ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

INTRO


ประเทศไทย


วันนี้เป็นวันที่มาคัสกับภรรยาคนสวยตื่นเต้นที่สุดเพราะวันนี้ลูกสาวตัวน้อยเรียนจบและก็กลับมาต่อมหาลัยที่ไทย หลังจากไม่ได้เจอหน้ากันหลายปี

เด็กสาวลูกครึ่งอิตาลีนัยตาสีฟ้าร่างอรชรเดินดุ่มๆ มาขึ้นรถที่บิดาให้มารับเธอที่สนามบิน การ์ดใส่สูทสีดำยืนรอรับเป็นขบวนต่างทำความเคารพกับเจ้านายตัวน้อยที่พึ่งมาเพียบพร้อมกัน


"ป๋านะป๋าลูกกลับมาทั้งทีจะมารับหน่อยก็ไม่ได้" เด็กสาวทำหน้าหง่อยๆ เพราะอยากตะเจอหน้าพ่อกับแม่เต็มทีแต่ท่านกลับไม่ว่างอีก "ถึงบ้านจะงอนให้ดู"


แต่ไหนๆ ก็กลับมาทั้งทีเที่ยวก่อนค่อยกลับบ้านดีกว่า ฮันน่าสั่งการ์ดร่างยักษ์ให้พาไปหาเพื่อนเก่าที่เคยเรียนด้วยกัน และเธอก็โทรนัดกันกับเพื่อนที่ผับหรูแห่งหนึ่ง


"Hi!!! เพื่อน...คิดถึงที่สุดเลย" เด็กน้อยวิ่งมากอดเพื่อนด้วยความคิดถึง และทั้งสองก็เข้าไปนั่งคุยกันในผับโซนวีไอพี


"ฮันน่าแกสวยแซ่บขึ้นเยอะเลยนะ" เพื่อนสนิทเอ่ยชนเพื่อนสาวที่ไม่ได้เจอกันนาน


"นิดหน่อยนะ เออแล้วแกเถอะมีผู้ดีๆ เข้ามาหรือยัง"


"ไม่มีแต่....กำลังจะได้ผู้กับบ้าน โน้น..." ฮันน่ามองตามเพื่อนรักที่ส่งสัญญาณให้ดูผู้ เธอหันไปก็เจอกับหนุ่มลูกครึ่งตาน้ำข้าวที่กำลังนั่งดื่มอยู่กับเพื่อนสามคน


"หล่อจัง....คนนี้ฮันน่าขอ" เด็กสาวเดินถือแก้วเหล้าไปยังโต๊ะที่ชายหนุ่มกำลังนั่งดื่มกันอยู่


"อุ้ย!! ขอโทษนะคะพอดีมันมึนๆ เลยไม่ทันมองค่ะ" คนตัวเล็กแกล้งเดินเซเข้าไปชนไหล่ของชายหนุ่ม "ไม่เป็นไรครับ ว่าแต่เมามากแล้วกลับบ้านไหวไหมคุณมากับใคร" ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเชิงเป็นห่วง


"มาคนเดียวคะ สงสัยต้องกลับแท็กซี่" เด็กน้อยทำท่าเหมือนจะล้มจนชายหนุ่มต้องลุกขึ้นมาประคองร่างของเธอไว้ ฮันน่าหรี่ตามองด้วยใบหน้าหล่อเหลาแถมยังมีกล้ามอกเป็นมัดๆ อีกต่างหาก


"สงสัยจะกลับไม่ได้ค่า..." เด็กน้อยพูดเสียงนืดยานทั้งที่ดื่มไปแค่ไม่กี่แก้ว "หนูยืมโทรศัพท์หน่อย.....ของหนูมันหาย" เด็กสาวหรี่ตามองชายหนุ่มในใจก็ลุ้นว่าเขาจะยอมให้มาหรือเปล่า


"นี่ครับ" ชายหนุ่มยอมล้วงโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงยื่นให้เด็กน้อย ฮันน่ารับโทรศัพท์เครื่องหรูมาและเธอก็ทำท่ากดๆ แบบมึนๆ


"อยู่นี่.......งายยยย" เด็กสาวทำทีควานหาโทรศัพท์เครื่องหรูออกมาจากกระเป๋าสะพายข้างแบรนด์หรูพร้อมยิ้มละมุนให้ชายหนุ่ม


"หนูกลับก่อนนะคะเดี๋ยวมึนไปกว่านี้..." เด็กสาวยิ้มหวานพร้อมกับเดินเซๆ ไปที่ประตูทางออกผับ เท้าน้อยๆ ก้าวออกมาจากผับฮันน่าก็รีบกดโทรศัพท์โทรหาเพื่อนทันที "แก..กลับบ้านก่อนนะพอดีป๋าโทรตามแล้วอะ" ฮันน่ารีบเดินขึ้นรถหรูที่มีการ์ดของคุณป๋ายืนล้อมอยู่ทันที


"ฮันน่าทำไมกลับบ้านดึกแบบนี้ป๋าโทรหาทำไมไม่รับสาย" มาคัสเอ่ยถามลูกสาวเสียงเข้ม จนคนตัวเล็กต้องชะงักไปกับคำถามของผู้เป็นพ่อ


"ก็ป๋าไม่ยอมไปรับหนูเองนิหนูงอนป๋าแล้วนะคะ" เด็กน้อยเบ้ปากพร้อมเบือนหน้าหนีผู้เป็นพ่อ


"ป๋าขอโทษนะครับป๋าหม่ว่างจริงๆ และมี๊ก็ทำงานด้วยเดี๋ยวป๋าก็จะไปรับมี๊แล้ว" เด็กสาวยิ้มอ่อนให้ผู้เป็นพ่อก่อนจะรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องนอนของเธอ


"ไอ้บูกคนนี้นิ" มาคัสมองตามร่างเล็กของลูกสาวพร้อมส่ายหน้าไปมา "ทำไมได้เหมือนแม่มากขนาดนี้เนี่ย" ทุกครั้งที่ลูกสาวตัวน้อยดื้อมาคัสจะบอกว่าเป็นลูกของเมย์ทันที


"พี่คนหล่อ" เด็กสาวกดโทรศัพท์และกดเมมเบอร์โทรศัพท์ของชายหนุ่มที่เธอแกล้งทำโทรศัพท์หายแล้วขอยืมโทรศัพท์เขาโทรหาเบอร์ตัวเอง


"หล่อจัง....แต่เรารักพี่เจคอปนะฮันน่า..อย่านอกใจพี่เจคอปสิ" ใบหน้ายิ้มแย้มพลันหุบยิ้มทันทีเมื่อภาพของเด็กชายที่เธอแอบรักและกะว่าจะกลับมากระโดดกอดเขาเต็มๆ แรง


"แต่พ่เจคอปคงไม่รู้หรอกเนอะ แค่ขำๆ" ฮันน่าวางโทรศัพท์เครื่องหรูก่อนจะไปอาบร้ำแต่งตัวเตรียมนอน


"วันนี้หนูจะฝันถึงนะคะพี่ชายคนหล่อ" เธอยิ้มทุกครั้งที่คิดถึงเจคอป เด็กสาวจำได้แค่ตอนเล็กๆ และเธอก็ไปอยู่เมืองนอกนานพอสมควรและไม่รู้เลยว่าเจคอปโตมาหน้าตายังจะเหมือนเดิมไหม


เมนต์มา...แค่น้ำจิ้มไปก่อนนน

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านผลงานของออรี่นะฮะ

สัญญาจะสร้างสรรค์ผลงานให้ดีกว่าเดิม

นิยายทุกเรื่องออรี่แต่งออกมาจากความคิดและจินตนาการของออรี่ล้วนๆ

 

ใครที่ไม่ชอบแนวนี้ก็ไม่ว่ากันเนาะ ปล.อย่าดราม่าเรื่องนิสัยและบุคลิกของตัวละครนะคะ

เพราะออรี่ต้องการให้เป็นแบบนั้นเนาะ 

 

 ห้ามผู้ใดคัดลอกเนื้อหาของนิยายทุกเรื่องของฅนบนดอย 

ถ้าพบเจอจะดำเนินคดีตามกฎหมาย

 

(ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของออรี่นะคะ) 

เพจ : ฅนบนดอย/นิยายรักอีโรติก-นิยายรักวัยรุ่น

สามารถทักเข้ามาพูดคุยได้ที่เพจนะคะ

แต่งนิยายครั้งแรก 6 กรกฎาคม 2561 

#

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น