facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

ชื่อตอน : #Ronel(8) เครียด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.พ. 2563 00:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(8) เครียด
แบบอักษร

Ronel 8 

@DC Pub (VIP) 

โรเนลมางานปาร์ตี้ที่ตนเองจัดขึ้นมา แต่ก่อนปาร์ตี้จะเริ่มจะมีการเจรจาธุรกิจกันก่อน.. 

ตลอดเวลาที่อยู่ในงานภาพของผู้หญิงที่โรเนลได้ลืมชื่อไป ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวเขาตลอดเวลา.. 

(ภาพในหัวโรเนล) 

'หึหึ.. ตามหลอกหลอนฉันตลอดเลยนะ ยัยผู้หญิงเล่นตัว!! 

ไม่นานนักแบลคฌาคและออกัสก็ตามมาติดๆ.. ส่วนบอดี้ในคืนนี้ขอไม่มา 

เพื่อนที่โรเนลนัดคุยธุรกิจกันก็มาถึง.. 

โรเนลให้เพื่อนๆคุยธุรกิจกันก่อน ส่วนตัวเองค่อยคุยหลังจากนั้น.. 

'คุณโรเนลอยากได้โรงแรมของผมหรอครับ เป็นเกียรติอย่างมาก..' 

'ฉันอยากซื้อไว้ให้น้องชาย..' 

'คุณโรเนลเสนอราคามาเท่าไหร่ก็ได้ครับ ผมยินดีแต่คงขายให้ทั้งหมดไม่ได้ ผมอยากเก็บไว้ให้ลูกสาว..' 

'งั้นฉันขอครึ่งนึง..' 

'ได้ครับ..' 

'ห้าร้อยล้านพอไหม..? 

'ได้ครับ..' 

'นายพูดง่ายดีนะ..' 

'ทางคุณมาขอร่วมหุ้นด้วยเป็นเกียรติสำหรับพวกเรามากอยู่แล้วในทางธุรกิจ..' 

'ฉันขอชั้นสูงสุดทั้งชั้น ตกแต่งอย่างดีไว้ให้น้องชาย..' 

'ได้เลยครับ..' 

'ขอบใจมาก จะอยู่ร่วมงานเลี้ยงของเราด้วยกันต่อไหม? 

'ไม่เป็นไรครับ..' 

'คุยง่ายดีหนิ งั้นมาสนุกกันเถอะ' โรเนลพูดขึ้นกับคนอื่นๆที่มาคุยธุรกิจและบอกบอดี้การ์ดของตัวเองให้เสิร์ฟขนมหวานทันที 

'ว้าวว วว พิเศษมาก' 

'ของขวัญสำหรับการเริ่มต้นของเรา'โรเนลพูดขึ้นมา เพราะธุรกิจของ โรเนล ออกัส และครอบครัวของแบลคฌาค ไม่ว่าจะธุรกิจของคนไหน พวกเขาก็จะมีส่วนร่วมเป็นเจ้าของเช่นกันโดยปริยาย เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยรุ่นปู่ 

สาวๆนับยี่สิบคนเดินมาประกบตัวต่อตัวทุกคน ยกเว้นคนนั้นที่ขอตัวกลับก่อน.. 

'ถ้าหมดธุระแล้ว ฉันขอตัว' แบลคฌาครีบขอตัวกลับ 

'เดี๋ยวสิวะ ดื่มด้วยกันสักหน่อยนี่ยังไม่ถึง30นาที' 

'อืม' 

'ออกัส เอาสาวๆไหมวะ? โรเนลหันไปถาม 

'หึ! น่าเบื่อ' ออกัสตอบกลับมาท่าทางน่าเบื่อ เพราะเขามาเพื่อดื่มอย่างเดียว 

'นายหล่ะ? โรเนลหันมาถามแบลคฌาค 

'ไม่' 

'คนมีความรักนี่แปลกชะมัด' โรเนลพูดขึ้นมาเพราะเขายังไม่เคยรักใครเลย 

'เดี๋ยวนายก็จะแปลก' แบลคฌาคพูดออกมายิ้มๆ 

'หึหึ ใครจะมีก็ชั่งคงไม่ใช่ฉัน' ออกัสพูดขึ้นมาเบาๆ 

'นายอาจจะแปลกไปแล้วก็ได้' โรเนลพูดขึ้นมาขำๆ เพราะเขาดูออกว่าเพื่อนของตัวเองตกหลุมรักมองดาวเข้าแล้ว.. 

'ไม่จริง' ออกัสตอบกลับมาท่าทางเหมือนกำลังคิดอะไร 

จากนั้นแบลคฌาคก็ขอตัวกลับก่อน.. 

'ออกัส นายชอบมองดาว ยอมรับมาซะ' 

'ป่าว..' 

'หึหึ งั้นฉันเอา' 

'ไม่ได้ !!!! 

'ฉันแค่ลองใจนายแค่นั้น.. ไม่ชอบแล้วทำไมหวง? 

'ไม่รู้หว่ะ ..' 

'นายยังไม่รู้ใจตัวเอง..' 

'ประมาณนั้น..' 

'รู้ใจตัวเองเร็วๆก็แล้วกัน..' 

'ทำมาบอกกู มึงยังไม่เคยรักใคร..' 

'ใช่ กูไม่เคยรักใคร และไม่คิดจะรักใครด้วย' 

'กูจะรอดู ว่าสาวคนไหนจะทำให้มึงหัวปักหัวปำ..' 

'ไม่มีวันหว่ะออกัส กูไม่มีทางเป็นเหมือนพวกมึง..' 

'ปากเก่ง กูจะรอดู..' 

'เชิญ ha ha ha..' 

โรเนลยังคงมั่นใจว่าตัวเองไม่มีทางรักใครแน่ๆ.. 

'ไม่มีทางที่ฉันจะจริงจังกับใคร ความโสดนี่แหล่ะ ดีที่สุด!! 

ไม่นานพวกเราทุกคนก็กลับพร้อมกัน.. 

โรเนลเข้าไปในห้องกับสาวๆของพวกเขา.. และมีเซ็กส์กันเหมือนทุกๆครั้ง 

เวลาล่วงเลยมาจนช่วงพักผ่อนของพวกเขาจบลง.. 

โรเนลโทรหาบาสเตียน.. 

'เรื่องโรงแรมซื้อเรียบร้อยแล้วนะ..' 

'อืมดี ฉันว่าวิวมันดี' 

'อืม เท่านี้แหล่ะ' 

'เดี๋ยว !! ได้ข่าวว่าใกล้วันสมัครเรียนแล้ว พร้อมหรือยัง? 

'ไม่พร้อมกูก็ต้องพร้อม มึงอยู่ทางนู้นก็อย่าลืมช่วยกูพูดกับพ่อ' 

'ส่วนนายอยู่ทางนู้นก็ห้ามสร้างเรื่อง..' 

'เออ รู้หน่า น้องหรือพ่อวะ' 

'พ่ออีกคน..' 

บาสเตียนพูดเสร็จก็ตัดสายทันที.. 

'ใครพี่ใครน้องกันแน่วะเนี่ย..!! โรเนลพูดขึ้นมาเบาๆ 

โรเนลพยายามจะนอนหลับ แต่ทำเท่าไหร่ก็นอนไม่หลับ.. 

'ความรู้สึกแบบนี้ กูต้องไปนอนกับใครสักคนสินะ..' 

'คิดถึงพ่อกับแม่จังเลย..' 

โรเนลรีบขับรถออกมาหาออกัสที่บ้านของเขา.. 

และตรงดิ่งเข้ามาเคาะประตูหน้าห้องของออกัสทันที.. 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก..' 

'อะไรมองดาว ? 

'หื้มมม นี่กูไม่ใช่มองดาว หรือว่ามึงสองคน.. ? 

'บ้า ไม่มีอะไร มึงมาทำไม? 

'กูนอนไม่หลับ..' 

'แล้วเกี่ยวอะไรกับกูวะ? 

'กูเครียด กูต้องการคนนอนด้วย..' 

'หมายความว่า..' 

'ใช่ คืนนี้กูจะนอนกับมึง..' 

ฟุ๊บ บบ บบ !!! 

โรเนลกระโดดลงบนเตียงออกัสทันที.. 

'เฮ้ยเนล มึงออกไปเลย..' 

'ไม่ออกเว๊ยยย เพื่อนกันเขาไม่ไล่กันหรอก..' 

'แหม๋ ทีก่อนหน้านี้ทิ้งกูบ่อยเลยนะ..' 

'เอออ มันคนละกรณีกัน กูจะนอนด้วย!! 

'กูไม่ให้นอน!! 

ออกัสพยายามผลักโรเนลออกจากเตียง.. 

'กูไม่ไป กูจะนอนด้วย กูคิดถึงพ่อกับแม่ เวลากูเครียดที่ผ่านมาก็ไปนอนกับท่านมาตลอด กูอยากนอนด้วยทำไมมึงไม่ให้นอน' โรเนลทำหน้าตาน่าสงสารจนออกัสเริ่มใจอ่อน 

'เออๆ นอนก็นอน แต่ห้ามมาปล้ำกู' 

'กูไม่ปล้ำ แค่นอนกอดเฉยๆ..' 

'บ้า ไม่เอา!!! 

'เพื่อนกันไม่รักกันหรอ? โรเนลทำสายตาอ้อนวอน 

'เนลกูขนลุก!! 

'เออหน่า เดี๋ยวมึงก็ชิน..' 

หมับบ บบ บ บ บบ !!! 

โรเนลกอดออกัสนอน.. 

โคร้มม มมมมมม !!!! 

ออกัสเผลอถีบเพื่อนรักตกเตียง.. 

'เนลกูขอโทษหว่ะ พอดีกูไม่ชิน' 

'มึงไม่รักกู กูเพื่อนมึงนะ' 

โรเนลงอแงเหมือนเด็กๆ.. 

'งั้นกูขอทำใจแปปนึง..สิบนาที' 

ออกัสเดินออกไปสูดอากาศหน้าระเบียง ปกติออกัสไม่ชอบความวุ่นวายอยู่แล้ว เพราะมันเป็นผู้ชายที่เบื่อโลก.. 

แต่มีเพื่อนเป็นโรเนลก็ไม่มีวันที่ไม่วุ่นวายสักครั้ง.. 

'นานแล้วนะ เข้ามาเร็วกูง่วงแล้ว' โรเนลเรียกออกัสตาปรือๆ 

'เออ เดี๋ยวกูเข้าไป..' ออกัสส่ายหน้าเบาๆ 

ออกัสทำใจอยู่สักพักก็เดินกลับเข้ามาหาโรเนลจอมงอแง.. 

'นอนเฉยๆนะมึง ระวังเส้นกูกระตุกอีก..' 

'เออๆ.. กูนอนกอดเฉยๆ' 

หมับบบ บบ บบบ บ !!! 

โรเนลนอนกอดออกัสได้ไม่นานก็หลับไป ภายนอกโรเนลอาจจะดูเป็นเสือที่ร้ายกาจ แต่คนสนิทเท่านั้นที่จะรู้ว่าเขานิสัยเหมือนเด็กผู้ชายคนนึงเท่านั้น 

..เช้าวันใหม่.. 

'โรเนล ตื่น ไปสมัครเรียน!!! 

'ขอห้านาที..' 

'ไม่ได้ มึงลุกเดี๋ยวนี้!! 

'ไม่ลุก จะนอน..' 

'มึงจะเรียนไม่เรียน..' 

'ไม่อยากเรียน แต่ต้องเรียน..' 

'ไอ้เนล ลุกเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวสาย!!! 

'เออๆ.. ลุกก็ได้วะ' 

โรเนลรีบลุกขึ้นมาแต่งตัวเตรียมไปสมัครเรียน.. 

ไรท์ : พี่เนลจะไปมหาลัยแล้ววว 

คนที่มาคุยธุรกิจกับโรเนลคือพ่อของชิก้านะคะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว