ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่21​

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 463

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 17:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่21​
แบบอักษร

*ขอเปลี่ยนจากตึกนักผจญภัยไปเรียกกิลนักผจญภัยแทนนะ เพราะไม่งั้นเวลาเขียนมันชอบเขียนผิดบ่อยๆ* 

#นายท่านคะ ไหนว่าจะไปล่าเมทัลลิซาร์ดไงหล่ะคะ แล้วนายท่านมาทำอะไรที่กิลนักผจญภัยกันละคะเนี่ย# 

'น่าไม่เห็นต้องรีบเลยหนิเรย์ ไงเมทัลลิซาร์ดก็ไม่ได้หนีไปไหนสะหน่อย' 

#แต่อาจจะมีใครสักคนอย่าง ผู้กล้าที่ชื่อโคคิ ไปจัดการกับพวกเมทัลลิซาร์ดอยู่ก็ได้นะคะ# 

'ถ้างั้นก็คิดสะว่าดวงซวยไปละกันนะ' 

#.....# 

"เห้อ" 

คุโระยิ้มแห้งๆแล้วเปิดประตูเข้ากิลนักผจญภัยไป ข้างในกิลมีคนไม่ค่อยเยอะคุโระเดินไปเลือกดูเควสที่บอร์ดเควส 

"อืมวันนี้ทำเควสไรดีนะ" 

ระหว่างที่คุโระกำลังตัดสินใจเรื่องเควส เรย์เนี่ยก็ดูแทรกขึ้นมา 

#นี่ไงนายท่านเลือกเควสนี้สิ เราจะได้ไปล่าก็อบลินกัน# 

คุโระเมินข้อเสนอของเรย์แล้วเดินไปหยิบเควสเก็บสมุนไพร แล้วเดินไปที่เคาเตอร์ที่ว่างซึ่งเป็นเคาเตอร์ของสาวที่ทำบัตรให้คุโระเมื่อวาน 

"ขฮโทษนะครับคือผมอยากรับเควสนี้หน่ะครับ" 

คุโระยื่นใบเควสให้พนักงานสาว 

พนักงานสาวรับใบเควสจากคุโระแล้วบอกสถานที่ให้คุโระ เมื่อฟังจบคุโระก็เดินออกจากกิลไป 

#นายท่านไม่คิดจะคุยกับเธอสักหน่อยเหรอคะ# 

'ไม่อะแล้วดูเหมือนเธอจะจำชั่นไม่ได้ด้วยหล่ะนะ' 

#ช่างเป็นผู้หญิงที่แย่จริงๆเลยนะคะ# 

'ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยหนิ สำหรับชั้นขอแค่มีพวกซาคุยะกับเธอ แล้วก็พวกคลอเดียชั้นก็พอใจแล้วหล่ะนะ' 

#พูดงั้นฉันก็เขิลแย่เลยสิคะนายท่าน# 

เรย์พูดออกมาด้วยเสียงเรียบๆเลยไม่รู้เธอเขินจริงๆหรือเปล่า แต่คุโระก็เลิกสนใจทันทีเพราะถึงสงสัยไปก็คงไม่ได้คำตอบ 

"อ้ะ" 

"โอ้ย" 

ขณะที่คุโระกำลังเดินคิดไรเรื่อยเปื่อย คุโระก็เดินชนคนล้ม คุโระจึงก้มหน้าลงไปเพื่อดูคนที่ถูกชนล้ม​ 

ซึ่งคนที่คุโระชนล้มดูเหมือนจะเป็นเด็กสาว คุโระจึงรีบก้มลง​ยื่นมือไปหาเด็กสาว​ แต่สายตายของคุโระกลับมองลงไปใต้กระโปรงที่กำลังอ้าขาให้เห็นกางเกงในของเด็กสาว​  

ในเวลานั้นคุโระได้รู้สึกถึงสัญชาตญาณ​บางอย่าง​ มันบอกให้เค้าจับเด็กสาวตรงหน้ากดลงบนพื้นแล้วข่มขื่นเธอสะตรงนั้น​ แต่คุโระก็ได้รีบเรียกสติตนเองกลับมาทันที 

"ขอโทษด้วยนะ เป็นไรมากหรือหรือเปล่า" 

"ม ไม่เป็นไรคะ ฉันผิดเองคะที่ีรีบวิ่งจนไม่ได้ระวัง" 

เด็กสาวยื่นมือมาจับมือของคุโระ เมื่อจับมือกันคุโระก็ดึงเด็กสาวลุกขึ้นยืน 

เมื่อลุกขึ้นยื่นเด็กสาวใช้มือปัดฝุ่นที่กระโปรงออก 

"ขอโทษด้วยนะค-" 

เด็กกสาวพูดขณะเงยหน้าขึ้นมาหาคุโระ แต่ก่อนจะพูดจบเด็กสาวเห็นหน้าของคุโระก็หยุดพูดกระทันหัน 

"มีอะไรหรือเปล่า" 

คุโระถามเด็กสาวด้วยอย่าเป็นห่วง 

"ไม่คะไม่มีอะไรคะ​ ว่าแต่พี่ชายเป็นนักผจญภัยใช่ไหมคะ"  

"อ่าใช่แล้วหล่ะทำไม​หรอ"  

"แค่หนูคิดว่าพี่ชายดูคล้ายๆพี่สาวหนูหน่ะคะ​ พี่สาวของหนูเองก็เป็นนักผจญภัยด้วยเธอเก่งมากเลยนะคะ​ อะแย่แล้วหนูต้องรีบไปแล้วไม่งั้นเดียวพี่สาวจะโกรธหนูแน่ๆ​ ไปก่อนนะคะพี่ชาย"  

เด็กสาววิ่งหายไปในฝูงชนอย่างรวดเร็ว 

"เป็นเด็กที่ร่าเริงดีนะคะปะป๊า​" 

เรย์ที่โผล่มาตอนไหนไม่รู้กำลังจับมือคุโระอยู่ 

"นั้นสินะ" 

คุโระตอบคำถามของเรย์ เรย์ที่กำลังจับมือคุโระอยู่ลากคุโระเข้าไปในซอยเปลี่ยวๆ 

เมื่อเข้ามาคุโระก็โดนเรย์ผลักเข้าหากำแพงใกล้ๆ 

เรย์ใช้มือทั้งสองข้างจับไปที่ใบหน้าของคุโระ​ลงมา แล้วประกบปากจูบกับคุโระ​ คุโระสอดลิ้นเข้าไปในปากของเรย์แลเวตวัดลิ้นไปรอบภายในปากของเธอ​ ซึ่งเรย์เองก็ทำสอดลิ้นเข้าไปในปากของคุโระเดียวกัน 

""จ๊วบ จ๊วบบ​ จ๊วบบบ""  

รอบข้างไร้ซึ่งเสียงใดๆ​ เปรียบเสมือนในโลกนี้มีแค่พวกเค้าสองคนเท่านั้น 

หลังจูบจนพอใจทั้งสองคนก็ผละริมฝีปากออกจากกัน​ มีน้ำลายยืดจากปากของคุโระไปจนถึงปากของเรย์​ แต่พอมันยืดไปสักพักมันก็ขาดออกจากกัน 

เรย์ใช้ลิ้นเลียริมฝีปากของเธออย่างมีเสนห์แบผู้ใหญ่​ ผิดกับร่างกายของเธอ 

"ไม่ดีเลยนะคะนายท่านการฝืนสัญชาตญาณ​ตัวเองแบบนั้น"  

"เธอรู้ด้วยงั้นหรอเรย์"  

"แน่นอนสิค่ะ​ะนายท่านฉันหน่ะรับรู้ได้ถึงอารมณ์​ของนายท่านพาท่านพลังเวท​ แต่ถึงไม่ทีพังเวทฉันก็รู้สึกได้ค่ะ"  

เรย์ใช้มือดึงกางเกงของคุโระลงเผยให้เห็นแกนกายของคุโระที่กำลังแข็งอยู่​ เรย์หันหน้าเข้าหากำแพงแล้วก้มโค้งหันก้นมาหาคุโระ 

"เชิญเลยค่ะนายท่าน​ ไม่ต้องห่วงเรื่องคนจะได้ยินหรือเห็นนะค่ะ​ ฉันได้ใช้เวทแยกมิติที่เราอยู่ตอนนี้ออกมาแล้วคะ​ เพราะงั้นเชิญทำให้เต็มที่เลยค่ะนายท่าน"  

"งั้นชั้นก็ขอจัดหนักให้เต็มที่เลยแล้วกัน"  

คุโระขยับแกนกายไปอยู่ตรงหน้ากลีบดอกไม้ของเรย์แล้วแทงเข้าไปมิดด้ามในทีเดียว 

สวบบ 

" อ้ากกกกกกก" 

เสียงร้องของเรย์ดังสนั่น​ไปทั่วแต่เพราะเวทของเธอทำให้ไม่มีใครได้ยินเสียงร้องของเรย์ 

คุโระไม่คิดจะให้เรย์ได้พักขยับเข้าออกอย่างรวดเร็ว 

" อ่าา​ อ่าาาาา​ ส​ สุดยอดไปเลยค่ะนายท่าน​ มันรู้สึกแน่นท้องไปหมดเลยค่ะ​ แต่รู้สึกดีมากเลยค่ะ​ไม่เปลกใจเลยค่ะว่าทำไมซาคุยะถึงได้ติดใจ"  

....  

"อ่า​ อ่าาาา​ อ่าาาา​ นายท่านคะ​ ฉันจะเสร็จแล้ว​ มันช่างรู้สึกดีมากเลยค่ะ​ อ่าา​ อ่าาาาา​ อ๋าาาาาา"  

เรย์ถึงจุดสุดยอดในจังหวะเดียวกันกับที่คุโระปล่อยน้ำขาวขุ่นเข้าภายในกลีบดอกไม้ของเรย์ 

"แฮ่กๆ​ แฮ่กๆ​ แฮ่กๆ" 

" เอ้าๆ​ นี่เพิ่งเริ่มเองนะหมดแรงแล้วงั้นหรอเรย์" 

"ฉ​ ฉันยังไหวค่ะ​ นายท่าน​ เชิญต่อจนกว่านายท่านจะพอใจได้เลยค่ะ" 

...........  

3วันผ่านไป 

" อ่าาาาาาาา​ อ๋าาาาาาาาา"  

เรย์ถึงจุดสุดยอดมากี่ครั้งแล้วเธอก็นับไม่ค่อยถูกแต่อย่างน้อยๆก็คงจะสัก1000ได้แล้วมั้ง​ ถ้าเป็นคนปกติคงตายไปแล้ว​ แต่ที่เธอยังไม่ตายเพราะร่างกายของเธอนั้นเป็นร่างที่พิเศษ​ ต่อให้ทำมากกว่านี้อีก1000ครั้งเธอก็ไม่ตาย​ แต่ความเหนื่อยล้า​ก็ยังคงมีอยู่​ เธอคงจะเดินไม่ไหวไปสักพักใหญ่ๆเลย​ และต้องขอบคุณเวทมิติของเธอที่นอกจากจะแยกข้างนอกกับข้างในแล้ว​ เวลาข้างในกับข้างนอกยังไหลไม่เท่ากัน​ ข้าง7วันจะเท่ากับข้างนอก1ชั่วโมง​ แต่เวทนี้กินพลังเวทย์เป็นจำนวนมากจึงใช้บ่อยไม่ได้ 

"อ๋าาาาาาา"  

เรย์ถึงจุดสุดยอดไปอีกครั้งแล้วคุโระก็ถอนแกนกายออกจากกลีบดอกไม้ของเธอ​ เรย์คิดในใจว่าในที่สุดมันก็จบลงแล้วเพราะถึงร่างกายจะเหมือนไม่มีปัญหา​ไร​ แต่จิตใจก็แทบจะรับไม่ไหวแล้ว 

"เอาหล่ะ​ อุ่นเครื่องพอแล้ว​ ได้เวลาต่อยก2แล้วนะเรย์"  

ราวกับชะตากลั่นแกล้งเรย์​ คุโระเริ่มขยับแกนกายเตรียมสอดใส่อีกครั้งแต่รอบนี้คุโระสอดแกนกายใส่รูก้นของเรย์แทนที่จะเป็นกลีบดอกไม้ 

"อุกกกก​ รูนั้นมันไม่ได้นะคะนายท่า​- อ่าาาาาาา​ ท​ ทำไม​ มันถึงรู้สึกดีได้ขนาดนี้​ อ่าาาาา" 

.........  

ผ่านไปอีก4วัน 

"อ่าาาา​ สดชื่นชะมัดเลย"  

คุโระดึงแกนกายออกแล้ว​ ดึงกางเกงขึ้นมาใส่​  

"แฮ่กๆๆๆ​ แฮ่กๆๆๆๆ"  

คุโระก้มลงมองเรย์ที่กำลังยืนขาสั่นเอามือเกาะกำแพงไม่ให้ล้ม​ โดยที่ช่วงล่างของเธอมีน้ำสีขาวขุ่นไหลออดมาจากรูด้านหน้าและด้านหลังไหลออกมาไม่ขาดสาย 

คุโระมองดูเรย์ในสภาพนั้นแล้วอมยิ้ม​ พร้อมกับอุ้มเรย์ขึ้นมาด้วยท่าอุ้มเจ้าหญิงแล้วใช้เวทคลีนกับตนเองและเรย์ 

แล้วคุโระก็ใช้เวทเคลื่อนย้าย​ ย้ายไปที่ห้องนอนของตัวเองที่ปราสาทในทวีปดำ​ แล้ววางเรย์ลงบนที่ที่นอนพร้อมกับห่มพาให้ 

" น นายท่าน"  

"ไม่ต้องพูดไรทั้งนั้น​นอนพักสะ"  

เรย์พยายามจะพูดอะไรสักอย่างกับคุโระแต่ก็โดนขัด​สะก่อน แล้วบอกให้เธอนอนพักสะ 

"ค่ะ​ นายท่าน"  

ซึ่งเรย์ก็ตอบรับด้วยใบหน้าที่แดงจนถึงใบหูแล้วก็หลับไปทันทีเพราะความเหนื่อย 

คุโระที่เห็นว่าเรย์หลับไปแล้วก็ได้ใช้เวทเคลื่อนย้าย​ ย้ายกลับไปที่เดิม 

"เอาหล่ะได้เวลาทำเควสแล้ว​ เมทัลลิซาร์ด​ ชั้นอยากรู้จริงๆว่าพวกแกจะทนมือทนเท้าได้สักแค่ไหนกัน 

###### 

จบตอน 

ความคิดเห็น