ภาคสองนี้เราจะพยายามแต่งให้ดีกว่าเดิมนะคะ ขอคำชี้แนะด้วยนะ ><

บทที่ 1 ลางร้าย

ชื่อตอน : บทที่ 1 ลางร้าย

คำค้น : BTS kookv

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.3k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ม.ค. 2562 10:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 ลางร้าย
แบบอักษร

I

ลางร้าย



ดวงตาคู่คมทอดมองป่าหลังโบสถ์ที่มอดไหม้ราวกับทะเลเพลิง แจจินมองมันด้วยความรู้สึกว่างเปล่า เหมือนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้มีความสำคัญต่อ แผนการของเขาแม้แต่น้อย หรือถ้ามี ก็คงแทบไม่ส่งผลอะไร

บุหรี่คาเมลร่วงลงพื้นก่อนถูกเหยียบด้วยรองเท้าหนังมันวาว เขาเบนหน้าออกจากภาพนั้นและเดินไปขึ้นรถกับสมาชิกคนอื่น

"หล่อนทำพลาด" ชายคนหนึ่งพูดกับเขา แววตาและน้ำเสียงของเจ้าตัวแสดงออกถึงความกังวล แต่แจจินหาได้ยี่หระ

"ใช่ และดูเหมือนเราจะมีศัตรูเพิ่มขึ้นมาอีกคนด้วย" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะยัดตัวเข้าไปในรถคันหรูทางเบาะหลัง ส่วนชายคนนั้นก็ขึ้นไปนั่งประจำเบาะคนขับเพื่อทำหน้าที่สารถี

"แบบนี้เรื่องมันก็ยิ่งยากเข้าไปใหญ่น่ะสิ ทำไมคุณถึงดูใจเย็นนัก หรือว่าคุณทิ้งเป้าหมายของพวกเราแล้ว?"

คำถามนั้นทำให้เขาแค่นยิ้มมุมปาก "ใครว่าล่ะ ฉันเตรียมแผนสำรองไว้แล้วต่างหาก"

อีกฝ่ายรู้สึกอยากขอบคุณที่ทำให้เขาโล่งใจ "ผมดีใจที่ได้ยินยังงั้น แต่ก็ขอให้มันสำเร็จตามที่คุณวางไว้ละกัน คุณแจจิน ไม่อย่างนั้นท่านประมุขคงไม่พอใจน่าดู"

แจจินไขว่ห้างและกุมมือบนเข่าอย่างคนเจ้าคิดเจ้าแผน 

"แผนนี้สำเร็จแน่ คอยดูสิ"




พรึ่บ!

ไฟลุกโชติช่วงไหม้บ้านทั้งหลัง ถึงไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไงและใครเป็นคนทำ แต่คนที่โชคดีอย่าง แทฮยอง ก็สามารถวิ่งมาทางหน้าบ้านพร้อมกับตะกร้าไข่ทั้งสิบแปดฟองได้สำเร็จ เขากอดมันไว้แน่นพลางดูบ้านแสนรักที่เขาเกิดและเติบโตมาอยู่ในกองเพลิง 

โครม!!!

บานประตูหน้าบ้านถูกผลักจนกระเด็นลอยไปไกล แทฮยองขาสั่นเมื่องูยักษ์สีขาวจ้องเขาเขม็งด้วยดวงตาสีแดงฉาน มันเลื้อยมาหาอย่างรวดเร็วและแทฮยองก็ไม่มีทางยืนอยู่เฉยๆเช่นกัน สองขาอันอ่อนแรงจึงวิ่งโกยอ้าวแบบไม่คิดชีวิต แทฮยองจับผ้าที่คลุมไว้บนตะกร้าเพื่อไม่ให้ไข่หลุดลงมา 

แต่ความเร็วของคนหรือจะเทียบเท่าความเร็วของงูยักษ์ที่มีความคล่องตัวสูง ไม่ทันไรเขาก็โดนมันใช้หัวฟาดเข้าที่ร่างเต็มๆ ทำให้ตัวเขาต้องปล่อยตะกร้าและตัวปลิวไปบนอากาศ กระทั่งแผ่นหลังบอบบางกระแทกอัดกับพื้นถนนแข็งๆ แขนขารวมทั้งข้อศอกเต็มไปด้วยแผลถลอกและเลือดไหลซิบ 

เขารีบพยุงกายขึ้นแม้จะเจ็บขามากก็ตาม เพราะสิ่งที่เขาห่วงที่สุดจนต้องทิ้งความเจ็บคือเจ้าไข่ทั้งสิบแปด ซึ่งตอนนี้ได้แตกเละจากการโดนกระแทก แทฮยองน้ำตาคลอยามเห็นไข่แดงไหลเยิ้มออกมาจากเปลือกเปล่าๆนั้น

มีเพียงไม่กี่ฟองที่ยังคงนอนนิ่งอยู่ในตะกร้า และมันเป็นช่วงเวลาที่ตัดสินใจยากที่สุดเมื่องูสีขาวเลื้อยไปหาตะกร้าใบนั้น ถึงจะอยากเอาตัวรอด แต่ด้วยความที่เป็นแม่ทำให้เขาตัดสินใจวิ่งกระโผลกกระเผลกเข้าไปอย่างไม่ห่วงชีวิต

"อย่า!!!"

งูสีขาวไม่สนคำเว้าวอนนั้น ปากอันใหญ่โตของมันคาบไข่ขึ้นแล้วเขมือบเข้าไปทั้งฟอง แทฮยองแทบกรีดร้องเมื่อเห็นว่าไข่ฟองนั้นไหลลงไปถึงหลอดอาหาร 

เขาเร่งฝีเท้าเพื่อไม่ให้มันได้กินไข่ใบที่สอง แต่แล้วกลับถูกมือปริศนากระชากแขนกับคอเสื้อจนแทบหงายหลัง มืออันเย็นเฉียบปิดใบหน้าของเขาทำให้เห็นภาพบาดใจผ่านซอกนิ้วเท่านั้น

"ม่ายยยยย!!!"




พรึ่บ!

เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาในกลางดึกที่เงียบสงัด จองกุก ที่นอนอยู่ข้างๆเห็นร่างบางลุกพรวดขึ้นมาก็ขยี้ตางัวเงีย ค่อยๆลุกขึ้นมานั่งเป็นเพื่อน

"เป็นไรแท ฝันร้ายเหรอ" 

แทฮยองไม่ตอบและเอาแต่หอบแฮ่ก เหงื่อเม็ดเย็นกลิ้งไปตามโครงหน้าจนถึงลำคอ ดวงตาเบิกลานเลื่อนไปมองไข่สิบแปดฟองในห่อผ้าที่อยู่บนเก้าอี้โซฟา 

เมื่อเห็นว่าไข่ยังปลอดภัยและรู้ว่าเรื่องเมื่อกี้เป็นเพียงแค่ฝัน เขาจึงถอนใจเพื่อสงบสติ 

"แท"

"ขอโทษที่ทำให้ตื่นนะพี่กุก" 

จองกุกมองร่างบางที่ลูบหน้าตัวเองด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนส่งมือหนาไปลูบปลอบแผ่นหลัง "ฝันเรื่องอะไรเหรอ"

คนถูกถามฝังหน้ากับฝ่ามือทั้งสอง ภาพที่ลูกๆถูกงูตัวนั้นกินยังคงติดตาเขาอยู่

"แทฝันว่าบ้านไฟไหม้ และก็มีงูตัวนึงมาทำร้ายแทกับลูก"

ร่างสูงเงียบไปสักพัก และแทฮยองก็ไม่ได้เห็นสีหน้าของเขา "งูตัวนั้นเป็นยังไงเหรอแท"

"สีขาว... ตัวใหญ่ และก็ตาสีแดง"

ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งสอง แต่ไม่นานจองกุกก็เอ่ยขึ้น

"แบบนี้รึเปล่า"


แทฮยองงุนงงกับคำพูดนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมา


"ฟ่อ!!!"

เขี้ยวยาวงุ้มในปากคือสิ่งแรกที่เขาเห็น ต่อมาคือลำตัวสีขาวและดวงตาสีแดงเพลิง แทฮยองรีบคลานถอยไปยังขอบเตียงก่อนถูกมันฝังเขี้ยวเข้าที่หน้า




พรึ่บ!

"!" เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้งในสถานที่เดิม เตียงเดิม เวลาเดิม เสียงลมหายใจฟืดฟาดที่เขาหอบโกยอยู่ได้ทำให้งูสีดำขยับตัวเล็กน้อย 


แค่ฝันซ้อนฝันงั้นเหรอ...


เมื่อตั้งสติได้ก็ค่อยๆหันไปมองเจ้าของลำตัวยาวที่พันอยู่รอบขา ก่อนเช็คไข่ทั้งสิบแปดฟองบนเก้าอี้โซฟา เมื่อเห็นว่าเด็กๆยังอยู่ดีจึงถอนหายใจยาวพรืด ส่วนจองกุกในร่างงูก็ยังคงนอนหลับปุ๋ยโดยใช้หมอนใบเดียวกันกับเขา

แทฮยองนิ่งงันและเผลอคิดเรื่องฝันโดยมีเสียงเข็มนาฬิกาคอยอยู่เป็นเพื่อน ทำไมจู่ๆเขาถึงฝันอะไรแบบนั้นกันนะ แต่ถึงมันจะเป็นแค่ฝัน เขากลับไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับฝันบอกเหตุอะไรสักอย่าง


ช่างเถอะ คิดมากก็ปวดหัว

ร่างบางล้มตัวลงนอน แต่ครั้งนี้เขาอุ้มจองกุกให้ย้ายมาวางหัวบนแผ่นอก ค่อยๆลูบเกล็ดมันเลื่อมสีดำสนิทพร้อมกับปิดเปลือกตาลง ผู้เป็นสามีใช้ลำตัวโอบรัดแน่นขึ้นเล็กน้อยเหมือนรู้แล้วว่าเขาตื่นขึ้นมากลางดึก 

แทฮยองหยุดลูบและเตรียมเข้าสู่ห้วงนิทรา เพื่อจะได้ตื่นให้ทันในวันสำคัญที่จะมีขึ้นในพรุ่งนี้




To be continued

____________________________

ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรทั้งนั้น เปิดมาก็รังแกยัยแทเลย เห่อๆ เค้าแค่เอามาโปรยเล่นแบบเกริ่นเรื่องไว้ก่อน เดี๋ยวตอนหน้าก็มีโมเม้นต์หวานๆเองแหละ -..-

จะมีคนเก็บไปคิดมากไหมเนี่ย 55555


ความคิดเห็น