ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 514

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2562 06:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1
แบบอักษร

" พี่ขุนแต่งตัวเสร็จหรือยังคะ ? ขวัญไม่อยากสายวันแรกน้าา " ฉันตะโกนเรียกพี่ชายสุดเนี๊ยบด้วยความตื่นเต้น

" เสร็จแล้วครับ ๆ พี่กำลังออกไป" 

" ไปก่อนนะคะ คุณพ่อ คุณแม่ " ฉันลาคุณพ่อกับคุณแม่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มราวกับได้ของขวัญชิ้นโต

" ตื่นเต้นไหมลูก ? ไปมหาวิทยาลัยวันแรกหาแฟนหล่อ ๆ มาให้แม่สักคนสองคนนะของขวัญ " 

" ฮ่าฮ่าฮ่า ขุนเขา… ลูกดูแลน้องให้ดี ๆ ล่ะ " คุณพ่อหัวเราะพร้อมจับไหล่พี่ขุน

" ได้เลยครับคุณพ่อคุณแม่ จะไม่ให้ชายใดได้แตะต้องเลยครับ ! ไป ไปกันเถอะขวัญ " เฮ้อ พี่คนนี้ หวงน้องไม่ดูนิสัยน้องเลย

พี่ขุนเป็นคนพูดน้อย จริงจัง และหวงน้องสาวมาก ผิดกับคุณพ่อคุณแม่ลิบลับที่พวกท่านเป็นคนสบาย ๆ เฮฮา และชอบตามใจฉันเป็นที่สุด…

 และนี่เป็นวันแรกของการได้ไปมหาวิทยาลัยกับพี่ขุน ฉันตื่นเต้นที่จะได้เห็นโลกภายนอกมากยิ่งขึ้น ฉันตั้งใจสอบเข้าคณะบริหารธุรกิจภาษาอังกฤษตามรอยพี่ขุนเพื่อที่จะได้ช่วยคุณพ่อคุณแม่ดูแลธุรกิจต่อ และเป้าหมายของฉันในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็คือ " เกียรตินิยม "

" ถึงแล้วขวัญ ไปทานข้าวกันก่อนไหม ? " 

" ยังไม่หิวเลยค่ะ ตื่นแต้นไปหน่อย "

" วันนี้มีรับน้องคณะนะ เดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งไปหรอก "

" ค่ะ ไปก็ไป "

ณ โรงอาหาร ในขณะที่ฉันกำลังทานข้าวกับพี่ขุน อยู่ ๆ ก็มีรุ่นพี่ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยหน้าตาคร่ำเครียด

" อ้าว ขุน นี่น้องของขวัญหรอ " 

" อย่าแม้แต่จะคิดเลยนะแจน " พี่ขุนทำหน้าจริงจัง

" แหม ขุน ช่วยเราหน่อยเถอะ อาจารย์ดุมาแล้วอะ สาขาของเรายังไม่มีใครเลยนะ " พี่คนที่ชื่อแจนพูด

พี่ขุนดึงหน้า " งั้นลองถามดูเองแล้วกัน "

พี่แจนจับมือฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสดใส แล้วค่อย ๆ พูด " น้องของขวัญคะ คือว่าพี่ชื่อแจนนะคะ พี่เป็นหัวหน้าคณะบริหารฯ ของเรา คือว่าตอนี้พี่ยังหาตัวแทนประกวดดาวประจำสาขาไม่ได้เลยอ่าาา " 

หาาาา ตัวแทนประกวดดาวประจำสาขางั้นหรอ ? ฉันเนี่ยนะ ? แค่ไปยืนพรีเซนต์งานหน้าห้องขาก็สั่นแล้ว ไม่นะ ไม่ !!!

" ช่วยพี่หน่อยนะคะ น้องของขวัญ พี่จนปัญญาแล้วจริง ๆ "

" เอ่อ คือ ขวัญทำไม่ได้หรอกค่ะ พี่หาคนอื่นเถอะนะคะ "

" เฮ้อ พี่โดนปฎิเสธอีกแล้วสินะ " พี่แจนพูดด้วยสีหน้ากังวล แล้วเดินจากไป

" ทำดีมาก " พี่ขุนพูด ฉันได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ ตอบกลับด้วยความรู้สึกผิด

ณ ห้องเรียนคาบแรก ระหว่างที่รออาจารย์เข้ามา มีรุ่นพี่ปีสองกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาด้วยหน้าตาเคร่งขรึม 

" น้อง ๆ ปีหนึ่งทุกคนครับ วันนี้เวลาสี่โมงเย็น ให้ทุกคนมาเจอกันที่สนามฟุตบอลหน้าอัฒจรรย์นะครับ แล้วก็อย่าคิดที่จะหลบ อย่าคิดที่จะกลับบ้านก่อนนะครับ เพราะถ้ามากันไม่ครบ เพื่อนน้องจะไม่มีใครได้กลับบ้านแม้แต่คนเดียว เข้าใจไหมครับ ! "

" เข้าใจครับ/ค่ะ "

" ไม่ได้ยิน ! " 

" เข้าใจครับ/ค่ะ !!!! "








ความคิดเห็น