ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 8 กลายเป็นแมวตลอดไป

ชื่อตอน : ตอนที่ 8 กลายเป็นแมวตลอดไป

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 483

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2562 02:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8 กลายเป็นแมวตลอดไป
แบบอักษร

“แหวะ อัวแหวะ!!” พี่ฮีทอ้วกจ้าาา เล่นไวกิ้งเสร็จก็อ้วกอาหารที่เพิ่งกินไปเมื่อกี้ออกมาจนหมด 5555+ จุดจบคนแมน 2018 จริงๆ

แต่อย่าคิดว่าผมจะปล่อยพี่ฮีทกลับบ้านนะครับ เพราะเรายังเล่นเครื่องเล่นไม่ครบ หลังจากนั้นผมก็พาพี่ฮีทไปขึ้นสวรรค์ คือรถไฟเหาะนั่นเอง

“พี่ฮีทไหวมั้ยครับ” ผมถามเพราะเห็นหน้าพี่เขาซีด

“ไหวสิ!! ไหวอยู่แล้ว” ^___^ พี่ฮีทตอบ

ผมเลยพาพี่เขาไปเล่นเครื่องเล่นอีก 2 - 3 อย่าง

“พี่ฮีทไม่ต้องฝืนหรอกครับผมว่าเรากลับกันดีกว่า แค่นี้ผมก็สนุกพอแล้วครับ ขอบคุณมากนะครับ จุ๊บ!” >o< พูดจบผมก็จุ๊บแก้มพี่ฮีททันที ก็ต้องให้รางวัลพี่เขานิดนึงนะครับ

“ต่อให้มันเป็นเรื่องที่พี่ไม่ชอบ แต่ถ้ามันเป็นเรื่องที่ทำให้ยูตะของพี่มีความสุข พี่ยอมทุกอย่างแหละ” ^^ พี่ฮีทพูดพร้อมกับลูบหัวผมด้วยความเอ็นดู

ผมช็อคกับคำพูดของพี่ฮีทเหลือเกิน ในใจผมอยากให้พี่ฮีทคือรักแท้ของผมจริงๆ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้เพราะเราต่างคนต่างเป็นผู้ชายเหมือนกัน

ตอนนี้ผมเหมือนอยู่ในฝันเลยครับ แล้วผมก็อยากฝันแบบนี้ไปอีกนานแสนนาน....

หลังจากนั้นพี่ฮีทก็มาส่งผมที่บ้าน ส่วนพี่ฮีทก็กลับไปทำงานที่ค้างต่อเพราะวันนี้เขาโดดงานพาผมไปเที่ยวนั่นเอง

วันเวลาผ่านไปจนถึงวันที่ 1 ตุลาคม 2018

ผมกลายร่างเป็นแมวอีกครั้ง ผมออกไปตระเวนหารักแท้เช่นเคย แต่ก็ไม่มีวี่แววที่จะเจอเลย

สิ่งที่ผมทำคือ “ไหน ไหน รักแท้อยู่ไหน!!” ผมวิ่งเอาหัวไปถูกับผู้หญิงที่เดินผ่านไปผ่านมาอย่างบ้าคลั่ง

สิ่งที่คนอื่นเห็นคือ “เหมี๊ยว เหมี้ยว เหมี้ยว” =^o^=

“โอ้ น่ารักจังเลย สงสัยแมวตัวนี้จะชอบผู้หญิง” คนแถวนั้นคิดว่าแมวตัวนี้น่ารักวิ่งไปอ้อนผู้หญิงทุกคนที่เดินผ่านมัน

ผมตามหารักแท้ทั้งวัน ผมเหนื่อยจนเผลอหลับข้างถนน

“ข้ามีเรื่องต้องบอกเจ้า ท่านเทพเจ้าแมวบอกข้าว่าหากเจ้ายังหารักแท้ไม่ได้ เวลาที่เจ้าจะกลายร่างเป็นแมว มันจะเพิ่มมากขึ้น เดือนละวัน” ท่านผู้เฒ่าแมวพูด

“อะไรนะครับ ผมไม่เข้าใจ?!”

“หากเดือนหน้าเจ้ายังหารักแท้ไม่เจอเวลากลายร่างเป็นแมวในเดือนนั้นจะเป็น 4 วัน และจะเพิ่มเป็น 5 วัน 6 วัน 7 วันในเดือนถัดๆ ไป” ท่านผู้เฒ่าแมวอธิบาย

“และที่สำคัญ ถ้าเจ้าหารักแท้ไม่เจอจนกลายร่างเป็นแมวครบเดือนละ 30 วันเมื่อไหร่ เจ้าจะไม่สามารถกลับร่างเป็นมนุษย์ได้อีกตลอดไป!!!” ท่านผู้เฒ่าแมวพูดจบก็มีควันสีขาวลอยฟู่!! พุ่งขึ้นมาแล้วท่านผู้เฒ่าแมวก็หายตัวไปในทันที

“แง๊วววว!!” ผมในร่างแมวตกใจตื่น

ซ้าย O.o? ขวา o.O? ไปทางไหนดี ผมตกใจตื่นด้วยความสติแตกจนหาทางกลับบ้านไม่เจอ

สิ่งที่ท่านผู้เฒ่าแมวมาเข้าฝันบอกผมมันทำให้ผมช็อค แล้วผมจะทำยังไงต่อไปหากผมหารักแท้ไม่เจอจริงๆ ผมต้องกลายเป็นแมวตลอดไปงั้นเหรอ =T~T=

เมื่อผมถึงบ้านก็กระโดดไปคาบซองอาหารสำเร็จรูปมาแล้วใช้อุ้งเท้าทั้งสี่กอดซองไว้ให้แน่น จากนั้นก็ใช้ฟันกัดซองจนขาด ถึงมันจะหกใส่พื้นเละเทะไปหน่อยแต่ผมก็ต้องกินเพื่อความอยู่รอด

เพราะผมไม่อยากจะรบกวนเอมิมาก ผมเลยต้องดูแลตัวเองครับ

วันที่ 2 ตุลาคม 2018

ผมออกไปหารักแท้ตามเคย แต่วันนี้ผมไปหารักแท้แถวย่านการค้าในสภาพคอตกและหงอยมาก

สิ่งที่ผมทำ “รักแท้อยู่ไหน ฮือๆ” =T~T=

ผมเดินเซื่องซึมเอาหัวไปถูคนที่เดินผ่านไปผ่านมาอย่างช้าๆ แบบหมดอาลัยตายอยาก

สิ่งที่คนอื่นเห็น “เหมียว เหมียว” =*-*=

“โถ่ๆ น่าสงสาร ขนาดป่วยยังอยากจะอ้อนเลย” คนแถวนั้นคิดว่าผมคือแมวป่วยที่พยายามลากสังขารตัวเองมาอ้อนเรียกร้องความสนใจ

“เอ้...หรือจะพาแมวตัวนั้นไปหาหมอดี” เจ้าของร้านขายของแถวนั้นพูด

ผมได้ยินเลยรีบวิ่งหนีกลับบ้านด้วยความไวแสงทันที

เมื่อผมถึงหน้าบ้าน ผมเห็นพี่ฮีทมากดกริ่งหน้าบ้านอยู่นานสองนาน

“เอ้...ทำไมไม่รับโทรศัพท์ บ้านก็ไม่อยู่ ไปไหนของเขานะ?!” พี่ฮีทบ่นพึมพัมอยู่หน้าบ้านด้วยท่าทางกระวนกระวาย

“เหมี๊ยว เหมี้ยว” =^o^= ผมดีใจที่เห็นพี่ฮีทมาหาจึงร้องเรียกออกไป แต่ลืมไปว่าตัวเองอยู่ในสภาพแมว

“โอ้ แมวใครเนี่ย น่ารักจัง มานี่มา เหมี้ยวเหมี้ยว” พี่ฮีทเรียกผม

ผมเผลอเดินเข้าไปหาพี่ฮีท พี่ฮีทกำลังจะยื่นมือมาจับผม

“กริ๊ง กริ๊ง” เสียงโทรศัพท์พี่ฮีทดังขึ้น

“ฮัลโหล ครับๆ จะรีบไปเดี๋ยวนี้” พี่ฮีทรับสายและเดินไปขึ้นรถขับออกไปทันที

จนวันที่ 4 ตุลาคม 2018

ผมก็กลับร่างเดิม

“เฮ้ออออ...งั้นเดือนหน้าเราก็ต้องเป็นแมว 4 วันเลยสินะ” ผมได้แต่นั่งถอนหายใจคนเดียว ผมไม่รู้สึกมีความหวังที่จะได้แต่งงานกับรักแท้เลยจริงๆ

5 โมงเย็น

‘ยูตะไปกินข้าวกันเดี๋ยวฉันไปรับนะ’ มาร์คส่งข้อความมาหาผม

ไม่ถึงชั่วโมงมาร์คก็มาถึงหน้าบ้านผมแล้ว เราตัดสินใจว่าไปกินข้าวร้านใกล้ๆ แถวบ้านผมและเราก็เลือกที่จะเดินไปกัน

เรากินข้าวด้วยกันคุยถามสารทุกข์สุกดิบกันตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมานาน

“เออ แล้วนายมีเรื่องสำคัญอะไรจะบอกฉันเหรอ” ผมถามมาร์ค

“อ๋อ กินข้าวเสร็จค่อยบอก” ^^ มาร์คทำให้ผมสงสัยมากขึ้น

หลังจากที่เรากินข้าวกันเสร็จแล้ว

“มีอะไรก็บอกมาได้แล้ว อยากรู้จนหงุดหงิดแล้วเนี่ย” ผมถาม

“ตอนที่เราเรียนห้องเดียวกันนายดีกับฉันมาตลอดเลยใช่มั้ย ทุกครั้งที่มีคนมาล้อว่าฉันเป็นไอ้อ้วนน่าเกลียด นายก็จะคอยบอกฉันเสมอว่าฉันคือคนอ้วนที่น่ารักที่สุดเท่าที่นายเคยเจอมาเลย นายคอยปกป้องฉันจากพวกที่คอยมาแกล้งฉันตลอดเลยใช่มั้ย”

“นั่นมันทำให้ฉันรู้สึกดีมากๆ เลยนะ นายทำให้ฉันอยากเป็นคนที่ดูดีพอที่จะทำให้นายมาสนใจ ฉันพยายามอย่างมากเลยนะ ฉันพยายามมาตลอด จนตอนนี้ฉันคิดว่าฉันน่าจะดีพอแล้ว ฉันชอบนายมาตลอดเลยนะ”

“..........” คำพูดมาร์คทำให้ผมช็อค

“นายมาคบกับฉันได้มั้ย?” มาร์คจับมือผม

“เอ่อคือว่า ขอโทษจริงๆ ฉันรักนายแบบเพื่อนอ่ะ แล้วฉันก็มีเรื่องสำคัญมากที่ต้องทำด้วย ขอโทษจริงๆ นะ” ผมค่อยๆ ดึงมือออกจากมือมาร์คอย่างช้าและพูดปฏิเสธเขาไป

หลังจากจบบทสนทนาเราก็เดินกลับบ้าน

“.............” มาร์ค

“.............” ผม

เราต่างคนต่างเดินกลับบ้านกันอย่างเงียบๆ

เมื่อถึงหน้าบ้าน

“นายจะยังเป็นเพื่อนกับฉันใช่มั้ย?” ผมถาม

“อื้ม” ^__^ มาร์คตอบ

“งั้นฉันกลับก่อนนะ” ^__^ มาร์คบอกผมด้วยรอยยิ้ม

ทันทีที่มาร์คหันหลังกลับไปผมแอบเห็นน้ำตาที่ไหลเปื้อนแก้มของมาร์ค นั่นมันทำให้ผมรู้สึกปวดใจเหลือเกินที่ทำให้เพื่อนต้องเสียใจแบบนั้น

แต่ทำยังไงได้ล่ะ ผมยังต้องตามหารักแท้อยู่เพราะเรื่องนี้มันสำคัญเท่าชีวิตของผมเลย ชีวิตของผมเดิมพันอยู่กับการหารักแท้แล้ว

ความคิดเห็น