facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

ชื่อตอน : #Ronel(18) ยอมรับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 20:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(18) ยอมรับ
แบบอักษร

Ronel 18 

..เช้าวันใหม่.. 

โรเนลตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย.. 

'วันนี้เป็นวันหยุด..หาอะไรทำดีวะ' 

'ลองทักหาเรเน่ดูดีกว่า..' 

'จะทักดีไหมวะ..!! 

ในระหว่างที่โรเนลกำลังสับสน.. 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก.. 

'นายครับคุณออกัสมาหาครับ..' 

'เดี๋ยวฉันลงไป..' 

โรเนลรีบอาบน้ำแต่งตัวและลงไปหาออกัสทันที.. 

'ว่ายังไง มาหากูแต่เช้า..? 

'วันนี้กูเบื่อๆเลยมาหามึง' 

'เห็นกูเป็นที่ระบายความเบื่อของมึงหรือไง..' 

'จะว่าอย่างนั้นก็ได้' 

'ไอ้ออกัส !!!' 

พวกเขาพูดคุยหยอกล้อกันเหมือนทุกๆวัน.. 

'วันนี้ไปเที่ยวกัน กูไม่ได้เที่ยวนานแล้ว..' โรเนลเอ่ยชวนออกัส 

'กูได้หมด อย่าลืมชวนเพื่อนๆด้วย' 

'ไม่เอาเพื่อนแม่งมีเมียกันหมดแล้ว..กูอยากไปแบบโสดๆ' 

'ไปหาผู้หญิงแถวนั้นไงวะ..' โรเนลพูดขึ้นมาท่าทางตื่นเต้น 

(ตราบใดที่โรเนลยังไม่ได้เป็นแฟนกับเรเน่ เขาก็ยังไม่ละทิ้งความเป็นเสือนะคะ) 

@ผับ บอร์ด 

​เป็นผับที่บอดี้เป็นคนดูแล.. 

'อ้าว เนล ออกัส มาทำไมไม่บอกวะ' บอดี้ถามขึ้นมาทันที 

บอดี้มักจะมาตรวจสอบความเรียบร้อยของผับอยู่เสมอ.. 

'ก็พวกมึงมีเมียกันหมดแล้ว พวกกูจะเที่ยวกันแบบคนโสด' โรเนลพูดขึ้นมา 

ในคืนนี้โรเนลอยู่ในลุคเสือสาวที่หล่อเหลาเหมือนกับทุกครั้ง.. 

'พวกมึงมั่นใจหรอวะว่า พวกมึงโสดสนิท' บอดี้นั่งลงพูดคุยกับเพื่อนๆ 

'แน่นอนสิวะ กูยังไม่มีแฟน..' โรเนลตอบกลับทันที 

'แล้วมึงหล่ะออกัส..' บอดี้ถามขึ้นอีกครั้ง 

'ไม่รู้หว่ะ คงโสดมั๊ง..' ออกัสตอบกลับสั้นๆ 

'โรเนลมึงโสดสนิทสินะ..' บอดี้ยังคงไม่หยุด 

'แน่นอนสิวะ..ถามอะไรเซ้าซี้..' 

'แล้วเรเน่หล่ะ..' 

'กูแค่รู้สึกแปลกกว่าผู้หญิงทั่วไปก็เท่านั้น' 

'อย่างนั้นหรอ..' 

'เอออ...' 

'ถ้ากูบอกว่าเรเน่มากับผู้ชายคนหนึ่งมึงคงไม่สนใจสินะ...' บอดี้พูดเสร็จและกำลังจะเดินออกไป 

'ว่าไงนะ !!! มึงพูดว่ายังไงนะ!!!!' 

'มึงไม่สนใจ งั้นกูก็ไม่เล่า..' 

'สน สน สนก็ได้วะ..' 

'เธอมาเที่ยวกับเพื่อนๆของเธอหน่ะ..แต่งตัวแซ่บมากเลยนะมึง'บอดี้ปั่นหัวโรเนล 

'เธออยู่ตรงไหนวะ!!!' 

'ทำไมมึงจะเข้าไปหาเธอหรือไง มึงกล้าเข้าไปก็เดินเข้าไปเลย ถ้าเขาจำมึงได้' บอดี้พูดขึ้นมายิ้มๆ 

'เออหว่ะ ตอนนี้กูหล่อ' 

'โรเนล มึงไม่ต้องชมตัวเองบ้างก็ได้..' 

'ก็กูหล่อจริงๆ..' 

'เออๆมึงหล่อ แล้วมึงจะเอายังไง..' 

'ขอกูคิดก่อน..' 

'รีบๆคิด เธอแต่งตัวแซ่บมากเลยนะมึง..' 

'เออไอ้เพื่อนเวร อย่าเร่งกู !!!' 

บอดี้และออกัสหัวเราะที่เห็นโรเนลเกิดอาการหึงหวงเรเน่แบบนี้.. 

'ปากกับใจใครหว่า ไม่ตรงกัน' ออกัสแหย่โรเนลขึ้นมา 

'พี่เนลเขาโสด โสดสนิทเลยนะ' บอดี้เสริมอีกแรง 

'อย่าเรียกกูพี่เนล พ่อกับแม่กูเรียกได้เท่านั้น..' โรเนลหันไปมองเพื่อนค้อนๆ 

'โอเคๆ ไม่เรียกก็ได้วะ..' 

ในตอนนี้โรเนลนั่งเครียดอยู่โซฟา.. 

'เอาไงดีวะ..' 

'เอาแบบนี้ก็แล้วกัน..ออกัสบอดี้มึงทำท่าไปทักทายเธอและขออยู่โต๊ะเดียวกับเธอ' โรเนลพูดขึ้นมาเครียดๆ 

'ทำไมพวกกูต้องทำวะ' ออกัสถามขึ้นมา 

'ก็เพื่อกันผู้ชายมายุ่งกับเธอไง' 

'แล้วมึงจะไปอยู่ไหน' 

'กูจะไปอยู่โต๊ะข้างๆเอง มันมืดเธอไม่สังเกตเห็นหรอก' 

'ถ้าพวกกูช่วยจะได้อะไรวะ' บอดี้ถามขึ้นมา 

'พวกมึงอยากได้อะไร กูให้หมดอะ' 

'พี่เนลวันนี้ทุ่มหมดตัวหว่ะ ha haha..'บอดี้และออกัสพูดขึ้นพร้อมกัน 

'รีบพากูไปดูเรเน่ได้แล้ว' 

'เออๆตามมา..' 

โรเนลไปนั่งโต๊ะใกล้ๆกับโต๊ะเรเน่.. 

'ไหนวะเรเน่..กูเห็นแต่บับเบิ้ล' 

'เรเน่อยู่โต๊ะนี้นะ สงสัยเธอจะไปเข้าห้องน้ำ' บอดี้ตอบกลับโรเนล 

'นั่นไง เธอเดินมาแล้ว..' ออกัสชี้ไปที่เรเน่ให้โรเนลเห็น 

โรเนลตกตะลึงตาค้างเพราะวันนี้เรเน่แต่งตัวจัดเต็ม.. 

'พระเจ้า !!!!' 

'ขึ้นเลย กูขึ้นเลย!!!!' โรเนลพูดขึ้นมาและมองดูเรเน่ปานจะกลืนกิน 

'น้อยๆหน่อยพวกกูขนลุก' ออกัสพูดขึ้นมา เมื่อเห็นอาการออกนอกหน้าของโรเนล 

'สวยชิบหาย ทั้งสวยทั้งน่ารัก ทั้งน่า..' โรเนลยังไม่ทันพูดจบ 

'มึงหยุดความคิดเลย พวกกูรู้ว่ามึงจะพูดว่าอะไร' บอดี้รู้ทันโรเนล 

'กูจะพูดว่าอะไร..' 

'มึงจะพูดว่าเธอน่าเอา..' 

'ฉลาดเหมือนหมาเลยนะเพื่อนกู' 

'ไอ้เนลเปรียบเทียบกูกับหมานี่นะ..กูจะช่วยมึงดีไหมเนี่ย' บอดี้มองโรเนลค้อนๆ 

'ช่วยกูหน่อย พวกมึงเข้าไปได้แล้ว..' 

'เออๆ' 

จากนั้นออกัสและบอดี้ก็เดินเข้าไปทักทายเรเน่.. 

'สวัสดีเรเน่..' 

'อ้าวออกัส บอดี้ พวกเธอก็มาเที่ยวที่นี่หรอ' 

'ที่นี่เป็นผับของฉันหน่ะ..' บอดี้พูดขึ้นมา 

'อย่างนั้นหรอ..' 

'ขอนั่งด้วยคนนะ พอดีวันนี้เรามากันสองคน' ออกัสพูดขึ้นมานิ่งๆ 

'นายมาเที่ยวเนี่ยมองดาวรู้หรือยัง' เรเน่ถามขึ้น 

'เธอเป็นสายให้เธอหนิ อีกสักหน่อยเธอก็รู้' ออกัสพูดกับเรเน่ขำๆ 

โรเนลมองดูเรเน่ตาไม่กะพริบ.. 

เขาไลน์ไปหาออกัสว่าคืนนี้เขาจะเป็นคนเลี้ยงเหล้าโต๊ะของเรเน่เอง.. 

โดยให้อ้างว่าบอดี้เจ้าของผับอยากจะเลี้ยงเพื่อนๆ เรเน่จึงยอม.. 

'สวัสดีค่ะ มาคนเดียวหรอคะ' ผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามา 

'ใช่..' โรเนลตอบกลับสั้นๆ และมองเรเน่ต่อ 

'ขอนั่งด้วยคนได้ไหมคะ..' 

'แล้วแต่เธอ..' 

ในคืนนี้โรเนลไม่สนใจผู้หญิงเหมือนกับทุกๆครั้ง สายตาของเขาสนใจแต่เรเน่เพียงคนเดียว.. 

'คืนนี้มีสาวๆกลับด้วยหรือยังคะ' สาวคนนั้นเอ่ยถามเพราะรู้ถึงชื่อเสียงโรเนลที่เลื่องลือไปด้วยความเจ้าชู้ 

'ไม่มี..' 

'ให้ฉันกลับกับคุณได้หรือเปล่า' 

ผู้หญิงคนนั้นเดินมากอดเอวของโรเนล.. 

'วันนี้ฉันยังไม่อยาก..' โรเนลตอบกลับสั้นๆให้เธอรู้ตัว 

เพราะในตอนนี้คนที่เขาอยากได้คือเรเน่..และจะพุ่งเป้าไปที่เธอคนเดียวเท่านั้น 

'หล่อแล้วเรื่องมาก' ผู้หญิงคนนั้นพูดเสร็จก็เดินออกมาท่าทางหงุดหงิด 

โรเนลละสายตาจากเรเน่เพียงแปปเดียวก็เกิดเรื่องขึ้นมา.. 

'กร๊ด ด ด ด ด ด !!!!!' 

'เรเน่เธอเป็นอะไร 'ออกัสถามขึ้นมาด้วยความตกใจ 

เช่นเดียวกับทุกคน โดยเฉพาะโรเนลที่เกือบจะเดินเข้าไปแล้ว 

'ไอ้หมอนี่จับก้นฉัน' เรเน่ชี้ไปที่ผู้ชายคนหนึ่ง 

'ว่าไงนะ!!!!!' โรเนลเผลอพูดออกมาเสียงดัง 

'เสียงของใครหน่ะ..' เรเน่รีบมองหาต้นเสียง แต่ยังดีที่โรเนลหลบทัน 

ผู้ชายคนนั้นกำลังจะวิ่งหนี แต่ออกัสคว้าคอเสื้อเอาไว้ทัน.. 

'มึงจับก้นเรเน่จริงหรอ..' ออกัสถามขึ้นมานิ่งๆ 

'ป่าว กูไม่ได้ทำ' 

'มึงพูดความจริงมา..' 

'จับแล้วทำไมวะ ใครใช้ให้ยัยนี่เต้นหล่ะ' 

'ฉันเต้นแล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย..' เรเน่ต่อว่าทันที 

เธอคงจะไม่รู้สินะ เพียงเธอส่ายเอวเล็กน้อยก็สามารถทำให้ผู้ชายหลายๆคนของขึ้นได้ง่ายดาย 

'ขอโทษเธอซะ' ออกัสพูดขึ้นมาเสียงเรียบนิ่ง 

'ไม่!!!!!' 

'พาตัวมันออกไป..' บอดี้หันไปสั่งบอดี้การ์ด 

จากนั้นบอดี้การ์ดก็ลากตัวผู้ชายคนนี้ไปที่หลังร้านทันที.. 

'ขอโทษนะเรเน่ ที่ผับของฉันเกิดเรื่องแย่ๆแบบนี้ขึ้น' 

'ไม่เป็นไร มันไม่ได้เกี่ยวกับผับหรอก มันเกี่ยวกับคนมากกว่า' เรเน่ตอบกลับสั้นๆ 

'มาชนแก้วกันต่อเถอะ ' บับเบิ้ลเอ่ยชวนทุกคน 

'ชนนนนนนนน' เรเน่จึงกลับมาสนุกอีกครั้ง 

ออกัสและบอดี้หันมามองหน้ากัน.. 

'โรเนลมันไม่อยู่โต๊ะแล้ว..' บอดี้พูดขึ้นมาเมื่อรู้นิสัยของเพื่อนดีว่าเขาไม่ยอมอยู่เฉยแน่ 

'ไม่แปลกใจเลย..' ออกัสตอบกลับอย่างรู้กัน 

ผู้ชายที่ลวนลามเรเน่ถูกลากมายังหลังผับ โรเนลก็ตามมันออกมาตั้งแต่ตอนนั้น.. 

'ตูดเรเน่นิ่มไหม' เมื่อโรเนลมาถึงหลังร้านก็ถามขึ้นทันทีด้วยความโกรธ 

'กูถาม!!!! ว่าตูดของเธอนิ่มไหม' 

'มึงพวกจะทำอะไรกู ' 

'มึงมาลวนลามผู้หญิงของกู..กูคงไม่ปล่อยมึงไปง่ายๆหรอก' 

โรเนลหยิบปืนออกมาจากกระเป๋ากางเกง..และจ่อเข้าที่กลางหน้าผากของมัน 

'กูถามว่าตูดของเธอนิ่งไหม!!!!' 

'เอ่อ ก้นเธอนิ่มๆ' 

พั๊วะ !!!!! 

โรเนลใช้หลังปืนตบหน้ามันทันที.. 

'ว่าแล้วเชียว ตูดของเธอต้องนิ่มแน่ๆ' โรเนลคิดในใจและเผลอที่จะอดจินตนาการไม่ได้ 

'จะเรียกว่าก้นดีไหมวะ ไม่หรอกมันไม่เข้ากับกู' โรเนลคิดในใจขำๆ 

'มือข้างไหนที่มึงลวนลามเธอ !!!' 

'ตอบมา !!!!!!' 

พั๊วะ !!!!!!! 

พั๊วะ !!!! 

โรเนลใช้หลังปืนตบไม่ยั้ง.. 

'ขะ ข้างซ้าย..' 

โรเนลกำลังจะยิงไปที่มือข้างซ้ายของมัน.. 

'เนลพอเถอะ เดี๋ยวมันจะตายก่อน' บอดี้รีบเข้ามาห้าม 

'แต่มันลวนลามเรเน่..' 

'เนลมึงอย่าลืมดิวะ ว่ามึงยังไม่ได้เป็นอะไรกับเธอ' ออกัสรีบเตือนสติและอยากให้โรเนลยอมรับความรู้สึกของตัวเอง 

'โถ่วเว๊ยยยย ยย  !!!!!' โรเนลโมโหมากแต่ด้วยคำพูดของเพื่อนๆจึงยอมปล่อยมันไป 

'มึงยอมรับมาเถอะ..ว่าตอนนี้มึงชอบเธอ'  

'กูไม่รู้หว่ะ..' 

'เนล ตั้งแต่ที่มึงเป็นเพื่อนกับกูมา มึงไม่เคยหึงหวงผู้หญิงคนไหน' 

'ถ้ามึงไม่ชอบเรเน่จะให้พวกกูว่ายังไงวะ'  

. 

. 

'กูยอมรับก็ได้..' 

'กูชอบเรเน่..' 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว