facebook-icon

เมื่อรู้ว่าคนรักที่คบกันมาถึงสามปีเป็น 'มาเฟีย' ลีนาจึงเลือกจะหนีจากเขา แต่หนีอย่างไร ก็หนีไม่พ้นเสียที...

ชื่อตอน : 01-8 เปิดเผย

คำค้น : หนีรักทวงใจ นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2562 13:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
01-8 เปิดเผย
แบบอักษร

​เพียงไม่กี่ก้าวหลังจากนั้น ลีนาก็จำไม่ได้ว่าผ่านทางเข้า หรือมาถึงในห้องนอนได้อย่างไร แต่เขาจำช่วงเวลาที่เข้ามาในห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายที่เปียกไปด้วยน้ำทะเลออก ตั้งแต่ตอนที่สายน้ำอุ่นๆ ไหลผ่านศรีษะของเขาไปได้อย่างเลือนราง

พวกเขาแบ่งปันจูบกันอย่างนับไม่ถ้วน อาจจะเพราะไม่ได้เริ่มนับตั้งแต่ในตอนแรก แต่หากนับดูแล้วก็คงนับได้แค่หนึ่งไปจนถึงสิบแล้ววนไปซ้ำๆ

ระหว่างที่ล้างตัว เบ็นก็ไม่หยุดลูบไล้ลีนาเลยแม้แต่นิดเดียว ทุกๆ สัมผัสทำให้ความต้องการมากขึ้นจนหายใจได้อย่างยากลำบาก แม้เขาจะไม่พูดอะไรออกมาแต่ก็อาจจะรู้สึกได้ ความปราถนาเดียวในตอนนั้นคือต้องการให้ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี้โอบกอดตัวเองเอาไว้ และต่อให้โลกถล่มลงมาในตอนนี้ เขาก็จะไม่ละสายตาออกจากกัน ลีนาที่คิดว่าจะเอาชนะได้โดยการสลับดูดดึงริมฝีปากและเรียวนิ้ว รู้สึกจนมุม

‘จะทำ… จริงๆ เหรอครับ’

ร่างกายที่เปียกชื้นตกลงบนที่นอนสีขาว ยิ่งกว่าความนุ่มนวลก็คือความละมุนละไม ยิ่งกว่าความอบอุ่นก็คือความร้อนแรง ยิ่งกว่าเฝ้ารอคือความกลัว เขาใจเต้นจนกลัวไปหมด ลีนาที่เคยมั่นใจ แม้นี่จะไม่ใช่เซ็กซ์ครั้งแรกและเขาเคยทำมาหมดแล้ว แต่การปลุกเร้าแบบนี้ก็เป็นเรื่องที่ไม่คุ้นเคย

‘งั้นไม่ทำไหมครับ’

‘…’

‘ถ้าคุณบอกว่าอย่า ผมก็จะไม่ทำครับ’

สายตาที่มองมายังลีนาเต็มไปด้วยความจริงจัง ขณะนั้นเขาก็มั่นใจว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริง ที่ถ้าหากว่าเขาบอกว่าไม่ทำ ผู้ชายคนนี้จะหยุดลงในทันที ราวกับสุนัขที่สื่อสัตย์ที่จะไม่แตะแม้แต่ปลายนิ้วหากไม่ได้รับการอนุญาต แม้ตอนนี้ส่วนกลางลำตัวเขาจะปวดหนึบอย่างหน้าไม่อาย หากลีนาบอกว่านี่เป็นเรื่องที่ไม่ต้องการ ก็ดูเหมือนตัวเขาจะไม่พยายามทำอะไรเลย

‘แม้ว่าอาจจะตายก่อนหน้านั้นก็ได้’

แต่เขาก็กลัว

ด้วยใบหน้า น้ำเสียง และสายตาที่ลีนาไม่มีทางปฏิเสธได้

เหมือนกับทำให้ร่างกายของเขาร้อนรุ่มขึ้นมา ลีนาโอบลำคอแกร่งแทนคำตอบ ในตอนนั้นเขาก็รู้ว่าเราอาจจะถูกแผดเผาด้วยสายตาของมนุษย์ได้ หากเขาไม่มีอะไรกับผู้ชายคนนี้แล้วล่ะ ก็คงจะตายแน่นอน ไม่ว่าจะเป็นเบ็น หรือตัวของเขาเอง

จากนั้นเบ็นก็จู่โจมเข้าหาอย่างไม่ลังเล ลูบไล้ลีนาอย่างรักใคร่เพื่อไม่ให้เกิดบาดแผลขึ้นจากการกระทำนี้ สอดใส่เข้าไปในตัวลีนาอย่างรุนแรง เป็นเซ็กซ์ครั้งแรกหลังจากไม่มีมานาน ลีนาเจ็บราวกับจะตายหลังจากการสอดใส่เข้ามาโดยไม่มีการเบิกทาง

‘อ๊ะ อื้อ...’

หากยกเว้นเสียงครางแล้ว นอกจากจะหายใจแล้วลีนาก็ไม่สามารถคิดถึงอะไรได้อีก รู้สึกอยากจะกรีดร้องทุกครั้งที่เบ็นบดคลึงยอดอกของเขา ลองคิดดูแล้วคนรักเก่าก็เคยบอกว่าหน้าอกของเขาอ่อนไหวเกินไป ในเมื่อมันมันอ่อนไหวแบบนี้จะทำอย่างไร ถ้าเกิดมีผู้ชายคนอื่นมาโดนก็คงตามเขาไปเลยสินะ หากเป็นคนอื่นก็คงคิดว่าคำพูดแบบนี้เป็นเรื่องล้อเล่น แต่สำหรับลีนาแล้ว นั่นเป็นคำด่าที่เขาเก็บเอามาใส่ใจ

นั่นสินะ ที่คิดว่าหน้าอกของเขาอ่อนไหวแบบนี้จะมีประโยชน์อะไร ในตอนนี้ก็คงเป็นแบบนั้น เบ็นใช้ทั้งสองมือในการบดคลึงหน้าอกของเขาไปพร้อมๆ กัน โดยใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้บดคลึงวนอยู่อย่างนั้น ร่างกายที่อ่อนแอหอบหายใจแรงจากการกระตุ้นเพียงนิดเดียวและขยับบั้นท้ายขึ้นลง สิ่งที่อีกฝ่ายต้องการมีอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าต่างจากความตั้งใจของลีนา

‘ฮึก อึก อื้อ เร็ว อื้อ ตอนนี้! อ๊ะ’

ลีนาอ้อนวอนอย่างรุนแรงราวกับจะลืมว่าเคยเรียกร้องอะไรไว้ แม้ว่าจะไม่ได้มีประสบการณ์มาอย่างโชกโชน แต่เขาก็คิดว่าตัวเองไม่ได้ไม่รู้เรื่องราวอะไร แต่สิ่งที่รู้สึกครั้งนี้เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในชีวิต

เขาเคยมีเซ็กซ์แบบนี้มาก่อนไหมนะ เขาคิดว่าการจะถึงจุดสุดยอดเป็นเรื่องง่ายดาย เพียงแค่กระตุ้นจุดแข็งขืนก็คงเสร็จ แต่กับช่องทางด้านหลังล่ะ สอดใส่บางสิ่งบางอย่างเข้าไปแล้วขยับแค่ไหนถึงจะเรียกว่าการปลุกเร้า

จริงๆ แล้วก็ไม่เคยมีความรู้สึกไม่พอใจในเซ็กซ์กับคนรักเก่าเลยสักครั้ง เขาชอบให้ถูไถส่วนแข็งขืนไปตามอารมณ์ ชอบให้จับและบีบคลึงจุดอ่อนไหวสองลูกนั่น เขาไม่ได้ชอบการทำให้เจ็บปวดหรอกนะ แต่การเล้าโลมก็เป็นเหมือนส่วนเพิ่มเติมขึ้นมา ถ้าหากทำแล้วเขาคิดว่าจะทำให้ถึงจุดสุดยอดนั่นล่ะ

คิดเรื่อยเปื่อยจริงๆ เบ็นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดอะไรเลย แถมยังสัมผัสเขาด้วยความรักและอ่อนโยนมากๆ อีกต่างหาก ถ้าเขาบอกว่าเจ็บ เบ็นก็จะใช้ลิ้นเลียบนส่วนนั้นอย่างอ่อนโยน แม้ว่าลมหายใจของเขาจะเร็วขึ้นเรื่อยๆ แต่เรียวนิ้วก็ยังคงขยับอย่างช้าๆ ในตอนนั้นเองที่เขารู้สึกเหมือนจะละลายในทุกส่วนที่ถูกสัมผัส ลีนาส่ายหัวและขยับสะโพกขึ้นลงอย่างไม่รู้ตัว

‘ด...ได้โปรด ได้โปรดเถอะ! ฮึก อื้อ!’

อย่างไรก็ตาม ลีนาใช้ช่องทางด้านหลังในการมีอะไรกันมานานแล้ว ความรู้สึกสุขสมมันขึ้นอยู่กับอีกฝ่ายก็จริง แต่ลีนาก็มีคำพูดมากมายถึงความแข็งขืนของส่วนนั้นที่เข้ามาจนถึงท้องน้อยนี้ อย่างไรก็ตาม ขนาดของคนรักเก่าของเขาก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่นัก แม้ว่าจะไม่ได้รู้ชัดเจนแต่ก็คิดว่าเป็นแบบนั้นล่ะ

เพราะเขาเชื่อแบบนั้นเลยไม่ได้ระวังอะไร

ลีนามัวเมาไปกับความเร้าใจเลยไม่ได้ทันได้มองของอีกคนว่าส่วนกลางลำตัวของเบ็นใหญ่และหนาขนาดไหน สิ่งที่ลีนารู้สึกคือส่วนนั้นของเบ็นแข็งและตื่นตัว จุดแข็งขืนที่ตื่นตัวจากความต้องการขยายขึ้นและถูไถอยู่บนช่องทางอ่อนโยนของเขา จนลีนาคิดว่ามันคืออวัยะของคนจริงๆ ใช่หรือไม่ เรื่องจริงสินะ เขาอยากจะร้องไห้

ถ้าหากร้องไห้ได้ เขาก็คงร้องไห้ไปแล้ว

ถ้าทำแบบนั้นก็คงจะทำให้ความตื่นเต้นที่มีในตอนนี้นั้นลดลงได้

‘ให้หยุดไหมครับ’

‘อ๊า ฮึก’

‘พูดสิครับ ให้หยุด ไหมครับ’

ถ้าพูดได้เขาก็คงพูดไปแล้ว แม้ว่าไม่รู้จะพูดว่าอะไรก็ตาม

ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ขี้ขลาดและกลับหน้าไม่อายด้วยซ้ำ สอดใส่เข้ามาถึงครึ่งนึงแล้วพูดคำพวกนั้น ด้วยขนาดที่ใหญ่โตจึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นได้ อีกฝ่ายกดสะโพกเข้ามาหาลีนาที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากดิ้นรนสุดชีวิต

‘ถ้า... จะให้หยุด ก็พุดเลยสิครับ’

อย่างน้อยก็ควรจะเลิกขยับตัวก่อนสิ

‘…แม้ว่าคุณจะไม่มีทางพูดแบบนั้นได้ก็ตาม’

หรืออย่างน้อยก็ควรจะหยุดพูดสักที

สิ่งที่ไม่ยุติธรรมคือสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเป็นเรื่องจริง ส่วนแข็งขืนเข้ามาจนสุด รู้สึกเหมือนหน้าท้องนูนขึ้นมา ข้างในตัวแน่นราวกับกำลังตั้งท้อง แน่นอนว่าเขาไม่เคยท้องหรอก แต่ความรู้สึกมันน่าจะเหมือนกัน

จะอย่างไรก็ช่าง ลีนานึกถึงตอนที่เขากับเบ็นเป็นหนึ่งเดียวกันได้อย่างสมบูรณ์

นั่นล่ะ จำได้ถึงตอนนั้น เขารู้สึกตกใจว่าในขณะที่เขาไม่รู้ตัว ตัวเองอ้อนวอนอะไรออกไปบ้าง ตกใจในความน่าตื่นเต้นของเซ็กซ์ที่ไม่คาดคิดและไม่มีลางสังหรณ์มาก่อน ลีนาก้มหน้าลงเพื่อให้น้ำตาที่เอ่อออกมาหายไป คำยืนยันอันเด็ดเดียวของผู้ชายที่บอกว่าจะมีอะไรกับเขาในคืนวันนี้ก็เท่านั้น

‘อย่าทำ’

อะไรกัน ร่างกายของลีนาโน้มไปด้านหน้า เมื่อเหมือนจะล้มลงก็ถูกดึงกลับไป แรงกระแทกทำให้ครวญครางอยู่ภายใน

‘ตอนนี้ผมคงให้สิ่งที่คุณขอไม่ได้แล้วล่ะ’

จะอะไรก็ตาม เขามารู้ว่ามันคือการประกาศสงครามก็ตอนเช้าอีกวัน เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะหลังจากได้ยินคำนั้นเพียงแป๊บเดียว ความทรงจำของเขาก็ตัดไป นอกจากเสียงกระทบกันของร่างกายแล้ว ก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย แน่นอนว่าสิ่งที่สอดใส่เข้ามาในส่วนอ่อนไหวคือแก่นกายของอีกคน แม้ว่าเขาจะจำได้ว่าท่อนเนื้อทำให้เขาเจ็บขนาดไหน แต่ก็จำไม่ได้ทั้งหมด

เพราะตอนนั้นลีนาทำได้แค่ร้อง สุดท้ายก็แค่ร้องครวญคราง และจำอะไรได้อย่างยากลำบาก

 

…ตอนนี้ทุกอย่างก็ผ่านไปแล้ว ช่วงเวลาที่เขาจะไม่ลืมไปตลอดชีวิต

ลีนาค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ แต่ก็มีเพียงความมืดมิดที่เข้ามาในสายตา เขาต้องใช้เวลาอีกสักนิดเพื่อที่จะนึกว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง รู้สึกไม่สบายนักที่ข้อมือ ไม่ใช่เพียงแค่ข้อมือเท่านั้น แม้แต่จะขยับตัวก็ทำได้อย่างยากลำบาก ราวกับถูกผูกติดกับแท่งตะกั่วใหญ่ๆ

ลีนาพยายามนึก เขาเลิกงานและกำลังกลับบ้าน แล้วแวะซื้อผลไม้ที่พอจะกินได้และเจอกับสุภาพบุรุษคนหนึ่ง สุภาพบุรุษคนนั้น... เขานึกออกเพียงเท่านั้น และไม่จำเป็นต้องนึกอะไรต่อ แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าที่นี่คือที่ไหน แต่ลีนาก็ไม่มีทางที่จะไม่รู้ว่าคนที่จับเขามาคือใคร จะมาด้วยตัวเองไหมนะ หรือมีคำสั่งลงมากัน และต่อให้เป็นแบบไหน ผลลัพธ์ก็แบบเดียวกันทั้งนั้น

เพราะตอนนี้เขาถูกจับมา ถูกมัดไว้ทั้งดวงตาและข้อมือ อีกทั้งการกระทำแบบนี้ต้องมีคนเตรียมการมาไม่ผิดแน่

“ตื่นแล้วเหรอครับ”

ซัลวาโตเร่ ดิโอ เวเนวาซิโอเน่ เป็นเขาสินะ

ความคิดเห็น