รักร้าย 18+
ตอนที่1
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่1


ลูกศร

“ยังไงเรื่องก็เกิดขึ้นแล้ว ยังไงก็ต้องหมั้นกัน” เสียงของฟ้าจารวี หรือป้ารวีดังขึ้นอีกครั้ง

“แต่เด็กๆก็บอกแล้วไม่ใช่หรอ ว่ายังไม่พร้อม” ตามด้วยเสียงลุงนพวิชณ์ หรือลุงวิชณ์พูด

“ไม่ได้หรอกค่ะ ยังไงลูกชายเราก็ทำผิดไปแล้ว ยังไงก็ต้องรับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองทำ” คุณป้ารวีพูดขึ้นอีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้ และถ้าเกิดเป็นคำขาดของป้ารวีเมื่อไหร่ ทุกคนในบ้านก็จะไม่กล้าขัด รวมถึงฉันด้วย

“ยังไงก็แล้วแต่แม่เลยครับ” ร่างสูงที่นั่งด้านข้างฉันพูดขึ้นอย่างไม่ทุกข์ร้อนกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น จากการกระทำของเขา

“ไม่มีปัญหาก็ดีแล้ว” ป้ารวีพูดอีกครั้งอย่างเหน่งหน่าย

“งั้น ศรขอตัวนะคะ” ฉันพูดบอกผู้ใหญ่ออกไป พวกท่านพยักหน้าให้ ฉันเลยลุกขึ้นเดินออกจากห้องรับแขกกลับเข้าห้องตัวเอง


สวัสดีค่ะ ฉันชื่อลูกศร อีกไม่กี่วัน ฉันก็กำลังจะขึ้นปีหนึ่ง(แต่ต้องหมั้นแล้ว) นิสัยของฉันก็ไม่ได้มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่ ฉันออกจะดูเรียบง่าย ไม่ค่อยอยากมีเรื่องหรือปากเสียงกับใคร หรือจะพูดให้ถูกก็ดูเป็นคนง่ายๆ จนหลายครั้งต้องรองรับอะไรๆจากใครมากมาย แต่ฉันก็ไม่ได้อ่อนต่อโลกจนยอมไปทุกอย่างหรอกนะ ถึงเวลาฉันหมดความอดทนหรือมันไม่เหมาะจริงๆ ฉันก็สู้เหมือนกันนั่นแหละ

ตอนนี้ฉันกำพร้า พ่อกับแม่ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิตคาที่ทั้งสองคนเมื่อเกือบสิบปีก่อน ทำให้ที่ผ่านมา ชีวิตฉันได้ป้าจารวีกับลุงนพวิชณ์ที่เป็นเจ้านายและเพื่อนของพ่อกับแม่รับอุปการะเลี้ยงดูตลอดมา เพราะว่าฉันไม่เหลือใครแล้ว ถึงแม้ว่าฉันจะได้หุ้นของพ่อที่มีในบริษัทของท่านทั้งสองห้าเปอร์เซ็นจนได้มีเงินเข้าบัญชีทุกเดือน แต่ค่าใช้จ่ายทุกอย่างก็ได้ท่านทั้งสองก็ยังเป็นคนดูแลให้

ส่วนสถานะของฉันตอนนี้ ทุกคนก็คงจะได้รู้แล้ว ว่าฉันกำลังจะหมั้น กับลูกชายของท่านทั้งสอง ที่มีอายุห่างจากฉันหนึ่งปี แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญ เพราะสิ่งสำคัญคือ เขาไม่ชอบหน้าฉันเท่าไหร่ แต่กลับ...


ย้อนไปเมื่อคืน...

“อื้อ!” ฉันร้องขึ้นด้วยความอึดอัดหลังจากรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกำลังกอดรัดและทาบทับร่างกายของฉันไว้

ฉันพยายามดันสิ่งที่ก่อกวนนี้ออก แต่กลับไม่เป็นผล จนความรำคาญที่ได้รับมันก่อตัวขึ้นมากกว่าเดิม มันเริ่มลุกลามไปทั่วร่างกายของฉันมากขึ้น มันทำให้ฉันรู้สึกทั้งเสียวจนขนลุกไปทั้งตัว อึดอัด และที่สำคัญ เจ็บ

เมื่อฉันทนความเจ็บเริ่มไม่ได้ มันก็ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกตัวมากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดก็ตื่นขึ้นมา แต่ความรู้สึกทั้งหมดมันยังไม่ได้หายไปไหน กลับชัดเจนมากกว่าเดิม จนฉันต้องขยับตัวไปเปิดไฟหัวเตียง และภาพที่เห็นก็ทำให้ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“อร้าย...อื้อ!!!” เสียงกรีดร้องของฉันถูกกลืนเข้าลำคอทันทีหลังจากฉันกำลังจะส่งเสียงร้องออกมา

ปากที่ถูกประกบปิดด้วยปากของคนบนร่าง จูบไล่ต้อนลิ้นของฉันอย่างเอาแต่ใจ มันทั้งรุนแรง เอาแต่ใจ และหื่นกระหายอย่างมาก จนฉันเจ็บริมฝีปากและลิ้นไปหมด

เนิ่นนานจนคนบนร่างพอใจ เขาจึงผละออกจากจูบของฉันให้เป็นอิสระ ฉันรีบสูดอากาศหายใจเข้าปอดตัวเองหลังจากขาดอากาศหายใจไปนาน ก่อนจะอ้าปากพูด

“ออกปะ...” แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดจบ เสียงเข้มก็พูดออกมาอย่างไม่ทุกข์ร้อนกับการกระทำของตัวเอง

“หุบปากหน่า ถ้าดื้อจะเจ็บตัวได้นะ” ท่าทีและน้ำเสียงที่เหมือนจะสบายๆ แต่สายตาบ่งบอกได้อย่างดี ว่าถ้าไม่ฟังเขา ฉันต้องเจ็บตัวจริงๆ

“อึก พี่ดินทำแบบนี้ทำไม” ฉันถามออกไปเสียงเบาพร้อมเสียงสะอื้นด้วยความเสียใจ และเจ็บปวดส่วนกลางของร่างกายตัวเอง

“อยาก” คำสั้นๆพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่หลุดออกมาทั้งเจ้าเล่ห์ และดูเหี้ยมไปพร้อมๆกัน

ฉันพยายามขัดขืนเขาออกไป แต่สิ่งที่ได้กลับมา ก็คือสิ่งที่เขาบอก นั่นคือความเจ็บปวด เขากระทำรุนแรงกับฉันอย่างมาก มากกว่าตอนแรกจนฉันทนไม่ไหว สลบไปทั้งที่ร่างสูงยังคงเคลื่อนไหวอยู่บนร่างของฉัน


แต่ที่แย่ไปกว่านั้น ก็คงจะเป็นวันใหม่ที่แสนโหดร้ายของฉัน ที่ดันป่วยจนตื่นสาย ทำเอาป้ารวีมาเห็นภาพที่น่ารังเกียจ ที่ฉันกับลูกชายของท่านนอนเปลือยกอดกันอยู่บนเตียงของฉันนั่นเอง เรื่องราวทั้งหมด มันเลยบานปลาย จนทำให้ฉันกับพี่แผ่นดิน ต้องกลายเป็นคู่หมั้นกันโดยปริยาย


......................

เอาตอนแรกมากฝาก

ฝากลูกศรไว้ในใจรีดด้วยนะคะ

  ยินดีต้อนรับสู่โลกของ Dark memories เพราะความทรงจำที่เจ็บปวดและมืดมน ฉะนั้นอย่าหาความหอมหวานจากที่นี่  และอย่าหาความจริงจากนิยาย เพราะมันคือเรื่องที่แต่งขึ้นมา โดย ชีวิตจริงยิ่งกว่านิยาย    ช่องทางการติดตาม ธัญฯ Meb และ ReadAwrite  ติดตามนิยายได้ง่ายๆ แค่กดที่ นามปากกาเลยจ้า     ขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุน   Dark เป็นมือสมัครเล่น ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครัช        
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น