ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11 คืนดี

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 คืนดี

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 714

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2561 15:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 คืนดี
แบบอักษร

​“กลับมาแล้วหรอ….ฝน” ณัฒวัฒน์ทักอย่างเสียงเศร้า

“ตามที่เห็นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ฝนไม่ได้เก่งกล้าพอที่จะสามารถกลับบ้านได้เอง” เฉินชิงกำลังเดินไปเพื่อกลับไปที่ห้องนอนตัวเอง แต่แล้วกลับถูกนายณัฒวัฒน์จับแขนรั้งไว้

“เดี๋ยวสิ ฉันยังพูดไม่จบ”

“ปล่อยค่ะ ฝนเบื่อที่จะฟังคำพูดคุณแล้ว หากคุณจะขอหย่าก็พูดเลย ฝนจะได้ไปเก็บของค่ะ”

ณัฒวัฒน์ดึงฝนเข้าไปกอด “พี่ไม่หย่า พี่รักฝน ในวันนั้นพี่โกรธที่เห็นฝนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น พี่หึงฝนมาก เลยไล่ฝนลงจากรถ พอพี่ตั้งสติได้พี่ก็รีบกลับไปตามฝนก็หาไม่เจอเสียแล้ว พี่รู้ว่าฝนต้องไม่รับโทรศัพท์พี่ พี่เลยให้พ่อเป็นคนติดต่อฝนให้ ฝนก็ปิดเครื่องไป รู้มั้ยพี่เป็นห่วงฝนมากเลยจนถึงขั้นต้องลางานมารอฝนวันนี้”

เฉินชิงอึ้งกับคำพูดของณัฒวัฒน์ไม่คิดว่าเขาจะรักฝนขนาดนี้ “แต่พฤติกรรมคุณที่ปฏิบัติกับฝนมันตรงกันข้ามกับสิ่งที่คุณพูดมาทั้งหมดเลยนะคะ”

“ทำยังไงได้ฝนยังเรียนไม่จบม. 6 พวกเรามีสัมพันธ์เกินเลยไม่ได้ในระหว่างนี้ ไว้ฝนจบม. 6 เสียก่อน พวกเราค่อยเข้าหอกันปกตินะครับ” ณัฒวัฒน์พูดยิ้มๆ

เฉินชิงหน้าแดง “ไม่ใช่ค่ะ ฝนไม่ได้หมายความถึงเรื่องนั้น ฝนหมายถึงคำพูดคำจาที่คอยแต่จะดูถูกฝนกับแม่”

“พี่ยอมรับนะ จากที่แม่กับฝนร่วมมือกันจับพี่ในคืนงานเลี้ยงนั่น พี่โกรธมากจริงๆ และไม่อาจมองฝนในแง่ดีได้อีก พยายามหาคำพูดที่จะบีบให้ฝนหย่ากับพี่ไปเอง แต่ตอนนี้พี่ไม่อยากหย่ากับฝนอีกแล้ว พวกเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ” ณัฒวัฒน์พูดอย่างรู้สึกผิด

ในใจเฉินชิงคิดว่าจำเป็นต้องอยู่ที่นี่ไปก่อน มีแผนว่าจะเรียนให้จบม. 6 และระหว่างนี้ก็ไปเรียนคอร์สคอมพิวเตอร์เพื่อให้ได้ประกาศนียบัตรไปสมัครทำงานในกรมตำรวจอีกครั้ง จำเป็นต้องหวังพึ่งณัฒวัฒน์ เมื่อตัวเองหาเงินได้แล้วค่อยนำเงินมาคืนเขาภายหลัง

“ก็ได้ค่ะ แต่มีข้อแม้ว่าพี่จะต้องไม่ล่วงเกินฝนเด็ดขาด”

“พี่สัญญาว่า จะไม่มีอะไรกับฝนในระหว่างที่ฝนยังเรียนไม่จบม. 6 ครับ”

“ค่ะๆ ขอฝนขึ้นไปทำธุระส่วนตัวที่ห้องก่อนนะคะ พี่ณัฒวัฒน์”

ณัฒวัฒน์จึงยอมปล่อยฝนขึ้นไป และรู้สึกโล่งอกที่ได้พูดความในใจทั้งหมด ไม่ต้องเก็บไว้อีก

ทางด้านเฉินชิงเริ่มฉุกคิดกับเรื่องที่ณัฒวัฒน์ให้คำสัญญา “นายนั่นพูดแค่ว่าจะไม่มีอะไรกัน แสดงว่านายนั่นจะทำอย่างอื่น เช่น กอด จูบ อะไรอย่างนี้หรือเปล่านะ ช่างมันเถอะนายนั่นคงเป็นสุภาพบุรษพอ”

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาณัฒวัฒน์ก็พูดจากับฝนดีๆ คอยไปรับไปส่งโรงเรียนทุกวัน วันหยุดก็พาไปเที่ยว ทำให้เฉินชิงเริ่มรู้สึกอบอุ่นและเริ่มมีใจให้ณัฒวัฒน์ แต่เฉินชิงเตือนตัวเองว่าตนไม่ใช่สายฝนจึงพยายามปิดกั้นความรู้สึกไว้ เหตุการณ์เป็นเช่นนี้จนกระทั่งเฉินชิงเรียนจบม. 6

เฉินชิงเรียนจบไม่นาน ก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันธุรกิจของสองพ่อลูกถูกโกงล้มละลาย พ่อสามีช็อกหมดสตินอนโรงพยาบาลป่านนี้ก็ยังไม่ฟื้น ณัฒวัฒน์รู้สึกท้อแท้ไม่มีแรงต่อสู้เพราะขาดพ่อคอยปรึกษา ในใจก็เป็นห่วงสายฝนเลยตัดสินใจขอหย่ากับสายฝนเพื่อไม่ให้ฝนติดร่างแหไปด้วย ส่วนตัวเองก็ดื่มแต่เหล้าเมามายทุกวัน เมื่อเป็นเช่นนี้เฉินชิงจึงตัดสินใจ………………………..

            **********************************************

          หลังจากที่หน่วยลาร์ซาร์ถูกยุบไป เฉินยี่ถูกย้ายให้ไปทำงานในกรมตำรวจส่วนกลาง ส่วนกัญญาและลูกน้องทั้งหมดได้เข้าไปทำงานในหน่วยซิกร์ ในระหว่างที่กัญญาอยู่ในหน่วยนี้ นายลาร์ฟได้กลั่นแกล้งกัญญาโดยใช้ให้กัญญาทำงานสารพัดอย่าง โดยงานเหล่านั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับคดีอะไรเลย เช่น ใช้ไปซื้อกาแฟ ขนของ ส่งจดหมาย ถ่ายเอกสาร ล้างห้องน้ำ และงานอื่นๆอีกจิปาถะ

          “นี่นายลาร์ฟ นายแกล้งฉันมากเกินไปแล้วนะ ฉันมาทำงานเป็นตำรวจนะ ไม่ใช่คนรับใช้พวกนาย” กัญญาพูดอย่างโมโห

          “ขอโทษนะ ฉันไม่ได้แกล้งเธอ แต่ฉันพยายามกันให้เธอไม่ต้องเป็นต้นเหตุทำให้งานของพวกเราเสียต่างหาก” นายลาร์ฟพูดอย่างเย็นชา

          “นายว่าไงนะ” กัญญากระชากคอเสื้อของนายลาร์ฟ

          “อย่าทำตัวเป็นนักเลงสิกัญญา ไม่งั้นเธอโดนไล่ออกแน่” ลาร์ฟพูดเตือน

          กัญญาจึงยอมปล่อย “ฝากไว้ก่อนเถอะ ทีใครทีมัน” แล้วกัญญาก็เดินหนีไป

ความคิดเห็น