ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 2

คำค้น : ท้อง,คราม,พี่ราม,มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2562 02:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
2
แบบอักษร

"อืมม"พี่รามจูบผมอย่างแผ่วเบา ก่อนจะขยับส่วนตรงนั้นพร้อมนวดเฟ้นไปตามร่างกาย เขาทิ้งรอยรักไว้ทุกทีที่สัมผัส

"กูเสพติดร่างกายมึง"เขาว่าแล้วหอมเบาๆที่แก้ม ส่วนที่เชื่อมต่อกันขยับถี่ขึ้นตามแรงอารมณ์

"ห้ามให้ใครทำกับมึงแบบนี้นะ"

"อ๊ะ ครับ"

"มึงเป็นของกู"เขากระแทกไม่เบาแต่ก็ไม่แรงมาก ผมตัวสั่นใกล้จะเสร็จเข้าไปทุกที

"อ๊าา/อืมม"พี่รามกระแทกครั้งสุดท้ายก่อนปลดปล่อยออกมาพร้อมผม เข้าจูบหน้าผากพร้อมกระซิบอีกครั้ง

"กูขออีกรอบ"ผมพยักหน้า ไม่นานพี่รามเริ่มบทสวาทอีกครั้ง และอีกครั้ง

"กูไม่เคยมีเซ็กกับใครดีเท่ามึงเลย อืม มึงเป็นที่หนึ่งของกูนะ"ผมยิ้มเขิน ใบหน้าตอนนี้คงแดงมากแน่ๆ

"ผมก็ชอบ อึก มีเซ็กกับพี่ ครับ"

"หึ"พี่รามประกบปาก จูบแลกลิ้นพัวพันแสดงถึงความพอใจ ไม่นานเขาก็เสร็จสมและผมก็ถึงจุดหมาย ผมหลับลงด้วยความเพลีย แต่ก็รู้ว่าเขาทำความสะอาดร่างกายให้

"ขอบคุณครับ"

"อืม"พี่รามจูบขมับผมเบาๆ แล้วเราก็หลับไปพร้อมกัน

----

"อุก อ้วกกก"

"..."

"แค่กๆ อ้วกก"

"..."

"อ้วกกก"ผมอาเจียนมานานพอสมควร อาหารก็กินได้ไม่มาก ยังต้องมาอาเจียนออกหมดอีก

"คราม มึงเป็นอะไร"พี่รามที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ถามผมเบาๆ ผมส่ายหน้าแล้วก็อ้วกต่อ

"แค่กๆ แพ้ท้องครับ"

"แพ้ท้อง??"

"ครับ"

"เออ"พี่รามเดินออกไปจากห้อง ผมนั้งพักบนชักโครกเมื่ออ้วกจนหมดแรง ไม่นานพี่รามก็เข้ามา

"อือออ"พี่รามอุ้มมาวางบนเตียง เขายื่นมะม่วงเปรี้ยวมาให้ผมกิน

"กินดิ"

"ครับ"ผมรับจานมะม่วงมากิน รู้สึกว่าอาการปวดหัวกับอาเจียนดีขึ้นมากจนน่าแปลกใจ

"เป็นไง??"

"อร่อย"

"กูหมายถึงมึงยังอยากอาเจียนอยู่มั้ย??"ผมยิ้มขำก่อนตอบออกไปเบาๆ

"ไม่แล้วครับ"

"ก็ดี แล้วก็ถ้าอยากกินอีกก็บอกป้าบัว"

"ครับ ขอบคุณครับ"ผมเห็นพี่รามหน้าแดงนิดๆ เขาหันหน้าไปทางอื่นเมื่อเห็นผมมองเขาอยู่

ผมนั่งกินมะม่วงเปรี้ยวจนอิ่ม มองนาฬิกาก็บอกว่าบ่าย2แล้ว

ไปเดินยืดเส้นยืดสายหน่อยดีกว่า

ผมเดินลงมาจากห้อง พี่รามออกไปทำงานเมื่อกี้นี้ส่วนป้าบัวน่าจะไปตลาด

ลูกจ๋าอยากไปไหนมั้ย?? แม่อยากไปซื้อของ ไปเนอะ ผมว่าเองเออเอง ตอนนี้ท้องผมยังไม่ใหญ่มาก แต่ถ้าใหญ่คงไปไหนไม่าะดวก

ผมเดินออกมาจากบ้าน บอดิการ์ดหลายคนที่อยู่รอบๆก็มองตาม ลืมบอกว่าบ้านพี่รามบอดิการ์ดเยอะมากไม่รู้ทำไม

"ขอโทษครับ"

"ครับ"

"คุณครามจะไปไหนหรือเปล่าครับ"ผมมองบอดิการ์ดคนนี้แล้วคุ้นตา คนนี้ที่อยู่ติดกับพี่รามบ่อยๆนี่น่า น่าจะชื่อ...

"พี่พล"

"ครับ"

"พี่มาทำอะไรเหลอครับ"

"คุณรามให้ผมมาดูแลคุณครับ"

"อ่า โอเคครับ"อุส่าจะไปคนเดียวสะหน่อย ผมเดินตามเขาไปขึ้นรถรีมูซีนสีดำ ผมบอกเขาว่าจะไปซื้อเสื้อผ้าแถวตลาดแต่เขากลับมาจอดหน้าห้างแทน

"คือผมไม่..."

"นี่ครับ"เขายื่นการ์ดสีดำที่ผมรู้ว่าคืออะไรให้ผม ก็ก่อนหน้านี้ผมใช้อยู่ มันคือแบล็คการ์ดไม่จำกัดวงเงิน!!

"ผมรับไว้ไม่ใด้ครับ"แค่นี้หนี้ก็เยอะมากแล้ว ถ้าใช้อีกคงต้องอยู่กับพี่รามตลอดชีวิตแน่ๆ แต่ก็ดีนะ

"คุณรามบอกว่าให้ใช้เงินในบัตร ห้ามทำงานพาทไท ห้ามหาเงินเองโดยที่คุณรามไม่อนุญาติครับ"

"แต่ผมติดหนี้พี่รามอยู่นะครับ"

"เรื่องนั้นไปคุยกับคุณรามนะครับ แล้วก็ คุณรามบอกว่า มาแล้วให้ซื้อเสื้อผ้าไปให้เกิน4ชุดด้วย"

"ผมไม่..."

"คุณรามสั่งครับ"ผมพองแก้มทำหน้าบูด ทำไมชอบสั่งผมตลอดเลยก็ไม่รู้ ตัวไม่อยู่แท้ๆ ยังสั่งลูกน้องมาสั่งต่อได้ น่านับถือจริงๆ

----

นาน้อยแต่มานะ พน.ดึกๆน่าจะได้ลงอีกเรื่องนะคะ ฝากติดตามด้วยค่า

ความคิดเห็น