facebook-icon

ต้นฉบับนิยายของ 'Love Alert' ซีรีส์เกาหลีเรื่องล่าสุดของ 'ยุนอึนฮเย'

ตอนที่ 1 Prologue - ส่งสัญญาณระวังหัวใจจะไหวหวั่น!

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 Prologue - ส่งสัญญาณระวังหัวใจจะไหวหวั่น!

คำค้น : ระวังหัวใจจะไหวหวั่น นิยายเกาหลี

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2562 21:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 Prologue - ส่งสัญญาณระวังหัวใจจะไหวหวั่น!
แบบอักษร

Love Alert

ตอนที่ 1 Prologue - ส่งสัญญาณระวังหัวใจจะไหวหวั่น!

มีคนๆ หนึ่งที่ไม่สามารถลืมเลือนได้เด็ดขาด แม้จะเฉียดผ่านกันแค่ชั่วเวลาหนึ่ง แม้พบกันในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่วัน คำพูดไม่กี่คำที่ได้พูดคุยกับคนๆ นั้นเป็นความอบอุ่นที่เหลืออยู่ในหัวใจ และเป็นความสัมพันธ์ที่กลายเป็นความคิดถึง หากไม่ใช่คนๆ นั้นแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเข้ามาแทนที่ในหัวใจได้เลย ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด ไม่ว่าจะวนเวียนบนเส้นทางยาวไกลสักเพียงไหน ไม่ว่าจะมีอุปสรรคอะไร จะมีลมพายุที่รุนแรงและไร้ความเมตตามาขวางกั้นตรงหน้าก็ตาม สุดท้ายถ้าเป็นคนที่เราจะได้พานพบก็ต้องได้พบกันอย่างแน่นอน ถึงนาฬิกาแห่งโชคชะตาจะหนุมกลับตาลปัตรยังไง ก็จะพาคนที่เราต้องเจอมาให้เจอจนได้


* * *


เรื่องราวของอูฮยอน

ผู้หญิงเหรอ ผมไม่เชื่อหรอก หากไม่นับคนๆ หนึ่ง แล้วผมก็ไม่เชื่อในความรัก หากไม่นับความรักในครั้งนั้น ถ้าจะพูดให้ชัดกว่านี้ ผมไม่เชื่อพวกคนที่ตกหลุมรักกัน ความรักที่สละชีวิตอันยืดยาว คำสัญญาที่จะอยู่ด้วยกันตลอดชีวิต ไม่ว่าจะเป็นยามทุกข์หรือยามแข็งแรงไปจนแก่เฒ่า พอผ่านไปหลายปีก็กลายเป็นความเสียใจและเบื่อหน่ายจนรู้สึกเข็ดหลาบ เพราะฉะนั้นกับพวกเขาที่ให้คำสัญญาและคำสาบาน แต่รักษามันไว้ไม่ได้ด้วยหัวใจที่บอบบางและตื้นเขิน ..ผมไม่เชื่อในตัวพวกเขาเลย จิตใจของคนเรามันก็เป็นแบบนี้ คำสัญญาของคนเราก็แบบนี้ รักกันแล้วจะทำอะไรต่อล่ะ เพราะผมกลายเป็นคนที่ไม่เชื่อในความรักจึงไม่มีทางกลายเป็นคนรักของใคร ไม่มีทั้งความรักและคนรัก มันก็ถูกแล้วที่ผมจะไม่แต่งงาน

ถึงผมจะคิดแบบนี้ จะรู้สึกเช่นนี้ แต่ครั้งหนึ่งเมื่อตอนอายุสิบเจ็ด ผมก็เคยรู้สึกว่าคนบางคนเป็นคนสำคัญ รู้สึกขอบคุณและคิดถึง เคยมีความรู้สึกหัวใจเต้นตึกตักและสั่นไหว ถ้านั่นคือความรัก ตอนนั้น... มันก็คงเป็นทั้งความรักครั้งแรกและครั้งสุดท้ายของชีวิตผม ถึงจะไม่รู้ว่าจะได้พบกับเธอคนนั้นอีกครั้งไหม แต่ผมก็ไม่เคยคิดจะคบกับผู้หญิงคนอื่น ผมยังคงรอคอยเธออยู่ ในชีวิตนี้มีความรักเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอแล้ว แม้จะเป็นแค่ความรู้สึกในวัยเด็ก แต่ก็เป็นความรู้สึกที่จะไม่เปลี่ยนแปลงจนกระทั่งวันตาย จนถึงตอนนี้ผมก็ยังรักเธออยู่ เพราะนาฬิกาทรายแห่งความรักของผมมันวนเวียนไปหาแต่เธอตั้งแต่ตอนนั้น ผมจึงไม่สามารถรักผู้หญิงคนอื่นได้อีก

ถ้าถามว่าไม่เหงาเหรอ ...ก็เหงานะ บางครั้งก็รู้สึกโดดเดี่ยวจนขนลุกพอๆ กับหวาดกลัวการอยู่คนเดียว แต่ถึงอย่างนั้น ในชีวิตนี้ผมก็ให้ความรักที่มีทั้งหมดแก่เธอคนนั้นจนไม่มีความรักให้ผู้คนหญิงอื่น เพราะถ้าเป็นคนที่จะได้เจอ มันก็ต้องได้เจออย่างแน่นอน แม้จะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่และที่ไหนก็ตาม ผมจึงยังรอคอยเธออยู่ แม้ไม่รู้ว่ามันจะเป็นอย่างไร แต่ผมก็รอ ในขณะที่ใช้ชีวิตอยู่ทุกวันนี้....


* * *


เรื่องราวของยูจอง

สุดยอดภาพยนตร์และซีรีส์โรแมนติกคอมเมดี้ของเกาหลีมีฉันเป็นนางเอกแทบจะทุกเรื่อง ความสามารถด้านการแสดงที่เก่งกาจ สมกับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์โรแมนติก ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ไม่ได้รับการใส่ใจและถูกดันชื่อออกจากผลงานเข้าชิงในเทศกาลภาพยนตร์แห่งชาติเสมอมา เป็นดาราดังที่มีแฟนคลับภายในประเทศอย่างเป็นทางการมากกว่าสามสิบล้านคน ในขณะที่รุ่นน้องวัยสิบ ยี่สิบปีทั้งหลายต่างเกรงกลัวที่ขึ้นไปเทียบชั้นกับดาวค้างฟ้าผู้อยู่ในตำแหน่งสูงสุดมาเป็นระยะเวลาสิบห้าปีหลังจากเข้าวงการ ด้วยใบหน้าที่ดงามราวกับเทพธิดา ฉันจึงรักษาฉายารักแรกแห่งชาติมาตลอดเวลาสิบห้าปีด้วยเช่นเดียวกัน แฟนคลับถึงขั้นเรียกร้องให้ระบุฉันเป็นสมบัติทางวัฒธรรมที่ไร้รูปร่าง* ต้องปกป้องรักษาในฐานะอนุสรณ์สถานธรรมชาติ**

ฉันรู้สึกขอบคุณมากๆ ที่พวกเขาทั้งหลายให้ความรักและการสนับสนุนที่ล้นหลามขนาดนี้ แต่อะไรน่ะเหรอ ก็ฉันไม่มีผู้ชายเป็นของตัวเองเลยสักคน ฉันอยากมีคนรักแล้วก็อยากแต่งงานจนจะตายอยู่แล้ว สเปกผู้ชายของฉันมันไม่ได้เรื่องมากเลย แล้วฉันก็เป็นผู้หญิงที่จีบง่ายมากด้วย ขอแค่ได้เจอผู้ชายที่เป็นพรหมลิขิตสักคน ไม่ได้ขออะไรมากไปกว่านั้นเลย แต่การจะพบเจอผู้ชายสักคนมันยากจะตาย ถึงเรื่องราวในซีรีส์หรือภาพยนตร์มันจะจบลงอย่างแฮปปี้เอ็นดิ้งเสมอ แต่ความโรแมนติกในชีวิตจริงของฉัน ถึงจะตายก็คงยังหาไม่เจอ เป็นโรแมนติกคอมเมดี้ควีนที่ขโมยหัวใจของคนทั่วโลกแล้วยังไง ความจริงก็เป็นเด็กสมองช้าในเรื่องความโรแมนติก เป็นคนโง่ที่ไม่รู้จักผู้ชายเลย ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่รู้จักแม้กระทั่งความรัก ประธานค่ายฯ เอาแต่บอกว่าช่วงก่อนสี่สิบให้รักษาภาพพจน์ตอนนี้เอาไว้ แล้วพอสี่สิบค่อยหาคนดีๆ มาแต่งงาน ถึงฉันเองจะเคยลองแอบคบกับคนอื่นอยู่สองสามครั้ง แต่ทั้งหมดก็เป็นแค่ฉันคนเดียวที่วิตกกังวลกับมันจนไม่สามารถจะคบกับใครต่อไปได้เกินหนึ่งเดือนเลย

ทุกคนรู้ว่าฉันไม่เคยมีแฟนมาตั้งแต่เกิดจนกระทั่งอายุสามสิบสี่ แต่อันที่จริงฉันก็เคยมีความรัก ความรักครั้งแรกและครั้งเดียวในวัยสิบเจ็ดปี ถึงมันจะเป็นความโรแมนติกที่แสนสั้นในช่วงเวลาเพียงแค่สิบห้าวัน แต่ฉันก็รักและมีความสุขจากใจจริง พวกเราสัญญากันไว้ว่าจะกลับมาเจอกันอีกครั้งในวันที่อายุครบยี่สิบ แต่มันกลับพังลงเพราะฉันเอง ฉันจึงต้องรอเขามาตลอดสิบห้าปี ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าให้เขาตามหาฉันสักนิด หวังให้มันเป็นทั้งรักครั้งแรกและรักครั้งสุดท้าย ภาวนาให้เราได้พบเจอกันอีกครั้ง แต่รักแรกของฉันไปหลบอยู่ที่ไหนกันนะ ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ เพราะไม่ว่าจะค้นหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอสักที

ตอนนี้ฉันอายุสามสิบสี่และตัดสินใจว่าจะซ่อนรักแรกเอาไว้ในความทรงจำ แน่นอนว่าถึงฉันจะหวังให้เขามาปรากฎอยู่ตรงหน้าในตอนนี้ แต่มันช่วยไม่ได้ที่ฉันมีสัญญาที่จริงจังกว่าคำสัญญากับรักแรก คือคำสัญญาที่ให้ไว้กับแม่ผู้ล่วงลับไปแล้ว เพราะอย่างนั้นแม้จะต้องตายฉันก็ต้องรักษามันไว้ให้ได้ นั่นก็คือฉันต้องแต่งงานก่อนจะถึงวันเกิดปีที่สามสิบห้า ถึงจะรู้ดีว่าไม่ว่าจะพบเจอใครก็คงไม่สามารถรักได้เขาคนนั้นผู้เป็นรักแรก ความรู้สึกแบบนั้นเคยเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวเท่านั้นในชีวิต และเขาก็มีแค่คนเดียวบนโลก และฉันก็ให้ความรักแก่เขาไปหมดแล้ว

แต่ว่าผู้คนที่คิดว่าความรักก็คือความรัก และการแต่งงานมันก็คือการแต่งงาน ฉันก็เห็นพวกเขาใช้ชีวิตกันอย่างอยู่ดีมีความสุข ด้วยสัจจะและคุณธรรม ฉันเองก็ตัดสินใจจะเปลี่ยนไปคิดแบบนั้นบ้าง ความรักมันก็ดีนะ แต่ก่อนอื่นคงต้องลองพบเจอกับคนอื่นๆ ก่อน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ภายในอายุสามสิบห้าฉันก็ต้องแต่งงาน ต้องใช้ชีวิตแบบนั้น ตอนนี้เหลืออีกประมาณหนึ่งร้อยแปดสิบวันกว่าจะถึงวันสุดท้าย ระหว่างนั้นฉันจะต้องแต่งงานให้ได้ มันเป็นการเดิมพันด้วยชีวิต เป็นคำสั่งเสียสุดท้ายของแม่ผู้ล่วงลับ!


* * *


ชาอูฮยอนและยุนยูจอง ตอนนี้เรื่องราวของเขาและเธอได้เริ่มขึ้นแล้ว ส่งสัญญาณ ‘ระวังหัวใจจะไหวหวั่น’ ให้แก่คุณที่จะเริ่มต้นไปพร้อมๆ กับพวกเขา


* มรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่มีรูปร่างหรือลักษณะที่เป็นรูปธรรม​

** สิ่งที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติซึ่งกำหนดตามกฎหมายให้ดูแลเนื่องจากเป็นสิ่งที่พิเศษและมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง​

ความคิดเห็น