ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ คืนสิ้นปี

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ คืนสิ้นปี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2561 22:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ คืนสิ้นปี
แบบอักษร

​เสียงเพลงดังกระหึ่มก้องไปทั่วพื้นที ทุกบ้านต่างสังสรรค์วันส่งท้ายปีเก่าต้องรับปีใหม่กัน ไม่เว้นแม้แต่บ้านของแคชก็ยังจัดงานสัสรรค์

"พี่แคช ไม่มาแจมกับพวกผมหรา.." คิวเอ่ยชวนพี่ชายของตัวเองให้มาสังสรรค์ส่งท้ายปีใหม่ด้วย

"พี่ของตัวละกัน อีกอย่างห้ามเมา?" แคชตอบกลับพร้อมคาดโทษคิวเอาไว้ล่วงหน้า

ทำไมแคชถึงบอกกับคิวไปแบบนั้น ก็เพราะว่าถ้าคิวได้เมาแ้วเดี๋ยวมาอาละวาดเขาเสียเปล่า แถมงานสังสรรค์ก็มีแต่เพื่อนของคนเป็นทั้งหมด 

"รับทราบครับพี่ชาย..." คิวตอบกลับแบบกวนๆอย่างไม่ใส่ใจนัก

ส่วนทางแคชเองก็ขอตัวกลับขึ้นไปด้านบนของบ้าน ก่อนจะมานั่งรับลมหนาวที่ตรงระเบียงของห้อง มันช่างเป็นลมหนาวต้อนรับปีใหม่จริงๆ

"เฮ้ยพวกมึงน้ำแข็งหมดหว่ะ เดี๋ยวกูไปซื้อที่ร้านก่อน..."

"เออดีๆ ไอ้นัดกูฝากซื้อเมล็ดทานตะวันมาด้วยนะเว้ย เอามายี่สิบ"

"ได้ๆ"

ทุกการกระทำของคนด้านล่างแคชเห็นและได้ยินอย่างชัดเจน ไม่ใช่ว่าจะปล่อยปะละเลย ถึงจะไม่ร่วมวงแต่ก็ยังคงเป็นห่วงน้องชายตัวเองอยู่ดี

ระหว่างสังสรรค์อยู่นั้นแคชสังเกตได้ว่า คนที่ออกไปซื้อน้ำแข็งยังไม่เห็นกลับมาสักที และเพื่อนๆของเขาที่นั่งดื่มกันอยู่ตรงนั้น ก็ไม่ได้สังเกตเห็นหรือถามหา เพียงเขากำลัง?

"ไอ้นัด ไปนานนะมึงกว่าจะกลับมา"

ได้ยินเสียงเหล่าบรรดาเพื่อนๆเรียกชื่อ แคชมองลงไปด้านล่างก็ไมาเห็นจะมีใคร แล้วแคชก็คิดว่าพวกเขาเหล่านี้กำลังเมาอยู่เป็น ถึงได้เพ้อออกมาได้ขนาดนี้

ภาพที่แคชเห็นเหมือนว่าพวกเขากำลังพูดอยู่กับใครตรงหน้าประตูของรั่วบ้าน แคชจึงชะโงกหน้าออกไปมองก็ไม่ยักเห็นจะมีใคร

"ไอ้นัด มึงจะมายืนอะไรอยู่ตรงนี้ เข้ามาด้านในสิวะ"

"พวกกูรอมึงนานแล้วเนี้ยสัสนัด แมร่งเมาก่อนเฉยเลย มาๆมึงมาแดกกัน"

ยิ่งดูก็ยิ่งแปลกขึ้นไปเรื่อยๆแล้ว 

Rrrrrr.....(พาย)

มีอะไรยะ เหงาหรือไงถึงโทรมา

"เปล่า แค่จะถามว่าอยู่ที่บ้านหรือเปล่า"

ถามอะไรแปลกๆ ก็ยืนอยู่รรงระเบียงเหมืิอนกันเนี้ย หันหน้ามาสะ!!

พูดจบประโยคแคชก็รีบหันไปดูทันที 

"ดีเลย ช่วยมองที่หน้าบ้านให้ทีส่ามีอะไรมั้ย"

ตามีก็มองเองสิยะ

"ไม่ใช่ว่าไม่มอง แต่มันแปลกๆ"

แปลกยังไง ก็แค่คนคุย.......!!

"มีอะไรหรือเปล่าพาย"

แปบนะ....

สิ่งที่พายเห็นนั้น คนที่กำลังคุยกันอยู่หน้าบ้านของแคช เขาคนนั้นไม่ใช่มนุษย์ หากเป็นสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าจะมี ดวงตาสีแดงก่ำหันขวับมามองพายอย่างอาฆาต จึงทำใก้พายเองต้องหลับตาทันที

"ไงไอ้นัด ยังไม่เข้ามาอีก"

"กูลืมซื้อของว่ะ ไอ้โชคมึงไปเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ"

"ได้ดิวะ"

แคช...แกรีบลงไปตามน้องคนรั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ

"มีอะไรหรอพาย"

แล้วค่อยมาถามฉันทีหลัง รีบๆเลยเดี๋ยวตามไป

"ได้ๆ"

แคชกดวางสายก่อนจะรีบวิ่งลงมาจากชั้นสอง พอจะก้าวงมาจากบันไดเท่านั้นแหละ ขาของเขาก็เหมือนจะถูกบางอย่างตรึงเอาไว้กับที่

ส่วนพายเองก็รีบลงมาเหมือนกัน ก่อนจะรีบเปิดประตูรั่วหน้าบ้านของเธอ และรีบเร่งฝีเท้าตามคนที่กำลังเดินตรงออกไป

"อ้าวพี่พาย จะไปไหนหรือครับ" คิวเอ่ยทักถามเมือเห็นพายรีบเดินผ่านหน้ารั่วประตูบ้าน

"ตอนนี้พี่รีบ ไปตามแคชให้พี่หน่อย"

"ได้ครับ"

คิวได้ยินดังนั้นจึงรีบลุกขึ้นแล้วเดินเข้าบ้านเพื่อไปตามพี่ชายของตน แต่พอไปถึงกะว่าจะเดินขึ้นไปทางบันได เขากลับเจอกับแคชที่นอนหมดสติอยู่ตรงบันำดพอดี คิวใช้เสียงเรียกปลุกไป ไม่กี่ครั้งแคชก็สะดุ้งตัวขึ้นมา พร้อมกับท่าทางการหอบหายใจด้วยความเหนื่อย

"พี่แคช ทำไมพี่มานอนอยู่ตรงนี้ได้"

"เดี๋ยวเล่าให้ฟัง แล้วเห็นพายหรือเปล่า"

"เห็นครับ พี่พายนั่นแหละที่เป็นคนบอกผมให้มาเรียกพี่"

พอรู้ดังนั้นแคชก็รีบลุกขึ้น พร้อมกับรีบสาวท้าวออกไป แคชรีบวิ่งตามพายไปเพราะเขาเห็นลางๆได้ว่าจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพาย

ส่วนคิวที่กำลังดูงงๆกับพี่ชายพี่สาวทั้งสองออกไปไหนกันตอนดึก เขาจึงเกิดความสงสัยจึงรีบตามออกไปทันที ไม่วายจะต้องกล่าวบอกสหายในวงเหล้า

"พวกมึงแดกรอกูไปก่อนนะ เดี๋ยวกูมา"

ส่วนทางพายได้ตามคนที่น่าสงสัยมาไม่ห่าง วิญญาณตนนั้นเขาคิดจะทำอะไรกันแน่ ถ้าคิดจะหาตัวตายตัวแทน บอกเยว่าไม่มีทางที่พายจะยอมให้เป็นแบบนี้ จนกระทั้งเดินมาถึงคลองข้ามสะพาน

หมับ!! พายรีบไปคว้าข้อมือของเด็กหนุ่มเอาไว้แน่น ก่อนที่หนุ่มทำท่าว่าจะกระโดนลงไป

อึก!! แต่หากพายต้องรีบปล่อยข้อมือของอีกฝ่ายทันที เมื่อมีบางอย่างมารัดที่คอของตัวเอง

"อย่าเข้ามายุ่ง!!" เสียงของวิญญาณตนนั้นนั้นพูดขึ้น 

"แก จะ ทำ อะ ไรกะ กันแน่"

"พาย!!!"

"ไอ้โชค!!!"

เป็นเวลาที่เหมาะเจาะที่สองพี่น้องตามมาได้ทันเวลาพอดี คิวรีบไปคว้าตัวเพื่อนเองมาทันที ก่อนที่เพื่อนของตัวเองจะดระโดนลงไปในคลอง

"เชี่ย...กูมาอยู่ที่นี่ได้ไงวะ" โชคถามออกมาด้วยความสงสัยว่าทำไมเขามาอยู่ที่นี่ได้ เขาจำได้ว่ากำลังคุยกับนัดอยู่หน้าบ้าน

"ตอนนั้นกูกำลังคุยกับไอ้นัด....?" คิวรู้สถานการณ์ทันที ก่อนจะบอกให้คิวไปมองกับสิ่งที่เกอดขึ้น

"น้องนัด...ปล่อยเพื่อนพี่เถอะ เพื่อนพี่ไปทำอะไรให้น้อง น้องถึงทำแบบนี้"

"ไอ้นัด ปล่อยพี่กู!!" คิดบอกเสียงดังลั่น

ตุ๊บ!!! สิ้นเสียงของคิว พายก็ถูกผลักไปชนกับราวสะพานของอีกฟาก

อึก!!! นัดเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นคิวแทน โดยการบีบรัดที่คอของคิวพร้อมนำตัวเขามาลอยตัวเหนือน้ำตรงขอบสะพาย พร้อมที่จะปล่อยทันทีทันใด แต่....

"ไอ้นัด มึงแบบนี้ ทำไมวะ"

"กูทนไม่ได้ที่พวกมึงกำลังมีความสุข ส่วนกูกับต้องมาตาย"

"มึง ตะ ตาย....หรอ?"




ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว