ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่2 บังเอิญ

ชื่อตอน : ตอนที่2 บังเอิญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 873

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2562 17:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2 บังเอิญ
แบบอักษร

กลับมาปัจจุบัน                                     "จำอะไรได้หรือยังจ๊ะ"นักบวชหญิงได้ถามผมเเล้วผมเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรเลยตีหน้าซื่อตอบไปว่า

"ผะ ผมไม่รู้ ครับ อึกฮึก ฮือฮือ"ผมบีบน้ำตาออกมาเพือให้เธอเลิกถามผมเธอเห็นผมร้องไหเธอก็ทำตัวไม่ถูกพยายามปลอบผมผมว่าเธอตลกดีนะบางที่ความซวยของผมอาจจะไม่ซวยอย่างที่คิดก็ได้"ธะ เธอไม่เป็นไรนะเจ็บตรงไหนใช่มัยจ๊ะ"เธอหน้าซืดลงเพราะกลัวว่าผมจะเป็นอะไร

"ไม่ฮะ คุณชื่ออะไรฮะ ผม ซาวาดะ สึนะโยชิครับยินที่รู้จักครับ"ผมเช็ดน้ำตาเเล้วถามชื่อนักบวชหญิงเเล้วเเนะนำตัวอย่างเป็นทางการ

"เอ่ะ ฉะ..... ฉันหรออืมชั้นชื่ออาเรียส่วนนี้นาตาลี่น้องสาวของชั้นเอง"เธอแนะนำตัวเองเเละน้องสาวของเธอใด้ผมรู้จักที่นี้เป็นแปลกดีจังนะเนียเเล้วหลัจากนั้นอาเรียก็ได้เดินไปทำธุระของเธอ

"นี้นายน่ะทำมัยชื่อเเปลกจังเลยนะ ซาวาดะใช่มัย"นาตาลี่เรียกผมเเล้วพูดของผมมันแปลกดี       "เอ่ะผมไม่ได้ชื่อซาวาดะนะครับผมชื่อสึนะสว่นซาวาดะเป็นนามสกุลครับผมเป็นคนญี่ปุ่นครับ"นาตาลี่ถึงกับทำหน้างง"เอ่ะ ขอโทษนะสึนะนายนะเป็นคนญี่ปุ่นเเต่ทำมัยถึงพูดภาษาอิตาลี่ได้เก่งขนาดนี้ละ"คำถามของนาตาลี่เกือบทำให้ผมหาคำเเก้ตัวเเทบไม่ถูกเลยที่เดียวเพราะว่าผมต้องอยู่ที่นี้สักพักรอพวกรีบอร์นหาทางช่วยอยู่"เอ่อคุณพ่อเป็นคนอิตาลี่ครับท่านสอนผมพูดภาษาอิตาลี่เยอรมันอังกฤษรัสเซียจีนและภาษาต่างๆนะครับ"ผมบอกเธอไปตามตรงเเต่คนที่สอนจริงๆเเล้วไม่ใช่คุณพ่อหรอกเเต่เป็นรีบอร์นที่ยัดอะไรหลายๆอย่างเข้ามาในหัวผมจนเรียนจบมหาลัยเลยละ"งันหรอนายคงมีญาติเเถวนี้สินะถึงว่าหน้าถึงได้คุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนพี่ชายที่มากับพี่นัคเคิ้ลที่มาเมือเดือนก่อนเลยนายคงญาติของเขาใช่มัยชั้นจะได้ให้พี่อาเรียไปส่งนายไง"ผมได้ยินชื่อของผู้พิทักษ์อรุณเเรกผมถึงกับว่าค้างไปเลยไม่คิดว่าเรื่องมันจะบังเอญอะไรขนาดนี้"ผมว่าไม่ใช่นะครับเพราะผมกับครอบครัวอยู่ที่ญี่ปุ่นมาโดยตลอดเเล้วคุณพ่อท่านก็ไม่ญาติที่ไหนนะครับเเล้วอีกอย่างคุณพ่อคุณเเม่ก็ไม่อยู่เเล้วนะครับตอนนี้ผมอยู่คนเดียวครับ"ผมได้บอกตัดหน้านาตาลี่ก่อนที่เธอจะพาผมไปหาอาเรียเพื่อจะได้พาไปส่งกับพวกพรีโม่เเล้วที่ผมบอกว่าพ่อเเม่ไม่อยู่เเล้วนี้ไม่ได้หมายถึงตายนะครับเเต่ท่านทั้งสองพากันไปเทียวรอบโลกโดยทิ้งผมที่ลูกชายคนเดียวเอาไว้เรื่องเกิดก็คงประมาณช่วงที่ผมเรียนปีหนึ่งมั่งผมแอบน้อยใจนิดที่พวกท่านปล่อยผมไว้คนเดี่ยวส่วนนาตาลี่ก็ทำหน้ารู้สึกผิดทันที่"อะโทษทีนะชั้นไม่รู้ว่าพ่อเเม่นายไม่อยู่เเล้วขอโทษจริงๆนะนายคงไม่มีที่ไปใช่มัยท้างั้นนายมาที่ โบสถ์กับเราไหมเดี๋ยวไปขอพี่อาเรียให้"นาตาลี่ยื้นมองรอคำตอบจากผม"มันจะดีหรอครับให้คนที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าอย่างผมน่ะ"ผมพูดเเบบเกรงใจนิดๆ"ได้อยู่เเล้วละเพราะว่าที่เป็นที่ที่คอยช่วยเหลือทุกคนอยู่เเล้วละ"นาตาลี่พูดจบเธอก็วิ่งไปหาอาเรียเเล้วเล่าเรื่องราวที่ผมโมเมขึ้นเเล้วพวกเธอก็เชื่อสนิทใจเลยละ  [ end สึนะพาร์ท]

[ด้าน จิอ็อตโต้]                                     "จิออ็ตโต้เจ้าพวกนั้นมันเคลื่อนไหวอีกเเล้วละ"ชายหนุ่นเรือนผมสีแดงฉานนามว่าจีผู้ทักษ์วายุเเห่งวองโกเล่ได้กล่าวให้บอสของเขาฟัง"งั้นหรอพวกนั้นมันจะเคลื่อนไหวมันก็ไม่เเปลกนิจี"จิอ็อตโต้พูดอย่างกับว่าต่อให้พวกนั้นจะเคลื่อนไหวหรือโจมตีเขาก็ชนะอยู่มือขวาอย่างก็รู้ทันทีว่าบอสของเขานั้นประมาทพวกศัตรูเกินไปแล้ว"ใช่ที่เคลื่อนไหวมันก็ไม่เเปลกเเต่เเกควรจะระวังไว้สิเจ้าบอสงี่เง่าเอ้ย" จีพูดพร้อมเขกหัวผู้เป็นร้อนของตนอย่างรุนแรง

"นายทำบ้าอะไรชั้นเป็นบอสนะ" จิอ็อตโต้เอามือลูบหัวเพื่อ บรรเทาอาการเจ็บที่หัวของตน           "นายนั้นเเหละบ้าชั้นบอกเเล้วไงว่าอย่าประมาทเเบบนี้อีกต่อให้พวกมันเเพ้เราก็ครั้งมันอาจจะสามารถเอาชนะเราสักวัน"จีพูดสังสอนให้เเกบอสของตนอย่างกับเป็นเเม่เลยละเเล้วกำลังเดินออกจากห้องจิอ็อตโต้ก็พูดขึ้น"จีถามจริงนายเป็นเเม่ชั้นรึไงหะ"จีได้หันมาเเล้วเขกหัวจิอ็อตโต้อีกรอบ"เเกนี้มันไม่จำเลยใช่มันเนียเฮ่ยเเต่อย่าตัวเเบบนี้กับลูกน้องสิ"เเต่จิอ็อตโต้ไม่ฟังที่จีพูดเลยเเม้เเต่น้อยเเต่กลับรู้สึกว่าการเป็นเพื่อนมันดีกว่าการเป็นลูกน้องกับบอสเสียอีก

ก๊อกๆๆเสียงเคาะประตูดังขึ้น"จิอ็อตโต้ชั้นขออนุญาตเข้าไปข้างในนะ"นัคเคิ้ล​ได้พูดขออนุญาตเข้ามาในห้อง"เข้ามาสินัคเคิ้ล"จิอ็อตโต้ได้บอกนัคเคิ้ลเข้ามาได้เเล้วนัคเคิ้ลก็เปิดประตูเดินเข้ามาเเล้วพูดว่า"อ่าวจีนายก็อยู่หรอเนีย"ส่วนจีก็ทำหน้านิ่งตอบไป"อยู่สิเห็นว่าเป็นผีรึไงกัน"จิอ็อตโต้เห็นว่าอีกนิดทั้งสองจะเปิดศึกกันเลยพูดตัดหน้า     "มีอะไรหรอนัคเคิ้ล"นัคเคิ้ลเลิกสนใจจีเเล้วหันไปตอบคำถามของจิอ็อตโต้เเทน"อ๋อ พอดีอาทติย์หน้าชั้นจะไปหาน้องสาวน่ะเห็นว่าไปเก็บเด็กได้กลางป่าน่ะเธอบอกว่าเด็กคนนั้นหน้าเหมือนนายมากเลยละเลยอยากจะไปดูให้เห็นกับตาน่ะเเล้วอุเกทสึจะไปด้วยละนายน่ะจะไปมัยละ"เเล้วจิอ็อตโต้ก็อยากไปเยียมเด็กๆเลยตอบว่า"ไปสิเเล้วจีจะไปด้วยมัย"จิอ็อตโต้หันไปถามจีที่ยืนอยู่เค้าก็พยักหน้า


ความคิดเห็น