facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

ชื่อตอน : #Ronel(15) ช่วย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 19:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(15) ช่วย
แบบอักษร

Ronel 15 

'รถเมล์ !!!!! 

'ทำไมหรอ นายก็ไม่เคยนั่งเหมือนกันหรอ ? 

'เอ่ออ.. ประมาณนั้นครับ' 

'ฉันจะพานายนั่งเอง..' 

'ครับเรเน่..' 

เรเน่พาโรเนลมานั่งรอที่ป้ายรถเมล์.. 

'เรเน่เป็นอะไรหรือป่าวครับ ดูเครียดๆ..' 

'ฉันสงสารพี่วิน ฉันอยากช่วยให้เด็กๆได้เรียนหนังสือ ให้ครอบครัวของพี่วินมีการเป็นอยู่ที่ดีขึ้น..' 

'ถึงครอบครัวของฉันจะพอมีเงินอยู่บ้าง แต่ทุกวันนี้ฉันยังต้องขอเงินพ่อกับแม่อยู่ ฉันรู้สึกแย่ที่ช่วยอะไรใครไว้ไม่ได้เลย..' 

เรเน่พูดขึ้นมาทั้งน้ำตา.. 

'ใครบอกหล่ะครับว่าเรเน่ไม่ได้ช่วยอะไร..' 

'นายหมายความว่ายังไง ? 

'เรเน่ทั้งไปเลี้ยงลูกคนเล็กช่วยพี่วิน ซื้อขนมและของเล่นไปให้เด็กคนโตและคนกลาง เรเน่ทำให้พวกเขาหัวเราะมีความสุข นี่ไงครับสิ่งที่เรเน่ทำ..' 

'แต่มันเป็นแค่ความสุขเพียงแปปเดียว.. ฉันทำได้แค่นั้น' 

'ไม่เป็นไรนะครับ เรเน่ทำดีที่สุดแล้ว ผมเชื่อว่ายังไงก็ต้องมีคนหล่อใจดียื่นมือเข้ามาช่วยเรื่องนี้..' 

'นายหมายถึงใครหรอ ? 

'เอ่อ.. ป่าวครับ' 

'ฉันก็ขอให้มีคนช่วยพวกเขา ฉันคงรู้สึกดีกว่าตอนนี้..' 

'เรเน่จิตใจดีจังเลยนะครับ ไม่คิดว่าเรเน่จะขี้สงสารแบบนี้..' 

'นายก็เหมือนกัน นายเป็นผู้ชายที่จิตใจดีมากเลยรู้ตัวไหม? 

'ไม่ขนาดนั้นหรอกครับเรเน่ ผมก็เหมือนผู้ชายทั่วๆไป..' 

'นายไม่เหมือนผู้ชายทั่วไปเลยสักนิด..ว่าแต่ไม่มีผู้หญิงมาชอบนายบ้างหรอ? 

'ใครจะมาชอบผู้ชายแบบผมหล่ะครับ หน้าตาก็ไม่หล่อ แต่งตัวก็เชย แว่นก็หนา..ไม่มีใครมองผมหรอกครับ' 

'ต้องมีคนที่ไม่มองที่เปลือกนอกบ้างแหล่ะ จิตใจนายดีจะตาย' 

'แล้วใครหล่ะครับ ที่ไม่มองแค่เปลือกนอก..' 

'ฉันนี่ไง.. ผู้ชายหล่อๆฉันเจอมาเยอะแล้ว แต่จิตใจไม่ดีเหมือนนายสักคน..ฉันเลยไม่มีแฟนสักทีนี่ไง..' 

'แล้วไม่มีใครทำให้เรเน่ใจสั่นบ้างหรอครับ ? 

เรเน่และโรเนลหันมาสบตากันพอดี 

ตึก ตัก ตึก ตัก.. 

'เกิดอะไรขึ้น ทำไมฉันใจสั่นขนาดนี้' 

'ไม่หน่า ฉันไม่ได้คิดอะไรกับเขาสักหน่อย..' 

'โรเนลยังอ่อนต่อโลกเกินไป..' 

เรเน่คิดในใจ.. 

'เอ่ออ.. ไม่มีหรอก' เรเน่รีบปฏิเสธออกไป 

'ฉันนี่แหล่ะ จะทำให้เธอใจสั่น ไม่ใช่สั่นแค่ใจนะ ตัวก็สั่นด้วย..' โรเนลคิดในใจ และยิ้มออกมาอย่างสุภาพ 

'รถเมล์มาแล้ว ไปกันเถอะ..' 

เรเน่รีบนำโรเนลขึ้นรถเมล์.. 

'บ้านของเรเน่อยู่ที่ไหนครับ เดี๋ยวผมไปส่งเรเน่ก่อน..' 

'ไม่เป็นไร ฉันกลับเองได้..' 

'ไม่ได้ครับ ผมไม่สบายใจ..' 

'สุภาพบุรุษอีกแล้วนะนายเนี่ย..' 

'ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ' 

ระหว่างทางกลับบ้านในรถเมล์.. 

โรเนลสังเกตเห็นผู้ชายกลุ่มนึงมองเรเน่และคุยกันเบาๆว่าเรเน่สวย 

สายตาของพวกมันอ่านกินเรเน่มาก.. 

โรเนลไม่พอใจแต่ทำอะไรไม่ได้.. 

'โรเนลลงกัน เดินเข้าไปอีกนิดก็ถึงบ้านฉันแล้ว' 

'ครับ..' 

ระหว่างทางเดินกลับบ้านผู้ชายพวกนั้นก็เดินตามลงมาจากรถเมล์ด้วย.. 

'น้องสาว ไปกินข้าวกับพี่ไหม? เสียงมันตะโกนคุยกับเรเน่ 

'ฉันจะกลับบ้าน..' 

'สวยแล้วหยิ่งหรอ ? 

หมับบบ บบบ !!!! 

มันกระชากแขนเรเน่ให้หยุดเดิน.. 

'ปล่อยผู้หญิงนะครับ..' โรเนลรีบดึงแขนเธอคืน 

'ไอ้แว่น อยากมีปัญหาหรอวะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวเงียบๆไป..!! 

มันจะกระชากเรเน่อีกครั้ง.. 

'โอ๊ยเจ็บ ปล่อยฉันนะ!!! 

'ปล่อยเธอ !!! โรเนลพูดเสียงแข็ง 

'เห้ยพวกมึงไอ้แว่นนี้มันอยากลองดีหว่ะ..' 

'กลับบ้านไปกินนมแม่ไป..!! 

'มึงอยากเจ็บตัวนึกใช่ไหมวะ !! 

พวกมันหลายคนรุมด่าโรเนล.. 

'ทางนี้กูจัดการเอง ส่วนมึงจัดการผู้หญิง..' มันหันไปคุยกับเพื่อนตัวเอง 

'อย่าทำเรเน่นะเว๊ย...!!! 

พั๊วะๆๆ 

พั๊วะๆๆ 

พั๊วะๆๆๆ 

โรเนลต่อยพวกมันจนเกือบลืมว่าตัวเองอยู่ในลุคติ๋มๆ.. 

'ชิบหายแล้ว กูอยู่ในลุคติ๋มๆนี่หว่า!!! 

โรเนลจึงพยายามไม่สู้ และปล่อยให้พวกมันต่อยอยู่อย่างนั้น.. 

'อย่ายุ่งกับเขา!!! 

'ช่วยด้วย ช่วยด้วย!!! 

'ช่วยด้วยค่ะ !!!! 

เรเน่ตัวเล็กๆบางๆดึงพวกมันออกจากโรเนลและร้องตะโกนเรียกให้คนช่วย.. 

'ตำรวจมาหว่ะ !!! 

'พวกมึงหนี !!!!! 

พวกมันวิ่งหนีทันทีเมื่อเห็นตำรวจกำลังเข้ามา.. 

โรเนลแกล้งล้มลงเหมือนคนหมดสติ.. 

'เป็นลมเลยแล้วกัน จะได้ดูเนียนๆ..' 

'คุณเป็นยังไงบ้างครับ..? ตำรวจเข้ามาถามเรเน่ 

'ฉันไม่เป็นอะไร..ช่วยพยุงเขามาบ้านฉันได้ไหมคะ? 

'ได้ครับ..' 

เรเน่และตำรวจช่วยกันพยุงตัวโรเนลให้เดินเข้ามาในบ้านเรเน่ที่ห่างจากตรงนั้นไม่ไกล.. 

'ขอบคุณนะคะคุณตำรวจ..' 

'เรียกผมว่าพีทก็ได้ครับ..' 

'คุณต้องการแจ้งความไหมครับ? 

'ฉันเรเน่ค่ะ ขอดูอาการเพื่อนฉันก่อนนะคะ' 

'ชื่อน่ารักจังเลยนะครับ เขาเป็นเพื่อนของคุณหรอครับ? 

'ใช่ค่ะ พอดีเขามาส่งฉันบ้าน' 

'ไอ้หมอนี่จะจีบเรเน่นี่หว่า..!!! 

'อย่ามายุ่งนะเว๊ย !! โรเนลคิดในใจ 

'ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนไหมครับ ? 

'ไม่เป็นไรค่ะ ฉันขอตัวไปทำแผลให้เพื่อนก่อน..' 

'ผมจะมาตรวจตราดูแถวนี้บ่อยๆนะครับ คุณจะได้ปลอดภัย..' 

'จะแวะมาหาเรเน่ของกูหล่ะสิ ไอ้ตำรวจนี่!!! โรเนลที่แกล้งหมดสติบ่นด่าตำรวจในใจ.. 

'ค่ะ..' จากนั้นตำรวจก็ออกไปจากบ้าน 

เรเน่รีบหยิบกล่องยามาทำแผลให้กับเขา.. 

โรเนลจึงทำเหมือนว่าพึ่งได้สติ.. 

'นายฟื้นแล้ว..' 

'ที่นี่ที่ไหนครับ..? 

'บ้านของฉันเอง ขอโทษนะที่ทำให้นายต้องเจ็บตัว..' 

'ไม่เป็นไรครับ ผมเจ็บดีกว่าเรเน่เจ็บ..' 

'เจ็บตัวขนาดนี้ยังมาพูดดีอีก..มาฉันทำแผลให้..' 

เรเน่หยิบสำลีชุบยามาทำแผลให้เขาที่มุมปาก.. 

'เจ็บมากไหม ? 

'นิดหน่อยครับ..' 

'ไม่เจ็บสักนิด หมัดเบานึกว่ามดกัด..' โรเนลคิดในใจ 

'นายคงตกใจมากเลยสินะ ที่ต้องมีเรื่องกับพวกนั้น นายคงไม่เคยชกต่อยกับใคร..' 

'ไม่ตกใจเลยครับ ตอนนั้นผมคิดว่าต้องช่วยเรเน่ไว้ให้ได้..' โรเนลยิ้มท่าทางสุภาพบุรุษ 

'ไม่ใช่แค่ชกต่อย ฆ่าคนก็เคยทำมาแล้ว!! โรเนลคิดในใจ 

'เขยิบเข้ามาใกล้ๆหน่อย ฉันทำแผลให้ไม่ถนัด..' 

โรเนลจึงเขยิบเขาไปใกล้เรเน่.. 

ตึก ตัก ตึก ตัก.. 

'เชี้ย!!! ทำไมกูใจสั่นวะ' 

'ไม่นะ กูไม่ได้ชอบเธอ..' 

'ใกล้มาก ใกล้ชิบหาย..' 

'ปากน่าจูบ หน้าตาน่ากิน..' 

'อยากได้ กูอยากได้..!!! 

'เรเน่น่ารักจังวะ..' 

'น่ารักชิบหายเลย..' 

'ตั้งแล้วกู โรเนลน้อยของกูตั้งแล้ว!! 

'อ่อนลงไป อ่อนตัวลงไปเดี๋ยวนี้!! 

'โรเนลน้อยฟังพ่อหน่อยสิลูก!!! 

'ยุบลงไป ยุบลงไป !!! 

'โอ๊ย ทำไมไม่ยุบวะ !!!! 

โรเนลคิดในใจ.. 

'ขอบใจนะที่ช่วยฉัน อยู่กับนายฉันรู้สึกสบายใจและเป็นตัวของตัวเองมากเลยแหล่ะ..' 

'ยังไงหรอครับ..? 

'ก็นายเป็นสุภาพบุรุษ..ฉันไม่ต้องกลัวว่านายจะคิดไม่ดีกับฉันเหมือนผู้ชายคนอื่นๆหน่ะสิ ถ้าผู้ชายกับผู้หญิงอยู่ด้วยกันสองคน ผู้ชายคงคิดจะเอาเปรียบผู้หญิง..' 

'ขอบคุณนะครับที่ไว้ใจผม..' โรเนลยิ้มให้เรเน่เบาๆ.. 

'เจ็บเลยกู กูนี่แหล่ะตัวคิดไม่ดีเลย..' 

'ในหัวของกูตอนอยู่กับเรเน่มีแต่เรื่องหื่นๆทั้งนั้น..!! โรเนลคิดในใจ 

'ทำแผลเสร็จแล้ว..' 

'ขอบคุณครับ..' 

'ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันเอารถไปส่งนายที่บ้าน..' 

'ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมโทรให้บอดี้มารับ..' 

'บอดี้ ? 

'เพื่อนผมหน่ะครับ ฝาแฝดของแบลคฌาค..' 

'อ่อออ ฉันนึกออกแล้ว..' 

ไม่นานบอดี้ก็มาถึง.. 

'สวัสดีเรเน่..' 

'รู้จักชื่อฉันด้วยหรอ ...? 

'ดาวคณะคู่กับแบลคฌาคก็ต้องรู้จักหน่ะสิ..' 

'กลับกันเถอะ !!! โรเนลรีบขัดจังหวะทันที 

'ไว้เจอกันนะโรเนล ขอบใจมากสำหรับวันนี้ พรุ่งนี้เอาไว้ทำรายงานกัน..' 

'ครับเรเน่..' 

'ชิบหายละรายงานทำยังไงวะ !!! 

โรเนลและบอดี้รีบขึ้นมาบนรถ.. 

'ห้ามยุ่งกับเรเน่ !!! 

'เห้ยเนล กูมีแฟนแล้วนะเว๊ย !! 

'กูบอกไว้ก่อน..' 

'ทำไม มึงหวงหรอ? 

'ป่าว !!! ไม่ได้หวง..' 

'คนนี้มึงชอบงั้นดิ ? 

'พูดเป็นเล่น กูเคยจริงใจกับใครกัน' 

'เรเน่ไง..' 

'กูเป็นเสือนะครับ ไม่หยุดที่ใครหรอก..' 

'กูจะรอดู มึงจะเป็นเสือหรือลูกแมวกันแน่..' 

'เสือ โว๊ยยย..!!! 

'แหกปากทำไมวะ รำคาญ !!!! 

'ก่อนกลับมึงวนรถแถวๆนี้ให้กูหน่อย พอดีกูมีเรื่องต้องจัดการ!!! 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว