ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 13 ภาพเหตุการณ์ในอดีต

ชื่อตอน : ตอนที่ 13 ภาพเหตุการณ์ในอดีต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 668

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2561 17:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13 ภาพเหตุการณ์ในอดีต
แบบอักษร

​พอตกดึก ทั้งคู่ลอบเข้าไปในบริษัท แอบเข้าไปที่หน่วยรักษาความปลอดภัยเป็นจุดแรก เฉินชิงรีบแฮ็คเข้าไปในระบบคอมพิวเตอร์แล้วทำให้กล้องวงจรปิดหยุดทำงานชั่วคราวโดยทำให้ภาพหยุดค้างไว้อย่างนั้น หลังจากนั้นเฉินชิงก็ใช้กุญแจผีไขเข้าไปที่ห้องทำงานของหุ้นส่วนที่เป็นผู้ต้องสงสัยโกงบริษัท ทั้งคู่มุ่งตรงมาที่คอมพิวเตอร์ของคนนั้นทันที ในระหว่างที่เฉินชิงกำลังแฮ็คข้อมูลเข้าไป ณัฒวัฒน์ก็พยายามค้นหาหลักฐานในแฟ้มที่อยู่ในห้องนี้จนทั่ว จนกระทั่งเวลาผ่านไป 2 ชั่วโมง เฉินชิงก็พบข้อมูลที่ต้องการทั้งหมด

“นี่ไงคะพี่ณัฒวัฒน์ ฝนเจอแล้ว” แล้วเฉินชิงก็ลุกให้ณัฒวัฒน์มาตรวจสอบดูเอง

“อื้อ ใช่จริงๆด้วย ฝน”

“มาค่ะ เดี๋ยวฝนบันทึกข้อมูลให้” ระหว่างที่เฉินชิงกำลังบันทึกอยู่นั้น อยู่ดีๆ ภาพเหตุการณ์ก่อนตายก็แว๊บเข้ามาในหัว เนื่องจากลักษณะเหตุการณ์คล้ายๆกัน ตัวเองตายตอนอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ และกำลังจะบันทึกข้อมูลอยู่ ระหว่างที่รอบันทึกนั้น เฉินชิงเกิดเหม่อเพราะตอนนี้เฉินชิงจำได้แล้วว่าใครเป็นคนฆ่าเธอและตำรวจระดับสูงที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการค้ายานั่นเป็นใคร เมื่อบันทึกเสร็จสิ้นณัฒวัฒน์ก็ช่วยเฉินชิงเก็บของทุกอย่างจนเสร็จ พาเฉินชิงไปปลดล็อคเพื่อให้กล้องวงจรปิดทำงานปกติ แล้วพาเฉินชิงกลับบ้าน

ในตอนนี้เฉินชิงไม่พูดไม่จาเนื่องจากเธอช็อกกับความทรงจำครั้งก่อนตาย เมื่อทั้งสองมาถึงบ้าน

“พี่ขอบคุณฝนจริงๆนะครับ พวกเราได้หลักฐานมาทั้งหมดแล้ว พวกเราสามารถฟ้องร้องว่าคนนั้นโกงบริษัทได้แล้ว” แล้วณัฒวัฒน์ก็เข้าไปกอดฝนด้วยความดีใจ จูบหน้าผากและหอมแก้ม

แต่สำหรับเฉินชิงในตอนนี้สติได้ไปหยุดที่ใบหน้าของคนที่ฆ่าเธอ จนกระทั่งณัฒวัฒน์กำลังจะจูบปาก เฉินชิงก็รีบตั้งสติทัน รีบผลักตัวณัฒวัฒน์ออก “นี่พี่จะทำอะไรน่ะคะ”

“โทษที พี่ดีใจจนลืมตัวไปหน่อย”

“งั้นพี่ก็รีบไปดำเนินการต่อเลยนะคะ ฝนมีธุระสำคัญที่ต้องไปทำจริงๆค่ะ” เฉินชิงยืมรถสามีไปขับ มุ่งหน้าไปที่หน่วยซิกร์ทันที”

            **********************************************

ระหว่างที่เฉินชิงขับรถ ก็รีบใช้สมอลทอร์คติดต่อกัญญาทันที

“อื้อ ว่าไงเฉินชิง ตอนนี้ฉันกำลังจะออกไปซื้อกาแฟให้ตำรวจหน่วยซิกร์อยู่น่ะ ไม่ว่างจริงๆ”

“เฮ้ย กัญญา ฉันมีเรื่องสำคัญจริงๆ ฉันจำเหตุการณ์ก่อนตายได้แล้ว”

กัญญาได้ฟังก็ดีใจมาก เลยหยุดเป้าหมายทุกอย่างแล้วมาคุยกับเฉินชิงทันที “รีบเล่ามาเร็ว ฉันหลบมาอยู่ในมุมที่ปลอดภัยแล้ว”

“ฟังดีๆนะกัญญา คนที่ฆ่าฉัน คือ พะแพง เธอฆ่าฉันเพื่อปกป้องตำรวจระดับสูงชื่อ พลตำรวจเอกฉัตรณรงค์”

“อะไรนะเฉินชิง ความจำเธอเพี้ยนหรือเปล่า พะแพงเป็นเพื่อนพวกเรานะ”

“เป็นความจริงกัญญา แล้วตอนนี้พะแพงไปทำอะไรอยู่ที่ไหนแล้ว” เฉินชิงเริ่มกังวล

“แย่แล้วเฉินชิง นายลาร์ฟกับพะแพงกำลังลอบเข้าไปสืบที่บ้านหลังใหม่ของเจ้าพ่อค้ายาเสพติด มันเป็นเหตุการณ์เดียวกันกับพี่เธอปฏิบัติการคราวนั้นเลย” กัญญากล่าว

“เธอต้องรีบไปช่วยนายลาร์ฟโดยด่วนเลยนะ ยังไงเขาก็เป็นตำรวจที่ดี อย่าให้เขาจบชีวิตเหมือนฉัน”

“ได้ได้ เฉินชิง ฉันจะรีบไปดำเนินการเดี๋ยวนี้เลย”

“เดี๋ยว กัญญา ถ้าเธอช่วยนายลาร์ฟรอดมาได้ ต้องทำใจไว้ด้วยว่าพวกเธอทั้งคู่อาจถูกกล่าวหาว่าเป็นตำรวจทรยศร่วมมือกับพ่อค้ายา เนื่องจากทั้งเธอและนายลาร์ฟได้ล่วงรู้ความลับของตำรวจระดับสูงเข้าให้”

“อื้อ เป็นไงเป็นกัน ฉันไม่กลัวหรอก ไม่ต้องห่วงนะเฉินชิง” กัญญารีบขี่บิ๊กไบค์เพื่อตามไปที่บ้านพักเจ้าพ่อค้ายาทันที ในใจคิดว่าขอให้ทันทีเถอะ

เมื่อโทรคุยกับกัญญาเรียบร้อยแล้ว เฉินชิงเลยเปลี่ยนเป้าหมายขับรถกลับไปที่บ้านเฉินยี่ทันที

            **********************************************

เมื่อเฉินชิงเดินทางมาถึงบ้านของแม่ตัวเอง ก็รีบเดินเข้าไปในบ้านทันที

เฉินยี่แปลกใจว่าทำไมเด็กผู้หญิงที่เคยพักอยู่ที่หน่วยลาร์ซาร์ถึงมาถึงที่นี่ได้ “มีธุระอะไรหรอหนูฝน ทำไมรู้จักบ้านฉันล่ะ”

“แม่คะ นี่เฉินชิงเองค่ะ แม่”

“อะไรนะ นี่เธอพูดอะไร ลูกสาวฉันตายไปแล้ว หนูเป็นโรคประสาทหรือเปล่า”

“หนูรู้ว่าแม่ไม่เชื่อแน่ๆ แต่ตอนนี้หนูมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกแม่จริงๆ ไม่เช่นนั้นอาจเกิดภัยกับพวกเราได้นะคะ”

“ถ้างั้นหนูลองว่ามาเถอะ”

“ในวันที่หนูได้รับมอบหมายให้เข้าไปสืบค้นรายชื่อผู้มีส่วนเกี่ยวกับการค้ายาในบ้านเจ้าพ่อคนนั้น หนูเจอข้อมูลนั้นแล้ว โดยหนึ่งในนั้นคือ พลตำรวจเอกฉัตรณรงค์ และระหว่างที่หนูกำลังจะบันทึกข้อมูล พะแพงก็ยิงหนูทางด้านหลัง พอหนูหันไปมองด้วยความตกใจ เธอก็ยิงที่หน้าผากทันที หนูจึงเสียชีวิตทันที”

“ฉันจะเชื่อได้อย่างไรว่าหนูไม่ได้กุเรื่องนี้ขึ้นมา”

“นี่ค่ะโน้ตบุ๊คหนูเอง ปกติหนูจะใส่พาสเวิร์ดไว้ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้ ซึ่งแม้กระทั่งแม่กับนายกว้านก็ไม่รู้พาสเวิร์ด แต่หนูสามารถเข้าไปได้ปกติค่ะ และสามารถใช้ได้ทุกโปรแกรมที่หนูเป็นคนสร้างมันกับมือ”

เฉินยี่เห็นว่ามันใช่จริงๆที่ต้องเป็นลูกสาวเธอเท่านั้นถึงจะใช้โน้ตบุ๊คเครื่องนี้ได้ เลยรีบไปกอดลูกสาวตัวเอง “ฮือฮือ แม่คิดถึงลูกมากเลย แม่ไม่มีกะจิตกะใจสู้เพื่อหน่วยลาร์ซาร์ได้อีกต่อไปเมื่อเสียลูกไป ฮือฮือ”

“ค่ะแม่ แต่ตอนนี้พวกเราต้องหาทางรับมือตำรวจระดับสูงคนนั้นให้ได้ก่อน และต้องคอยสนับสนุนกัญญาเมื่อเธอสามารถช่วยนายลาร์ฟได้”

“อื้อ แม่เข้าใจแล้วลูก”

ความคิดเห็น