ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 359

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2562 19:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5
แบบอักษร

​" พี่แจน สวัสดีค่ะ "

" อ้าว น้องของขวัญ มีอะไรหรือเปล่า ? "

" คือว่าหนูกำลังตามหาพี่ติวเตอร์น่ะค่ะ "

" อ๋อ เป็นน้องรหัสไอ้เตอร์หรอ ? มันกำลังรอพอดีเลยนะ โชคดีนะเนี่ย "

ฉันยิ้มแล้วพูดเบา ๆ " หรอคะ ? "

" นั่นไง มาพอดีเลย ไอ้เตอร์ ! น้องรหัสมึงมาตามหาแล้วเนี่ย " พี่ผู้ชายอีกคนตะโกนเรียกพี่ติวเตอร์

ฉันหันไปมองพี่ติวเตอร์ที่เดินมากับแก้วน้ำที่อยู่ในมือ แล้วจึงรีบยกมือไหว้

" สวัสดีค่ะ พี่ติวเตอร์ หนูชื่อของขวัญเป็นน้องรหัสพี่ติวเตอร์นะคะ "

" ครับ " คือว่าพี่จะพูดแค่นี้จริง ๆ หรอคะ ? สงสัยจะจำเราไม่ได้ล่ะมั้ง ก็ดีละ แล้วฉันต้องทำยังไงต่อล่ะเนี่ย หรือว่าแค่มารายงานตัวก็พอแล้วมั้ง  

" งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ "

" เดี๋ยว "

" คะ ? "

" ตามพี่มา "

" ไอ้เตอร์รับน้องโหดว่ะ ฮิ้วว… "

พวกรุ่นพี่แซวกันเสียงดังจนฉันอายคนรอบข้างไปหมด

ณ โรงอาหาร

" คือพี่ให้หนูตามมาที่นี่ทำไมคะ ? " ฉันถามด้วยความสงสัย

" ก็พี่ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง "

" เอ่อ แล้วเกี่ยวอะไรกับหนูด้วยล่ะคะ ? "

" พี่กำลังลงโทษน้องรหัสที่ให้พี่รอนาน พี่ผิดด้วยหรอครับ ? "

" ไม่ผิดค่ะ ๆ แล้วหนูต้องทำยังไงให้พี่ติวเตอร์รับหนูเป็นน้องรหัสล่ะคะ ? "

พี่ติวเตอร์ยิ้มที่มุมปาก พระเจ้า หน้านิ่ง ๆ หล่อ ๆ แบบนั้น ยิ้มทีนึงแทบจะละลาย บ้ากันไปใหญ่ เรามาเรียนหนังสือนะของขวัญ ตื่น ๆ ระหว่างที่รอพี่ติวเตอร์ไปซื้อข้าว ฉันนั่งคิดอยู่นานว่าจะกลับเลยดีไหม แต่ว่าพี่ขุนคงยังไม่เลิกเรียน จนป่านนี้แล้วยังไม่ไลน์หาน้องสาวเลย 

กลึกก ! พี่ติวเตอร์วางจานข้าวไว้ข้างหน้าฉัน

" เอ่อ พี่ติวเตอร์คะ หนูไม่หิวค่ะ "

" กินเป็นเพื่อนหน่อย "

" แต่ว่าหนูไม่หิวจริง ๆ นะคะ "

" ให้กินก็กิน ไม่รู้หรือไงว่าเป็นน้องรหัสต้องทำตามที่พี่รหัสสั่งน่ะ "

" เอ่อ… ก็ได้ค่ะ " อีกแล้ว… ฉันเห็นพี่ติวเตอร์ยิ้มที่มุมปากอีกแล้ว 

ฉันค่อย ๆ ตักข้าวเข้าปาก อืมม ก็อร่อยดีแฮะ

" พรุ่งนี้ตอนเช้ามารอพี่ที่หน้าตึกเอ "

" คะ ? "

พี่ติวเตอร์เงยหน้าขึ้นมาจ้องตาฉัน ทำหน้านิ่งแล้วถอนหายใจเหมือนรำคาญ ทำไมถึงได้น่ากลัวขนาดนี้เนี่ย แต่ภายใต้ความน่ากลัวนั้นทำไมฉันถึงรู้สึกร้อนผ่าวที่หน้า รู้สึกเหมือนกำลังโดนจีบเลย ฉันรีบหลบสายตาแทบไม่ทัน 

" กลางวันมากินข้าวเป็นเพื่อนพี่ด้วย "

" แต่เราพักเที่ยงไม่ตรงกันนะคะ "

" รอได้ "

ห๊ะ อะไรกันเนี่ย พี่รหัสคนอื่นเป็นแบบนี้กันไหมเนี่ย ?

" วันเสาร์ไปดูหนัง "

" แล้วหนูจำเป็นต้องทำตามพี่ติวเตอร์ด้วยหรอคะ ? "

" จำเป็นครับ "

" แต่วันเสาร์หนูมีนัดทำรายงานกับเพื่อนแล้วค่ะ "

" งั้นวันอาทิตย์ แล้วเลิกเรียกพี่ติวเตอร์สักที เรียกแค่พี่เตอร์ก็พอแล้ว ฟังแล้วอึดอัด "

เอ่อ… ชีวิตคนเรามันจะว่างได้ขนาดนี้เลยหรือไง แล้วทำไมฉันต้องเอาเวลาอ่านหนังสือไปดูหนังกับผู้ชายที่รู้จักกันได้ไม่ถึงชั่วโมงด้วย ไหนพี่ขุนบอกว่าพี่ติวเตอร์เป็นคนไม่ชอบบังคับไง พี่แจนก็บอกว่าฉันโชคดี โชคดีอะไรกันน ? โกหกกันชัด ๆ ฮืออ...



ความคิดเห็น