ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หวนกลับมาเจอกัน

ชื่อตอน : หวนกลับมาเจอกัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2563 10:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หวนกลับมาเจอกัน
แบบอักษร

ณ จวนตระกูลฟ่าน

“เจิงฉิงพ่อมีคนมาแนะนำให้รู้จัก”เจ้าตระกูลฟ่านบอกแก่ลูกชายคนโตของเขา

สิ้นเสียงเจ้าตระกูลฟ่านก็ปรากฏร่างชายหนุ่มรูปงามล่ำสันกำยำเดินเข้ามาภายในห้องรับแขก

“คารวะท่านลุง”ท่านแม่ทัพเฉินกล่าวทักทายผู้อาวุโสกว่า

“ตามสบายเถอะซัวหลาง”เจ้าตระกูลฟ่านตอบ

“ขอบคุณครับท่านลุง”ท่านแม่ทัพเฉินตอบ

“นี่เจิงฉิงลูกชายคนโตของลุงเอง ลุงอยากจะให้ซัวหลางช่วยสอนน้องในยุทธศาสตร์และเรื่องต่างๆที่เกี่ยวกับการทหารในภายภาคหน้าจะได้เข้ากองทัพได้ง่าย”เจ้าตระกูลฟ่านบอกลูกของเพื่อนรักของเขา

“ได้สิครับท่านลุง หลานยินดี”ท่านแม่ทัพเฉินตอบ

“งั้นคุยกันไปเถอะลุงไปละ”เจ้าตระกูลฟ่านพูดจบก็ปล่อยทั้งสองคนไว้ในห้องรับแขก

“เจอกันอีกแล้วนะท่าน”คุณชายฟ่านเอ่ยขึ้น

“เราจะเรียกกันตามศักดิ์กันดีรึไม่?”ท่านแม่ทัพเฉินถามกลับ

“ครับ...พี่ซัวหลาง”คุณชายฟ่านตอบ

“งั้น...พี่จะเรียกเจ้าว่าเจิงฉิงก็แล้วกันนะ เอาเป็นว่าเราจะเริ่มเรียนกันพรุ่งนี้เลย เจ้าไปที่คฤหาสน์ตระกูลเฉินนะ เจอกันพรุ่งนี้”สิ้นเสียงท่านแม่ทัพเฉินร่างใหญ่ก็เดินจ้ำอ้าวออกจากห้องรับแขกไปเลย

ณ คฤหาสน์ตระกูลเฉิน(ในห้องนอนของเฉินซัวหลาง)

“//เหตุใดข้าจึงหวั่นไหวกับเจ้ามากกว่าผู้อืี่นเล่าเจิงฉิง//“ท่านแม่ทัพเฉินคิดในใจ

ก่อนที่ทั้งสองจะพบกันท่านแม่ทัพเฉินมิเคยร่วมหลับนอนกับอิสตรีหรือนางโลมในหอแดงเลยมีแต่เคยร่วนหลับนอนกับชายชาตรี(หรือหนุ่มน้อย)ด้วยกันเสียอย่างนั้น

เช้าวันต่อมา

ณ จวนตระกูลเฉิน

“เชิญขอรับคุณชายฟ่าน”คนรับใช้ผู้หนึ่งเอ่ยเชิญคุณชายฟ่านเข้าไปข้างใน

“สวัสดีครังพี่ซัวหลาง”คุณช่ายฟ่านกล่าวทักทาย

“นั่งก่อนเถอะเจิงฉิง เอาเป็นว่าวันนี้เราจะมาเรียนตำราพวกนี้กันนะ”สิ้นเสียงท่านแม่ทัพเฉินหนังสือกองโตถูกยกมากองตรงหน้าของทั้งสอง

“นี่...พี่ซัวหลางต้องอ่านขนาดนี้เลยหรือ!มิน่าท่านถึงได้เก่งกาจด้านการศึกยิ่งนัก”คุณชายฟ่านเอ่ยชม

“นั่นก็ส่วนนึง ว่าแต่...เจ้ารู้เรื่องข้าได้อย่างไร”ท่านแม่ทัพเฉินถามกลับ

“ข้าก็ถามท่านพ่อมาไงครับ”คุณชายฟ่านตอบ

“งั้นเจ้าอ่านตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้ายแล้วข้าจะมาสรุปให้ก็แล้วกัน”

คุณชายฟ่านเจิงฉิงนั่งอ่่านไปเรื่อยๆจนตอนนี้พลบค่ำแล้ว ท่านแม่ทัพเฉินซัวหลางเห็นว่าค่ำแล้วจึงจะปล่อยกลับบ้านแต่...!

“เดี๋ยว...”ท่านแม่ทัพเฉินเอ่ยถ้วงก่อน

“ฝันดีนะ พรุ่งนี้รีบมาด้วย”สิ้นเสียงท่านแม่ทัพเฉินคุณชายฟ่านก็ยืนอึ้งไปพักหนึ่ง

“เอ่อ...พี่ซัวหลางก็เหมือนกันนะครับ ข้าไปล่ะ”คุณชายฟ่านพูดจบก็เดินจ้ำอ้าวกลับคฤหาสน์ของตนไป

“แล้วสักวันข้าจะพิชิตใจเจ้า”ท่านแม่ทัพเฉินบอกตัวเองและเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ของตนเช่นกัน

My Sunshine

ช่างเป็นการกลับมาเจอกันที่....นั่นแหละ. ฝากติดตามด้วยนะคะ เม้นให้โหน่ยน้าาา

ความคิดเห็น