ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กอดครั้งที่1 (แก้ไขแล้ว)

ชื่อตอน : กอดครั้งที่1 (แก้ไขแล้ว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2562 21:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กอดครั้งที่1 (แก้ไขแล้ว)
แบบอักษร

แฮ่ก แฮ่ก

เกือบแล้ว เกือบจะไม่รอดแล้วเชียว

ผมยืนหอบหายใจอยู่ที่หน้าตึกคณะนิเทศศาสตร์ หลังจากที่วิ่งออกมาจากคณะบริหารด้วยความเร็ว ถ้าถามว่าผมไปทำอะไรที่ตึกบริหาร ผมก็จะตอบว่าผมเอาขนมที่เพิ่งจะทำเสร็จไปยัดไว้ในล็อกเกอร์ของคนที่ผมแอบชอบ จริงๆต้องบอกว่าคนทั้งมหาวิทยาลัยแอบชอบถึงจะถูก

เมื่อตะกี้นี้การแอบเอาขนมไปให้ของผมเกือบจะไม่เป็นความลับอีกแล้ว เพราะผมได้ยินเสียงมีคนเรียกพี่วินอยู่หน้าห้องล็อกเกอร์ ผมก็เลยต้องรีบหนีออกมาแบบนี้

พี่วินคือคนที่ผมแอบชอบ เขาเป็นดาวเด่นของคณะบริหาร อาจเนื่องด้วยหน้าตาที่ดีมากเป็นพิเศษพ่วงด้วยตำแหน่งเดือนคณะบริหาร พร้อมกับฐานะทางบ้านที่ค่อนข้างจะรวย อืมนั่นแหละเค้ารวย ผมเอาขนมไปไว้ที่ล็อกเกอร์เค้าไม่ใช่ครั้งแรก แต่ไม่สามารถนับจำนวนครั้งได้เพราะผมทำแบบนี้แทบจะทุกวันตั้งแต่เริ่มคลั่งไคล้เขา

ปั๊บ!!!!

“ว๊ากกกก!!!!”ผมกระโดดหลบเจ้าของมือที่เอามือมาวางลงบนบ่าผมแรงๆเมื่อครู่

“ไปทำอะไรมา ทำไมหายใจแรงขนาดนี้”ซุงถามผมด้วยสีหน้านิ่งๆ

“ไปหาผู้ชายมาหน่ะสิ”ใยไหมกระโดดมาเกาะคอผม

“อย่ามารู้ทัน”ผมหันไปตีใยไหมเบาๆ

“รอบนี้เอาอะไรไปให้อีกหล่ะ”ใยไหมถาม

“ไม่บอก”ผมพูดก่อนจะเดินหนี

ใยไหมเดินตามผมเพื่อที่จะขึ้นอาคารไปเรียน ส่วนซุงก็แยกไปเรียนที่คณะของตัวเอง

เราสามคนเป็นเพื่อนที่สนิทกันค่อนข้างมาก ยิ่งได้มาอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันยิ่งทำให้สนิทกันมากยิ่งขึ้นไปอีก ซุงเรียนอยู่คณะวิทยาศาสตร์ สาขาคอมพิวเตอร์ ส่วนผมและใยไหมเรียนนิเทศศาสตร์ ตอนนี้พวกเราเรียนอยู่ชั้นปีสอง

หลังจากเรียนคาบเช้าที่แสนจะยาวนานเสร็จ ใยไหมก็ลากผมลงจากตึกมากินข้าวที่โรงอาหารคณะวิทย์ เพื่อที่จะมารอไอซุงให้มากินข้าวด้วยกัน

“ฉันจะไปซื้อข้าว แกนั่งเฝ้าโต๊ะ”ใยไหมพูดพร้อมวางกระเป๋าลงบนโต๊ะก่อนจะเดินไปซื้อข้าวทิ้งให้ผมนั่งเฝ้าโต๊ะอยู่คนเดียว

“หมอก!!”

ผมหันไปมองหน้าเจ้าของเสียงที่สะกิดไหล่ผมอยู่

“อ้าว!!! ไอซุงอ่ะ”ผมหันไปดูก็พบว่าเป็นไอขุนเพื่อนสนิทในคณะของไอซุง

“กำลังลงมา เออวันนี้พี่จ้าชวนไปกินเหล้า มึงไปไหม”ไอขุนมันพูด

พี่จ้านี่เป็นพี่รหัสไอซุงครับ สายเปย์สุดๆ ไอซุงชอบบอกให้ผมอยู่ห่างๆพี่แกไว้เพราะไอซุงมันบอกว่าพี่มันน่าจะชอบผมอยู่ไม่น้อย เพราะชอบเอานู่นเอานี่มาให้อยู่เรื่อย

“ต้องรอดูไอซุงก่อนอ่ะ”ผมตอบแบบส่งๆ จริงๆถ้าไอซุงไม่ไปผมก็ไม่ไปเพราะก็แอบกลัวอยู่ไม่น้อย

“เออๆ งั้นกูหาข้าวกินล่ะ มีเรียนบ่ายต่อ”ไอขุนพูดก่อนจะเดินไปนั่งกับผองเพื่อนมันที่นั่งอยู่ไม่ไกลนัก

ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่นระหว่างรอให้ใยไหมกลับมา ระหว่างนั้นก็ดันไปสะดุดกับโพส โพสนึงเข้า


‘แมวน้อยขอเล่าเรื่อง

โพสเมื่อ1ชั่วโมงที่แล้ว

ด่วนจ้าด่วนสุดๆ ตอนนี้มีกระแสข่าวออกมาว่าพี่วินคณะบริหารของพวกเรานั้นได้ทำการเลิกรากับแฟนคนล่าสุดแล้วจ้า ไม่รู้จะดีใจที่เค้ากลับมาโสดอีกครั้งหรือจะเสียใจกับอดีตแฟนเก่าที่ไม่สามารถมัดใจพี่วินได้กันนะ ถ้าถามว่าแมวน้อยรู้ได้ยังไงนั้น ก็แหม่เห็นโพสล่าสุดของพี่วินไหมหล่ะค๊าาาา ‘


ผมอ่านข้อความนั้นจนจบ ไม่รู้ว่าดีใจหรือเสียใจกันแน่ เพราะถึงให้เค้าเลิกกับแฟนเค้าไปก็ไม่รู้ว่าเค้าจะมาชอบผมหรือเปล่า

“ไหมไปไหน??”ไอซุงวางกระเป๋าลงบนโต๊ะพร้อมคำถาม

“ซื้อข้าว”ผมตอบและกดโทรศัพท์ต่อ

ผมเข้าไปหน้าโปรไฟล์ของพี่วินก่อนจะเลื่อนหาโพสที่เพิ่งจะอัปเดตเมื่อ1ชั่วโมงที่ผ่านมา


‘Kewin w.

โพสเมื่อ1ชั่วโมงที่แล้ว

มีแต่ตัวไม่มีใจ รับไม่ได้ก็เลิก

18,453 คนถูกใจ 187 คอมเม้นท์ ‘


ไอซุงเดินไปหาอะไรกินได้ซักพักใยไหมก็เดินกลับมาพร้อมข้าว2จาน ส่วนไอซุงก็กลับมาพร้อมจานข้าวของมันเองและน้ำเปล่า2ขวด

“นี่ของแก”ใยไหมดันจานข้าวผัดมาให้ผมก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงฝั่นตรงข้าม

ไอซุงวางขวดน้ำและจานข้าวของมันลงบนโต๊ะและหย่อนก้นนั่งลงข้างๆผม

“ไหมมีข่าวออกมาว่าพี่วินเลิกกับแฟนแล้ว”ผมพูดกับไหมขณะที่เก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า

“หือ!!! คบกันได้ไม่กี่วันเนี่ยนะ”ไหมพูดพร้อมตักข้าวเข้าปาก

“เค้าหลอกฟันยังไม่รู้ตัวอีกหรอ”ไอซุงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆอันเป็นเอกลักษณ์ของมัน

ที่ไอซูงพูดกับใยไหมก็จริง เพราะที่ผ่านมายังไม่มีใครที่ได้ขึ้นสถานะว่าแฟนกับพี่วินเกิน1สัปดาห์แม้แต่คนเดียว

“พี่จ้าชวนไปกินเหล้าด้วยซุง”ผมหันไปพูดกับซุง

“เออรู้แล้ว”

“ไปไหม”ผมถามต่อ

“มึงอยากไป??”มันกันหน้ามามองผม

“ถ้ามึงไม่ไปกูก็ไม่ไป”ผมตอบ

“กูรับปากแล้วว่าจะไป เค้าบอกให้เอามึงไปด้วย”ไอซุงหันไปกินข้าวต่อ

หลังจากกินข้าวเสร็จผมก็แยกกับใยไหมและซุงเพื่อที่จะกลับหอ ส่วนพวกมันบอกว่าจะไปดูหนังด้วยกัน ผมไม่ค่อยชอบไปไหนมาไหนเลยต้องไปหมกตัวอยู่ที่หอคนเดียว

พวกเราสามคนอยู่หอเดียวกันแค่อยู่กันคนละห้อง ไอซุงอยู่ห้องข้างๆผมส่วนใยไหมอยู่ห้องตรงข้ามผม

กลับมาหอได้ไม่นานผมก็เผลอหลับไปตื่นมาอีกทีก็เกือบจะทุ่มผมจึงรีบไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัว

หลังจากใส่เสื้อผ้าเสร็จผมก็เดินไปเคาะประตูห้องไอซุง

“ซุงมึงเสร็จหรือยัง”ผมตะโกนเรียก

ผมยืนอยู่หน้าห้องมันได้ไม่นานมันก็เดินมาเปิดประตูให้

มันพันผ้าขนหนูแค่ผืนเดียวไว้ที่เอวปกปิดช่วงล่างของมัน กล้ามท้องมันชัดมากจนผมละสายตาไปไม่ได้

“คิดว่าหุ่นดีมากมั้ง”ผมด่ามัน

มันน่าจะเพิ่งออกมาจากห้องน้ำเพราะหัวมันยังเปียกและมีน้ำหยดลงเล็กน้อย

“แล้วมึงอ่ะ จะแต่งตัวไปหาผัว???”มันมองผมด้วยหน้ากวนๆ

“สัส”ด่ามันเสร็จผมก็เดินไปเคาะประตูห้องใยไหมเข้าไปนั่งเล่นระหว่างรอไอซุงแต่งตัว

ซักพักใหญ่ๆไอซุงก็เดินมาเรียกผมเพื่อที่จะไปผับพร้อมกับมัน ใยไหมปฏิเสธงานสังสรรค์ครั้งนี้เพราะพรุ่งนี้ต้องไปสอนพิเศษให้ญาติของมัน กลัวจะตื่นไม่ไหว

ไอซุงบอกครั้งนี้พี่จ้าจองเป็นห้องไม่ได้จองเป็นโต๊ะ เพราะเห็นบอกว่าจะกินกันยันเช้า

“หมอกมานั่งนี่มา”พี่จ้าตบที่นั่งข้างตัวให้ผมเดินเข้าไปหา

หลังจากมาถึงผับไปซุงก็ลากผมมาที่ห้องเลย ห้องมันคงไม่ได้เอาไว้แค่กินเหล้า คงเอาไว้ทำอย่างอื่นด้วยเพราะมีทั้งเตียงและโซฟา

ผมหย่อนก้นนั่นลงข้างๆพี่จ้า เขาส่งแก้วเหล้าให้ผม ผมยกมันขึ้นมาจิบเล็กน้อย

หือ!!พี่กรแม่งชมเข้มชิบหาย

“แดกเยอะๆเหล้าไม่หมด”พี่กรพูดเมื่อเห็นว่าผมเอาแต่จิบ

ผมผงกหัวรับก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดก

พวกเรานั่งกินเหล้ากันได้พักใหญ่ๆผมก็เริ่มจะมึนเลยไม่ค่อยยกเหล้าขึ้นมาดื่มซักเท่าไหร่

ครืด ครืด!!

ผมหยิบโทรศัพท์ที่ดิ้นอยู่ในกระเป๋ากางเกงของตัวเองขึ้นมาดูสายเรียกเข้า ก็ต้องขอตัวออกไปรับเพราะเป็นสายที่สำคัญมากสายหนึ่ง

ผมเดินออกมาที่ทางเดินหลังร้านก่อนจะกดรับสายที่โทรเข้ามารอบที่สามแล้ว

“มีอะไรครับ”ผมกรอกเสียงลงโทรศัพท์

(คิดถึงหมอกครับ)ปลายสายตอบกลับมา

“จะอ้วกครับ”ผมตอบ

(ว้า!! แย่จัง)พี่ชายที่น่ารักของผมพูดก่อนที่ผมจะหลุดขำ

เขาชื่อปลายฟ้า ตอนนี้เขาเรียนจบแล้วและมีธุระกิจเป็นของตัวเอง

“ตกลงมีธุระอะไรครับ”

(อาทิตย์หน้าพี่จะไม่อยู่ไทยแล้ว เลยอยากชวนไปกินข้าวด้วยกัน)พี่ปลายตอบกลับมา

“โอเคเลย หมอกจะแต่งตัวรอ”ผมตอบกลับ

เราคุยกันอยู่ซักพักก่อนจะวางสายไป

ผมเดินกลับมาในร้านและหยุดมองทางเดินก่อนจะยกมือขึ้นมาเกาหัวตัวเองแกรกๆ

เฮ้อ~ ผมจำไม่ได้ว่าห้องที่เดินออกมามันห้องไหนเนี่ยสิ

ห้องนี้แล้วกัน

ผมเอื้อมมือไปบิดลูกบิดตรงหน้าแต่ก็ต้องตกใจกับภาพตรงหน้า

“เอ่อ ขอโทษครับ”ผมกล่าวขอโทษออกมาแทบจะทันทีเมื่อเจ้าของห้องสองร่างที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มกันอยู่แล้วหันมามองผม

ผมจะไม่ตกใจมากขนาดนี้ถ้าคนที่ยืนอยู่ในห้องนั้นไม่ใช่พี่วินคนที่ผมแอบเอาขนมไปให้เมื่อเช้านี้

เหมือนเมียจับได้ว่าผัวมีกิ๊ก ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นอะไรกันอ่ะ

คู่นอนของเขาลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้าก่อนจะเดินมาทางผมและเดินออกจากห้องไป

พี่วินมีกางเกงยีนส์สีเข้มที่ใส่อยู่ส่วนด้วนบนนั้นเปลือยเปล่า กล้ามเนื้อหน้าท้องที่สวยได้รูปทำให้ผมเผลอมอง

ผมยังคงยืนงงอยู่ที่หน้าประตูเพราะก้าวขาไม่ออก

ไอหมอกเอ้ย!!แค่เจอคนที่ชอบไม่ได้เจอผีทำไมขามันแข็งแบบนี้

“ฉันนึกออกแล้วว่านายเป็นใคร”พี่วินเดินเข้ามาใกล้ผม

เดี่ยวนะ ผมไปรู้จักพี่มันตอนไหนวะ ทำไมไม่เห็นจะจำได้เลย

“นายคือคนที่เอาขนมไปให้ฉันเมื่อเช้านี้ใช่ไหม”เขาขับมือผมและดึงผมเข้ามาในห้อง ก่อนที่เค้าจะปิดประตู

“พะ...พี่จำคนผิดแล้ว”ผมแกะมือเขาออกแต่ก็แกะไม่ออก

ทำไมพี่มันแรงเยอะจังวะ

“ช่วยฉันก่อนสิ”เขาพูดเสียงนิ่งๆ และเดินมาผลักผมลงบนที่นอน

“อะ...อะไรครับ”ผมขยับตัวหนี

“ฉันยังไม่เสร็จ”เขาแทรกตัวอยู่ตรงหว่างขาผม

“ละ...แล้วทำไมครับ”

“ช่วยทำให้ฉันเสร็จที”เขาก้มหน้าลงมาใกล้ผม

ว๊ากกกกกกกกกกก ช่วยด้วยยยยย






—————————————————————

#วินหมอก


เนื่องจากตอนมีปัญหาต้องขอโทษด้วยที่ล่าช้านะคะ

ความคิดเห็น