ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 409

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2562 08:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

ตึ๊ง ตึง ! 

พี่ขุนเขา : เลิกหรือยัง พี่รอที่รถนะ

น้องสาว : ค่ะ ขวัญกำลังรีบไป รอแปปนึงน้าา

ด้วยความมืดและน่ากลัว ฉันจึงรีบวิ่งไปที่รถด้วยความรวดเร็ว 

ปึกกก ! ฉันและผู้หญิงคนหนึ่งล้มไปกับพื้น กระดาษกองโตกระจัดกระจายไปหมด

" โอ๊ย ! " เสียงผู้หญิงคนหนึ่ง ดูเหมือนจะเป็นรุ่นพี่

" ขอโทษค่ะ ๆ " ฉันรีบเก็บกระดาษที่หล่นอยู่บนพื้น

" นี่ ! ไม่เห็นคนหรือไง ทางเดินมีตั้งมากมาย ฉันอยู่นี่ทั้งคนยังวิ่งมาชนได้อีก "

" ขอโทษค่ะ ขวัญช่วยเก็บให้นะคะ "

" นี่มันบทละครคณะนะ ฉันต้องส่งวันนี้ แล้วฉันต้องเรียงใหม่ทั้งหมดหรอ ? เธอจะรับผิดชอบยังไง "

" ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ขวัญไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะคะ " 

" ว่าง ๆ หัดไปตัดแว่นด้วยนะ เผื่อสายตาจะดีขึ้นบ้างน่ะ "

" ขอโทษค่ะ "

ฉันก้มหน้าพูดพร้อมน้ำตาคลอเบ้า อย่าไหลนะ อย่าเพิ่งไหล

" คนเขาก็ขอโทษแล้ว เธอต้องการอะไรอีก ? " 

ฉันเงยหน้าขึ้นมามองผู้ชายคนที่มาช่วยฉันเอาไว้

" อ้าววว ติวเตอร์เองหรอ… เอ่อ… ก็นี่มันงานสำคัญของพิงค์อะ พิงค์เร่งทำทั้งคืนเลยนะ "

ติวเตอร์งั้นหรอ พี่รหัสฉันหรือเปล่านะ ?

" ทำไมเธอไม่รีบเก็บหรือรีบไปปรินท์ใหม่ล่ะ แทนที่จะเอาเวลามาต่อว่าคนอื่น " 

" เอ่อ… คือ " รุ่นพี่คนนั้นทำหน้าออดอ้อน

" รีบไปเถอะ " พี่ติวเตอร์มองหน้าฉัน

" ค่ะ ขอบคุณนะคะ ขอโทษด้วยนะคะ "

ฉันเหมือนเดินกึ่งลอยไปที่รถ ในหัวคิดแต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้

" ขวัญ ทำไมช้านักล่ะ ? " พี่ขุนถามด้วยความสงสัย

" เฮ้อ พี่ขุนคะ วันเสาร์นี้พาขวัญไปตัดแว่นด้วยนะคะ " ฉันพูดด้วยความเหนื่อยล้า

" ทำไมล่ะ สายตาขวัญก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรหนิ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า ? "

" เปล่าค่ะ รีบกลับบ้านกันเถอะค่ะ ขวัญง่วงแล้ว "

ที่บ้าน

" กลับมาแล้วหรอลูก เป็นไงบ้างวันแรก หิวไหม ? " คุณแม่ถามด้วยความเป็นห่วง

" ก็ดีค่ะ ขวัญขอตัวไปอาบน้ำนอนก่อนนะคะ "

" อ้าว ไม่ทานข้าวก่อนหรอลูก ? "

" ไม่หิวเลยค่ะ ขวัญง่วงมากกว่า ฝันดีนะคะ คุณพ่อ คุณแม่ พี่ขุน "

ณ ห้องนอนของฉัน

เฮ้อ... อาบน้ำแล้วค่อยผ่อนคลายขึ้นมาหน่อย ว่าแต่นอกจากเรื่องเรียนกับเรื่องประกวดดาวแล้ว ยังมีเรื่องอะไรที่เราต้องทำอีกนะ 

โอ๊ย ! อยู่ ๆ ก็ปวดข้อเท้า คงเป็นที่ฉันวิ่งไปชนพี่ที่ชื่อพิงค์อะไรสักอย่างนั่นแน่เลย ดีนะที่พี่ติวเตอร์ช่วยเราไว้ จริงสิ ! เราต้องทำยังไงให้พี่รหัสรับเราเป็นน้องรหัสนะ พี่ติวเตอร์ยังไม่รู้จักเราด้วยสิ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเสิร์ชกูเกิล #วิธีทำให้พี่รหัสรับเป็นน้องรหัส 

โอ้โห มากมายเหลือเกิน ไม่อยากคิดแล้ว วันนี้เหนื่อยเหลือเกิน พรุ่งนี้ค่อยลองไปขอพี่ติวเตอร์ตรง ๆ ดีกว่า




ความคิดเห็น