ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่3 พบเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 921

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2562 15:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่3 พบเจอ
แบบอักษร

ณ โบสถ์สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า                   [สึนะพาร์ท]                                                      ผมอยู่ที่โบสถ์นี้มาอาทิตย์หนึ่งเเล้วเเต่ไม่มีเเววที่จะกลับอนาคตเลยหรือพวกนั้นจะลืมผมไปเเล้วกันเป็นไปไม่เพราะโกคุเดระต้องช่วยเราได้เเน่ๆผมหวังว่านะ"สึนะขึ้นไปทำอะไรบนต้นไม้อะเดี๋ยวก็ตกหรอก"นาาตลี่เรียกผมที่นังบนกิ้งไม้อยู่"ไม่ตกหรอผมเก่งจะตายไปว่าเเต่พี่นาตาลี่มีอะไรหรอครับ"ผมถามขึ้นเเล้วโดดลงจากกิ้งไม้ลงมาเเล้วยิ้มให้เธอ"พี่อาเรียบอกให้มากินข้าวน่ะ"นาตาลี่พูดจบก็เดินกลับเข้าโบสถ์โดยมีผมเดินตามไปติดๆผมเดินเข้าในสถานที่คนมือเปื้อนเลือดอย่างผมไม่ควรอยู่ที่นี้คือที่อบอุ่นของเหล่าเด็กๆที่ถูกทอดทิ้งจากพ่อเเม่ใจบาปที่ไม่เคยสนใจพวกเขาเลยเเม้เเต่นิดเดี้ยวผมเกิดรู้สึกผิดที่ว่าผมควรอยู่นี้จริงหรอผมมัวเเต่คิดจนลืมดูว่ามีเสาอยู่ข้างหน้าเลยเดินชนเข้าเติมๆคุณรู้มัยว่าจะเป็นไงมันก็สลบ อยู่เเล้วสิครับ"สึนะเป็นอะไรรึเปล่า"นั้นเป็นเสียงสุดท้ายที่ผมได้ยิน[end สึนะ พาร์ท]

เช้าวันต่อมา                                        สึนะที่เดินเเบบไม่ระวังจนเดินชนเสาเต็มๆจนสลบไปได้ตื้นขึ้นในเช้าถัดมาทุกคนต่างเป็นห่วงว่าสมองของเข้าจะกระทบกระเทือนจนความจำเสือมไปเลยพากันนอนเฝ้าทั้งคืน"อือ..อืม เช้าเเล้วเนียเอ่ะทุกคนทำไมถึงนอนกันที่พื้นละ"สึนะตื่นขึ้นพร้มกับพบว่าทุกคนมานอนกันที่ห้องของสึนะ"อ่าวสึนะตื่นเเล้วหรอ"อาเรียเปิดประตูมากับยาที่เอาให้สึนะกิน       "คุณอาเรียครับเกิดอะไรขึ้นทำไมทุกคนถึงมานอนนี้ได้ครับ"สึนะถามอาเรียที่ยืนยิ้มอยู่"ก็ทุกคนเป็นห่วงเธอไงละเห็นเธอสลบไปพวกเค้าเลยเป็นห่วงน่ะ"อาเรียตอบพร้อมรอยยิ้มอันสดใส"หรอฮะทุกคนคงเหนื่อยมากๆเเน่"สึนะพูดขึ้นเเล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้อง"สึนะพี่ขอเเรงช่วยทำความสะอาดโบสถ์หน่อยได้มัยพอดีจะมีเเขกมาจะเเล้วช่วยทำอาหารให้เด็กๆด้วยนะจะ"อาเรียได้ขอร้องให้สึนะช่วยทำความสะอาดโบสถ์เเละทำอาหารให้เด็กๆ

สิบนาทีต่อมา                                      สึนะได้ทำทุกอย่างเสร็จสิ้นเเล้วเขาก็ไปที่เขาอยู่เป็นประจำนั้นก็คือบนไม้กิ้งสูงเเล้วเขาก็มองท้องฟ้าเช่นเคย  

[ด้านจิอ็อตโต้]                                     "ท่านจิอ็อตโต้ขอรับท่านมีเรื่องทุกข์ใจอะไรหรอขอรับถึงได้ทำหน้าตาเช่นนี้"อุเกทสึได้ถามจิอ็อตโต้ที่นั่งทำหน้าบึ่งตึงอยู่"ไม่มีอะไรหรอกเเค่รางสังหรน่ะ"จิอ็อตโต้พูดขึ้นทำให้จีเเละนัคเคิ้ลหันมาถามพร้อมกัน"หมายความว่าไงหรอจิอ็อตโต้"ทั้งสองหันมาจ้องตากัยอย่างเอาเป็นเอาตาย"มันก็ไม่มีอะไรหรอกเเค่รางสังหรเฉยๆอาจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ได้"จิอ็อตโต้พูดขึนพร้อมทำหน้าไม่สนใจเเต่จริงๆเเล้วเขากลับสงสัยว่ารางสังหรของเขาจะเป็นจริงเปล่า     

สามชัวโมงต่อมา                                    พวกเขาก็ถึงโบสถ์ที่เป็นที่หมายของพวกเขาอาเรียได้เดินมาต้อนรับจิอ็อตโต้"ยินดีต้อนรับค่ะทุกคนเชิญเข้าด้านในก่อนนะคะ"นัคเคิ้ลก็เดินเข้าไปในโบสถ์ก็พบว่าเด็กๆนั้นไม่อยู่"นี้อาเรียพวกเด็กๆไปไหนกันละ"อาเรียก็ตอบนัคเคิ้ลไปว่า"ยังไม่ตื่นหรอพอดีสึนะเขาไม่สบายพวกเด็กๆเลยพากันไปเฝ้าไข้น่ะ"อุเกทสึก็ถามขึ้น"เด็กที่บอกว่าจากญี่ปุ่นชื่สึนะหรอขอรับ"อาเรียหันไปตอบอุเกทสึที่ถามเธอ        " ใช่ค่ะเขาเป็นคนที่ฉลาดมากกว่าทั่วไปอีกบางทีเขาอาจจะฉลาดกว่าผู้ใหญ่บางคนเลยก็ได้นะคะเขาสามารถพูดภาษาอิตาลี่สเปนเยอรมันจีนและภาษาต่างๆอีกเยอะเลยนะคะ"อุเกทสึก็สงสัยว่าตัวสึนะอาจจะไม่ใช่เด็กธรรมดาเเน่ๆ"เเล้วเด็กคนนั้นอยู่ไหนรึขอรับ"อาเรียก็ตอบไป"สึนะเขาก็คงอยู่ที่เดินของเขาละมั้งคะ"ไม่นานนักเหล่าเด็กก็ได้ลงมาจากห้องเพื่อมากินอาหารเช้าพวกเขาก็ได้พบกับนัคเคิ้ลเเละพวกจียื้นอยู่"พี่นัคเคิ้ลคะ"นาตาลี่เรียกนัคเคิ้ลที่กำลังจัดเตียมอาหารเช้า"ว่าไงสาวน้อยของพี่"นาตาลี่รีบวิ่งลงมาทันที"วาวพี่นัคเคิ้ลทำอาหารให้พวกเราหรอคะ"นาตาลี่ถามขึ้น"เปล่าหรอกอาเรียเป็นคนทำน่ะ"นัคเคิ้ลบอกว่าอาเรียเป็นคนทำอาหารนาตาลี่ก็ทำสีหน้าเปลี่ยนไป"ว้ายจะกินได้รึเปล่าเนียพี่อาเรีย"อาเรียหันมาพูดด้วยทาทีน้อยใจนิดๆ         "เปล่าพี่ไก้เป็นคนทำนะเเต่สึนะต่างหากที่ทำเเล้วอีกอย่างนะอาหารฝืมือพี่ไม่อร่อยขนาดนั้นเลยหรอ"นาตาลี่ตอบอาเรียไปตรงๆ"พี่หนูขอตอบตรงๆนะหว่ยมากคะ"อาเรียถึงกับทำหน้าเศร้าเดินไปที่ห้องครัว

[ด้านสึนะ]                                           "อากาศดีจังเลยนะเนียเเต่มันไม่หน้าเบื่อไปหรอเนียๆหน้าจะมีอะไรตื้นเต้นมากว่านี้สิ"สึนะพูดขึ้นก่อนที่จะหน้าเบื่อโลกก็ไม่ปานเเล้วเขาก็ห้อยหัวลงมาเเต่สิ่งไม่คาดคิดคือจิอ็อตโต้โผ่มาตอนไหนก็ไม่รู้เลยทำให้สึนะเสียสมดุลจนตกลงมาจากต้นไม้ไปทับกับจิอ็อตโต้จนเขาหัวกระแทกพื้นจนเข้าเลือดไหล"เจ้าหนูเป็นอะไรรึเปล่า"จิอ็อตโต้ก็ถามขึ้นโดยที่ไม่ดูตัวเองเลยว่าเขานั้นเลือดไหล"นายต่างหากหัดดูตัวเองบ้างสิ"สึนะลุกขึ้นมาต่อว่าจิอ็อตโต้เเต่อยู่รางสังหรของสึนะบอกว่ามีอัตรายเเต่มันไม่ทันกระสุนปริศนาพุ่งเข้าใส่สึนะจนล้มไป

ความคิดเห็น