ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ :)

ชื่อตอน : ความในใจ 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 110

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2561 23:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ความในใจ 1
แบบอักษร

Special - ติน

ใช่ครับ รินเคยขอให้ผมสัญญาก่อนที่เราจะกลับมาเจอกันอีกครั้ง โดยรินให้ผมสัญญาว่าเราจะทำเหมือนเป็นคนไม่รู้จักกันตั้งเเต่วันนั้น บ้าชิบ ใครมันจะไปคิดว่าผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างรินจะเมินเเละเย็นชาได้เจ็บมาก 

ผมยอมรับว่าผมมันเห็นเเก่ตัวที่อยากให้รินมาอยู่ข้างๆผมโดยที่ไม่ได้คิดถึงใจรินสักเท่าไหร่ ก็นะ ผมอยากจะไถ่โทษเเละชดเชยสิ่งที่ผมเคยทำผิดไปในอดีต ผมอยากจะดูเเลรินณาให้ดีที่สุด ถึงเเม้ผมจะเตรียมใจกับเรื่องนี้มาเเล้ว เเต่พอเห็นสายตาที่เย็นชาเเละเอาจริงของรินก็ทำให้ผมชะงัก

ตู๊ด ตู๊ดดด

(เป็นไงบ้างวะ)

"ก็โอเค"

(โอเคระดับไหน) 

"เออหน่ากูจัดการได้"

(อย่าให้กูต้องเดือดร้อนนะเว่ยไอ้ติน ถ้ารินโกรธกูมึงก็รู้นะว่าจะเป็นไง)

"เออหน่าาาาาา ทุกอย่างโอเค"

(เออๆ)

ตู้ด ตู้ดๆ 

ผมต้องขอบคุณไอ้พอลมาก ถ้าไม่ได้ไอ้พอล ผมก็ไม่รู้ว่าจะได้เจอรินอีกรึเปล่าในชีวิตนี้ เเค่หน้าของผมรินยังไม่อยากจะมอง แล้วนี่ยิ่งมารู้ว่าผมเป็นประธานบริษัทอีก ทั้งๆที่เพิ่งจะได้รับตำเเหน่งนี้เเท้ๆ ก่อนหน้านี้ที่รินมาเป็นเด็กฝึกงานก็ไม่ได้คิดจะปิดบัง เพียงเเค่ในตอนนั้นผมเป็นเพียงเเค่หัวหน้าเเผนกๆนึง เท่านั้นเอง

"เฮ้อ"

"มีเรื่องเครียดเหรอคะบอส"

"ไม่มีอะไรครับ"

"ปัดนึกว่าบอสมีเรื่องเครียด พอดีวันนี้วันศุกร์ ที่เเผนกจะจัดปาร์ตี้ต้อนรับน้องริน เผื่อบอสสนใจ"

"ที่ไหน"

"คลับ XX ค่ะ บอสพูดอย่างนี้สนใจเเน่เลย นั่นไงคะน้องริน" ลูกปัดทำหน้ามีความหวังก่อนจะเดินไปหารินที่กำลังง่วนอยู่กับการหาเเฟ้มเอกสาร 

"น้องรินนนนนนนนน เย็นนี้พร้อมนะคะ" คนตัวเล็กชำเลืองมองมาทางผมก่อนจะทำเป็นไม่สนใจ

"เเน่นอนค่ะพี่ปัด"

"เย็นนี้ผมมีนัดลูกค้าที่นั่นพอดี เจอกันครับ" 

"จริงเหรอคะบอส เย่ๆ อย่างนี้บอสเลี้ยงใช่มั้ยคะ" ทุกคนในเเผนกหันมามองและรอคำตอบ

"เเน่นอนครับ ผมยินดี" 

"เย่ๆ เจอกันค่ะบอส"

"บอสสายเปย์"

"เย่ๆ"


ร่างเล็กหันไปมองคนตัวสูงตรงหน้าที่มากับเลขาสาว

เฮ้ออออออออ ยัยริน ยิ่งหนียิ่งเจอสินะ

"​น้องริน"

"..."

"น้องริน"

"คะๆ"

"ปกติ น๊านนานที บอสจะไปปาตี้ด้วยนะคะ ไม่ดีใจเหรอคะ หน้ามุ่ยเชียว"

"ค่ะๆ ดีใจมากค่ะ รู้สึกเป็นเกียรติมากค่ะ" รินพูดโดยเน้นคำว่าเกียรติจนร่างสูงหันมาทำหน้าคาดโทษก่อนจะหันไปยิ้มสดใสให้เลขาสาว

"เดี๋ยวรินขอตัวไปหาเอกสารก่อนนะคะพี่ปัด"

"โอเคค่ะ"

รินพยายามหลบหน้าเเละหลบสายตาของตินตั้งเเต่ย้ายมาทำงานที่บริษัทเเห่งนี้ ถึงเเม้จะหลบหน้า เเต่ก็ไม่ได้นำเรื่องส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องงานเเละทำงานออกมาได้เป็นที่ยอมรับเเละที่ชื่นชมของรุ่นน้องเเละรุ่นพี่ในทีม


คลับ XX

"ไม่เห็นมีใครบอกว่าจะเอาชุดมาเปลี่ยนเลยอะ" พี่ตุ๊กโวยวาย

"เเหม่พี่ตุ๊ก งานเเบบนี้ไม่ต้องให้มีใครบอกหรอกค่าาา" ลูกปัดเลขาสาวสุดเเซ่บที่มาในชุดเดรสสั้นสีเเดงหันไปพูดกับตุ๊ก 

"เจ๊ไม่รู้เหรอว่าทีมเราเเซ่บขนาดไหน ดูจากหัวหน้าทีมก็รู้" นัท รุ่นน้องในทีมของรินหันมายิ้มหวานให้รินที่กำลังกระดกไวน์อยู่

รินณาอยู่ในชุดทำงานที่ก่อนหน้านี้มีชุดสูทสุภาพคลุมอยู่ เเต่ตอนนี้เหลือเพียงเสื้อสายเดี่ยวรัดรูปสีดำเเละกระโปรงสั้นทรงสอบลายเสือดาวที่เซ็กซี่เผยให้เห็นสัดส่วนเว้าโค้งจนตกเป็นเป้าสายตาของโต๊ะรอบข้าง เเละไม่รู้ว่าตัวเองนั้นถูกสายตาราชสีห์อย่างตินคาดโทษอยู่

"เรามาเล่นเกมกันมั้ย" ลูกปัดเลขาสาว เอ่ยชวนสร้างเรื่องคุยในวงเหล้า 

"เกมไรพี่ปัด" กุ้ง หนึ่งในทีมถาม

"เกมกำจัดจุดอ่อน" ลูกปัดยิ้ม

"เกมชื่อน่ากลัวจังอะพี่ปัด" 

"เกมเด็กๆมาก" นัทหันมารับคำท้า

"น้องรินจัดมั้ย" 

"จัดมาค่ะ" รินหันไปยิ้มรับคำท้าให้กับลูกปัด ไหนๆวันนี้ก็วันศุกร์ เมาสักหน่อยคงไม่เป็นไร อีกอย่างไลน์ไปบอกกายไว้เเล้วด้วยว่าให้มารับ

"มาค่ะ ทุกคน"


สองชั่วโมงผ่านไป 

"โอ้ยยย สบายยยยยยยจ้าาาา" นัทพูดขึ้นหลังดื่มเหล้าเพียวๆยี่สิบกว่าชอต

"เจ๊ยังไหวววว"

"เกมนี้สุดดยอดดดด"

"ยัยเเตงเเกไหวมั้ยเนี่ย"

"เเตงยังไหวพี่ตุ๊ก"

"น้องริน นี่เลขอะไรคะ "

"สะ สองค่ะ ฮ่าๆ เเค่นี้สบายมากกก"

"โฮ่ ทีมเราคอเเข็งสุดๆ"

"เดี๋ยวรินมานะคะ ขอตัวไปเข้าห้องน้ำเเปป"

"ให้พี่ไปเป็นเพื่อนมั้ย"

"ไม่เป็นไรค่า"


"อุ้บส์ ขอโทษค่ะ"

"ไม่เป็นไรครับ คุณ?"

"ริน รินณาค่า"

"ไหวมั้ยครับ"

"ไหวค่าาา"

"เดี๋ยวผมพาคุณไปส่งที่โต๊ะนะ" 

"อะ อ่าค่ะ" มือของคนที่เข้ามาช่วยพยุงรินเริ่มเป็นปลาหมึก ทั้งถือวิสาสะโอบเอว จับไหล่ เเละโอบกอดโดยที่ร่างเล็กไม่มีเเรงจะขัดขืนบวกกับบริเวณทางไปห้องน้ำเป็นโซนสูบบุหรี่ซึ่งเป็นที่ค่อนข้างเปลี่ยว จึงทำให้ไม่มีคนเดินผ่านไปมา

"ปะปล่อยน้าคุณ"

"ผมจะพาคุณไปส่งที่โต๊ะนะครับ"ชายหนุ่มปริศนาฉวยโอกาสโน้มหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าของหญิงสาวก่อนจะกึ่งพยุงกึ่งกอด 

"ช่วยด้วย ปล่อยน้า"


ผั๊วววะะะะ

"ทำอะไรเมียกู!"

"เปล่านะครับๆ คุณผู้หญิงหมดสติ ผมเลยพามาที่โต๊ะ"

"ปล่อย!" ตินเข้าไปกระชากเสื้อของคนฉวยโอกาสเเละซัดหมัดใส่

"คุณตินครับ ผมขอโทษนะครับ ผมจะไม่ให้เกิดเรื่องเเบบนี้อีก" พนักงานที่กำลังออกมาจากห้องเก็บของรีบวิ่งเข้าไปยังที่เกิดเหตุ

"หึ" พนักงานหันไปขอโทษคนเลือดร้อนที่อะละวาดลูกค้าในผับ เพราะตินเป็นลูกค้าวีไอพีเเละเป็นเพื่อนกับเจ้าของร้านจึงได้รับการดูเเลจากทางร้านเป็นอย่างดี

"ผมจะจัดการให้ครับคุณติน ขอโทษจริงๆครับ" พนักงานโค้งคำนับตินก่อนจะเรียกลูกน้องมาช่วยลากลูกค้าจอมฉวยโอกาสออกไป


"คุณติน"

"นี่ ไม่มีใครบอกเหรอว่าอย่าเดินในที่เปลี่ยวคนเดียว" ตินขมวดคิ้วเเน่น สีหน้าที่สุภาพแปรเปลี่ยนเป็นอารมณ์โกรธเเละโมโห

"อารายยยยย"

"นี่ อย่าดื้อ!" ตินจับร่างของหญิงสาวที่กำลังดิ้นให้หลุดจากอ้อมเเขนก่อนจะ​ถอดชุดสูทของเขาเเละสวมให้กับร่างเล็กตรงหน้า

"หนูม่ายยยใส่"

"อย่าดื้อกับพี่นะ!"

"ก็พี่ดุ" ร่างเล็กที่ยังคงไม่ได้สติหันไปทำหน้างอนใส่ร่างสูง

"เฮ้อออ เเบบนี้จะไม่ให้เป็นห่วงได้ไง"

"จาพาไปหนายยยคะ"

"กลับบ้าน"

"ม่ายยยยยยยยยยย" ร่างสูงอุ้มร่างเล็กออกไปยังที่จอดรถทางประตูด้านหลังร้าน ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงเข็มขัดมารัดให้

 เนิ่นนานมาเเล้วที่ทั้งสองจะอยู่ใกล้กันโดยที่ไม่มีใครขัดขืน ใบหน้าหล่อเหล่ากับเเววตาเศร้าเลื่อนมาใกล้กับหน้าใสเจ้าของร่างบางที่กำลังมึนจากฤทธิ์ของเเอลกอฮอลล์จนเผลอหลับไป

"เจ้าริน เด็กดื้อ" ร่างสูงพูดพร้อมกับแอบหอมเเก้มใสๆของร่างบางที่เคลิ้มหลับไปและเอามือลูบหัวอย่างทะนุทนอม

ตู้ด ตู้ด

"ฮัลโหล"

(บอส น้องรินหายไปตอนไปเข้าห้องน้ำ ตามหาไม่เจอเลย บอสเห็นบ้างรึเปล่าคะ)

"อ้อ ไม่ต้องห่วงครับ รินอยู่กับผม เหมือนจะเมาๆ ผมไปส่งให้ที่บ้านครับ"

(โอ้ยยย โล่งอก โอเคค่ะ เป็นห่วงเเทบเเย่ เเต่ไม่เป็นไรค่ะเดี๋ยวปัดให้นัทไปส่งน้องรินเอง) 

"ไม่เป็นไรครับ ผมออกมาสักพักเเล้ว ขอโทษที่ไม่ได้บอก"

(อ้อ โอเคค่ะบอส ขอบคุณมากค่ะ)

ให้นัทไปส่งเหรอ ฝันไปเถอะ เเค่ไว้ชีวิตไอ้ผู้ชายฉวยโอกาสคนนั้นก็ดีเเค่ไหนเเล้ว!

คอนโด M

"ริน เดี๋ยวพี่ไปเอาผ้ามาเช็ดหน้าให้นะ"

"ม่ายยย" ร่างบางเรียกสติที่เหลือเพียงน้อยนิดกลับมาจากฤทธิ์เเอลกอฮอลล์ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง

"อย่าดื้อสิ" ตินขมวดคิ้วเเน่นก่อนจะจับไหล่บางกดให้นั่งไปกับเตียง

"พี่ตินเจอรินได้ไง"

"เจออะไรครับ"

"ก็เจอที่ผับไง"

"พี่ออกไปสูบบุหรี่" ร่างเล็กหรี่ตาก่อนจะทำหน้าดุใส่

"ไหนบอกจะเลิกสูบเเล้วไง"

"ก็พี่เครียดๆ"

"ดื้อ" รินพูดดุก่อนจะเอื้อมมือไปเขกหัวคนตัวสูงตรงหน้า

"ฮ่าๆ" 

"ขำรายยย" 

"รินเมาเเบบนี้ก็ดีนะ ไม่เปลืองพลังงานพี่ ฮ่าๆ"

"-*-"


ร่างสูงก้มหน้าลงมาหาร่างเล็กก่อนจะประทับริมฝีปากอย่างอ่อนโยนเเละเนิ่นนานราวกับว่าคนตรงหน้าเป็นสิ่งที่ตนรักเเละหวงเเหนมากกว่าสิ่งอื่นใด เนิ่นนานที่ริมฝีปากประทับอยู่ด้วยกันก่อนที่ร่างสูงจะผละออกไปแบบเชื่องช้าเเละอ้อยอิ่ง

"ปะปล่อยริน"

"รินเเหละ ปล่อยพี่" ร่างบางตื่นจากภวังค์เเละรู้ตัวว่าตนนั้นเอามือโอบรอบคอของฝ่ายชายอยู่

"=///="






ความคิดเห็น