ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 ย้อนเวลา

ชื่อตอน : ตอนที่1 ย้อนเวลา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2562 10:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 ย้อนเวลา
แบบอักษร

ในสถานที่เเห่งหนึ่งในป่าลึกได้มีเด็กชายอายุประมาณ10ปีผมสีน้ำตาลออ่นผิวสีขาวนวลนอนหมดสติอยู่ใต้ต้นไม้เขามีเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียวที่เขาใส่อยู่สายลมได้พัดเส้นผมสีน้ำตาลปลิวไสวเเละเเล้วเวลาก็ผ่านไปไม่นานนักก็ได้มีนักบวชหญิงปรากฏตัวขึ้น

เมื่อเธอเห็นเด็กชายนอนอยู่เธอจนเดินเข้าไปดูว่าเด็กชายเป็นอะไรรึเปล่า

"หนูจ่ะเป็นอะไรรึเปล่า"เธอพยายามปลุกเด็กชายเเต่ไม่เป็นผลเด็กชายไม่ยอมตื่นเเถมยังตัวร้อนเป็นไฟนักบวชหญิงจึงตัดสินใจพาเด็กชายไปที่โบสถ์

ณ  โบสถ์เเห่งหนึ่งในอิตาลี่                  [สึนะ พาร์ท]

ผมตื่นขึ้นมาในโบสถ์ที่เต็มไปด้วยเด็กๆเเต่สิ่งนั้นยังไม่แปลกเท่าที่ผมกล่ายเป็นเด็กได้ยังไงกันเเล้วอยูก็มีเด็กผู้หญิงเเละนักบวชหญิงเดินเข้ามาหาส่วนผมนั้นได้เเต่ทำหน้านิ่งเพราะว่าตนนี้ผมงงมากว่ามันเกิดอะไรขึ้น"นี้มันคือที่ไหนเเล้วพวกคุณเป็นใคร"ผมถามทั้งสองคนก่อนที่พวกเขาจะตอบกลับมา"ที่คือบ้านเด็กกำพร้าเเห่งที่สองของอิตาลี่"นักบวชหญิงได้พูดขึ้นนั้นทำให้ผมตกใจมาก

"อิตาลี่หรอครับเเล้วปีนี้ ค.ศ อะไรครับ"ผมได้ถามอีกรอบ"1619จะเเล้วเธอไปอยู่ในป่าได้ยังไงกัน"ผมไม่รู้จะตอบเธอเลยตอบเธอไปว่า''ไม่รู้ครับ"เเล้วผมก็นึกว่าก่อนหน้านี้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อสามชัวโมงก่อนหน้า                                ณ คฤหาสน์วองโกเล่ในญี่ปุ่น                           สวัสดีครับผม ซาวาดะ สึนะโยชิ ตอนนี้ผมจำเป็นต้องไปบอสมาเฟียที่เเสนจะเกียจมากๆเเต่ทำไงได้ผมอย่างปกป้องทุกคนนิครับ

"รุ่นที่สิบคราบบ"เสียงที่ทุกคนคงจะจำใช่มัยครับนั้นคือเสียงของมือขวาที่เเสนจะ เก่งกาจที่ตัวเขาเองที่อาสามาเป็นมือขวาให้ผมเองตั้งเเต่มอ.ต้นเเล้ว"มีอะไรหรอโกคุเดระคุง"ผมได้ถามโกคุเดระที่ยืนอยู่หน้าประตู"เออผู้พิทักษ์ทุกคนพร้อมเเล้วครับ"โกคุเดระได้รายงานมาเป็นอย่างดีส่วนตัวผมนั้นก็ได้เดินนำหน้าของโกคุเดระคุงลงมาชั้นล่าง

ก็ได้พบ เหล่าผู้พิทักษ์ทั้งหลาย

" อรุณสวัสดิ์ทุกคน" ผมได้กล่าวทักทายเหล่าผู้พิทักษ์ที่ยื่นรอผมเเละยิ้มอยู่                         "อรุณสวัสดิ์สึนะไม่สิอรุณสวัสดิ์บอสแบบสุขั้ว"เสียงทักทายของคุณพี่ยังคงเหมือนเดิมเลยนะผมเองนั้นทำให้ผมแอบตกใจหน่อยเพราะได้ยินว่าเคียวโกะกำลังจะเเต่งงานนึกว่าเขาจะไม่มาเสียอีก"โย่บอสชั้นคงต้องเรียกนายเเบบสินะสึนะ"เสียงทักทายของยามาโมโตะจะเติมไปด้วยรอยยิ้มเหมือนเคยถึงนายจะสูญเสียคนสำคัญไปเเบบนั้นนายก็ยิ้มได้ชั้นก็ดีใจผมมองยาโมโตะเเละ เหลือบไปเห็นคนที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ว่าเขาคนนั้นจะมาเป็นลูกน้องของผม"อรุณสวัสดิ์ครับบอส"เสียงอันเยือกเย็นที่ทำใครๆตกใจนั้นคือคุณฮิบารินั้นเองทุกคนคงอยากถามว่าทำยังไงถึงให้คุณฮิบาริมาเป็นผู้พิทักษ์ของผมอย่างเป็นทางการละก็อันนี้ผมไม่รู้เหมือนกันหลังจากจบศึกสายรุ้งเขาก็กล่ายเป็นอย่างที่เห็นผมเองก็ไม่ชินเเต่ว่าคนที่หน้าตกใจไม่ใช่เเค่คุณฮิบาริเท่านั้นเเต่มีคนที่น่ากลัวสุดๆ"คุฟุฟุ อรุณสวัสดิ์ครับบอส" จ่ายที่ว่าขนลุกที่สุดได้ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับ สายหมอก เอกลักษณ์นั้นก็คือมุคุโร่นั้นเองเเล้วไม่นานนักรถหรูทั้งหกค้นก็ได้มารับถ้าถามอีกว่าเเรมโบ้หายไปไหนละก็หมอนั้นน่ะไปที่งานก่อนเเล้วละ

สิบนาที่ผ่านไปพวกเราก็ถึงงานรับตำเเหน่งของผมในงานมีคนดังระดับโลกมากมายจนนับไม่ท่วนเลยที่เดียวพวกผมเดินเข้าไปอย่างเงียบๆเพื่อไม่ให้เป็นจุดสนใจเเต่เเล้วมันก็มีคนเดินมาชนผมเเล้วพูดว่า"เดินระวังๆหน่อยสิเจ้าเด็กเสิร์ฟชั้นต่ำถ้าชุดชั้นเปื้อนขึ้นมาเเกจะมีปัณญาจ่ายมัย"เป็นที่คำพูดที่ไม่มีมารยาทจริงผมเหมือนกับเด็กเสิร์ฟขนาดนั้นเลยหรอมันให้ฉุนขึ้นมาเเล้วพูดตอบไปพร้อมกับปล่อยจิตสังหารอย่างรุนเเรงไป"ผมน่ะมีปัณญาจ่ายอยู่เเล้วละบ้างที่จะจ่ายเป็นสองเท่าก็ได้เผื่อเป็นค่ารักษาพยาบาลเเล้วกัน"คำพูดของผมกับจิตสังหารเลยทำให้ผู้ชายคนนั่นถึงกับทรุดลงทันที่เเต่เเล้วก็ได้มีเด็กหนุ่มอายุประมาณ15เดินเข้ามาหาผม"หยุดเดี๋ยวนี้นะเจ้าห่วยสึนะ"คำพูดที่คุ้นเคยนั่นทำให้ผมต้องหันไปก็พบว่ารีบอร์นคุณครูพิเศษของผมยื้นมองอยู่"หวัดดีรีบอร์น"ผมพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มเเยะๆหน่อยๆ"หวัดดีบ้าอะไรเจ้าห่วยเเก่รู้มัยว่าจิตสังหารของเเกน่ะสามารถฆ่าคนได้นะ"รีบอร์นพูดเเล้วเเข็กหัวผมพร้อมกับรากคอผมไปที่พิธิไม่นานนักก็ได้เวลารับตำแหน่งของบอสวองโกเล่แต่ผมรู้สึกไม่ดีเอาซะเลยที่เห็นเเรมโบ้เเต่เเล้วความมันเป็นจริงขึ้นเมือเเรมโบ้เด็กปรากฏตัวขึ้นเเล้วเล่นซนจนโดนโกคุเดระว่าสุดท้ายเเล้วก็ร้องไหเเต่ว่าที่สุดคือทำไมเเรมโบ้ถึงมีบาซูก้าอีกอันละไม่ทันไรมันก็รอยมาหาผมสุดท้ายก็ตู้ม

 จบ

ความคิดเห็น