ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

INTRO

ณ.ห้องเช่าเล็กๆ ข้างผับดังย่านทองหล่อมีหญิงสาวกำลังแต่งกายด้วยเสื้อยืดสีขาวกางเกงสีดำเพื่อที่จะเข้าทำงานด้านในเป็นวันแรกที่ผับหรูแห่งนี้ คาริสาหญิงสาวหน้าตาสะสวยที่มาสมัครงานเป็นเด็กเสิร์ฟเดินเข้ามาด้วยความมั่นใจ มุมปากบางคลี่ยิ้มทักทายรุ่นพี่อย่างเป็นมิตร

"เพื่อเงินท่องไว้ยัยสาท่องไว้" หญิงสาวเรียกกำลังใจให้ตัวเองหน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำที่ให้ใช่สำหรับเด็กเสิร์ฟ

คาริสาเป็นเด็กกำพร้าพ่อกับแม่ เธออยู่ตัวคนเดียวมาตลอดและเธอเองก็หาเงินใช้เองตลอดถึงแม้จะไม่ได้เรียนสูงๆ อย่างคนอื่นแต่เธอก็พยายามหาเงินเพื่อส่งเสียตัวเองเรียนให้จบเหมือนคนอื่นเขา

สองเท้าก้าวออกจากห้องด้วยความมั่นใจและภาวนาให้การทำงานวันนี้เป็นไปอย่างราบรื่น

"อ้าว! น้องสาเข้ามาเลย ทำไมแต่งตัวแบบนี้คะ?" รุ่นพี่ในที่ทำงานใหม่ทักท้วงเสียงหลงทำให้คาริสารีบก้มลงมองตัวเองทันที

"สาแต่งตัวถูกแล้วไม่ใช่เหรอคะ?" เธอทำหน้ามึนงงถามกลับ

"ใครเขาแต่งแบบนี้กันคะน้อง....มานี่เดี๋ยวพี่ช่วยแปลงโฉม" คาริสาเดินตามรุ่นพี่เข้าไปยังห้องแต่งตัว และเธอก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อชุดที่รุ่นพี่หามาให้มันเหมือนไม่ใช่ชุดที่เธอคิดเอาไว้เลย

"พี่รินนี่สาว่ามันคือชุดว่ายน้ำนะคะ" เธอมองชุดราตรีรัดรูปเว้าด้านหน้าและด้านหลังด้วยสีหน้าลำบากใจ

"ใส่ไปค่ะน้อง รับรองเริ่ด...เดี๋ยวเงินก็ลอยมาเชื่อพี่นะคะคนสวย" คาริสาก้มหน้าและย่นจมูกมองดูเสื้อผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่เธอต้องสวมใส่มัน "กว่าจะได้เงินมาแต่ละบาทเนี่ยทำไมมันต้องเปลืองตัวแบบนี้นะ" หญิงสาวพ่นลมหายใจหนักๆ ก่อนจะถือชุดเดินก้มหน้าก้มตาเข้าห้องเปลี่ยน

หลายนาทีต่อมา

"กล้าๆ หน่อยสิคาริสา เธอทำได้ๆ" ร่างบางสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆแล้วก้าวเท้าออกมาจากห้องแต่งตัว แต่การที่เธอแต่งตัวแบบนี้มันช่างไม่ชินเอาสะเลย คาริสาไม่ค่อยมั่นใจตัวเองจึงเอามือปิดหน้าอกไว้

"น้องสาสวยมากเลยค่ะน้อง ไปๆ ทำงานค่ะ รับรองวันนี้น้องจะได้เงินเยอะแน่นอน" หญิงสาวยิ้มบางๆ ให้รุ่นพี่ก่อนจะเดินออกมาจากห้องแต่งตัว เธอเอามือหน้าอกทีปิดต้นขาทีด้วยเพราะไม่ชินกันการแต่งตัวโชว์เนื้อหนังแบบนี้

"ขอโทษนะคะพ่อแม่ ที่หนูต้องมาทำงานแบบนี้แต่หนูจำเป็นจริงๆค่ะ" หญิงสาวเชิ่ดหน้าขึ้นพร้อมสู้กับงานที่รออยู่ข้างหน้า ร่างอรชรเดินเข้ามาในผับอย่างมั่นใจวันนี้ลูกค้าเยอะจริงๆ และคาริสาก็โดนเรียกให้ไปเสิร์ฟเหล้าตามโต๊ะต่างจนเธอเริ่มเมื่อยขาเพราะต้องรองเท้าใส่ส้นสูงอยู่ตลอด ลูกค้าบางคนก็นิสัยดีบางคนก็ดูหยิ่งๆ และบางคนก็พูดจาดูถูกเสียดสีแต่เธอเลือกที่จะไม่สนใจและทำงานต่อ

"เอาว่ะทิปดีขนาดนี้ยอม...!" หญิงสาวเดินขึ้นมาชั้นสองของผับเพื่อเอาเหล้ามาให้ตามที่ลูกค้าสั่ง "เหล้ามาแล้วค่ะ..ว้าย!" ร่างบางถูกดึงให้นั่งลงบนหน้าตักของชายวัยกลางคน คาริสาตกใจกรีดร้องออกมา

"ร้องทำไมครับคนสวย กี่บาทครับแบบนี้" มือหนาของชายหนุ่มลูบไล้กับหน้าอกอวบของคาริสาไปมาเบาๆ

ผลัวะ!

หมัดน้อยๆ ลอยกระแทกเข้ากับมุมปากหนาของชายหนุ่มและคาริสาก็รีบดีดตัวลุกขึ้น เธอก้าวออกมาให้ห่างชายหนุ่มทันที

"ไอ้เฒ่าหัวงูแกลวนลามฉัน!" คาริสายืนชี้หน้าด่าชายหนุ่มอย่างโกรธจัดและเธอก็กำลังจะตบหน้าเขาอีกครั้ง แต่กลับถูกรุ่นพี่ห้ามปรามไว้

"สาหยุด! เออขอโทษนะคะท่าน...พอดีน้องเพิ่งมาทำงานค่ะน้องยังไม่รู้งานดีนะคะ"

"ช่วยสังสอนมันให้กูด้วย!" ร่างบางกำหมัดแน่นก่อนที่เธอจะถูกพาออกมาจากตอนนั้น

"สาทำแบบนั้นทำไม..นั่นเสี่ยลูกค้าประจำของผับนะ"

"ก็มันลวนลามสาก่อนหนิคะ จะให้สาทำยังไง แล้วมันก็ถามสาว่ากี่บาท สาไม่ได้ขายตัวนะ" ร่างบางสั่นเทาเพราะความกลัวและความโมโหด้วย

"เอาล่ะๆ วันนี้พี่ให้สากลับบ้านได้พรุ่งนี้ค่อยทำงานใหม่" หญิงสาวเดินก้มหน้าก้มตามาเอาของที่ล็อกเกอร์และก็ยังไม่เปลี่ยนชุดเธอรีบออกมาจากผับทั้งที่อารมณ์ยังขุนมัว

"อึก.....ฮือ......" ด้วยความโกรธเคืองในใจและทำอะไรไม่ได้ทำให้คาริสาปล่อยน้ำตาหลั่งไหลออกมา เธอนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ข้างๆ กับรั้วกั้นทางเข้าผับ หญิงสาวปล่อยโฮออกมาอย่างหนักก่อนที่คาริสาเดินกลับมาห้องด้วยสีหน้าซึมๆ แต่เธอก็เจอกับเรื่องไม่คาดคิด

"บอกแล้วว่ากูไม่ชอบคนทรยศ!"

ปัง! ปัง!

เสียงปืนลั่นไกฝังกระสุนเข้ากลางหน้าผากของพวกชอบท้าทายความตายจากมือปีศาจอย่างคริส แต่การกระทำรุนแรงของเขากลับมีหญิงสาวเดินมาเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างโดยไม่ได้ตั้งใจ

"กรี๊ดดด" เสียงกรีดร้องของเธอดังขึ้นจนทำให้ชายชุดดำกลุ่มใหญ่หันหน้าไปมองทางต้นเสียงพร้อมกัน

"ไปจับตัวมันมา อย่าให้ตายนะ" เสียงเข้มเอ่ยบอกลูกน้องก่อนเขาจะเดินไปขึ้นรถหรูแล้วนั่งดูดซิก้าร์อย่างสบายใจ ลูกน้องร่างยักษ์สองคนก้าวเท้ายาวๆ แค่ไม่กี่ก้าวก็ประชิดตัวของหญิงสาวได้

"อย่าทำอะไรฉันเลย...ขอร้องล่ะ.." หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้วิงวอนขอความช่วยเหลือแต่ก็ไม่ได้รับการปราณีใดๆ จากชายชุดดำ ร่างบางถูกจับมัดมือมัดขาแล้วโดนอุ้มขึ้นพาดบ่าเดินไปยังรถหรูที่คริสนั่งอยู่

"เอามันไปขังไว้แล้วฉันจะไปจัดการเอง" สิ้นเสียงของเข้มคาริสาก็ถูกพาไปอีกรถคันหนึ่ง เธอถูกวางลงบนเบาะอย่างไร้ความปรานี ชีวิตเธอตกต่ำไม่พอยังต้องมาเจอเรื่องที่ไม่คาดคิดอีก นี่พระเจ้ากำลังกลั่นแกล้งเธอเหรอ

"พวกสอดรู้สอดเห็นมันน่ายิงทิ้งให้หมดจริงๆ"

ก้นบุหรี่ยี่ห้อดังหล่นลงข้างรถพร้อมกับรถหรูที่เคลื่อนตัวออกไปอย่างช้าๆ คาริสาร้องไห้จนตัวโยนนี่มันเคราะห์กรรมอะไรของเธอนักหนาที่ต้องมาเจอคนแบบนี้

(เมนต์มาหน่อยนะคับ.....)

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านผลงานของออรี่นะฮะ

สัญญาจะสร้างสรรค์ผลงานให้ดีกว่าเดิม

นิยายทุกเรื่องออรี่แต่งออกมาจากความคิดและจินตนาการของออรี่ล้วนๆ

 

ใครที่ไม่ชอบแนวนี้ก็ไม่ว่ากันเนาะ ปล.อย่าดราม่าเรื่องนิสัยและบุคลิกของตัวละครนะคะ

เพราะออรี่ต้องการให้เป็นแบบนั้นเนาะ 

 

 ห้ามผู้ใดคัดลอกเนื้อหาของนิยายทุกเรื่องของฅนบนดอย 

ถ้าพบเจอจะดำเนินคดีตามกฎหมาย

 

(ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของออรี่นะคะ) 

เพจ : ฅนบนดอย/นิยายรักอีโรติก-นิยายรักวัยรุ่น

สามารถทักเข้ามาพูดคุยได้ที่เพจนะคะ

แต่งนิยายครั้งแรก 6 กรกฎาคม 2561 

#

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น