facebook-icon

ติดตามข่าวสารได้ทาง เพจ นามว่าคุณ

#Ronel(2) เปลี่ยนแปลง

ชื่อตอน : #Ronel(2) เปลี่ยนแปลง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2564 23:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#Ronel(2) เปลี่ยนแปลง
แบบอักษร

Ronel 2

@RP Pub

ในแต่ละคืนผมจะมาตรวจความเรียบร้อยที่ผับของผม..หรือจะเรียกว่ามาเที่ยวเฉยๆแทนก็ได้..

ผมนั่งดื่มอยู่คนเดียวในโซนวีไอพีชั้นสอง..

'คุณโรเนลครับ รับของหวานเลยไหมครับ? พนักงานเดินมาและยื่นถุงยางให้กับผม

'จัดมา !!!!

สาวๆนับสิบคนในชุดวาบหวิว น้อยชิ้น เหมือนไม่ได้ใส่อะไรเลยเดินเข้ามายืนตรงหน้าผม..

ให้ผมเลือกที่จะขึ้นเตียงด้วยในคืนนี้!!

'คืนนี้ฉันขอเบาๆ สักสามคนพอ!!

'คนชุดแดงตรงนั้น..'

'ชุดสีชมพูทางนี้..'

'และชุดดำที่อยู่ตรงกลาง...'

ผมชี้นิ้วเลือกสาวๆสวยๆตามที่ผมต้องการ..

ผู้หญิงสามคนนั้นเมื่อถูกผมเรียกก็เดินเข้ามานั่งข้างๆ และดูแลผมอย่างดี..

'พี่เนลคะ..อุ๊ปป !!

สาวชุดดำก้มลงจูบผม..

ผมจับเธอขึ้นมาคร่อมที่ตัวของผม..และเอาใบหน้าซุกไซร้หน้าอกคู่นั้นอย่างหิวกระหาย

'ขึ้นห้อง!!!

ผมพาผู้หญิงทั้งสามขึ้นห้องพักที่จัดเตรียมไว้อยู่บนผับของผม..

บางวันผมก็ไม่กลับบ้านและเลือกที่จะค้างที่นี่..

'กับสาวๆ !!!

'พี่เนล อ๊า อ๊ะ ..'

พั่บๆๆ พั่บๆๆ

สาวๆขึ้นคร่อมขย่มใส่ท่อนเอ็นของผม..

'ทำได้แค่นี้หรอ แรงกว่านี้สิวะ !!!!

พั่บๆๆๆ พั่บๆๆ

พั่บๆๆ พั่บๆๆๆ

ผมจับสะโพกบางเอาไว้แน่น และกระแทกขึ้นไปอย่างแรง..

'อ๊า อ๊ะ กรี๊ด ดดดด ด!!!!

ผู้หญิงคนนั้นกระตุกบนตัวผม เธอคงจะเสร็จแล้ว แต่ผมยังไม่เสร็จ!!!

'กากชิบหาย ครั้งหน้าไม่ต้องมาบริการฉัน ..!!!

'เธอ ขึ้นมาแทน !!! ผมชี้ไปที่ผู้หญิงอีกคน

เธอเดินเข้ามาขึ้นคร่อมและยัดเยียดท่อนเอ็นของผมใส่ในตัวเธออย่างรู้งาน

พร้อมกับขยับเอวรุนแรงตามแบบที่ผมชอบ..

'อื้ออ อ๊าาา อย่างนี้สิ..'

'อ๊ะ อ๊าา พี่เนลขาาา อ๊าาา..'

'พี่เนลล เสียววว..'

พั่บๆๆ พั่บๆๆ

พั่บๆๆ

พั่บๆๆๆ

'อ๊าา.. แรงอีก..'

'อื้ออ อย่างนี้แหล่ะ..!!

แต่ละค่ำคืนของผมก็จะผ่านไปด้วยเรื่องอย่างว่าตลอด..

กริ๊ง งง ง ง !!!!

เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้นมา..

'ว่าไงวะ แบลคฌาค..?

'กูใกล้จะจบม.6แล้ว มึงเตรียมตัวมาเรียนไทยตามสัญญาด้วย'

'โอเคเพื่อน ไม่มีปัญหา..'

'ดี..!! แล้วออกัสหล่ะ?

'หมอนั่นยุ่งอยู่แค่กับงาน..'

'ส่วนมึงยุ่งแต่กับสาวๆสินะ..'

'ก็มันเป็นเรื่องธรรมดา..'

'อืม.. กูเบื่อจริงๆ'

ผมมีเพื่อนสนิทในสมัยเด็กอยู่สามคน คือแบลคฌาค บอดี้ สองคนนี้เป็นฝาแฝดชายหญิง

แต่บอดี้มันดันไม่ใช่ผู้หญิง เพราะมันคือทอม!!! และคนสุดท้ายคือออกัส

พวกมันทุกคนอยู่ในแก๊งแสงตะวันเหมือนกัน แต่คนละตระกูล.. ถึงไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน

แต่เรารักกันเหมือนครอบครัว..ตั้งแต่สมัยรุ่นปู่มาแล้ว

สายหื่นก็จะมีผมกับบอดี้ที่เป็นทอมนี่แหล่ะเพราะเรามีรสนิยมชอบนัวเนียผู้หญิงเหมือนกัน...

Line ~(Body)

Ronel: มึงส่งสาวๆมาให้กูหน่อย.. เริ่มจะซ้ำกับคนอื่นแล้ว

Body: คนอื่นที่ว่าคือใครวะ?

Ronel: ก็ไอ้บาสเตียนหน่ะสิ

Body: ชอบใส่ร้ายน้องอีกแล้วนะมึง..

ใช่ครับไม่มีใครเคยเชื่อผมเรื่องของบาสเตียน.. ผมดูเป็นคนที่ชอบใส่ร้ายน้องทันทีทั้งที่ผมพูดความจริง

เพราะภายนอกมันดูเรียบร้อยและเป็นคนดีมากๆ..

'ไอ้น้องเวร !! ผมได้แต่ด่ามันในใจ เพราะยังต้องง้อเรื่องเงินกับมันในทุกๆเดือน

Ronel: อย่าลืมส่งมาให้กูด้วย

Body: โอเค เดี๋ยวกูจัดการให้

Ronel: ดี !! เพื่อนรัก รักมึง

Body: รักกูแค่ตอนเงี่ย.. ไอ้เพื่อนเวร

@บ้านตระกูล Wiry (จีน)

ผมกลับมาที่บ้านเห็นทุกคน(พ่อ แม่ บาสเตียน) นั่งอยู่ที่โซฟาห้องรับแขกและมองมาที่ผม..

'พี่เนลทำไมไม่กลับบ้านอีกแล้ว..' แม่ผมพูดขึ้นมาท่าทางงอนๆ

คือพ่อกับแม่ผมจะเรียกว่าพี่และตามด้วยชื่อเสมอ..

ผมได้ยินจนชินแล้วตั้งแต่เด็กจนโต แต่ผมจะอายมากเมื่อคนอื่นมาได้ยิน..

ผมมันเป็นผู้ชายหล่อ ลุคเท่ๆ มีแต่สาวๆเข้าหา ถ้ารู้ว่าถูกเรียกแบบนี้ เสียชื่อผมหมด..

'แม่ครับ ก็พี่เนลเบื่อ..' ผมรีบเข้าไปกอดแม่อ้อนๆ

'พี่เนลเบื่ออะไร?

'เมื่อคืนก่อนพี่เนลกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม บาสเตียนมันก็มาพังหมด พี่เนลเลยต้องไปที่อื่น..'

'พี่เนลห้ามไปค้างที่อื่นอีก นี่คือคำสั่งของแม่..'

'แต่พี่เนลจะต้องกลับดึกนะครับ..'

'คนขับรถก็มี บอดี้การ์ดก็มี พี่เนลอย่ามาอ้างแม่เลย'

'โถ่ววว ว แม่ครับ...'

'พี่เนล ลูกตามพ่อมาที่ห้องทำงาน ส่วนคุณรออยู่ตรงนี้' พ่อผมหันมาพูดกับผมและแม่..

'โดนบ่นอีกแน่เลย..' ผมคิดในใจ

แต่ผมก็ตามพ่อมาเหมือนเดิม..

'มีอะไรครับพ่อ รีบๆพูดนะพี่เนลไม่ค่อยว่าง..'

'หึหึ..คงจะว่างให้กับแค่สาวๆสินะ'

'โถ่วว พ่อ ..'

'เมื่อไหร่พี่เนลจะเป็นผู้เป็นคนสักที จะให้น้องดูแลแทบทุกอย่างคนเดียวมันหนักเกินไปนะ..'

'พ่อจะเรียกพี่เนลมาบ่นใช่ไหมครับ? ผมมองพ่อค้อนๆ

'พี่เนลต้องกลับมาทำงานจริงจังได้แล้ว..ถ้าวันใดวันนึงพ่อกับแม่ตายไปจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงลูก..'

'พ่อพูดแบบนี้ทำไมพี่เนลไม่ชอบ!!!

'แม่เป็นโรคหัวใจ..' คำพูดของพ่อผมทำตัวผมสั่นไปหมด

'ลูกรู้ใช่ไหมว่าควรทำตัวยังไงนับจากนี้..' พ่อตบไหล่ผมเบาๆและเดินจากไป

ผมเดินไปหาบาสเตียนที่ห้องนอน..ด้วยสภาพที่ช็อคมาก

ผมไม่เคยคิดเรื่องพวกนี้เลย..แม่ของผมเป็นโรคหัวใจตั้งแต่เมื่อไหร่

'นายรู้แล้วใช่ไหม? บาสเตียนพูดขึ้นทันทีที่ผมเดินเข้าไป

'เรื่องจริงใช่ไหม ? ผมยังคงถามในอาการที่ช็อค

บาสเตียนยื่นใบรับรองแพทย์ให้กับผม..

'ฉันก็พึ่งรู้เหมือนกัน..' บาสเตียนพูดขึ้นมานิ่งๆ

'เรามีเงิน เราต้องรักษาแม่ให้หาย โรงพยาบาลครอบครัวเราก็มี แม่ต้องหาย..' ผมพูดขึ้นมาอย่างมีความหวัง

'ฉันจะเรียนหมอ..เพื่อรักษาแม่' บาสเตียนพูดขึ้นมาน้ำตาคลอ

'แต่ความฝันของนาย คือนักบินไม่ใช่หรอ?

'ความฝันกับแม่ ฉันเลือกแม่..'

'ฉันอยากจะทำทุกอย่างแทนนาย ฉันอยากเรียนหมอ!!!! ผมพูดขึ้นอย่างมั่นใจ

'โรเนล นายโง่ เรียนหมอไม่ได้หรอก!!

แต่คำพูดของไอ้น้องชายทำผมหยุดจินตนาการไปทั้งหมด ใช่ครับผมเรียนโง่มาก โง่มากๆมาตั้งแต่เด็ก..

'เอ่ออ ใช่ฉันโง่ แต่นายจะเอาจริงดิ มันยากมากนะ..'

'ฉันฉลาดไม่ต้องห่วง..'

คำพูดของมันยิ่งตอกย้ำในความโง่ของผมเข้าไปอีก..

ผมจุกจนพูดอะไรไม่ออก ผมกำลังดราม่าเรื่องแม่อยู่ไม่ใช่หรอ..

'ฉันควรทำอะไรบ้าง ? ผมถามขึ้นมาน้ำเสียงจริงจัง

'แค่ดูแลงานในส่วนของนายให้ดี..'

'อีกสองปีถ้านายเรียนหมอ นายจะไม่มีเวลาทำงาน งานส่วนใหญ่ฉันจัดการเอง..'

'เอาจริงดิ ?

'จริง..'

'แสดงว่าจะเลิกผู้หญิงแล้วเอางานอย่างเดียว ?

'บ้าหรอ ผู้หญิงก็ส่วนผู้หญิง แค่งานมาก่อน..'

'อย่างนั้นฉันก็สบายใจ.. ถึงนายจะโง่เรื่องเรียน แต่เรื่องงานนายก็ฉลาดอยู่บ้าง..'

บาสเตียนเดินเข้ามาตบไหล่ผมและเดินจากไป

ทิ้งให้ผมยืนนิ่งและในหัวมีแต่คำว่าโง่อยู่เต็มไปหมด..

ผมจัดการเรื่องงานตามที่ผมพูดไปทุกอย่าง.. ส่วนเรื่องผู้หญิงผมก็ไม่ทิ้งเหมือนกัน

'ก็มันขาดไม่ได้นี่หน่า..'

'นายครับ..คนของเราถูกลอบยิง' บอดี้การ์ดเดินเข้ามาบอกผมตอนที่ผมนั่งอยู่

'สืบมาว่าฝีมือใคร และจับมันมาหาฉันที่นี่!!!

'ครับนาย..'

--------------

ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ

นามว่าคุณ
3 นาทีที่แล้ว
https://www.facebook.com/namvakun/
0
0
0
.

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว