facebook-icon

เมื่อรู้ว่าคนรักที่คบกันมาถึงสามปีเป็น 'มาเฟีย' ลีนาจึงเลือกจะหนีจากเขา แต่หนีอย่างไร ก็หนีไม่พ้นเสียที...

ชื่อตอน : 04-2 เสพติด

คำค้น : หนีรักทวงใจ นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2562 22:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
04-2 เสพติด
แบบอักษร

คบกันมาสามปี แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกที่เจอเรื่องแบบนี้ พวกเขาชอบพอและรักกันมากมาตลอด ทุกๆ อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่มีความแตกแยก หรือแม้แต่ช่องว่างต่อกันเลย เบ็นไม่เคยทำให้ลีนาร้องไห้ และแน่นอนว่าลีนาก็ไม่เคยร้องไห้หรือเศร้าใจแบบนี้แม้แต่ครั้งเดียว

เบ็นถอนหายใจ ส่วนลีนายังคงระบายความในใจออกมาเรื่อยๆ

“ผมเกลียดคุณจริงๆ!! รู้ไหม เกลียดมากๆ ซัลวาโตเร่ ดิโอ เวเนชีบ้า ไม่ดิ ไม่รู้ล่ะ อะไรก็ช่าง! คุณมันแย่ที่สุดเลย!”

“…ก็เลยตบผมสินะ”

“อะไรล่ะ! ทีคุณยังเอาปืนมาใส่ก้นผมเลย!”

…ทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ ลูกน้องของเบ็นที่เพียงแค่ได้ยินแต่ไม่ได้เห็นกับตา ถึงกับหน้าถอดสี

“อย่างน้อยก็ขอตบหน้าสักที แล้วคิดจะพูดอะไรกับผมก็ไม่ต้องมาพูดเลยนะ”

“เหมือนคุณจะไม่พอใจผมมากเลยนะ ลีนา ใจเย็นลงก่อน ตอนนี้ยังอยู่ในรถ”

“จะให้ผมใจเย็นลงได้ยังไงล่ะ!”

แม้ว่าก่อนร้องไห้ เขาจะกำลังโกรธอยู่มากๆ แต่หลังจากร้องไห้แล้วความโกรธก็คลายลง ลีนาจึงพูดทุกคำออกมาตามที่คิด เป็นเรื่องจริงที่เขาโมโหและโกรธจนเหมือนจะเป็นบ้า แต่หลังจากร้องไห้แล้ว สิ่งที่ลีนาเห็นก็คือแก้มของเบ็นที่แดงเป็นรอยมือ มันเป็นเรื่องที่ไม่มีใครเข้าใจ และแม้แต่ลีนาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงต้องเสียใจกับแก้มที่บวมขึ้นของเบ็นจนน้ำตาไหลออกมา

“ปล่อยผมลงตอนนี้เลย! เดี๋ยวนี้!”

ลีนาที่สติหลุดไปแล้วก็ยังไม่ได้สติกลับคืนมา เขาพุ่งเข้าใส่เบ็นอีกครั้งหนึ่ง แต่ในครั้งนี้เบ็นไม่ยอมอ่อนข้อให้แบบครั้งที่แล้ว เขากำราบลีนาด้วยสัญญาณมือเบาๆ

“เกลียดผมงั้นเหรอ กลัวผมมากสินะ”

“ใช่! คนแบบคุณน่ะมัน...”

“…หมายความว่าแบบนั้นสินะ”

เบ็นล้วงบางสิ่งบางอย่างออกมาจากกระเป๋าแจ็กเก็ตอย่างรวดเร็วหลังพูดจบ ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือแกะเปลือกของบางสิ่งบางอย่างที่มองผ่านๆ เหมือนกับลูกอม ยัดใส่เข้ามาในปากลีนาทันที

“อึก!”

ลีนาไม่มีแม้แต่เวลาจะถามว่ามันคืออะไร อีกคนก็ดึงข้อมือกระชากตัวเขาเข้าไปจูบ จูบที่เริ่มขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัวทำให้ลีนาอ้าปากราวกับอนุญาติให้เบ็นจูบได้อย่างรุนแรง เรียวลิ้นที่พัวพันกันอย่างแนบแน่นต่างจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับเจ้าของเรียวลิ้นทั้งสองมาก

ลูกอมหวานๆ กำลังละลายอยู่ในปากของพวกเขาทั้งคู่ เบ็นไล่ต้อนจูบลีนาราวกับจะทำให้ลูกอมละลายหายไปด้วยเพียงแค่จูบเดียว และเพราะสิ่งนั้นเองที่ทำให้ร่างกายที่เคยตื่นตัวของลีนาไร้เรี่ยวแรง

ลูกอมที่หายไปแล้วถึงครึ่งไหลลงสู่ลำคอของลีนา ในขณะเดียวกันลีนาก็เบิกตากว้าง เขาสะดุ้งด้วยความตกใจแล้วผลักเบ็นออก ก่อนจะใช้ทั้งสองมือปิดปากตัวเองไว้

“เมื่อกี้มันคืออะไรกัน”

“ไม่รู้สิ อะไรกันนะ... ยาที่จะทำให้คุณพูดความจริงล่ะมั้ง”

“ยา… อย่างนั้นเหรอ”

ลีนาถามด้วยน้ำเสียงตกใจ ยา ยางั้นเหรอ ลีนารู้ดีว่ารายได้หลักจากบริษัทของมาเฟียทั้งหมดมาจากยาและสิ่งผิดกฎหมาย แต่การรับรู้กับการมาเจอของจริงด้วยตัวเองนั้น มันไม่เหมือนกันเลย

เบ็นเอายาให้เขากินจริงๆ งั้นเหรอ ลีนาไม่อยากจะเชื่อมัน

“โก...โกหกใช่ไหม เบ็น ไม่ใช่แบบนั้นใช่ไหม ใช่หรือเปล่า...”

ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายที่ยาออกฤทธิ์พอดี ยานั้นทำให้ลีนาสงบลงและกลับมาเชื่อฟังเบ็นอีกครั้งหนึ่ง

“มันมีหลายแบบนะ ผมทำมันมาจากของหลายอย่างมากกว่าที่คุณคิดไว้เยอะเลยล่ะ ส่วนอันนี้ผมก็ไม่รู้สิ...”

หากเทียบกับลีนาแล้ว เบ็นดูผ่อนคลาย เขาหันกลับมาจ้องมองลีนาและวางมือลงบนต้นขาเรียว

“คุณจะต้องการผม ลูเซ่”

เสียงกระซิบหวานๆ มาพร้อมกับมือที่เลื่อนเข้ามาลึกขึ้น และร่ายกายของลีนาร้อนรุ่มขึ้นมาจากจูบก่อนหน้า ในตอนนี้ทั้งร่างกายและภายในหัวของลีนายุ่งเหยิงไปหมด แม้ว่าดูเหมือนจะเข้าใจทุกๆ อย่างตามที่เบ็นบอก แต่มันไม่ง่ายเลย ทำมาจากของหลายอย่างงั้นเหรอ พูดถึงส่วนผสมของยานี่สินะ แต่เบ็นจะต้องการมันไปทำไมกัน มันมีเหตุการณ์อะไรที่จะต้องใช้มันงั้นเหรอ

…หรือว่า เขาจะถูกป้อนยาปลุกกันนะ

มันจะมีตอนที่รู้สึกหัวหมุนมากๆ จนไม่สามารถคิดอะไรได้ และตอนนี้เขากำลังเป็นแบบนั้น ระหว่างที่ลีนากำลังหัวหมุนอยู่ มือของเบ็นก็ลูบคลำต้นขาด้านในอย่างใจเย็น เมื่อรู้สึกตัวลีนาจึงสะดุ้งถอยหลัง แต่ด้วยพื้นที่ที่มีจำกัดเบ็นเลยสามารถจับต้นขาลีนาไว้ได้อย่างไม่ลังเล และลีนาทำได้เพียงปล่อยเสียงร้องครางออกมา

“อย่... ฮึก... อย่าทำ...”

คำปฎิเสธไม่ใช่คำตอบ เบ็นยิ้มออกมา ก่อนจะทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดนั้น แล้วมอบจูบให้ลีนาอีกครั้งหนึ่ง ลิ้นนุ่มสอดเข้ามาโลมเลียอย่างนุ่มนวล แม้สถานการณ์จะเลวร้ายแต่รสจูบนี้กลับทำให้เขารู้สึกดี ลีนาดุนดันลิ้นร้อนและจูบตอบเบ็นไปอย่างไม่รู้ตัว ในทุกๆ ครั้งที่เรียวลิ้นของทั้งสองพัวกันกันอย่างยุ่งเหยิงก็รู้สึกถึงการตื่นตัวของส่วนนั้นตรงหว่างขา

“ม... ไม่เอา...”

มือของเบ็นกำลังหยอกล้อกับส่วนอ่อนไหวด้านหน้าของลีนาตามอำเภอใจ แม้ว่าลีนาจะปฏิเสธไป แต่ส่วนนั้นกลับมีการตอบสนองกับการปลุกเร้าเป็นอย่างดี ขาของเขาเริ่มสั่น อาจเป็นเพราะอารมณ์ที่ทำให้ชั้นในเริ่มเปียกชื้นขึ้นมา และสะโพกของเขาก็กำลังบดเบียดกับเบาะรถลงไปอย่างไม่รู้ตัว

ภายในหัวของลีนามีภาพของเซ็กซ์ครั้งสุดท้ายของเขาและเบ็นโผล่ขึ้นมาราวกับรอเวลานี้อยู่

เหมือนจะเป็นบ้าไปแล้ว!

เขารู้สึกอึดอัดจากส่วนกลางลำตัวที่เหนอะหนะ มือที่บดขยี้ลงมาดีมากๆ ลีนาไม่รู้ว่าตัวเองต้องการจะหลีกเลี่ยงหรือต้องการการเล้าโลมที่หนักหน่วงขึ้นกว่าเดิม แม้ว่าตรงหว่างขาจะยังมีมือของเบ็นอยู่ แต่ลีนาก็บดเบียดหัวเข่าและดีดดิ้นร่างกายไปมา ร่างกายของเขาเปลี่ยนไปราวกับโกหก นี่อาจจะเป็นผลของยาก็ได้

ภายในหัวของลีนาไม่สามารถคิดอะไรได้อีกจนกระทั่งถึงตอนลงจากรถ ลีนาไม่สามารถแม้แต่จะเดินได้ด้วยตัวเองจนต้องทิ้งตัวไปหาเบ็น ดวงตาของเขาปิดลงและอ้าริมฝีปากออก เป็นเรื่องง่ายดายที่ใครก็สามารถเดาได้ว่า สิ่งที่ออกมาเป็นเสียงลมหายใจอันร้อนแรง

แต่คนที่เกี่ยวข้องอย่างลีนากลับนึกไม่ถึง เรียวขาของเขาสั่นไหว สะโพกบางไร้เรี่ยวแรง เขาอยู่ในสภาพที่หากไม่มีเบ็นประคองไว้ ก็คงไม่สามารถเดินได้ด้วยตัวเอง แต่ไม่ว่าจะโดนตรงไหนก็อยากจะผลักอีกฝ่ายออกอยู่ตลอดเวลา

“เบ็น... ผม เหนื่อย เหนื่อย...”

“ผมรู้ ถึงจะไม่ชอบที่ผมประคองก็อดทนไว้จนกว่าจะถึงเตียงละกัน”

เบ็นพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงน่าหมั่นไส้ ลีนาจับแขนของอีกคนแน่นและก้าวขึ้นบันไดไป เขาคิดที่จะพูดออกไปว่าอุ้มขึ้นไปแบบเมื่อก่อนไม่ได้หรือไงกัน แต่สุดท้ายก็ทำเพียงแค่เก็บคำพูดเหล่านั้นไว้

เรียวขาของเขาสั่นตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาจนถึงน่องทุกๆ ก้าวที่ขึ้นบันได ทรมาน ลีนาจับเบ็นแน่นขึ้นอย่างไม่สนใจว่าปกเสื้อของเบ็นจะยับหรือไม่ หากเขาไม่จับอะไรไว้ก็คงจะสติหลุดไปทั้งแบบนั้น

ลีนาทิ้งตัวลงไปบนเตียงทันที่ที่เห็นมัน ราวกับกระโดดลงสระว่ายน้ำ เขาไม่เหลือเรี่ยวแรงแม้แต่จะยืนให้ตรงแล้ว เบ็นจ้องมองมาทางเขานิ่งๆ และถอดแจ็กเก็ตสูทที่พาดไว้ออก ลีนาทิ้งตัวลงไปนอนขด มองเห็นภาพเบ็นขยับตัวเป็นสโลวโมชั่นอย่างช้าๆ ภาพของปลายนิ้วเรียวที่จับเสื้อแจ็กเก็ตและค่อยๆ ถอดออกไปด้านหลังเข้ามาในสายตา

ความคิดเห็น