ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คอนที่ 4 คนสำคัญ

ชื่อตอน : คอนที่ 4 คนสำคัญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 630

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2562 02:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คอนที่ 4 คนสำคัญ
แบบอักษร

หลังจากวันนั้น ผมจะบอกกิจวัตรประจำวันของผมแล้วกันนะครับ

เช้า : ตื่นมาแฮงค์ อาบน้ำ และตั้งสมาธิเขียนต้นฉบับ

กลางวัน : พี่ฮีทพาไปกินข้าว กินเสร็จก็แยกย้าย และผมก็กลับมาเขียนต้นฉบับต่อ

เย็น : พี่ฮีทมารับไปกินข้าว กินเสร็จก็แยกย้าย และผมก็กลับมานั่งดื่มคนเดียวต่อจนเกือบเช้า

พี่ฮีทมาพาผมไปกินข้าวทุกวัน ขอเน้นนะครับว่าทุกวัน ผมเจอหน้าพี่เขาจนเบื่อไปเลย

แต่ทุกครั้งที่เรากินข้าวกันเสร็จพี่เขาก็จะกลับทันที ผมก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ขนาดผมชวนไปดื่ม ก็ไม่ไปทั้งที่แต่ก่อนเป็นฝ่ายชวนผมเองซะด้วยซ้ำ แปลกมั้ยล่ะครับ

กิจวัตรของผมเป็นแบบนี้ทุกวันจนเวลาล่วงเลยมาถึงวันที่ 30 สิงหาคม 2018 ใกล้วันที่ผมต้องกลายเป็นแมวแล้วครับ

ทุกวันนี้ผมยังไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยว่าผมจะโดนคำสาป นี่มันยุคสมัยไหนกันแล้วครับ แต่มันก็เป็นเรื่องจริงที่ผมเปลี่ยนอะไรมันไม่ได้แล้วนอกจากต้องหารักแท้ให้เจอ

ผมจึงต้องเตรียมตัวให้พร้อม เพราะครั้งแรกที่ผมกลายเป็นแมวผมไม่ได้กินข้าวเลย ผมไม่รู้จะกินยังไงในบ้านมีแต่มาม่ากับน้ำเปล่าแล้วก็เบียร์ ขนาดเบียร์ผมยังเปิดกระป๋องกินไม่ได้เลย เพราะอุ้งเท้าที่แสนนุ่มนิ่มของผมมันไร้ประโยชน์เสียจริง ผมทำได้แค่เปิดน้ำก๊อกกินเท่านั้นแหละครับ

แต่คราวนี้ผมเตรียมอาหารสำเร็จรูปแบบที่ไม่ต้องอุ่นก็กินได้เลยแค่ผมใช้ปากกัดซองให้ขาดก็กินได้ทันทีมาเก็บไว้เยอะเลยครับ

และอีกอย่างผมก็นัดกับเอมิไว้ให้มาพิสูจน์ความจริงด้วย

แต่คือถ้าผมกลายเป็นแมวแล้วผมจะพูดภาษาคนไม่ได้ ฉะนั้นผมจะต้องเปิดคอมพิวเตอร์ไว้ เพื่ออย่างน้อยผมจะได้พิมพ์สื่อสารกับเอมิได้ ผมเก่งมั้ยล่ะ5555+

จู่ๆ ก็มีอีเมลล์ส่งมาเรียกประชุมด่วน พวกเขาจะแต่งตั้งหัวหน้าบ.ก.คนใหม่วันพรุ่งนี้

คือผมก็เป็นนักเขียน best seller คนนึงนะครับ ก็เป็นคนสำคัญคนนึงในสำนักพิมพ์แหละ

แต่ปกติแค่นักเขียน best seller เขาไม่เรียกไปประชุมแต่งตั้งหัวหน้าบ.ก.กันหรอกครับ ผมก็งงเหมือนกันว่าทำไมผมถึงถูกเรียกตัวไปประชุมด้วย

“ฮัลโหลเอมิ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปประชุมเสร็จแล้วแกต้องกลับบ้านมากับฉันนะ!!!” ผมโทรคุยกับเอมิ

“ทำไมอ่ะ?” เอมิสงสัย

“อ้าว!! ก็พิสูจน์ความจริงเรื่องที่ฉันบอกแกวันนั้นไง ลืมเหรอ” ผมพูด

“นี่แกพูดจริงดิ เอาจริงดิ?!” เอมิตกใจบวกกับงงเธอคงคิดว่าผมแค่ดื่มมากเกินไปจนเลอะเลือน

“เออหน่า จริงไม่จริงเดี๋ยวก็รู้” ผมพูดเสร็จแล้ววางสายไป

เช้าวันที่ 31 สิงหาคม 2018

ผมรีบไปประชุมที่สำนักพิมพ์แต่เช้า เพื่อไปดูหน้าหัวหน้าบ.ก.คนใหม่

ผมเดินเข้าห้องประชุมและนั่งรอ หลังจากทุกคนมากันครับแล้ว

“ขอเชิญหัวหน้าบรรณาธิการคนใหม่เข้ามาได้เลยค่ะ” พี่สาวเลขาของหัวหน้าบ.ก.คนใหม่ประกาศในห้องประชุม

ประตูค่อยๆ เปิดออก ทุกคนต่างปรบมือต้อนรับกันซะยิ่งใหญ่อย่างกับฉากในหนัง

มีผู้ชายตัวสูงใหญ่ รูปร่างดี ใส่สูท และใส่แว่น ดูภูมิฐาน เดินเข้ามายืนตรงหัวโต๊ะห้องประชุม

“สวัสดีครับผมหัวหน้าบรรณาธิการคนใหม่ฝากตัวด้วยนะครับ” หัวหน้าบ.ก.พูด

แต่เอ้!! ทำไมหน้าคุ้นๆ

เห้ย!! นั่นมันพี่ฮีทนี่หว่า!!!!!

ทะทะ ทำไมอ่ะ?!

ทำไมเป็นพี่ฮีทล่ะ

แล้วทำไมไม่เคยบอกเราเลยล่ะ?!?!

ผมงงเป็นไก่ตาแตก

จู่ๆ ผมก็เข้าใจว่าทำไมผมถึงถูกเรียกตัวมาประชุมด้วย เพราะพี่แกอยากจะบอกผมนี่เองว่าตัวเองหัวหน้าบ.ก. แล้ว และรู้ด้วยว่าทำไมที่ผ่านมาพี่เขาถึงมีเวลาว่างแค่พาผมไปกินข้าวได้เท่านั้น

ตลอดการประชุมพี่ฮีทเอาแต่มองหน้าผม ผมล่ะกลัวความลับแตกจริงๆ เลย T__T

หลังจากประชุมกันเสร็จผมก็รีบเดินออกมาโดยที่ไม่ทักไม่ทายพี่ฮีทเลย เพราะผมไม่อยากให้ใครรู้ความสัมพันธ์ของเรา

ผมเดินไปหาเอมิ

“เอมิจังงง~ เสร็จงานกี่โมงอ่ะ” ผมถาม

“วันนี้น่าจะเย็นล่ะมั้ง เอ้อ ได้ข่าวพี่ฮีทกลายเป็นหัวหน้าบ.ก.คนใหม่แล้วเหรอ” เอมิพูด

“อืม” ผมทำหน้าเบื่อหน่าย

“งั้นก่อนกลับบ้านไปกินเหล้าก่อนนะแล้วค่อยไปบ้านฉันนะ” ผมพูดจบก็เดินหนีออกมาเลย เพราะผมไม่อยากฟังเอมิบ่นนั่นเอง

ผมกลับไปเขียนต้นฉบับต่อ พอตกเย็นผมก็เดินมารับเอมิที่สำนักพิมพ์

“เอมิไปกันเถอะ!!” ผมตะโกนเรียก

“อื้มๆ” เอมิรีบเดินมาหาผม

จู่ๆ ก็มีเสียงคุ้นๆ ของชายคนนึงดังขึ้น

“ทั้งสองคนน่ะ ไปดื่มฉลองต้อนรับหัวหน้าบ.ก.คนใหม่ด้วยนะ” ^o^ เสียงพี่ฮีทนั่นเอง

อุส่าห์พยายามหลบหน้าแล้วนะเนี่ย ไม่พ้นจริงๆ สินะ ผมกลัวตอนพี่เขาเมาจะเผลอพูดเรื่องเราจริงๆ เลย ผมไม่อยากไปเลยนะ แต่เอมิมันจะไปกินเหล้าฟรีนี่สิผมเลยเลี่ยงไม่ได้

“นี่...เอมิ แกสัญญากับฉันก่อนนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นคืนนี้แกต้องไปนอนกับฉันสองคน สองคนเท่านั้นนะ และต้องกลับก่อนเที่ยงคืนด้วย ต่อให้หัวหน้าบ.ก.คนใหม่จะตามตื้อขอไปนอนด้วยก็ห้ามให้ไปด้วยเด็ดขาด!!!” ผมพูดด้วยสีหน้าจริงจัง แล้วชูนิ้วก้อยขึ้นมา

“แกจะปล้ำฉันเหรอห๊ะ!! 555+ เออๆ โอเค สัญญา” ผมกับเอมิเกี่ยวก้อยสัญญากัน

พวกพี่ฮีทและพนักงานคนอื่นๆ ในสำนักพิมพ์ก็ไปถึงร้านที่จัดเลี้ยงฉลองกันก่อน ส่วนผมกับเอมิตามไปกันทีหลัง

ผมเดินเข้าไปในร้านก็พบโต๊ะที่ต่อกันยาวเหยียดที่มีคนนั่งเต็มโต๊ะไปหมด ผมจึงคิดในใจว่าจะแค่ไปสวัสดีและกลับเลย ก็เพราะคนเต็มแล้วนี่นา555+

“สวัสดีครับหัวหน้าบ.ก.” (-/|\-) ผมพูดพร้อมยกมือไหว้

“สวัสดีค่ะหัวหน้าบ.ก.” (-/|\-) เอมิพูดพร้อมยกมือไหว้เช่นกัน

“อ้อมาแล้วเหรอ อ่าวนี่!! เขยิบไปหน่อยคนสำคัญฉันมาแล้ว” พี่ฮีทไล่คนข้างๆ ให้ไปนั่งที่อื่นด้วยคำพูดที่ทำให้ผมช็อค!!!!

“โอ้โหหหห.....คนไหนคะคนสำคัญของหัวหน้าบ.ก.” พนักงานต่างพากันพูดแซว

พี่ฮีทไม่พูดอะไรก็ดึงผมไปนั่งข้างๆ ทันที พี่เขาทำผมช็อคอีกครั้ง นี่ไงครับสาเหตุที่ทำให้ผมไม่อยากมาT^T

หลังจากพวกเราฉลองกันอยู่ประมาณ 1 ชั่วโมงก็มีชายหนุ่มผมสีน้ำตาล ตาสีน้ำตาลเป็นประกาย ตัวสูงและขาว แถมยังหุ่นดีกว่าพี่ฮีทอีกนะครับ อย่างกับออกมาจากการ์ตูนตาหวานเลย ผมนี่อึ้งในความหล่อของเขาจริงๆ เขาใส่สูทสีขาวเดินเข้ามาแล้วทักทายพี่ฮีท

“เห้ย ดีใจด้วยนะเพื่อน” ผู้ชายคนนั้นจับพี่ฮีทและแสดงความยินดี

“อื้ม ขอบใจนั่งก่อนสิ” พี่ฮีทพูดพร้อมเชิญให้เขานั่ง เขาเลือกเดินมานั่งตรงข้ามผมทั้งที่ข้างพี่ฮีทก็มีที่ว่าง

“นี่เอริค เพื่อนฉัน เขาเป็นหัวหน้าบ.ก.ของสำนักพิมพ์ที่ต่างประเทศน่ะ” พี่ฮีทแนะนำตัวเขา

“สวัสดีครับผมเอริคฝากตัวด้วยนะครับ” เอริคพูดกับพนักงานทุกคนแต่เขาก็หันมาจ้องหน้าผมอย่างไม่ละสายตา

ความคิดเห็น