายอุราให้กระเด็นหล่นตุ๊บลงจากเตียงไอ้นี่ก็อิดออดโอดโอยปีนขึ้นมาเอาหน้าหล่อๆ ของมันมาเกยขอบเตียง 


“ไอ้พายแกถีบฉันทำไมเนี่ยเจ็บนะเว้ย” มันถามพลางทำตาปรือใส่


“ฉันสิต้องถามแกมากกว่ามั้ง แกมานอนบนเตียงฉันเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง” ฉันถามเสียงเขียวสองมือเท้าสะเอว


“เอ๊า นี่อย่าบอกนะว่าลืม” มันว่าพร้อมลุกขึ้นมานั่งยีหัวตัวเองแรงๆ


“อะไร ลืมอะไรเมื่อคืนแกทำอะไรฉันห๊ะ! ทำอะไร? ฉันไม่น่าไว้ใจแกเลย” ฉันตะคอกถามเสียงฮาร์ทคอพร้อมยกมือขึ้นมากอดตัวเองแน่น แต่ไอ้รันมันกลับหัวเราะออกมาเหมือนเพิ่งได้ดูหนังตลก


“นี่ๆ แกคิดไปถึงไหนวะ ฉันไม่ทำอะไรสิ้นคิดแบบนั้นหรอก เมื่อคืนแกเมาฉันเลยลากแกขึ้นมานอน แต่พอฉันจะกลับแกก็ร้องไห้ฟูมฟายเกาะแขนกอดขาฉันแน่นแถมยังบอกให้ฉันนอนเป็นเพื่อนแกอีก” มันสาธยายพร้อมทำหน้ากวนตีนใส่


“ไม่ได้ทำอะไรฉันแน่นะ” ฉันถามอ้อมแอ้มรู้สึกหูชาขึ้นมาทันที ก็พอนึกขึ้นได้แล้วมันก็อายขึ้นมาทันที ภาพเมื่อคืนนี่วิ่งปรู๊ดเข้าสมองสู่ความทรงจำฉันทันทีเลย


ฉันร้องไห้อ้อนวอนมันอย่างที่มันพูดจริงๆ นั่นแหละ น่าอายขายขี้หน้าจริงๆ วันที่พ่อแม่ฉันตายฉันยังไม่ร้องไห้ให้ใครเห็นเลยนอกจากพี่ดาว จนญาติคนอื่นๆ พากันด่าว่าฉันตายด้านพ่อแม่ตายแท้ๆ ยังนิ่งเฉย แต่หลายคนก็เข้าใจว่าฉันคงจะช็อคไป แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าตอนอยู่คนเดียวฉันร้องไห้ยังกับคนบ้ากินไม่ได้นอนไม่หลับจนพี่ดาวต้องมาเดือดเนื้อร้อนใจไปด้วย แต่ก็นั่นแหละพูดไปก็เท่านั้น พ่อแม่ฉันก็คงไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก


และหลังจากวันนั้นฉันกับไอ้รันก็ไม่ค่อยได้เจอกันอีกเลยเพราะต่างคนต่างก็ยุ่งอยู่กับการอ่านหนังสือสอบเข้ามหา’ลัย และการได้พบเจอเพื่อนใหม่


ฉันกับรันถึงแม้จะเรียนมหา’ลัยเดียวกันแต่ฉันเรียนบริหารการจัดการทั่วไปเพราะฉันคิดว่าน่าจะหางานง่ายสุดไม่อดตายแน่นอนแต่ผลกลับตรงกันข้ามงานโคตรหายากก็คนเล่นเรียนสาขานี้กันเป็นเบือ ส่วนรันมันเรียนศิลปะเห็นมันบอกว่ามันจะเป็นช่างภาพอิสระ อืมก็เหมาะกับมันดี นิสัยอย่างมันอยู่กับคนหมู่มากไม่ได้หรอกถ้าไม่ถูกเขาตีหัวแตกก็คงจะถูกไล่ออกตั้งแต่เดือนแรกที่เข้าทำงาน


แต่ก็ใช่ว่าเราจะไม่เจอกันเลยซะทีเดียวมันก็มีหลายครั้งที่บังเอิญได้เจอกันและทุกครั้งที่เจอมันก็ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า สำส่อนจริงๆ มีอยู่หนหนึ่งมันพาผู้หญิงไปที่บ้านวันนั้นพ่อแม่มันไม่อยู่ คงกะจะพาเขาไปกินตับแต่มารกลับมาผจญก็ดันมีผู้หญิงอีกคนตามมาหามันถึงบ้าน มันเลยต้องเอาน้องคนที่มันจะพามากินตับมายัดไว้ที่บ้านฉัน แล้วตัวมันก็พาผู้หญิงอีกคนออกไปข้างนอกฉันละสงสารชีวิตมันจริงๆ หวังว่ามันคงได้แก่ตาย สงสารพวกผู้หญิงที่มาติดพันมันอยู่เหมือนกันไม่เข้าใจไปหลงอะไรมันนักหนา


------------------

ฝากเรื่องนี้ด้วยนะค้าา

ผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว