facebook-icon Twitter-icon

เชียร์ไอรีนด้วยน้า

U N L O V E 🌼 Ep.1 ศิริวรรณธนานุกุล

ชื่อตอน : U N L O V E 🌼 Ep.1 ศิริวรรณธนานุกุล

คำค้น : unlove,โกง,ดราม่า,โรแมนติก,20+,โหด,หื่น

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 927

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2562 09:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
U N L O V E 🌼 Ep.1 ศิริวรรณธนานุกุล
แบบอักษร


ตึกสูงระฟ้าศูนย์กลางธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ย่านการค้าชื่อดังตั้งตระหง่านยาวนานมาเกือบแปดสิบปีผลัดเปลี่ยนผู้บริหารในตระกูลจากรุ่นสู่รุ่นขยายกิจการอย่างรวดเร็วจนได้รับรายได้มหาศาล ส่งให้ตระกูล 'ศิริวรรณธนานุกูล' เป็นที่รู้จักในสังคมชั้นสูงในหลายสิบปีที่ผ่านมา

แต่ในความมหาศาลของเม็ดเงินช่างหอมหวนยั่วยวนใจให้คนในตระกูลบางคนเกิดความโลภจนถึงกับต้องทำร้ายคนในตระกูลเดียวกันเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจและเงินตรา


พิศาลและชลาลัยบอกลาลูกสาวคนสวยวัยสิบเจ็ดปีที่กำลังจะกลับไปเรียนที่อังกฤษหลังจากที่บินกลับมาเยี่ยมคุณพ่อคุณแม่ในช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา 'ไอรีน' กอดพ่อและแม่ของเธอด้วยความคิดถึงเพราะต้องจากกันไกลอีกครั้ง


"แล้วพ่อกับแม่จะไปเยี่ยมลูกนะจ๊ะ" ชลาลัยกอดลาลูกสาวคนเดียวของเธอที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ ปีนี้เธอสูงขึ้นมากตามวัยของเธอแต่ไอรีนยังคงเป็นเด็กน้อยในสายตาของผู้เป็นแม่เสมอ


"ค่ะแม่ สัญญานะคะว่าพ่อกับแม่จะไปเยี่ยมหนูบ่อยๆ ไม่เบี้ยวนัดเหมือนคราวที่แล้ว" ไอรีนชูนิ้วก้อยให้พ่อและแม่เกี่ยวก้อยสัญญากัน


"จ้าๆ คราวหน้าพ่อจะเคลียร์ตัวเองแล้วพาลูกไปฉลองวันเกิดแน่นอน" พิศาลบอกลูกสาวด้วยแววตาเอ็นดูเจ้าหญิงน้อยๆของเขา และรู้สึกผิดที่ทำให้ไอรีนต้องอยู่ฉลองวันเกิดคนเดียวที่อังกฤษ


นิ้วก้อยสามคนพ่อแม่ลูกเกี่ยวสัญญากันอย่างอบอุ่น ไอรีนคิดในใจว่าวันเกิดปีหน้าพ่อแม่ของเธอคงมีเวลาให้เธอและเธอคงมีความสุขมากๆที่ได้อยู่พร้อมกันสามคนอีก แม้ว่าท่านทั้งสองจะต้องทำงานหนักกว่าทุกคนในบริษัทจนไม่มีเวลาให้เธอบ่อยๆ แต่เธอก็ไม่เคยถือโทษโกรธพวกท่านเลย 


"หนูรักพ่อกับแม่นะคะ" ไอรีนกอดลาพ่อและแม่ของเธอเมื่อถึงเวลาต้องไปแล้ว มันน่าใจหายทุกทีที่จากกันแต่เธอต้องเข้มแข็งเพื่อให้พ่อแม่สบายใจ 


"พ่อรักลูกนะ" พิศาลวางมือบนศีรษะลูกสาว เธอยิ้มให้ผู้เป็นพ่อที่ยืนเคียงข้างกับแม่ของเธอ


"แม่ก็รักลูกนะ อยู่ที่โน่นดูแลตัวเองด้วยนะลูก ถึงแล้วโทรหาแม่ด้วย" ชลาลัยจับมือลูกสาวแสนสวยกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลเวลาต้องจากลูกสาวคนเดียวของเธอ ผู้เป็นแม่ยิ้มอ่อนโยนให้ไอรีน


"หนูไปแล้วนะคะ พ่อแม่ สวัสดีค่ะ" ไอรีนยกมือไหว้พ่อและแม่ของเธอก่อนจะเดินไปที่เกตเธอชะเง้อมองพ่อและแม่ที่ยืนโบกมือลาให้ เธอจึงโบกมือลาพวกท่านพร้อมรอยยิ้มแสนสดใส


พิศาลและชลาลัยยืนมองลูกสาวเดินจากไปจนลับสายตา ชลาลัยน้ำตาไหลเพราะคิดถึงลูกสาวผู้เป็นแก้วตาดวงใจของเธอ พิศาลจึงเช็ดน้ำตาให้ภรรยาของเขาแล้วเดินจูงมือภรรยาไปยังรถยนต์คันหรูที่จอดรออยู่ บอร์ดี้การ์หนุ่มสวมสูทสีดำยืนประจำตำแหน่งทำความเคารพผู้เป็นนายก่อนจะเปิดประตูให้พิศาลและชลาลัยอย่างรู้งาน


รถยนต์คันหรูปิดหัวปิดท้ายด้วยรถยนต์ของบอร์ดี้การ์ดรักษาความปลอดภัยให้กับผู้บริหารสูงสุดของตระกูลศิริวรรณธนานุกูล แล่นไปตามถนนจุดหมายปลายทางคือ 'ตึกศิริวรรธน์ ทาวน์เวอร์' 


"คุณจะเอาอย่างนี้จริงๆเหรอคะ" ชลาลัยเอ่ยถามสามีด้วยความเป็นห่วง มือของเธอกุมมือสามีที่นั่งนิ่งจนรับรู้ได้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาธรรมดาเหมือนที่แล้วมา


"ผมเหนื่อยที่ต้องทนให้กับคนที่เห็นแก่ตัวอย่างเขา นี่เขากล้าทำกับคนในตระกูลเดียวกันสายเลือดเดียวกันแท้ๆ ผมคงไม่กล้าสู้หน้าพ่อแม่ ปู่ย่าตายายต้นตระกูลผมได้หรอก" พิศาลกล่าวด้วยอารมณ์สะเทือนใจกับหลักฐานชิ้นสำคัญที่เขาพบ เขากำมันแน่นควบคุมตัวเองไม่ให้คุ้มคลั่งก่อนถึงบริษัท


รถยนต์เบรคกระทันหันเมื่อรถคันหนึ่งตัดหน้ารถของบอร์ดี้การ์ดที่ขับนำหน้ารถของพิศาล รถบอร์ดี้การ์ดอีกคันที่ตามหลังจึงขับมาขนาบข้างเพื่ออารักขาเจ้านายทั้งสอง


คนขับรถเร่งความเร็วของรถให้เร็วขึ้นขับหนีรถปริศนาสองคันทีมาขนาบข้างระหว่างขึ้นสะพาน รถบอร์ดี้การ์ดพยายามเบียดให้รถคันดังกล่าวเสียหลัก เสียงปืนดังขึ้นจากการต่อสู้ของผู้ไม่หวังดีและบอร์ดี้การ์ดที่คอยคุ้มกันรถยนต์คันหรูข้างคนขับ


"หมอบลงครับท่าน" บอร์ดี้การ์ดหนุ่มบอกเจ้านายทั้งสองรีบหมอบลงเพื่อความปลอดภัย 


เสียงปืนดังอย่างต่อเนื่องต่างฝ่ายต่างสลับกันยิงจนลูกกระสุนยิงถูกคนขับรถของพิศาล บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเห็นท่าไม่ดีจึงรีบควบคุมพวงมาลัยแทนคนขับรถ รถบอร์ดี้การ์ดที่ขับมาอารักขาถูกยิงจนยางแบนเสียหลักชนกับเสาไฟฟ้าจนระเบิดลุกไหม้เสียงดังสนั่น ชลาลัยเอามือปิดหูด้วยความกลัวเธอสั่นไปหมดเพราะมันเลวร้ายกว่าครั้งที่ผ่านมา พิศาลโอบกอดภรรยาไว้


"ท่านครับ รถบอร์ดี้การ์ดทั้งสองคุ้มกันไม่ได้แล้ว ผมจะพยายามพาท่านไปที่ปลอดภัยเองนะครับ" บอร์ดี้การ์ดหนุ่มกัดฟันเพราะเขาถูกยิงที่แขนแต่ยังทำหน้าที่เต็มความสามารถเพื่อคุ้มกันเจ้านายของเขาที่ถูกปองร้าย เขายิงรถที่ไล่ตามมาขนาบข้าง แขนที่ถูกยิงเสียเลือดมากจนสายตาของเขาเริ่มเลือนราง 


รถยนต์คันหรูเสียการควบคุมและพลัดตกลงไปในแม่น้ำเจ้าพระยา จมดิ่งลึกลงไปใต้น้ำอันมืดมิดไร้ซึ่งอากาศและเสียงหายใจของคนในรถ


"กลับไปรับทรัพย์โว้ย" เทิดศักดิ์ยิ้มเหี้ยมเมื่อเห็นว่าไม่มีวี่แววว่ารถยนต์คันหรูจะลอยขึ้นมา เขาสั่งลูกน้องขับรถไปรับค่าจ้างมหาศาลจากเจ้านายผู้ให้ฆ่าพิศาล ศิริวรรณธนานุกูล และภารกิจที่ได้รับในครั้งนี้คือตายสถานเดียว!!!


"พี่ว่านายใหญ่จะให้รางวัลเราเท่าไหร่" เตชิตคนขับเอ่ยถามลูกพี่ที่กำลังนับเม็ดเงินอยู่ในใจ


"ไม่ต่ำกว่าเจ็ดหลักหรอกว่ะไอ้ชิต คนรวยพวกนี้เรื่องฆ่าเป็นเรื่องกระจอกพอๆกับจ่ายเงินแลกกับการเป็นคนดีในสังคม ตำรวจก็สืบอะไรไม่ได้ หึ...ฆ่าคนไม่กี่คนแล้วกูมีเงินใช้ฟาดหัวพวกกะหรี่แหล่มๆ เย็นนี้แม่งจะจัดให้คุ้มเลย ฮ่าๆๆ" เทิดศักดิ์หัวเราะลั่นให้กับผลงานของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ


"พี่นี่แม่งเก่งว่ะ แต่เย็นขอไปด้วยนะพี่ อยากจัดมานานละ" เตชิตรีบประจบเทิดศักดิ์ พลางหัวเราะร่าให้กับความสำเร็จของภารกิจในวันนี้


ข่าวรถยนต์หรูของพิศาล ศิริวรรณธนานุกูล ที่เสียหลักตกสะพานถูกเผยแพร่เป็นวงกว้างทั้งสื่อโทรทัศน์และโซเชียลมีเดียอย่างรวดเร็ว รถยนต์หรูที่ตกแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นข่าวที่สังคมให้ความสนใจเมื่อแพทย์ยืนยันว่าศพในรถยนต์คันหรูเป็นพิศาล ศิริวรรณธนานุกูลและภรรยา ชลาลัย ศิริวรรณธนานุกูล ผู้บริหารสูงสุดบริษัท ศิริวรรธ ทาวน์เวอร์ ที่มีข่าววงในซุบซิบนินทาว่าบริษัทยักษ์ใหญ่กำลังจะถูกฟ้องล้มละลาย


พนักงานภายในบริษัทต่างร้องไห้เสียใจเมื่อทราบข่าวผู้บริหารสูงสุดที่พวกเขารักและเทิดทูนประสบอุบัติเหตุ เพราะพวกท่านเป็นมากกว่าผู้บริหารและช่วยเหลือสังคมและครอบครัวของพนักงานอยู่บ่อยครั้ง


"พี่ศาล" วรรณลภาน้องสาวเพียงคนเดียวของพิศาลถึงกับเป็นลมล้มพับจนบอร์ดี้การ์ดต้องรีบมาพยุง เธอร้องไห้เสียใจกับข่าวการจากไปของพี่ชายจนแทบขาดใจ สร้างความเห็นใจแก่พนักงานที่เห็นวรรณลภาคอยดูแลช่วยเหลือพิศาลมาตลอด เป็นน้องสาวที่แสนดีที่รักพี่ชายมากแม้เธอจะแต่งงานไปเป็นสะใภ้ตระกูล 'พิบูลย์พิพัฒนพงษ์" แล้วก็ยังไปมาหาสู่กับพี่ชายของเธออยู่ตลอด


น้ำตานองอาบแก้มวรรณลภาที่ดมยาดมร้องไห้แทบขาดใจมากกว่าทุกคนในบริษัท ไม่แปลกที่เธอจะร้องไห้เพราะสูญเสียพี่ชายเพียงคนเดียว แต่แปลกที่เธอแอบมีรอยยิ้มที่มุมปากแค่ไม่กี่วินาทีต่อมาก็แปรเปลี่ยนเป็นความเสียใจ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว