facebook-icon

เมื่อรู้ว่าคนรักที่คบกันมาถึงสามปีเป็น 'มาเฟีย' ลีนาจึงเลือกจะหนีจากเขา แต่หนีอย่างไร ก็หนีไม่พ้นเสียที...

ชื่อตอน : 03-5 อับอาย

คำค้น : หนีรักทวงใจ นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2562 18:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
03-5 อับอาย
แบบอักษร

​ลีนาอยู่แบบนั้นได้เพียงแค่ครู่เดียว ก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ และก้าวไปข้างๆ ทีละก้าวจนมายืนอยู่ข้างๆ กางเกงชั้นใน อยู่ในที่ที่เบ็นต้องการแล้ว และในเวลาเดียวกันร่างกายเปลือยเปล่าของลีนาก็ปรากฎสู่สายตาของเบ็น

ลีนากำลังสั่น แม้ทั้งสองจะอยู่ห่างกัน แต่เขาก็เห็นสายตาของเบ็นได้อย่างชัดเจน บรรยากาศที่ไม่คุ้นเคยทำให้เขากระอักกระอ่วนจนไม่รู้จะทำอย่างไร มือที่กำแน่นอยู่ก็สั่นไหว ดวงตาของเขาก็สั่นไหวด้วยแม้จะก้มหน้าอยู่ก็ตาม ลมหายใจที่อยู่ภายในริมฝีปากที่กัดแน่นค่อยๆ ร้อนขึ้นเรื่อยๆ

ถึงลีนาจะกำลังสั่นไหว แต่น่าเสียดายที่ภาพนั้นก็ยังคงงดงาม

“จะอยู่ถึงเช้าเลยไหมล่ะ”

“…บอกสิ่งที่ต้องการมาเถอะครับ เพราะผมก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไร ผม...ก็ไม่ใช่สตริปเปอร์ด้วย”

“งั้นคุณก็คงจะมีวิธีที่จะทำให้ได้อย่างน้อยสิบห้ายูโรในหนึ่งคืนอย่างรวดเร็วต่างจากพวกนั้นสินะ”

“ผมไม่ได้หมายความ...!”

“จริงๆ แล้วผมก็ไม่ได้ต้องการอะไรแบบพวกนั้นหรอกนะ”

เบ็นยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยหลังจากพูดจบ สิ่งที่เขาพูดไปเมื่อกี้นั้นมันไม่จริง เบ็นรู้ดีว่าลีนาไม่ได้ไม่รู้เรื่องอะไร แต่มันเป็นการยั่วยุลีนาต่างหาก ‘คุณในตอนนี้ ไม่มีทางอยากนอนกับผมอยู่แล้วนี่’

ไม่รู้ว่านี่อยู่ในความคิดของเบ็นหรือไม่ แต่คำพูดเมื่อกี้ก็กดสวิตช์ของลีนาเข้าเต็มๆ การเอาเขาไปเปรียบเทียบกับคนแปลกหน้าพวกนั้นทำให้เขาโกรธมาก และตอนนี้ก็มาว่าเขาว่าทำอะไรไม่ได้ยิ่งกว่าคนพวกนั้นอีกงั้นเหรอ การโดนดูถูกความจริงใจจากอีกฝ่ายทำเอาลีนาโกรธและพูดไม่ออกในเวลาเดียวกัน 

‘คุณใจแคบแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ มิสเตอร์ซัลวาโตเร่’

ลีนายังคงยืนปิดส่วนอ่อนไหวของตัวเองไว้ เขาไม่เคยคิดว่าจะมีวันที่ต้องมาช่วยตัวเองต่อหน้าเบ็น แต่หากลองคิดดูแล้ว จนถึงตอนนี้เขาก็ไม่เคยทำเลยสักครั้ง แม้จะเป็นเรื่องน่าประหลาดใจก็ตาม พวกเขาคงเป็นหนึ่งในคู่รักที่มี ‘เซ็กซ์ที่น่าเบื่อ’ มายาวนาน เพราะเขาทำแต่ท่าเดิมๆ โดยไม่เคยทำอะไรพิเศษเลย

มันไม่ใช่ประสบการณ์แปลกใหม่สำหรับผู้ชายที่แข็งแรงแบบเขา แต่เป็นเพราะลีนาไม่เคยทำต่อหน้าคนอื่นต่างหาก แต่หากให้พูดตรงๆ เขาเคยดมผ้าพันคอพร้อมเรียกชื่อของเบ็น แล้วทำไปด้วยเหมือนกัน

แน่นอนว่าเขาจะไม่มีทางบอกเรื่องนี้กับผู้ชายน่ารังเกียจคนนั้นไปตลอดชีวิต

“ฮ๊า…”

ทันทีที่ริมฝีปากอ้าออกก็มีลมหายใจอันร้อนแรงก็หลั่งไหลออกมา ขณะที่ช่วยตัวเอง แม้จะน่าแปลกใจที่ไม่ได้โกรธ แต่มันเป็นความรู้สึกอื่นขึ้นมาแทน ลีนาใช้มือลูบไล้ส่วนอ่อนไหวด้วยแรงที่ไม่คุ้นชิน พวงแก้มแดงขึ้นยิ่งกว่าเดิมจากการพยายามกลั้นเสียงร้องไว้ เสียงหอบหายใจแรงเปล่งออกมาจากริมฝีปากบาง

“…ฮึก”

แม้จะไม่มีเสียงร้องครางแต่เสียงเบาๆ ที่มาจากอีกคนปลุกเร้าเขาได้มากกว่าเดิม สตริปโชว์นี้มีเพียงแค่เบ็นเท่านั้นที่จะได้ชม นิ้วเรียวของลีนากอบกุมส่วนอ่อนไหวของตัวเองแล้วขยับขึ้นลงไปมา สายตาแห่งความโลภของเบ็นก็เปลี่ยนไปเป็นสายตาแห่งความต้องการที่บอกชัดว่าส่วนล่างกำลังตื่นตัวขึ้น

น่าเสียดายที่ลีนาหลับตาอยู่และไม่ได้เห็นภาพนั้น เขาพยายามกลั้นเสียงไม่ให้ออกมานั้นรู้สึกถึงเสียงภายในลำคอ ลีนาเริ่มมัวเมากับสถานการณ์ในตอนนี้ อาจะเป็นเพราะกำลังหลับตาอยู่ก็เป็นได้ ความกระหายน้ำยังคงอยู่ แต่กลับเป็นในอีกอารมณ์หนึ่ง ลีนาอยากจะโกรธแค้นให้มากกว่านี้ เรื่องนั้นเป็นความรู้สึกจริงๆ ของเขา

นิ้วชี้และนิ้วโป้งที่กดส่วนปลายปริ่มน้ำจนค่อยๆ เสียวขึ้นมา ทุกครั้งที่เขารูดรั้งส่วนอ่อนไหว ช่องทางด้านหลังก็จะหดเกร็งจนต้องจิกนิ้วเท้า ลีนาอยากจะจิกนิ้วลงไปบนพรหม เข่าทั้งสองของเขาขยับเข้ามาชิดกันและขาอ่อนของเขาก็สั่นไหว

น่าตื่นเต้นที่อารมณ์ยิ่งพุ่งสูงขึ้น มือของเขาก็ยิ่งลงแรงมากขึ้น และความเร็วก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

“อา ฮึก... อือ...”

“ถ้าผมสัมผัสคุณในตอนนี้ จะจับที่ไหนดีนะ”

“…อื้อ อึก...”

เขาที่กำลังมัวเมากับความตื่นเต้นจนไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้ ลีนาเกือบจะตอบคำถามของเบ็นว่า ‘หน้าอก’ ด้วยการยกตัวขึ้นแทนคำตอบไป

“พูดสิ ลีนา”

“…ฮ๊า หน้า ฮึก... อก...”

ดูเหมือนว่าเขาจะอดทนได้ไม่เท่าที่ใจคิด ลีนาสารภาพอย่างง่ายดาย

หลังจากพูดก็รู้สึกเสียวที่ยอดอกทั้งสองข้างทันทีราวกับเบ็นกำลังบดขยี้มันอยู่ ฮึก เขาพยายามที่จะกลั้นเสียงร้องไว้แต่ก็สายไป ความตื่นเต้นของลีนาทั้งหมดมารวมกันอยู่ที่หน้าอกบาง มือข้างที่เหลือรวบรวมแรงและกอบกุมส่วนอ่อนไหวไว้

เหมือนจะได้ยินเสียงว่า สัมผัสมันสิ โดยไม่รู้ว่าหูแว่วไปเองหรือไม่ แต่ในความเป็นจริง ก็คือเขาได้ยินมัน หลังจากได้ยินคำอนุญาตแล้วลีนาก็เอามืออันสั่นไหวของตัวเองขึ้นมาตรงหน้าอก ยอดอกที่ชูชันทำให้เจ็บ เขาใช้นิ้วชี้และนิ้วโป้งในการบดคลึงยอดอกด้วยตัวเอง แม้จะสัมผัสที่หน้าอก แต่น่าแปลกที่มันส่งผลถึงสะโพกบาง สะโพกแอ่นไปด้านหน้า ส่วนก้นขยับไปด้านหลัง ในขณะเดียวกันปลายนิ้วที่บดคลึงยอดอกอยู่ก็ไม่หยุดนิ่ง

เขาอยากจะปลดปล่อย มันอึดอัด หากไม่มีใครรบกวนลีนาก็คงเสร็จไปแล้ว แต่เบ็นกำลังมองเขาอยู่ ใบหน้าแดงขึ้นจนกลายเป็นสีเดียวกันกับริมฝีปากบาง เขาเลียริมฝีปากล่างที่แห้งผากบ่อยครั้ง แต่มันก็ไม่เพียงพอ สะโพกบางที่สั่นไหวขยับเป็นกึ่งนั่งกึ่งยืนอย่างทรมาน

เขาอยากจะเป็นอิสระแล้ว และลีนาก็ไม่ใช่คนที่อดทนเก่งขนาดนั้น

สะโพกที่แอ่นออกพร้อมกับส่วนอ่อนไหวที่เสร็จสม คราบน้ำสีขาวขุ่นที่ไหลออกมาเลอะลงไปบนพื้นพรม ระหว่างที่มือบางรูดรั้งให้น้ำสีขาวขุ่น ลีนาทำได้เพียงแค่คิดว่าเขาจะต้องทำอะไรอีกและไม่สามารถตอบได้

เขาเพิ่งจะช่วยตัวเองไป เป็นช่วงเวลาที่เสร็จสมโดยไม่สามารถเอาชนะความตื่นเต้นไปได้

ความจริงที่เบ็นมองอยู่ตลอดทำให้ลีนารู้สึกละอายใจขึ้นมา หากมีเขารู้สึกไปด้วยกันก็คงจะอายน้อยกว่านี้ แต่เบ็นทำเพียงแค่มองลีนาในระยะเท่าเดิมเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

ในตอนนี้สิ่งที่ร้อนขึ้นมาไม่ใช่เพียงแค่แก้ม แต่ช่องทางอ่อนไหวที่ไม่ได้แม้แต่จะถูกสัมผัสกลับร้อนวูบวาบขึ้นมาราวกับถูกเติมเต็มด้วย จนได้แต่ขยับตัว สิ่งที่จะทำนั้นไม่ใช่ความต้องการของลีนาเลยจริงๆ

“อยากมีเซ็กซ์งั้นเหรอ”

“…ตอนนี้... ใครจะอยากมีเรื่องแบบนั้นกันครับ”

“งั้นเหรอ”

การตอบโต้อย่างนิ่งเฉยมีความไม่เชื่ออยู่ ที่บอกว่าไม่น่ะ พูดจริงๆ งั้นเหรอ สายตาที่อยู่ตรงข้ามราวกับจะถามเขา หากพูดตรงๆ ไม่มีตรงไหนที่จะบอกว่า ‘ไม่’ แต่ถ้าจะให้ตอบว่า ‘ใช่’ ก็ให้เขาตายซะยังจะดีกว่า ลีนาไม่ต้องการที่จะอธิบายอะไรอีก

“ก็คุณสั่ง... ผมก็เลย...”

คำอธิบายออกมาอย่างยากลำบาก และแม้จะเป็นการพูดย้อนกลับไป แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย นิ้วโป้งเท้าทั้งสองของเขาขยับมาใกล้กันราวกับถูกผูกติดกันโดยอัตโนมัติและกัดริมฝีปาก ลีนารู้สึกเสียใจ

“ผมบอกให้ถอดเสื้อผ้าเฉยๆ นะ ไม่ได้บอกให้คุณช่วยตัวเองเลย”

ให้ตายสิ ก็ควรจะบอกว่าไม่ต้องทำไหมล่ะ

ใบหน้าของลีนาร้อนขึ้นอย่างไม่รู้จะต้องทำอย่างไร เขาอยากจะหนีไปซ่อนที่ไหนสักแห่ง อย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องเห็นหน้าเบ็นในตอนนี้ ‘หันหลัง ’เบ็นสั่งลีนาราวกับสามารถอ่านใจเขาได้

คำของ่ายขึ้นเหมือนกับสิ่งที่เขาทั้งสองคนต้องการตรงกัน การที่ให้เบ็นเห็นบั้นท้ายแทน มันน่าอึดอัดใจน้อยกว่าเห็นด้านหน้าเป็นอย่างมาก แม้ทั้งร่างกายจะยังคงสั่นเทาอยู่ แต่จนถึงตอนนี้เขาก็ทำได้เพียงแค่อดทน

“หรือว่าเมื่อกี้ คุณคิดจะยั่วผมงั้นเหรอ”

“…ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ”

“อย่าโกหกสิ ลีนา”

การไม่ยอมข้ามประเด็นนี้ไป ทำให้ใบหน้าของลีนาร้อนขึ้นไปอีกระดับจากสายตาของเบ็น ในความจริงแล้วลีนาเป็นคนที่โกหกไม่เก่งเอาเสียเลย เพราะก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่คนที่ชอบโกหกอะไรอยู่แล้ว ซึ่งแน่นอนว่าเขาก็ไม่เคยโกหกเบ็นเลยสักครั้ง พอนึกถึงตรงนี้แล้วเขาโกรธขึ้นมาจนน้ำตาคลอ เพราะเบ็นโกหกเขามาตลอดระยะเวลาสามปีเต็มๆ

ความคิดเห็น