facebook-icon

ต้นฉบับนิยายของ 'Love Alert' ซีรีส์เกาหลีเรื่องล่าสุดของ 'ยุนอึนฮเย'

​ตอนที่ 5-2 ข่าวคบกันของนางสาว ย. และนาย ช. คงไม่ใช่เรื่องของพวกเราหรอกใช่ไหม

ชื่อตอน : ​ตอนที่ 5-2 ข่าวคบกันของนางสาว ย. และนาย ช. คงไม่ใช่เรื่องของพวกเราหรอกใช่ไหม

คำค้น : ระวังหัวใจจะไหวหวั่น นิยายเกาหลี

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ค. 2562 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​ตอนที่ 5-2 ข่าวคบกันของนางสาว ย. และนาย ช. คงไม่ใช่เรื่องของพวกเราหรอกใช่ไหม
แบบอักษร

​ณ กองถ่าย ยูจองกำลังถ่ายทำฉากที่ต้องแสดงคาแรคเตอร์เป็นผู้หญิงแปลกๆ ที่ตกหลุมรักอย่างจริงจังและง่ายดายกับผู้ชายทุกคนที่เห็น จ้องผู้ชายที่เจอตาเป็นมันในขณะที่เดินสวนสาธารณะละแวกนั้น โดยอ้างว่าพาสุนัขมาเดินเล่น ยูจองใส่เสื้อออกกำลังกายย้วยๆ บนคอของเธอสวมสร้อยคอโซ่ที่มีแหวนห้อยไว้ ทีมงานหัวเราะอย่างต่อเนื่องกับการแสดงทีตีหน้าซื่อและตลกขบขันของยูจอง ผู้กำกับพูดแต่ โอเค ดี ซ้ำๆ เธอก็ยังคงเป็นยูจองที่ซื่อสัตย์ แม้จะอยู่ในการถ่ายทำที่ยากลำบาก


* * *


ภายในรถแวนที่วิ่งอยู่ ยูจองส่องกระจกและกำลังแก้เมคอัพ

“พี่ งานก็เสร็จหมดแล้วทำไมถึงต้องแต่งหน้าอีกรอบด้วยล่ะครับ”

“ห้ะ อ๋อ…คือ ฮยอนซู ไม่มีข่าวเข็มกลัดบ้างเลยเหรอ”

“ครับ ยังเลย... วันนี้พี่เหนื่อยมากเลยนะครับ ไม่ได้กินข้าวมาทั้งวันเลยด้วย… ผมจะขับรถระวังๆ พี่นอนพักสักหน่อยนะครับ”

“คือ... ก็ได้ แต่ฮยอนซู ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้ เพื่อนๆ จะจัดปาร์ตี้ฉลองที่ฉันได้รางวัล…พี่ขอแวะ

แป๊บนะ เดี๋ยวจอดให้ลงที่ชองดัมแล้วนายก็เลิกงานได้เลย”

“ไม่ได้ครับ พี่ก็ได้ยินที่ท่านประธานพูดนี่ครับ ผมต้องยืนยันว่าพี่ถึงบ้านแล้วค่อยเลิกงาน”

“แค่สองชั่วโมงเท่านั้นแหละ เดี๋ยวเพื่อนฉันจะพาไปส่งบ้านเอง จะไม่ทำให้พี่แชกยองรู้หรอก ไม่ต้องห่วงนะ ฮยอนซู~ วันนี้พี่เสียใจขนาดนั้น ก็ต้องปล่อยให้พี่ได้พักหายใจบ้างน้า~”

“ถ้าท่านประธานรู้ผมก็ตายนะครับ นิสัยของท่านประธาน พี่รู้จักดียิ่งกว่าผมอีกนี่ครับ~”

“ลีฮยอนซู! พี่เขาให้เงินเดือนเธอรึไง ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของค่ายยูจองคือใคร”

“พี่ไงครับ~”

“ดังนั้นเชื่อฟังที่ฉันพูดด้วย~ พี่สาวคนนี้จะปกป้องตำแหน่งเธอเอง เชื่อพี่ไหม”

ฮยอนซูอยู่กึ่งกลางความเป็นความตาย เข้าใจทั้งความรู้สึกของประธานคัง และก็เข้าใจความรู้สึกของยูจองด้วย ถึงได้ตัดสินใจลำบากมากกว่าเดิม ยูจองทำให้หน้าตาน่าสงสารสุดฤทธิ์แล้วมองไปทางอีกคน สุดท้ายฮยอนซูก็เลี้ยวพวงมาลัยกลับ


* * *


ฝั่งหนึ่งของย่านชองดัมมีรถนอกคันหรูจอดอยู่ และมีรถแวนของยูจองจอดอยู่ข้างหลังนั้น ยูจองหยิบหมวก ผ้าปิดปาก ผ้าพันคอ ไปจนถึงแว่นตามาห่อหุ้มตัวและปิดหน้าไว้ก่อนจะเปิดประตูรถลงไป เธอย้ายตัวเข้าไปในรถที่กำลังจอดรออยู่ และรถแวนกับรถที่ยูจองนั่งก็เคลื่อนตัวออกไปในเวลาเดียวกัน

มินอากับนักข่าวนัม กดเสียงแชะ! แชะ! อย่างไม่พลาดช่วงเวลานี้และบันทึกมันลงไว้ในกล้อง ตามรถที่ยูจองขึ้นไป

“อย่าขับติดมากนะ ชเวจีฮุนเซนส์เร็วมาก เขามีไหวพริบดี ฮู่~ทำงานให้หมาได้หน้าซะงั้น เอาความบริสุทธิ์ที่รักษามาสามสิบสามปีให้ไอ้เด็กนั่นได้ไง... อ่อนต่อโลกจริงๆ”

“ชเวจีฮุนแย่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ งั้นก็ต้องมีเสน่ห์บางอย่างถึงคบได้กับผู้หญิงอย่างคุณยูจอง”

“ชเวจีฮุนก็ไม่ได้มีเสน่ห์อะไรหรอก ยูจองน่ะไร้เดียงสาจนตกหลุมพรางต่างหาก... เหมือนคนโง่”

“งั้นเหรอ แต่นี่ทางไปบ้านชเวจีฮุนนี่ครับ เป็นครั้งแรกเลยใช่ไหมครับที่ไปถึงบ้าน ตลอดหกเดือนถ้าไม่ใช่ที่กองถ่ายก็อยู่กันแต่ในรถนี่หน่า”

“ถ้าไม่นับเรื่องจับมือกันหลายๆ รอบ ก็ไม่เคยจูบกันเลยสักครั้งเดียว... ไม่สนุกเลยอะ”

“อย่างที่บอก ยุนยูจองที่เป็นแบบนั้น แต่ตามไปถึงบ้านชเวจีฮุนก็คงจะถึงขั้นตัดสินใจแต่งงานแล้วล่ะ ตั้งสติหน่อย อย่าพลาดรูปที่สองคนนี้กำลังจะกลับบ้านด้วยกันเชียว”

“ครับ! เลี้ยวตรงนู้นแล้วไปรอที่หน้าบ้านก่อนใช่ไหมครับ”

ถ้ายูจองเดินลงเข้าทางประตูหลังบ้านคนเดียว จีฮุนก็จะเอารถไปจอดแล้วเข้ามาจากทางนั้น มินจูกับนักข่าวนัมก็จอดรถอยู่ในที่ห่างออกไปไกลนิดหนึ่ง และใช้เลนส์ถ่ายภาพระยะไกลบันทึกภาพนั้นอย่างไม่มีพลาด มินอาใช้กล้องส่องทางไกลพินิจดูตัวบ้าน


* * *


ณ ห้องนั่งเล่น บ้านของจีฮุน ยูจองยื่นกล่องเล็กๆ ให้จีฮุน

“ที่รัก ยินดีด้วยที่ได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่นะ”

จีฮุนมีสีหน้าสดใสขึ้นและรับกล่องมาเปิดดูทันที นาฬิกาแบรนด์ดัง แต่จีฮุนกลับทำหน้าเฉยเมยเหมือนผิดหวัง พอจีฮุนเป็นแบบนั้นยูจิงก็รู้สึกได้ทันที

“ที่รัก~ ไม่ถูกใจเหรอ”

“เปล่า... ที่รักเตรียมของขวัญมาให้ แต่ผมไม่ได้เตรียมไว้ก็เลยรู้สึกเสียใจ...”

“อ๋า~โล่งไปที ฉันนึกว่าจะไม่ถูกใจซะแล้ว… ไม่เป็นไรหน่า ที่รักไงคือของขวัญ”

จีฮุนเอนตัวพิงยูจอง ก่อนจะลุกขึ้นเปิดตู้ลิ้นชักในห้องนั่งเล่นเพื่อเอากล่องนาฬิกาใส่ไว้ แล้วยิ้มเยาะอย่างเลวๆ ยัยขี้เหนียว เดือนนึงหาเงินได้หลายร้อยล้านวอนแต่กลับซื้อของราคาไม่กี่ล้าน… ก็ได้ เขาจะทนจนกว่าจะได้ไปฮอลลีวูด จีฮุนวางกล่องนาฬิกาเหมือนโยนลงไปในลิ้นชัก แล้วหันกลับมาพร้อมเปลี่ยนสีหน้าอย่างฉับพลัน

“ที่รักได้รางวัลเยอะมากเลย จนเฉยๆ แล้วใช่ไหมล่ะ”

“ไม่นะ ถึงจะได้รางวัลทุกวัน แต่ไม่ว่ารางวัลอะไร มันก็เป็นเรื่องดีๆ ทั้งนั้น...พวกเรามาดื่มฉลองกันเถอะ”

ยูจองอยู่นั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นข้างๆ จีฮุน พวกเขาเทเชมเปญลงไปในแก้วแล้วชนแก้วกัน ยูจองนั่งติดกับจีฮุนอย่างใกล้ชิด ทำให้แขนและขาชนกันบ่อยครั้ง ระหว่างที่ดื่มเชมเปญก็รู้สึกกระวนกระวาย ในม่านตามองเห็นมือที่กำลังสั่น... บรรยากาศแบบนี้… มันก็ต้องเป็นคิสไทม์ใช่ไหมล่ะ

ในที่สุดในระหว่างหกเดือนที่ผ่านมาก็จะมีจูบแรกแล้วสินะ ยูจองรุ่มร้อนอยู่คนเดียวจนลำคอแทบเผาไหม้ และดื่มเชมเปญรวดเดียวไปหลายแก้วอย่างต่อเนื่อง ทั้งๆ ที่ดื่มไม่เก่งด้วย

นักข่าวนัมกินขนมปัง นม... และขนมตลอดเวลาตรงที่นั่งคนขับ ส่วนมินอาก็กำลังดูโทรศัพท์มือถืออยู่

“ไหนๆ ก็ถ่ายยันรูปที่เข้าไปในบ้านด้วยกันมาได้แล้ว ลองลงสปอยดูก่อนดีกว่า”

มินอาใช้โทรศัพท์มือถือเข้าโซเชียลมีเดีย แล้วเขียนข้อความเสนอข่าวที่เกี่ยวกับยูจองล่วงหน้าและกดอัพโหลด


* * *


ยูจองแอ่นสะโพกเต็มที่และเหยียดขาเรียวยาวออกไปเพื่อให้ดูเซ็กซี่ รวบผมไปไว้ข้างหนึ่ง จีฮุนหันหน้ามามองอย่างไม่ประหลาดใจ และยิ้มให้กับการกระทำที่เห็นเข้าไปถึงข้างในของยูจอง ถ้าอยากจูบกับเขาขนาดนั้นก็ต้องข้ามมาก่อนสิ เขาไม่ใช่ทั้งบาทหลวง ไม่ใช่ทั้งผู้เยาว์ แต่ผ่านไปหกเดือนมือยังแทบไม่ได้แตะ  แล้วทำไมตอนนี้ถึงมาทำอย่างนี้ล่ะ

จีฮุนทำทีเหมือนจะจูบไม่จูบ แล้วพูดสิ่งที่ตัวเองตั้งใจจะหลอกใช้ยูจองออกมา

“ที่รัก หนังฮอลลีวูดที่ที่รักได้เล่นคราวนี้น่ะ มีบทผู้ชายตะวันออกว่างอยู่บทนึงนี่นา… ที่รักก็รู้ใช่ไหม ว่าผมฝันอยากจะไปฮอลลีวูดอะ”

“รู้สิ ถ้าฉันได้เล่นหนังกับที่รักอีกก็คงดี แต่ตอนที่แคสติ้งซีรีส์ที่ถ่ายด้วยกันตอนนี้ ก็มีคำพูดซุบซิบเยอะแยะไปหมด ถ้าฉันยังแนะนำที่รักอีกล่ะก็... เลยคิดว่าไม่ทำก็น่าจะดีกว่า”

“คำพูดอะไรเยอะแยะล่ะ บอกว่าผมยังเป็นพระเอกตัวจ้อยที่ยังบกพร่องน่ะสิ ไม่ก็ ได้มาประกบคู่กับยุนยูจองทั้งๆ ที่ระดับชั้นยังต่างกันมากอะเหรอ”

“ไม่ใช่แบบนั้นหน่า ที่รักมีความสามารถเพียงพออยู่แล้ว แต่ฉันก็ไม่อยากให้เข้าใจผิดว่าฉันออกหน้าให้เหมือนตอนแคสติ้งน่ะ”

จีฮุนถือขวดเชมเปญแล้วยกขึ้นดื่ม แต่ยูจองก็จับแขนของจีฮุนไว้

“เดี๋ยวฉันจะส่งโปรไฟล์ที่รักไปให้เรื่องอื่นๆ ให้เอง ที่ไม่ใช่เรื่องฉันแสดงคราวนี้ ฉันก็ต้องไปอยู่ที่อเมริกาคนเดียวตั้งหลายเดือน น่ากลัวจะตาย อยากให้ไปด้วยอยู่แล้ว”

“จริงเหรอ จะทำอย่างนั้นจริงๆ เหรอ ผมก็ไม่ชอบอยู่ห่างจากที่รักหลายๆ เดือนเหมือนกัน”

“ได้เลย ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วเล่นหนังคนละเรื่อง ก็ไม่มีใครพูดอะไรหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะรีบติดต่อเอเจนซี่ให้เลย”

ทันใดนั้น จีฮุนก็เอื้อมมือไปโอบเอวของยูจองมาใกล้ๆ เพื่อจะได้เข้าไปจูบ ยูจองหลับตาแน่นปี๋ตัวแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้ แต่ในตอนนั้นเสียง ‘ติ๊ง’ ก็ดังขึ้น มีข้อความส่งมาที่โทรศัพท์ของจีฮุน จีฮุนเปิดเช็คข้อความเหมือนคนที่รอคอยการติดต่อมา ส่วนยูจองยังหลับตาอยู่อย่างนั้น เฝ้ารอริมฝีปากของจีฮุน แต่จีฮุนกลับกระวนกระวายใจแล้วเขย่าตัวยูจอง

“ยุนยูจอง! นี่คงไม่ใช่เรื่องของพวกเราหรอกใช่ไหม”

ยูจองลืมตาขึ้นมองดูข้อความที่จีฮุนโชว์ให้เห็น มันเป็นหน้าจอที่แคปเจอร์เอาไว้

<อิทส์แฟกต์ นักข่าวจูมินอาค่ะ สัปดาห์นี้จะรายงานข่าวเด็ด ความรักของท็อปสตาร์ นางสาวย. และนายช. นะคะ>

ยูจองมองข้อความในมือถือแล้วยิ้มออกมานิดหนึ่งพร้อมกับมองจีฮุน ด้วยแววตาเปล่งประกาย จีฮุนสงสัยว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงทำท่าทีเช่นนี้ แล้วตั้งใจจะเขยิบนั่งห่างๆ ยูจองสักนิด แต่ยูจองดึงแขนของจีฮุนเข้ามาให้เผชิญหน้าใกล้ๆ แล้วอมยิ้มบางๆ

“ที่รัก นางสาวย. นายช. ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องของพวกเรา ก็มาทำให้เป็นเรื่องของพวกเรากันเถอะ”

“ว่าไงนะ?! ยุนยูจอง นี่กำลังพูดอะไรอยู่”

จีฮุนเริ่มหวาดกลัวเวลายูจองยิ้มแบบนี้ นี่มันไม่ใช่เรื่องน่าขำเลยนะ…

แต่ว่าคนเราต่างจิตต่างใจ

เธอที่เคยเป็นโรแมนติกคอมเมดีควีนในภาพยนตร์และซีรีส์ ในตอนนี้กำลังจะกลายเป็นโรแมนติกควีนในชีวิตจริง แม้ลมมรสุมจะโหมกระหน่ำแต่ครู่เดียวมันก็จางหายไป เพียงแค่คิดยูจองก็ยิ้มออกมาแล้ว

ความคิดเห็น