facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

ชื่อตอน : #Ronel(9) ติ๋ม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2563 19:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(9) ติ๋ม
แบบอักษร

Ronel 9 

มาสมัครเรียนวันแรกโรเนลต้องอยู่ในลุคที่ขัดกับตัวเองที่สุด.. 

คือทำตัวติ๋มๆ แต่งตัวเชยๆ ใส่แว่น เอาง่ายๆคือทำตัวลอกเลียนแบบเด็กเรียน ทั้งที่จริงๆตัวเองเรียนโง่มาก.. 

วันนี้โรเนลมามหาลัยพร้อมกับออกัส เมื่อถึงมหาลัยก็ตรงไปหาเพื่อนๆทันที.. 

'ออกัส.. มากับใคร? แบลคฌาคถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้ 

'ha ha haaaa .. ไอ้โรเนลไงเพื่อนมึงจำไม่ได้หรอ? คำพูดของออกัสทำให้ทุกคนนิ่งและอึ้งจนไม่อยากจะเชื่อ 

'โถ่ววว ไอ้พวกนี้ทำกูรู้สึกแย่!! โรเนลคิดในใจ 

'ความลับนะ..จะรู้กันแค่นี้' โรเนลพูดขึ้นมาเสียงจริงจัง 

'ทำไมวะ แล้วทำไมถึงต้องปลอมตัว' บอดี้ถามขึ้นมาอย่างงงๆ 

'ก็เพราะข้อตกลงของพ่อกูไง กูต้องเป็นเด็กเรียนตอนที่อยู่มหาลัย ไม่งั้นกูก็คงไม่ได้มาเรียนที่ไทยพร้อมพวกมึง เอาเป็นว่า..ตอนอยู่ที่มหาลัยกูคือคนนี้ เด็กติ๋มๆเป็นเบ๊ของพวกมึงละกัน' โรเนลรีบอธิบายขึ้นมา และทำให้ทุกคนหัวเราะออกมา โดยที่ความลับนี้จะไม่มีทางเปิดเผยออกมา 

'ทำไมมึงต้องใส่แว่น และปลอมตัวแบบนี้ด้วยวะ? บอดี้ถามขึ้นมา 

'กูว่ากูใส่แว่นแล้วดูเป็นเด็กเรียน คงไม่มีใครมามีเรื่องกับกู..' 

'มึงเลยต้องปลอมตัว ? 

'เออ หน้าตาที่แท้จริงของกูหล่อ กลัวผู้หญิงมีปัญหากันเพราะกู..อาจจะโดนผู้ชายมามีเรื่องด้วยได้ 

ทางนี้แหล่ะดีที่สุดแล้ว..' 

'แหว่ะ จะอ้วกกก !!!! ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกัน 

'ก็กูหล่อจริงๆ..' 

'กูว่าถึงมึงจะปลอมตัว แต่คำพูดกวนตีนๆของมึงนี่แหล่ะ จะสร้างปัญหา' บอดี้ชี้แนะ 

'โอเคครับ พูดแบบนี้เป็นไงวะ? 

'อิเชี้ยยย ขนลุก !!! 

'เอ่อหน่าาา กูทำเพื่อพวกมึงเลยนะ..' 

'โอเคๆ.. จะพยายามชิน มึงลงท้ายด้วยครับก็คงไม่มีใครมาหาเรื่องหรอก' 

'กูก็คิดแบบนั้น..' 

'มึงก็อย่าไปหาเรื่องใครเข้าหล่ะ..' 

'รู้หน่าาา บ่นอย่างกับพ่อกู' 

ทุกคนแยกย้ายกันไปติดต่อเรื่องเรียน โรเนลยืนอยู่กับออกัสสองคน ได้ยินผู้คนแถวนั้นคุยกันเรื่องผู้หญิงคนหนึ่ง 

ที่เขาว่าสวยที่สุดในปีหนึ่งของคณะเรา.. 

'ใครกันวะ จะสวยแค่ไหนกัน..' โรเนลคิดในใจ และไม่คิดจะสนใจผู้หญิงคนนั้น 

มีรุ่นพี่คนหนึ่งเดินเข้ามาหาโรเนลและออกัส.. 

'ไอ้น้องคนที่ใส่แว่นนี่ เหมือนตั้งใจแอบฟังเลยนะ..' 

'ผมหรอครับ แอบฟังเรื่องอะไรครับ? คงหมายถึงเรื่องผู้หญิงคนนั้นสินะ 

'ห้ามยุ่งกับน้องเรเน่ ไม่งั้นมึงตาย..' 

'อ่อ ชื่อเรเน่นี่เอง..' โรเนลคิดในใจ 

โรเนลยิ้มกลบเกลื่อน จากที่ไม่สนใจดันกลับมาสนใจเพื่อต้องการเอาชนะ.. 

'ได้เอาผู้หญิงที่ทุกคนใฝ่ฝันอย่างนั้นหรอ น่าสนใจ..' โรเนลคิดแผนร้ายในใจ 

จนลืมสนใจว่าชื่อนี้มันคุ้นหู เหมือนเคยได้ยินมาที่ไหนสักที่.. 

'มึงยิ้มอะไร อยากโดนหรอ?? 

ฟุ๊บบบ บบบ บบบบ !!!!!! 

มันกระชากคอเสื้อโรเนล.. 

'ไอ้เวร!! 

'ไอ้เวร!! 

'ไอ้เวร!! 

โรเนลด่าในใจ ทั้งที่ยังยิ้มอยู่.. 

พั๊วะ !!!! 

ออกัสกระชากคนพวกนั้นไปต่อยทันที.. 

'อย่ามายุ่งกับเพื่อนกูอีก!!! 

ออกัสชกไปหลายหมัดจนโรเนลต้องเข้ามาห้าม.. 

'ออกัสครับ พอแล้วครับ..' 

คำพูดของโรเนลทำออกัสแปลกใจอย่างมาก เพราะปกติเขาจะต้องจัดชุดใหญ่อยู่แล้ว.. 

'ปล่อยมันไปก่อน..' โรเนลกระซิบที่ข้างหูออกัสเบาๆ 

'เอ่อๆ..' 

ออกัสปล่อยพวกนั้นไป..และหันมาถามโรเนล 

'ทำไมวะเนล ? 

'คนเยอะ มึงไม่เห็นหรอ เดี๋ยวกูก็ถูกส่งกลับหรอก..' 

'ปกติมึงไม่ใช่คนยอมใคร..? 

'แล้วใครบอกว่ากูจะยอม..' โรเนลยิ้มอย่างมีแผน 

จากนั้นโรเนลก็เดินตามหลังพวกนั้นไปติดๆ.. 

และกระชากไปหลังมหาลัย.. 

'ไอ้แว่น ยังไม่จบหรอวะ ?!!! 

'โห มันถอดแว่นหว่ะ..' 

'มาๆต่อยกูสักหมัดหน่อยสิ จะเหมือนมดกัดรึป่าว ha ha..' 

โรเนลเดินเข้าไปชกอย่างบ้าคลั่ง.. 

'ไอ้แว่นหรอ..!!!! 

พั๊วะ !!!!!! 

'มดกันไหมหล่ะมึง!!!! 

พั๊วะ !!!!!! 

'อย่ามายุ่งกับกูอีก ถ้าพวกมึงไม่อยากตาย!!! 

โรเนลใช้ปืนจ่อหน้าผากพวกนั้นทุกคน.. 

'อ่อ แล้วถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป พวกมึงโดนเก็บเรียงตัวแน่ !!! 

'ถ้ากูไม่แน่จริง คงไม่อยู่กลุ่มเดียวกับออกัสและแบลคฌาค ว่าไหม ?!!!!! 

โรเนลพูดขึ้นมาด้วยความโมโห ทิ้งคราบเด็กเรียนไปโดยสิ้นเชิง.. 

'กลัวแล้ว กลัวแล้วววว ..' 

'อย่าทำกูเลย ปล่อยกูไป..' 

พวกมันอ้อนวอนขอชีวิต.. 

'วันนี้ ตอนนี้เกิดอะไรขึ้น? 

'ไม่มีอะไร ไม่เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น' 

'กูได้ทำอะไรมึงไหม ?!! 

'ไม่ ไม่ได้ทำอะไรเลย..' 

'ตอนนี้กูอยู่ที่ห้องหนังสือ โอเคไหม? 

'โอเคๆ.. ' 

'กูเป็นเด็กเรียนจำไว้นะ..' 

'ได้ๆ มึงมันเด็กเรียน ปล่อยกูไปเถอะ..' 

'พูดง่ายๆแบบนี้แหล่ะ..ไสหัวไปซะ!!! 

จากนั้นผู้ชายพวกนั้นก็วิ่งหนีกันไปหมด.. 

โรเนลกลับมาหาออกัสและแบลคฌาคที่ตึกคณะเหมือนเดิม.. 

'เรียบร้อยดี ? ออกัสถามขึ้นทันที 

'เออ..กูว่าจะไม่มีเรื่องละเชียว' 

'ปิดปากไปแล้วก็ไม่มีปัญหา..' 

'อืม...ไอ้เหี้ยย !!!!!! 

'อะไรวะเนล พูดเพราะๆดิวะ เดี๋ยวคนอื่นก็จับได้หรอก' 

'มึงเห็นกลุ่มเด็กเรียนใส่แว่นหนากลุ่มนั้นปะ? 

'เออทำไมวะ ? 

'มันกำลังจะเดินมาหากู..' 

'ชิบหายละ!!! ทุกคนพูดขึ้นมาพร้อมๆกัน เมื่อเห็นกลุ่มเด็กเรียนกลุ่มนั้นเดินเข้ามาหาโรเนล.. 

'กูทำไงดีวะๆๆ.. กูกลัววว!!! 

'เนลพวกนั้นเป็นคน มึงจะกลัวเด็กเรียนไม่ได้!!! แบลคฌาคพูดขึ้นมาเครียดๆ 

'ก็กูโง่ ชวนกูเข้ากลุ่มทำไงวะ? 

'ก็ดีสิ มึงจะได้หายโง่..' 

'ไอ้เพื่อนเวร !!! 

'พูดเพราะๆสิวะ จุ๊จุ๊ เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน..' ออกัสพูดขึ้นมาขำๆ 

เมื่อพูดจบกลุ่มเด็กเรียนกลุ่มนั้นก็เดินเข้ามา.. 

'สวัสดี นายชื่ออะไรหรอ? 

'โรเนลครับ..' 

'นายดูเรียนเก่งนะ มาอยู่กลุ่มกับพวกเราไหม? 

'เอ่อ...' 

โรเนลหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนๆสายตาอ้อนวอน.. 

'โรเนลกำลังหากลุ่มอยู่พอดีเลย..'แบลคฌาคพูดขึ้นมายิ้มๆ 

'อย่างนั้นหรอก็ดีสิ..' 

'เอ่ออ ผมว่า..' โรเนลกำลังจะปฏิเสธ 

'คนเรียนเก่งระดับที่1ตลอดการแบบนาย เหมาะสมที่จะอยู่กับคนเรียนเก่งๆด้วยกัน..' ออกัสพูดขึ้นมายิ้มๆ 

'ชิบหายละกู ไอ้เพื่อนเวร รักกูซะจริงๆ..' โรเนลคิดในใจ 

'นายไม่อยากไปอยู่กับพวกเราหรอ นายดูไม่เหมาะเล่นกับเพื่อนๆนายหรอก พวกนั้นหล่อเกินไป อยู่ในกลุ่มนายก็จะกลายเป็นผู้ชายขี้เหร่คนเดียวเลยนะ..' 

โรเนลหน้าซีดขึ้นมาทันทีเพราะเกิดมาในชีวิตไม่เคยมีใครเคยบอกว่าเขาขี้เหร่.. 

'ฉันว่าเขาจะเล่นกับใคร หรือไม่เหมาะสมจะเล่นกับใครมันก็ไม่ใช่เรื่องของพวกเธอนะ โทษทีนะที่บังเอิญมาได้ยินเข้า และมันไม่เข้าหู..' 

'เรเน่!! 

'เธอคือผู้หญิงคนนั้น ที่เจออยู่งานสงกรานต์ เธอชื่อเรเน่อย่างนั้นหรอ ฉันลืมชื่อตั้งนาน พระเจ้า โอ้ววววว พระเจ้า!!!!!! โรเนลตกตะลึงตาค้าง 

'หึหึ เด็กเรียนทั้งทีแต่นิสัยเสียชะมัด!! เรเน่พูดขึ้นมาตรงๆ 

โรเนลมองเรเน่ตาค้าง เพราะเรเน่ตรงสเปคโรเนลทุกอย่าง.. 

และไม่คิดว่าจะได้เจอเธออีก แต่เธอจำโรเนลไม่ได้สักนิดในลุคติ๋มๆนี้ วันนั้นเธอก็แทบไม่มองหน้าโรเนล เธอจำโรเนลไม่ได้ก็ไม่แปลก.. 

'สวัสดีฉันเรเน่..' เรเน่พูดขึ้นมา 

'ฉันออกัส ..' 

ส่วนโรเนลยังอยู่ในอาการช็อคอยู่.. 

ขณะนั้นแบลคฌาคและปลาวาฬก็เดินมาทันที.. 

'ปลาวาฬนี่เรเน่ กับบลู' 

'ส่วนนี่ปลาวาฬ แฟนแบลคฌาค' ออกัสรีบแนะนำทุกคนขึ้นมา 

'ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ' เรเน่และบลูเพื่อนที่มาด้วยกันกับเรเน่ ตอบกลับมาอย่างเป็นมิตร 

'ออกัส เพื่อนของนายนี่ดูเรียบร้อยจังเลยนะ' เรเน่หันไปถามออกัส 

'โรเนลอะหรอ คงงั้นมั๊งเธอก็ลองคุยกับเขาดู' ออกัสพูดขึ้นเพราะกลัวจะโกหกไม่เนียน 

'ปกติเป็นคนขี้อายแบบนี้หรอ หรือไม่ค่อยพูดกับผู้หญิงเลยอาย' เรเน่หันมาถามโรเนลและหัวเราะเบาๆ 

'ก็คง..ประมาณนั้นครับ' โรเนลตอบกลับอย่างติ๋มๆ ดูไม่ค่อยพูดคุยกับผู้หญิงจริงๆ (แต่ในความเป็นจริงก็คงจะรู้กันดีว่าเสือผู้หญิงสุดๆ) 

'ไว้ว่างๆไปติวด้วยกัน' เรเน่ตอบกลับมาท่าทางสดใส เรเน่เป็นผู้หญิงน่ารักและน่าจะดูเป็นเด็กเรียนด้วย 

'โรเนลเรียนเก่งมากเลยนะ สมัยที่เรียนด้วยกันได้ที่หนึ่งตลอด' ออกัสแกล้งโรเนลทันทีที่ได้โอกาส 

'อย่างนั้นหรอ.. ดีเลย' 

'ไอ้เพื่อนเวรหาเรื่องให้กูอีกละ!!!! โรเนลคิดในใจ แต่ต้องแสดงออกมาเพียงรอยยิ้มเท่านั้น 

'เอ่ออ ผมไม่เก่งหรอกครับ ออกัสก็พูดเกินไปนะครับ' โรเนลหันไปยิ้มให้ออกัสท่าทางสุภาพ 

'โรเนลนี่เก่งที่สุดในกลุ่มเลยนะ..' แบลคฌาคพูดเสริม 

'ชิบหายละ ไอ้เพื่อนบ้า!! โรเนลด่าในใจ 

เรเน่ตบไหล่โรเนลเบาๆและเดินจากไป.. 

ตึก ตัก ตึก ตัก..!! 

'อิเชี้ย ยย หัวใจเต้น!! 

โรเนลยืนค้างอยู่อย่างนั้น.. 

พั๊วะ!!! 

'กลับบ้าน !! บอดี้เดินเข้ามาตบหัวโรเนลทันที เพราะตอนนี้ทุกคนรอเพียงโรเนลคนเดียว.. 

'เรเน่ เธอน่ารักมากกก !!! โรเนลคิดในใจ 

ไรท์ : มีแต่คนแกล้งพี่เนล 5555555555555555 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว