ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่1 คำทำนาย 100%

ชื่อตอน : ตอนที่1 คำทำนาย 100%

คำค้น : วายจีนโบราณ 18+ yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.8k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2562 11:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1 คำทำนาย 100%
แบบอักษร

***** *****

ตอนที่ 1 คำทำนาย


    "ไอ้เด็กเวร  นี่เเกขโมยเงินอีกเเล้วใช่ไหม!"  ชายวัยกลางคนตวาดเสียงดังอยูหน้าบ้านเช่าเล็กๆ มีคนผ่านไปมา  เเต่ก็ไม่มีใครเข้ามายุ่งเพราะดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติที่เห็นจนชินตาของคนเเถวนั้น  เเม้จะเห็นใจเเต่ไม่มีใครกล้าสอดมือเข้ามายุ่งเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเอง  


"ผมไม่ได้ขโมยนะครับลุง เงินนี่ผมได้มาจากที่ทำงานนะ" ไป่เหอดึงกระเป๋าเป้ใบเก่าของตัวเองไว้สุดกำลัง  เป็นเเบบนี้ตลอด  เงินเดือนออกทีไร  ต้องเป็นเเบบนี้ทุกที


"อย่ามาโกหก  เเกมันเลี้ยงไม่เชื่องเหมือนเเม่แกไม่มีผิด ออกไป!"  กระเป๋าใบเก่าถูกกระชากออกจากมือพร้อมกับคนที่เป็นลุงเเท้ๆปิดประตูใส่หน้า  ไป๋เหอได้เเต่ยืนน้ำตาคลออยู่หน้าประตู  นั่นมันเงินค่าเทอมที่เค้าหามาด้วยน้ำพักน้ำเเรง  โดนเเย่งไปอีกเเล้ว จนปัญญาจะไปแย่งคืน ไปเหอทำได้เเค่เดินคอตกอยู่ข้างถนนอย่างไม่มีจุดหมาย


"พ่อหนุ่ม" 

"เรียกผมหรอครับ"

"ใช่เจ้านั่นเเหละ"  เสียงยายเเก่ที่นั่งเหมือนสำนักหมอดูข้างถนนเรียกความสนใจของเด็กหนุ่มที่เดินเตะฝุ่นอยู่ข้างทางให้เงยหน้าขึ้นมาสนใจ  เสื้อผ้าเก่าซอมซ่อเเถมผมเผ้ารุงรัง  เเต่สายตาดึงดูดอย่างหน้าประหลาด  ทำให้เด็กหนุ่มเดินเข้าหาโดยไม่รู้ตัว


"ชะตาเจ้ากำลังวิกฤตเเล้วหนุ่มน้อย  ดวงชะตาคู่ครองจะนำพาเจ้าไปยังที่ที่ห่างไกล  เจ้าจะต้องผ่านอุปสรรคมากมากมายนัก"


"หมายถึงผมได้แฟนเป็นคนต่างชาติอย่างนั้นหรอครับ"  ไป่เหอถามอย่างสนใจ


"เหอะๆ  ยิ่งกว่านั้น  คู่ของเจ้ายังสูงส่งเหนือผู้ใด  อนาคตเจ้าจะมีลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง ฮ่าฮ่า"  


"ยายมั่วปะเนี่ย สมัยนี้เค้าไม่มีลูกเยอะกันเเล้วครับ  เลี้ยงคนเดียวยังเเทบไม่ไหว  ถ้าเกิดมีเต็มบ้านเต็มเมืองไม่ตายกันพอดีหรอครับ  อีกอย่างแฟนผมคงไม่ขยันคลอดขนาดนั้นหรอกนะครับ "  ตอนเเรกไป่เหอ ดีใจว่าจะได้เเฟนรวย ฟังไปฟังมายายเเกเเก่เเเล้วคงเลอะเลือน  เค้าเองก็ยังเสียเวลายืนคุยอยู่ตั้งนาน ก่อนจะเดินหันหลังให้

"ซักวันเจ้าก็จะรู้เอง หึหึ"




โอเคซึ้งงงงงงงงงงงงงงงงงเลย!

"นี่มันอะไรกัน  ทำไมฉันถึงอยู่ในสภาพนี้เนี่ยยยยยยยยยย"

พึ่งเข้าใจคำว่าภาพตัดก็วันนี้เเหละ  หันหลังให้ยายหมอดูได้เเค่สามก้าวไป่เหอก็เหมือนวูบไป  ตื่นมาก็พบว่าตัวเองอยู่บนเเท่นบูชาอะไรซักอย่างพร้อมกันสายตาอีกนับร้อยที่จ้องมาที่เค้านี่สิ  



50%


"มาเเล้ว!!  ภพของเรารอดเเล้ววววววว"  เสียงโห่ร้องดีใจของผู้คนโดยรอบทำให้เด็กหนุ่มที่พึ่งตื่นจากเเท่นบูชา  เกิดอาการงงขั้นสุด  เค้าคิดว่าฝันเเต่พอลองหยิกตัวเองก็ว่ามันเจ็บอยู่นะ  ใครก็ได้ช่วยอธิบายเรื่องนี้หน่อยเถอะ  


เเละไป่เหอก็ก็งงได้ไม่นานนัก  สมองยังสั่งการง่อยไปชั่วขณะเมื่อมีร่างหนาปรากฎตรงหน้าราวกับมีเวทมนต์  


อ่าาาา คนๆนี้หน้าตาราวกับเทพส่งมาเกิด ไป่เหอพึ่งเคยเจอผู้ชายที่หล่อขนาดนี้  เกิดมา 18 ปี คนนี้คือที่สุด  เค้าอาจจะเผลอมองนานไปหน่อย ร่างหนาสบตาลงมาพอดี ราวกับว่าโลกหยุดหมุนหัวใจของไป่เหอเต้นเเรงขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ  เเม้เเววตาจะว่างเปล่าเเต่เค้ากับใจสั่นได้ขนาดนี้


"เจ้าหรอ  ผู้ที่จะให้กำเนิดสายเลือดของข้า"  ไป่เหอรู้สึกเย็นเยือกไปถึงขั้วหัวใจ ถึงเเม้จะรูปงาม เเต่เเววตากับน้ำเสียงส่งเเรงกดดันมาที่ไป่เหอจนต้องถอยหลังหนี ร่างบางเหมือนโดนมีดพาดอยู่ที่คอตลอดเวลาที่คนตรงหน้าจองมองเค้า  


"ใช่เเล้ว พะยะค่ะ   นี้คือผู้ที่ถูกเลือกโดยโชคชะตา  เพื่อที่จะมาเป็นผู้ให้กำเนิดองค์รัชทายาทของฝ่าบาทพะยะค่ะ"  ผู้เฒ่าคนหนึ่งถือไม้เท้าเดินขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ไป่เหอเห็นเเล้วเเอบขนลุก  ทำไมคนที่นี่มันถึงได้น่ากลััวขนาดนี้นะ  


"หึ  ข้าไม่สนใจโชคชะตา  มนุษย์ผู้นี้พวกเจ้าพามาก็จัดการเองก็แล้วกัน"  ราชามังกรกล่าวอย่างไร้เยื่อใย

"ฝ่าบาทนี่คือลิขิตสวรรค์  หลายพันปีเเล้วที่สายเลือดมังกรไม่ถือกำเนิด  เพื่อพิภพสัตว์เทพ  พวกข้าบาทเเละเหล่าราษฎรไม่อาจรอได้อีกเเล้ว  เพียงอยากขอร้องฝ่าบาทให้ทรงเมตตา เพียงเเค่ร่วมหอกับคนผู้นี้สักหนึ่งราตรี พวกข้าบาทก็จะไม่ขออะไรอีกเเล้วพะยะค่ะ"  ผู้เฒ่ากับเหล่าผู้คนอีกนับร้อยต่างขอร้องราชามังกรเพื่อรอสายเลือดเเห่งราชาของเหล่าสัตว์เทพพวกเค้ายอมทำทุกข์อย่าง  ไม่เช่นนั้นพิภพสัตว์เทพคงล่มสลายไปพร้อมกับราชามังกรองค์สุดท้ายเป็นเเน่


"หึ ได้!  เเต่ถ้าเจ้ามนุษย์ผู้นี้ไม่ถือกำเนิดบุตรของข้า  ข้าจะฆ่ามันทิ้งซะ"  ราชามังกรสะบัดชายเสื้อได้จากไปด้วยความกริ้วโกรธ  นี่ไม่ใช่ครั้งเเรกที่เหล่าผู้เฒ่าหาเเม่ของลูกมาให้เค้า



เเต่เหนือสิ่งอื่นใด  คือ  ใครก็ได้ช่วยบอกเค้าทีนี่มันเรื่องอะไรกัน  ไป่เหอนั่งอยู่บนเเท่นบูชาจนตอนนี้ถูกพาตัวมายังห้องนอนของใครซักคนก็ยังนั่งงงอยู่ในห้องเหมือนเดิม  คือตรูมาทำอะไรที่นี่ฟระเนี่ย  


"พระชายา  ได้เวลาเเต่งตัวเเล้วขอรับ"  ไป่เหอหันไปตามเสียงเรียก  ร่างเด็กหนุ่มวัดจากสายตาน่าจะอายุไปเกิน 15 ปี ผิวขาวเเก้มเเดง มีหูยาวสีขาว  เดี๋ยวนะ หูนั่น! ไม่ใช่หูของคนเเน่นอน


"คือผมถามอะไรหน่อยได้ไหม"  ไป่เหอถามอย่างกล้าๆกลัว  เค้ายังไม่รู้เรื่องอะไรเลยตั้งเเต่มาที่นี่


"ได้สิขอรับ ข้าชื่อเสี่ยวเฟิง เป็นข้ารับใช้ของพระชายา  ท่านอยากรู้สิ่งใด  ข้าย่อมบอกท่าน"  จิิ้งจอกหิมะเป็นสัตว์รับใช้ชั้นสูง  จะรับใช้ฉะเพราะเชื้อพระวงค์เท่านั้น  ตอนเเรกเสี่ยวเฟิงรู้ว่าจะได้มารับใช้พระชายาที่เป็นมนุษย์ ก็เเปลกใจไม่น้อย 

"ที่นี่คือที่ไหนหรอ  เเล้วทำไมฉันถึงมาอย่ที่นี่ได้" 

"ที่นี่คือพิภพสัตว์เทพ เเละท่านถูกพาตัวมาที่นี่เพื่อให้กำเนิดราชามังกรรุ่นต่อไปขอรับ ดังนั้นหน้าที่ของข้าคือต้องเตรียมความพร้อมให้กับพระชายา  เพื่อเข้าหอกับฝ่าบาทในคืนนี้ขอรับ" 


"อ่อออออ  เดี๋ยวนะ! ตะ แต่ฉันเป็นผู้ชายนะ ผู้ชายที่ไหนจะมีลูกได้  เข้าใจผิดกันไปใหญ่เเล้ว  รู้เเบบนี้ก็ปล่อยฉันไปเถอะนะ นะ " ไป่เหอเเทบจะคลานเข่าเข้าไปหาเสี่ยวเฟิง  เเต่จิ้งจอกน้อยรีบวิ่งมาประคองเอาไว้เสียก่อน


"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอกขอรับ  เเต่ตอนนี้ท่านต้องเเต่งตัวสำหรับเข้าหอกับฝ่าบาทในคืนนี้เสียก่อน"  เสี่ยวเฟิงตอบพร้อมกับร้อยยิ้มประดับบนใบหน้า  เเต่ไป่เหอ เเทบจะเป็ลมไปพร้อมกัน


100%



ความคิดเห็น