เปิดพรีออเดอร์ถึงวันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 ราคาเล่มละ 459 บาทรวมค่าส่งแล้ว สนใจติดต่อได้ที่เพจ Tawan_Y หรือ www.tawanpreampree.com

ชื่อตอน : 1. พีท100ไม้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.2k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ม.ค. 2562 19:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
1. พีท100ไม้
แบบอักษร

​2019/01/01

"เต้ยกูกลับก่อนนะ" พีทเหน็บมือถือเข้ากระเป๋ากางเกงหลังจากตะเบ็งเสียงคุยโทรศัพท์แข่งกับดนตรีในผับ ใบหน้ายังประดับรอยยิ้มไม่คลาย เขาเป็นเกย์หนุ่มที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย จนปีนี้เขาอายุ30แล้วมีครบทุกอย่าง รถหรู คอนโด คอนโดตากอากาศ พีทล้วนมีมันทั้งหมดประปอบกับรูปร่างสูงหุ่นลีน หน้าตาค่อนข้างดีทำให้เกย์รับอย่างเขามีคนขึ้นเตียงด้วยไม่ขาด

"นัดใครอีกล่ะวันนี้ พอได้ผู้ก็ทิ้งกู" เต้ยทำหน้าเอือม

"เอาน่า ไม้นี้กูก็ครบร้อยแล้ว ขอเพื่อนทำความฝันให้เป็นจริงก่อน มะรืนนี้กูก็จะไปเที่ยวกับมึงแล้วไง" พีทยิ้มประจบ

"เออๆ ระวังตัวด้วยล่ะ อย่าให้กูเห็นมึงขึ้นหน้าหนึ่งพรุ่งนี้ว่ากลายเป็นศพคาโรงแรมนะมึง" เต้ยโบกมือปัดๆ พีทเป็นเพื่อนรักมีน้ำใจกับเขาเสมอแต่เตือนเรื่องผู้ชายเท่าไหร่ก็ไม่ฟังคงจะเป็นข้อเสียอย่างเดียวของเพื่อนเขาคนนี้แล้ว

"รักมึง แล้วเจอกันนะ" พีทเดินออกไปด้วยความร่าเริง เขาแลบลิ้นเลียปากเมื่อคิดถึงผู้ชายหล่อล่ำที่รออยู่ พวกเขานัดกันที่โรงแรมแห่งหนึ่งที่เป็นที่นิยมของชาวสีม่วง เต้ยจึงไม่คิดอะไรมากแต่เมื่อไปถึงห้องที่นัดกันไว้ก็พบว่าไม่เป็นไปตามที่ตกลงกันไว้

ผู้ชาย5คน รูปร่างเตี้ยม่อต้อมะขามข้อเดียว คนหนึ่งจืดชืดผอมอย่างกับไม้เสียบผี คนหนึ่งหน้าปรุ อีกสองคนก็ไม่ต่างกันแถมในมือคนหนึ่งถือกล้องอยู่ด้วย

"พวกนายเป็นใคร" พีทงง เขาคิดว่าเข้าห้องผิด

"ผม  เอ่อเจ้านายไงครับ" เด็กหนุ่มตัวอ้วนพูด

"ขอโทษผมคงเข้าผิดห้อง" พีทรู้ทันทีว่าถูกหลอก เห็นแบบนี้เขาก็เลือกนะเว้ย เขารีบหันหลังกลับแต่ยังช้ากว่าเด็กหนุ่มอีกคนที่ถอยไปยืนขวางประตู พีทเดาะลิ้นอย่างขัดใจ 

"หลีก"   พีทเริ่มเหวี่ยง เด็กพวกนี้เหมือนพวกโอตาคุจึงไม่รู้สึกว่าถูกคุกคามนอกจากอารมณ์เสียเพราะเสียเวลามากกว่า กูอุตส่าห์แชทด้วยมาตั้งหลายวัน ดีออก!

"พีท คุณบอกว่าคุณรักผมไงครับ" เด็กตัวอ้วนจับแขนพีท ชายหนุ่มรีบสะบัดออกด้วยความรังเกียจ

"อย่ามาจับนะ ใครเขาสนใจเรื่องรักกัน ที่พูดนั่นเพราะอยากถูกเยหรอก" พีทเบ้ปาก เรื่องรักไม่มี มีแต่ใครว่ะ

"พีทแต่ผมจริงใจกับคุณนะ" ไอ้อ้วนวิงวอน

"จริงใจบ้าอะไรพาเพื่อนมาเต็มห้องแถมยังถือกล้องรออีก หลีกทางเดี๋ยวนี้" พีทเหวี่ยงเด็กอ้วนออกไปให้พ้นทาง แต่กลับมีเด็ฏหนุ่มอีกสามคนช่วยกันรั้งตัวเขาไว้

"พวกผมหลงรักคุณตั้งแต่เห็นรูปแล้ว เราไม่รังเกียจที่จะเป็นสามีของคุณพร้อมๆกันนะครับพีท" เด็กอ้วนวิงวอน

"แกจะบ้าหรือเปล่า ใครจะยอมเป็นเมียแก ขยะแขยง หน้าตาแบบนี้ยังเรียนไม่จบกันใช่ไหม กลับบ้านไปกินนมแม่ไป๊" พีทจิ้มหน้าผากคนที่อยู่ใกล้มือที่สุดจนหน้าหงาย

"พีทจะทำกับผมอย่างนี้ไม่ได้" เด็กหน้าปรุพุ่งเข้าใส่ พีทย่อมไม่ยอมจึงเกิดการผลักกัน เขาต้องการไปให้พ้นเต็มแก่จึงไม่ยั้งแรงแม้แต่น้อยทำให้พวกเด็กหนุ่มเริ่มโกรธ จนในที่สุดเด็กแว่นห้าจืนยกโคมไฟที่หัวเตียงทุ่มใส่พีทจนเขาร่วงลงไปกองกับพื้น เลือดค่อยๆไหลทะลักออกมาจากปากแผลนองเป็นแอ่ง ทำให้เด็กหนุ่มทั้ง5หน้าเสียไปตามๆกัน

"เรียกรถพยาบาลเร็ว" เด็กหนุ่มคนหนึ่งพูด

"เออ มือถืออยู่ไหนวะ" เด็กอ้วนคลำไปตามตัว เมื่อเห็นโทรศัพท์มือถือตกอยู่ข้างขาเด็กแว่นก็ดีใจ ขณะที่กำลังจะก้มลงไปหยิบนั้น เด็กแว่นก็เตะมันออกไปเสียก่อน

"แจ้งไม่ได้ พวกเราถูกจับแน่" เด็กหนุ่มใส่แว่นพูด 

"จะโดนจับได้ยังไง ก็มึงเป็นคนทุบหัวพี่เขา กูไม่ได้ทำสักหน่อย" เด็กตัวอ้วนเถียง

"ก็โดนกันหมดนี่แหละมึง กูบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าอย่าไปหลอกเขา" เด็กหนุ่มคนที่เงียบที่สุดพูดขึ้น

"แล้วเราจะทำยังไงกันดี" เด็กหนุ่มทั้งห้ามองหน้ากัน

"เอาศพไปซ่อนเถอะวะ ไม่มีใครรู้นี่ว่าพีทมาหาเราที่นี่ แชทเราก็ใช้ประวัติปลอม ชื่อที่ใช้เช็คอินด้วย 

"แล้วจะซ่อนยังไงวะ" เด็กแว่นเสียงสั่น เขาแค่ลืมตัวไปหน่อย

"กระเป๋าเดินทางไงมึง เลือกเอาใบใหญ่ใส่ศพได้แล้วเอาไปถ่วงน้ำกัน" เด็กหนุ่มตัวเตี้ยเสนอ

"เออ มึงออกไปซื้อมาเลยที่ไนท์มาร์เก็ตร้านน่าจะยังเปิดอยู่ อย่าลืมน้ำยาล้างพื้นด้วยล่ะมึง" เด็กหนุ่มส่งเงินให้เพื่อน นอกจากคนที่ออกไปซื้อของแล้วทั้งหมดช่วยกันกลบเกลื่อนร่องรอย รอจนเพื่อนกลับมาก็นำศพในกระเป๋าไปเช็คเอ้าท์ตั้งแต่เช้ามืด พวกเขาขับรถไปไกลถึงเขาใหญ่เมื่อเห็นเหวลึกข้างทางก็ช่วยกันโยนกระเป๋าลงไป

ทุกอย่างน่าจะราบลื่นหากเบื้องล่างไม่ใช่รีสอร์ทแห่งหนึ่ง ที่เปิดให้แขกที่มาพักนำสุนัขมาพักได้ หลายครอบครัวที่ปล่้อยให้สุนัขวิ่งเล่นกัน แต่อยู่ๆพวกมันก็หยุดนิ่งแล้วเริ่มเห่าอย่างบ้าคลั่ง พอมีตัวหนึ่งวิ่งไปก็มีอีกหลายตัววิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว บรรดาเจ้าของสุนัขที่เห็นดังนั้นพากันมองหน้ากันแล้ววิ่งตามสุนัขของตนไป จนได้เห็นสิ่งที่พวกสุนัขเห่ากันอย่างเอาเป็นเอาตาม สุนัขตัวโตเอาขาตะกุยกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่ตอนนี้มีน้ำสีคล้ำซึมออกมา

"เรียกตำรวจเถอะคุณ ใครมีมือถือติดมาบ้างไหมครับ" 

"ไม่มีสัญญาณ ผมจะวิ่งกลับไปที่รีสอร์ทให้ทางนั้นแจ้ง" ชายคนหนึ่งวิ่งกลับไป ส่วนคนที่เหลือยืนจับกลุ่มอยู่ห่างๆ 

เมื่อตำรวจมาถึงก็ทำการพิสูจน์อัตลักษณ์อย่างรวดเร็ว ในร่างของศพไม่มีหลักฐานระบุตัวตนอยู่เลย แต่เนื่องจากพบศพเร็วรูปของศพจึงถูกส่งเข้าระบบ เต้ยที่แจ้งคนหายตั้งแต่ติดต่อเพื่อนไม่ได้ถูกเรียกมาดูศพ เมื่อเห็นแล้วก็ล้มทั้งยืน

จากคำบอกเล่าของเต้ยนำไปสู่การตรวจสอบรถยนต์และแลปท้อปของพีทนำไปสู่การจับกุมเด็กหนุ่มทั้งห้า และศพของพีทก็ถูกนำไปประกอบพิธีทางศาสนาโดยเต้ยเป็นคนจัดการทั้งหมด เพราะพีทไม่มีญาติพี่น้องอีกแล้ว

"พีท กูอดทนให้มึงเก็บให้ครบร้อยไม้ หวังว่าหลังจากนั้นมึงจะหยุดแล้วกูจะบอกรักมึงแท้ๆ ทำไมไม่รอกูวะ" เต้ยปาดน้ำตาวางดอกไม้จันท์ในเตาเผาที่มีไฟลุกโชติช่วง

เต้ยเห็นทุกอย่างทั้งหมด เขาลอยวนเวียนอยู่ข้างเต้ยนั่นเอง แต่ไม่สามารถสัมผัสหรือติดต่อได้ 

"เต้ย ทำไมมึงไม่บอกกูเร็วๆวะ ถ้ามึงยอมเป็นไม้ที่ร้อย กูก็ไม่ต้องไปนัดเยที่โรงแรมจนถูกหลอกแบบนี้" พีทบ่นเมื่อมองเพื่อนหุ่นแซ่บของตัวเอง เขาเคยแอบคิดเกินเลยกับเต้ยบ้างเหมือนกันแต่กลัวเพื่อนไม่เล่นด้วยแล้วจะเสียเพื่อน จึงเลือกอยู่ในเฟรนด์โซนตลอดมา

"เสียดายโว้ย" พีทตะโกนโดยไม่มีใครได้ยิน ก่อนจะถูกดูดไปจากตรงนั้นจากเต้ยไปตลอดกาล


ความคิดเห็น