ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4 อัตราย

ชื่อตอน : ตอนที่4 อัตราย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ม.ค. 2562 17:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 อัตราย
แบบอักษร

กระสุนที่ทะรุผ่านร่างของสึนะทำให้สึนะล้มลงเเล้วทำให้จิอ็อตโต้รู้ทันทีเลยว่าเขานั้นถูกรอบโจมตีเข้าเเต่นั้นมันยังไม่ทำให้เขาโมโหเท่าที่พวกมันที่ทำร้ายคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยจิอ็อตโต้ได้หยิบปืนของเขายิงสวนกลับไปจนโดนคนร้ายทั้งสองจนตายส่วนพวกจีได้ยินเสียงปืนดังขึ้นพวกก็ออกมาพบสึนะอยู่ในสภาพเลือดอาบเเละจีอ็อตโต้ก็มีเลือดออกที่หัวเล็กน้อย"มันเกิออะไรขึ้นจีอ็อตโต้"จีถามจิอ็อตโต้ที่กำลังสติเเตกอยู่"มันเป็นความผิดของชั้นเอง"จีเห็นสึนะในสภาพนั้นเขาก็พูดออกมาว่า"หรือว่าเจ้าเด็กนั่นจะตายเเล้ว"สึนะที่นอนอยู่ก็ได้ลุกขึ้นเเละพูดขึ้นว่า"ยังครับผมยังไม่ตายเเค่เจ็บจนชาเฉยๆครับเเล้วคุณนักบวชที่ยืนอยู่ตรงนั้นน่ะคุณมีไฟธาตุอรุณใช่มัยคุณช่วยหยุดเลือดทีไม่งั้นผมได้ไปปรโลกแน่"นัคเคิ้ลถึงกลับอึ่งว่าเด็กอายุเเค่นี้กลับไม่กลัวตายเเม้เเต่น้อยเเล้วเขาก็รีบไปหยุดเลือดให้จนลืมไปว่าสึนะรู้เรื่องที่เขามีพลังไฟธาตุได้ยังไงกัน  หลังจากที่เลือดหยุดพวกเค้าก็ได้รับเลี้ยงสึนะเเละพาสึนะคฤหาสน์เพราะถึงจะสามารถหยุดเลือดได้เเต่กระสุนที่ฝังอยู่ในตัวสึนะจำเป็นต้องนำออก       "อาเรียไม่ต้องห่วงเด็กคนนี้หรอกนะพวกเราน่ะจะดูเเลเจ้าเด็กคนนี้อย่างดีเลยส่วนเรื่องที่โบสถ์น่ะเดียวจิอ็อตโต้จะส่งคนมาดูเเลนะ"นัคเคิ้ลพูดขึ้นเพื่อให้อาเรียสบายใจมากขึ้น"ค่ะดูเเลสึนะดีๆนะ"อาเรียพูดขึ้นเเละยิ้มให้กับนัคเคิ้ลเเล้สเดินกลับเข้าโบสถ์สวนนัคเคิ้ลก็ขึ้นรถม้าไปในขณะรถม้าเเล่นไปสึนะที่อยู่ในอ้อมกอดของจิอ็อตโต้ก็พูดขึ้น"พวกคุณจะพาผมไปไหนกัน"จิอ็อตโต้ก็ได้พูดด้วยรอยยิ้มเเสนออ่นโยน"เราจะพาเธอไปที่ปลอดภัยไม่ต้องเป็นห่วงนะ"สึนะมองหน้าจิอ็อตโต้พูดออกไปว่า"ผมน่ะเกียจมาเฟียมากเเต่คุณน่ะคือนภาที่โอบอ้อมเเละเเข็ง   แกร่งจริงๆเเต่ว่าอย่าตัวอ่อนเเอต่าหน้าลูกน้องเด็ดขาด"สึนะพูดจบเขาก้ได้ทิ้งปริศนาให้จิอ็อตโต้สงสัย    หนึ่งชัวโมงผ่านไป                                   พวกเค้าก็ถึงปราสาทวองโกเล่  จิอ็อตโต้ก็รีบพาสึนะไปหาหมอทันที"นี้หมออยู่รีบไปตามหมอมาทันทีเลยนะ"จิอ็อตโต้ตะโกนเสียงดังจนลูกน้องทั้งหลายต่างพากันตกใจจึงรีบไปตามหมอทันที         "เกิดอะไรขึ้นจิอ็อตโต้หรอทำไมนายเลือดเต็มเลยนายบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่า"ชายที่เหมือนกับสายหมอกที่จับต้องไม่นามนั้นคือเดม่อน                 "มันไม่ใช่เลือดของชั้นหรอกเดม่อนเเต่ถ้าถามว่าบาดตรงไหนละก็ที่หัวนี้เเหละ"จิอ็อตโต้ตอบเดม่อนที่ยืนอยู่"เเล้วเด็กนั้นเป็นใครหรอจิอ็อตโต้"เดม่อนได้ถามจิอ็อตโต้เเต่ว่าจิอ็อตโต้กำลังเป็นหว่งสึนะเอามากๆเเล้วไม่นานนักลูกน้องจิอ็อตโต้ก็ไดพามหมอมาเเล้วเอาสึนะไปรักษา        

สองวันถัดมา   [สึนะพาร์ท]                     ผมตื่นในห้องที่หรูหราต่างจากโบสถ์โดยสิ้นเชิงผมไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไหรเเต่ว่าตอนนี้ผมหิวมากเลยเดินไปหาห้องครัวผมรู้ทุกอย่างในปราสาทเเห่งนี้เพราะว่ามันไม่ต่างจาก400ปีข้างหน้าเลยเเต่ที่แปลกก็คือมันมีเสียงเหมื่อนอะไรระเบิดสักอย่างเลยเดินไปที่ครัวอย่างรวดเร็ว

"ว้ายยตายเเล้วทำยังไงดีเนีย"ผมพบกับหญิงสาวผมสีบอนทองนัยตาสีฟ้าสวยที่กำลังทำอาหารไม่สิเธอกลังระเบิดห้องครัวชัดผมเลยวิ่งไปห้ามเธอเเล้วรีบไปเอาน้ำไปดับไฟทันที"คุณจะทำอะไรเนียจะเผาปราสาทรึไงเนีย"ผมตะวาดใส่เธอทำให้เธอหันมาพูดขึ้นว่า"ก็อยากเดม่อนดีใจนิว่าเธอเป็นใครกันน่ะเเต่หน้าเหมือนกับจิอ็อตโต้น้องชายก็ไม่น่าใช่เพราะจิอ็อตโต้ไม่มีน้องรึว่าเธอคือลูกเก็บลับๆของจิอ็อตโต้เขาหรอ"คำพูดของเธอทำให้ผมรู้สึกว่าเธอนั้นเกินเยียวยาเเล้วล่ะ"ผมไม่ใช่ลูกของเขาหรอกนะผมก็เด็กที่มาจากโบสถ์เฉยๆคุณน่ะอยากทำอาหารใช่มัยเดี๋ยวผมช่วยลืมไปผมยังไม่บอกชื่อเลย      ผมซาวาดะ สึนะโยชิ"ผมพูดเเนะนำชื่อตัวเองให้เธอฟังเเล้วก็พูดว่า"ชั้นเอริน่าเเล้วเธอทำอาหารได้จริงๆหรอ"เธอท่าไม่ไว้ใจผมเเต่ผมทำอาหารให้เธอก็เรียกผมว่าอาจารย์เลย"สะสุดยอดเลยค่ะอาจารย์"ตอนเเรกผมก็ขนลุกนิดๆ                      สิบนาทีผ่านไปผมเเละเอริน่าก็ได้จัดโตะอาหารไว้ให้พวกจิอ็อตโต้เเล้วเวลาไม่นานนักเจ้าพวกชี้เซาเเห่งวองโกเล่ก็ฟื้นจากนิทราก็ได้เดินลงมา            " ว้าวอาหารน่ากินจังน่เอริน่าเป็นคนทำหรอ"เเรมโพผู้พิทักษ์อัสนีที่หน้าเหมือนเเรมโบ้ไม่มีผิดแถมยังนิสัยเหมือนได้ถามขึ้น"เอริน่าหรอทำอาหารพวกนี้ถ้ากินเข้าไปนิคงไม่ตายใช่มัยเเต่ว่าก่อนนี้หน้าไม่ใช่เเบบนี้นิ"เดม่อนเอ่ยพูดยังกับว่าเอริน่าทำอาหารเเบบนี้มันกินได้เเน่หรอ"ก็เเน่สิชั้นน่ะมีอาจารย์ช่วยสอนทำอาหารนะ"เอริน่าได้กล่าวถึงผมที่ยืนอยู่ข้างหลังของเธอ"ไหนอาจารย์ของเธอ"เดม่อนได้ถามหาอาจารย์ของเอริน่านั้นก็คือผมเอง"นี้เเหละอาจารย์ของชั้น"เอริน่าได้อุ้มผมขึ้นมา"อ่าวสึนคุงเธอช่วยท่านเอริน่าทำอาหารหรอขอรับ"อุเกทสึได้ลืมตัวพูดเป็นภาษาญี่ปุ่นจนเอริน่าได้หันมาถาม"อุเกทสึนายพูดอะไรชั้นไม่เข้าใจ"อุเกทก็ได้อธิบายให้เอริน่าฟัง"กระผมหมายถึงสึนะได้ช่วยคุณเอริน่าทำอาหารหรอครับ"พออุเกทสึอธิบายเธอหน้าเข้าใจ    "อ๋อเเบบนี้เองชั้นเข้าใจละเเต่อาจารย์น่ะไม่คนช่วยทำเเต่เป็นคนทำต่างหากละชั้นก็เเค่ผู้ช่วย"จิอ็อตโต้ได้ยินดังนั้นเขาเดินมาหาผมเเล้วพูดว่า"สึนะเธอบาดเจ็บอยู่ไม่ใช่หรอทำไมเธอถึงลุกขึ้นมาทำอะไรเเบบนี้ละ"ผมเองก็ไม่รู้จะตอบยังไงกับคนคนนี้ๆดีก็เลยตอบไปอย่างส่งๆว่า"ถ้าชั้นไม่ลุกขึ้นมาละก็ที่คงกล่ายเป็นจุนเเล้ว"เเล้วผมก็เดินไปที่เก้าอี้เเล้วนั่งทุกคนก็ได้นั่งประจำที่ของพวกเขากันในที่สุดทุกอย่างก็เงียบลง[endสึนะพาร์ท]

ความคิดเห็น