ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 15 ตามหา

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 ตามหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 665

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2561 18:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 ตามหา
แบบอักษร

​นายณัฒวัฒน์สามารถกอบกู้บริษัทได้สำเร็จ ใช้หลักฐานบัญชีโกงบริษัทจับกุมตัวหุ้นส่วนคนนั้นได้ สามารถเรียกร้องเงินคืนบริษัทได้เกือบทั้งหมด นายณัฒวัฒน์สามารถนำเงินส่วนนี้ไปชดใช้หนี้สินของบริษัททั้งหมดได้ ศาลจึงประกาศยกฟ้องคดีล้มละลาย

ดังนั้นนายณัฒวัฒน์จึงไปเยี่ยมพ่อที่โรงพยาบาล หมอนำข่าวดีมาบอก

“พ่อของคุณฟื้นแล้วครับ”

“จริงๆหรอครับหมอ” ณัฒวัฒน์รีบเข้าไปดูพ่อทันที

“เป็นอย่างไรบ้างลูกพ่อ พ่อต้องขอโทษจริงๆที่ทำบริษัทล้มละลาย และมานอนป่วยหนีปัญหาแบบนี้”

“พวกเราถูกยกฟ้องคดีล้มละลายแล้วนะครับพ่อ เรื่องนี้ต้องขอบคุณฝน เธอช่วยสืบหาบัญชีโกงบริษัทของหุ้นส่วนที่เป็นเพื่อนพ่อได้ครับ”

“พ่อไม่น่าไว้ใจคนผิดเลย แล้วฝนล่ะลูก พ่อจะได้ขอบคุณเธอด้วย”

“นั่นสิครับพ่อ ป่านนี้เธอก็ยังไม่กลับบ้าน โทรไปก็ไม่รับสาย ผมไม่รู้จะไปตามหาเธอได้ที่ไหนครับ”

“งั้นลูกลองไปตามที่บ้านแม่เธอดูสิ”

“ผมว่าจะไปบ้านแม่ของฝนเย็นนี้ครับพ่อ ถ้าเจอจะได้บอกข่าวดีว่าพ่อฟื้นแล้วด้วย พ่อนอนพักผ่อนก่อนนะครับ ผมคงต้องไปทำธุระอย่างอื่นก่อน”

“ไปเถอะลูก พ่ออยู่ได้”

            **********************************************

ณ บ้านแม่ของสายฝน ภรรยาของนายณัฒวัฒน์

“คุณมาทำไมไม่ทราบ เห็นว่ารังเกียจพวกเราสองแม่ลูกนักหนา”

“สวัสดีครับคุณแม่ ที่ผ่านมาผมต้องขอโทษคุณแม่ด้วย ตอนนี้ผมรักสายฝนมาก แต่เธอหนีผมไปอีกแล้ว ผมตามหาเธอยังไม่เจอเลยครับ คุณแม่รู้มั้ยครับว่าเธออยู่ที่ไหน”

แม่ของฝนเสียงอ่อนลง “เดี๋ยวนี้ลูกสาวฉันก็ไม่ค่อยมาหาฉันเลย ส่งแต่เงินมาให้อย่างเดียว ฉันก็ไม่รู้ว่าฝนอยู่ที่ไหน นับวันเราสองคนแม่ลูกก็เหมือนคนแปลกกันขึ้นทุกวัน”

“นั่นไงมีเสียงรถมา อาจจะเป็นฝนก็ได้”

“ผมขออนุญาตหลบก่อนนะครับ ผมไม่รู้ว่าฝนโกรธอะไรผม หากฝนเห็นผมอาจจะหนีไปอีกก็ได้”

“ตามใจคุณเถอะ”

            **********************************************

“อ้าวฝน ว่างมาหาแม่สักทีนะ”

“สวัสดีค่ะคุณแม่ ฝนมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยค่ะ”

“ก็ว่ามาสิ”

“เอ่อ ดิฉันไม่ใช่สายฝนค่ะ”

“นี่ลูกพูดบ้าอะไร ห๊า”

“ดิฉันไม่รู้ว่ามาอยู่ในร่างของลูกสาวของคุณได้อย่างไร ดิฉันชื่อเฉินชิงเป็นนักโปรแกรมเมอร์ของกรมตำรวจ ตอนนี้ความทรงจำของฉันได้กลับมาแล้ว และฉันก็ไม่อาจโกหกคุณได้อีก”

“จะเป็นไปได้ยังไง ลูกหลอนไปเองหรือเปล่า เข้าใจเองว่าเป็นผู้หญิงคนนั้น”

“เฉินชิงมีตัวตนจริงค่ะ และตอนนี้ดิฉันมีภารกิจลับที่จะต้องทำเพื่อไขคดี คงไม่อาจอยู่ดูแลคุณได้”

“ไม่จริงใช่มั้ย เอาวิญญาณของลูกสาวฉันคืนมา เอาคืนมาเดี๋ยวนี้”

เฉินชิงสงสารแม่ของฝนเลยกอดเธอไว้ “ดิฉันขอโทษจริงๆ ไม่รู้ว่าปรากฏการณ์นี้มันเกิดขึ้นได้อย่างไรค่ะ”

แม่ของฝนตั้งสติ “แต่ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของณัฒวัฒน์เขานะ ยังไงเธอก็ต้องไปอยู่บ้านของเขา”

เฉินชิงหลับตาสูดลมหายใจลึกๆ แล้วพูดขึ้นมาว่า “ดิฉันจะหย่ากับเขาค่ะ ยังไงฉันก็ไม่สามารถเป็นตัวแทนลูกสาวของคุณได้ พวกเราควรให้อิสระเขานะคะ ส่วนเรื่องเงิน ดิฉันเป็นโปรแกรมเมอร์คงหาเงินเลี้ยงคุณได้ไม่ยาก อีกอย่างดิฉันก็จะหาเงินไปชดใช้เรื่องค่าเรียนค่ากินอยู่ต่างๆให้คุณณัฒวัฒน์เขาด้วยค่ะ”

“คงเลิกไม่ได้หรอกคุณเฉินชิง ตอนนี้คุณณัฒวัฒน์เขารักสายฝนมาก ยังไงเขาก็ไม่ยอมหย่าแน่นอน”

“ดิฉันมีรูปที่เขาเคยควงผู้หญิงคนอื่นเข้ามาในบ้าน มีรูปจู๋จี๋กันด้วย ยังไงก็ฟ้องหย่าได้ คุณไม่ต้องห่วงนะคะ”

“งั้นก็ตามใจคุณเถอะ คุณเฉินชิง ยังไงฉันก็ไม่สามารถห้ามอะไรคุณได้”

“ดิฉันสัญญาว่าจะรักษาตัวให้ดี และจะกลับมาเลี้ยงคุณ ทำหน้าที่แทนคุณสายฝนค่ะ”

สักพักมือถือก็ดัง “ว่าไงกัญญา ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน แต่เดี๋ยวสักครู่นะ” เฉินชิงหันมาพูดกับแม่ของฝน “ดิฉันต้องไปแล้ว ขอตัวนะคะ”

แม่ของฝนมองเฉินชิงเดินจากไป ในใจคิดว่า ”นี่ฉันเสียลูกสาวฉันไปตั้งแต่อุบัติเหตุครั้งนั้นแล้วสินะ”

สักพักณัฒวัฒน์ก็เดินออกมา

“คุณได้ยินหมดแล้วใช่มั้ยคุณณัฒวัฒน์” แม่ของฝนพูดทั้งน้ำตา

“ครับคุณแม่ ที่แท้ผมไม่ได้รักสายฝน แต่ผมรักเฉินชิงคนนั้น” ณัฒวัฒน์พูดอย่างมั่นใจ

“ยังไงเธอก็จะหย่ากับคุณ”

“ผมจะหาวิธีรั้งเธอไว้ให้ได้ครับ คุณแม่ไม่ต้องห่วง และผมจะดูแลคุณแม่ด้วย ตอนนี้ผมขอลาก่อนนะครับ”

            **********************************************

ความคิดเห็น