facebook-icon

เมื่อรู้ว่าคนรักที่คบกันมาถึงสามปีเป็น 'มาเฟีย' ลีนาจึงเลือกจะหนีจากเขา แต่หนีอย่างไร ก็หนีไม่พ้นเสียที...

ชื่อตอน : 01-2 เปิดเผย

คำค้น : หนีรักทวงใจ นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2562 12:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
01-2 เปิดเผย
แบบอักษร

​เพ้อเจ้อหน่า ลีนายกหัวขึ้นมาอีกครั้งและชำเลืองมองตัวเองผ่านกระจกมองหลังอย่างผ่านๆ จนได้สบตากับคนขับรถ แม้เป็นสายตาที่พบเจอมาตลอดยี่สิบแปดปี แต่กลับไม่เคยชินและมันทำให้เขาอารมณ์เสีย หากเป็นปกติลีนาคงบอกไปแล้วว่าอย่ามอง แต่ครั้งนี้ลีนาเพียงแค่ขยับปากราวกับตำหนิเพียงเท่านั้น

[รัฐมนตรีช่วยว่าการการปกครอง จูเลียโน่ เบลลุสโคนี่ ได้มีส่วนพัวพันกับข่าวการค้าประเวณี ทำให้ในขณะนี้สถานการณ์ภายในรัฐสภานั้นเลวร้ายยิ่งขึ้น สภาได้มีการปฏิเสธความเกี่ยวข้องเกี่ยวกับการค้าประเวณีและสารเสพติดอย่างแข็งขัน และจากการสอบสวน อาจทำให้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการลาออกจาก...]

เสียงข่าวจากวิทยุในแท็กซี่ดังขึ้น ถ้าเป็นในตอนปกติ เขาอาจจะไม่ได้สนใจจนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข่าวนี้ดังขึ้นมา แต่ทว่า...

[ข่าวต่อไปค่ะ ในคืนวาน มีการยิงปะทะกันเกิดขึ้นที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ สร้างความตื่นตระหนกให้แก่ประชาชนเป็นอย่างมาก โชคดีที่ไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บ แต่กังวลว่าในช่วงนี้นั้นเหล่ามาเฟียได้มีการเคลื่อนไหวอีกครั้ง...]

มาเฟีย ลีนาหลับตาแน่น เขาไม่มีทางจะไม่รู้ และคำสุดท้ายที่เขาพยายามที่จะไม่นึกถึง

[แม้ว่าเหล่ามาเฟียที่ก่อเหตุปะทะกันนั้นจะมีการใส่หน้ากากปิดบังใบหน้า แต่จากการสืบสวนพบว่า เป็นหนึ่งในกลุ่มของ มาเทโอ แฟมมิลี่...]

มาเทโอ... ชื่อที่เขาเคยได้ยิน สิ่งที่กังวลกำลังกลายเป็นความจริง ถ้าหากให้คำใบ้มาขนาดนี้แล้ว ต่อให้โง่ขนาดไหนก็ไม่มีทางที่จะไม่รู้คำตอบ คำถามนั้นราวกับเป็นคำถามแบบปรนัยที่มองแล้วสามารถตัดคำตอบไปได้ทีละหนึ่งคำตอบ ในที่สุดตอนนี้ก็เหลือคำตอบเพียงแค่คำตอบเดียว

อยู่ดีๆ ลีนาก็รู้สึกอยากจะร้องไห้ออกมา

[ผู้บาดเจ็บที่ตรวจสอบได้นั้นเป็นคนจาก ซัลวาโตเร่ แฟมมิลี่ ภายหลังทางเจ้าหน้าที่ให้การว่าเป็นการทะเลาะวิวาทของผู้มีอิทธิพล และมีการสรุปมตราการความปลอดภัยที่มากยิ่งขึ้น ข่าวต่อไป...]

คำตอบที่เหลือเพียงหนึ่ง ‘ซัลวาโตเร่ ดิโอ เวเนวาซิโอเน่’

ตอนนี้ชื่อจริงของเบ็นที่เข้ามาในหัวนั้นไม่มีทางจะเป็นเรื่องบังเอิญได้แน่ๆ

…เบ็นเป็นมาเฟียงั้นเหรอ

ความคิดตลอดทั้งสามวันจบลง คำถามซ้ำๆ อย่างต่ำเป็นร้อยครั้งนั้นจบลงแล้ว ลีนาหัวเราะเยาะให้กับข่าวลือไร้สาระที่เขาคิดขึ้นเอง ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นคนรักของเขางั้นเหรอ

เบ็นเป็นบุคคลที่ทุกคนในซิซีเลีย เกาะที่ใหญ่ที่สุดในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และในเมืองหลวงที่ใหญ่ที่สุดอย่างปาแลร์โมไม่มีใครไม่รู้จัก นักธุรกิจที่เชื่อถือได้ผู้มีเบื้องหลังความร่ำรวยที่สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่นในการทำธุรกิจอย่างกว้างขวาง มีความเมตตาในการทำการกุศลอย่างนับไม่ถ้วน ซึ่งเป็นความหมายที่แท้จริงของโนเบลส

ส่วนสูงกว่าหนึ่งร้อยเก้าสิบห้าเซนติเมตรและมีร่างกายราวกับนักกีฬาว่ายน้ำ ความสมบูรณ์แบบเหมือนหุ่นลองเสื้อที่เข้ากับเสื้อผ้าทุกชุดในแต่ละวัน ก่อนหน้านี้อีกฝ่ายยังได้มีโอกาสถ่ายนิตยสารแฟชั่นด้วยซ้ำ ก็คงจะไม่ต้องการคำอธิบายอะไรเพิ่มเติมแล้ว

แม้จะไม่มีสิ่งเหล่านั้น เบ็นก็ถือว่าเป็นคนดีคนหนึ่ง แค่ดูจากสมบัติมากมายที่ทำการกุศลไปก็คงจะรู้ แม้จะไม่รู้เบื้องลึก แต่ความเป็นจริงก็คือเบ็นให้ความช่วยเหลือในทุกพื้นที่ที่ขาดแคลนอย่างถึงที่สุด หากจะโอ้อวดสักนิด เพียงแค่เปิดดูข่าวในทุกๆ คืนก็จะพบกับความจริงเหล่านั้น

ยังไม่จบเพียงแค่นั้น หากไม่พูดถึงเรื่องมารยาทก็คงจะไม่ได้ ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นใคร เบ็นก็จะยิ้มอ่อนโยนให้เสมอจนลีนาเกิดอาการหึงหวง แต่ก็แสดงออกไม่ได้ทีเดียว เพราะว่าอายเหรอ เปล่าหรอก ไม่ว่าเบ็นจะยิ้มให้ใครก็ตาม สมมุติว่า แม้จะใครสักคนต้องการจะมาสารภาพรักกับอีกฝ่าย ลีนาจะจ้องอย่างไม่วางตา และเขามั่นใจว่าเบ็นจะไม่มีทางมองข้ามตัวเองไปได้

ฟังดูแล้วเหมือนจะเป็นการอวดคนรัก แต่จริงๆ แล้วยังไม่ได้เริ่มที่จะอวดเลยด้วยซ้ำ เบ็นเป็นคนเพอร์เฟ็คประมาณนั้นเลยล่ะ เขาอยากจะถามพระเจ้าด้วยซ้ำว่าทำยังไงถึงได้มาเป็นคนรักกับผู้ชายแบบนี้ แน่นอนว่าแม้จะไม่ได้ทำอะไรไม่ดี แต่ก็ไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างใจดีถึงขนาดที่จะได้มาเจอผู้ชายแบบนี้เลยล่ะ เขายืนยันได้

อังเดรย์ในวัยที่ยังไม่ครบเจ็ดขวบดีคิดว่าเตียงคือห้องน้ำ หลังจากถอดเสื้อผ้าและอาบน้ำแล้วพากลับมาที่เตียง ปกติแล้วเขาจะถอดผ้าปูที่นอนไปไว้ในตะกร้าซักผ้าทำให้พอมีเวลาหายใจบ้าง การทำงานเพื่อสังคมไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะในที่ที่ขาดแคลนผู้ช่วยแบบนี้

แม้เขาจะมีงานมากมายที่อเมริกาอยู่แล้ว แต่การดื้อดึงจะมายังอิตาลีก็แสนธรรมดาและเป็นเรื่องราวน่าอับโชค ลีนาตั้งคอตรง น่าจะต้องอยู่ต่ออีกสักสามปี พอคิดดูแล้ว ในตอนนี้จังหวะเวลาหลายๆ อย่างก็ยังไม่ดีเลย

เขาเปิดโทรศัพท์จนเหมือนติดเป็นนิสัย อยากจะอุทานแต่ว่ามันสายไปแล้ว เป็นไปตามคาดว่าสายที่ไม่ได้รับมีถึงสามสิบแปดสายและข้อความที่ยังไม่ถูกเปิดอ่านอีกร้อยเก้าสิบสองข้อความกำลังรอเขาอยู่ ซึ่งผู้ส่งก็มีแค่เบ็นเพียงคนเดียว ลีนามองสิ่งที่เบ็นทำตลอดสามวันอย่างนิ่งๆ แล้วถอนหายใจก่อนจะกดโทรออก บังเอิญเป็นเวลาเลิกงานพอดี เขารู้สึกว่าตัวเองจะเงียบต่อไปแบบนี้ไม่ได้แล้ว

“ผมเองนะ เบ็น”

เหนือสิ่งอื่นใด เขามีเรื่องที่จะต้องถามอีกฝ่ายอยู่ และคำตอบนั้นจะเป็นอะไรก็ช่าง

“วันนี้ทานมื้อเย็นด้วยกันไหมครับ”

เป็นความจริงที่คำตอบของคนรักที่ตอบมานั้นไม่เคยเปลี่ยนไป

 

* * *

 

ความจริงแล้ว เขากลัว

และถึงแม้ว่าจะกลัวมากๆ

ทว่าลีนาไม่มีแม้แต่เวลาที่จะได้กังวลต่อ เพียงแค่ก้าวขาออกจากตึกก็พบกับรถยนต์มายบัคสีดำที่จอดรอตัวเองอยู่ เขาหยุดคิดตรงหน้าประตูที่นั่งด้านหลังซึ่งถูกเปิดไว้ ขึ้นรถคันนี้ได้หรือเปล่านะ ถ้าหากผลลัพธ์ของเรื่องที่คิดไว้นั้นออกมาเลวร้ายที่สุด ก็เท่ากับตอนนี้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายมากๆ เขากำลังก้าวเท้าขึ้นรถของมาเฟียงั้นเหรอ นี่มันไม่ใช่ตัวเลือกของคนธรรมดาๆ เลยนะ

ลีนาเป็นแค่คนธรรมดาๆ ซึ่งในขณะเดียวกันเขาก็เป็นคนรักของ ‘มาเฟีย’ หรือคนที่อาจจะเกี่ยวข้องกับมาเฟีย แต่การเพิกเฉยต่อคนที่รอกำลังเขาซึ่งหนีหายไปแบบเงียบๆ โดยทิ้งข้อความร้อยเก้าสิบสองข้อความและสายที่ไม่ได้รับถึงสามสิบแปดสายไว้อย่างกระวนกระวายนั้น มันไม่ง่ายเลยจริงๆ อีกฝ่ายจะตกใจแค่ไหนนะที่เขาเงียบหายไป ตลอดสามวัน แค่คิดก็ละอายใจแล้ว

รถคันนี้นั้นมุ่งหน้าไปยังเส้นทางที่คุ้นเคย สู่ร้านอาหาร ‘ดิโอ เบเนดิก้า’ (Dio benedica) ซึ่งเป็นร้านที่เต็มไปด้วยอาหารทะเลมากมาย และไวน์ส่วนมากก็นำเข้าจากอิตาลี ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่เดทประจำของลีนาและเบ็น

โดยเฉพาะโต๊ะด้านนอกที่ดีที่สุด เพราะเป็นหนึ่งในโต๊ะสำหรับลูกค้าพิเศษเท่านั้น นอกจากตอนที่พนักงานมาเสิร์ฟอาหารแล้ว ก็จะไม่มีใครเข้ามาใกล้ๆ อีก เหมือนมีเพียงแค่สองคนที่อยู่ตรงกลางเขาวงกต

หน้าร้อนปีที่แล้วใช่ไหมนะ เบ็นได้พาลีนาไปยังด้านหลังของพุ่มกุหลาบที่บานสะพรั่ง แม้ร่างกายที่เอนเอียงและการก้าวเดินที่ยุ่งเหยิงจะทำให้เขางุนงงก็ตาม แต่ความรู้สึกว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นนั้นมันก็น่าตื่นเต้นจริงๆ

พวกเขาแลกจูบกันอย่างลึกซึ้งในสถานที่แห่งความลับ ซึ่งซ่อนทั้งสองคนไว้ภายใต้ท้องฟ้าอันไร้หลังคา ลีนาสูญเสียความเป็นตัวเองไปมากมายหลังจากได้สัมผัสริมฝีปากที่ตัวเองหลงใหล อีกฝ่ายบดจูดลงมา แรงกดจูบของริมฝีปากหนักแน่น ลีนาเลื่อนมือไปโอบรอบลำคอแกร่งของคนรักรส จบรสจูบเริ่มชื้นแฉะขึ้น

เบ็นก็ไม่พลาดโอกาสที่จะกระซิบว่า ‘...ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว’

เขาห่อไหล่ลงเพราะเสียงทุ้มต่ำที่ทำให้ขนลุกซู่ ในขณะเดียวกันก็กำชายเสื้อของเบ็นไว้แน่น ทั่วทั้งร่างกายเขาเต้นตึกตัก ซึ่งไวน์แค่เพียงสามแก้วนั่นไม่น่าจะทำให้เมาได้

ในตอนนั้นลีนาอยากจะตอบอีกฝ่ายกลับไปว่า ‘กระแทกเข้ามาในตัวผมตอนนี้เลย เบ็น’

ความคิดเห็น