ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 กลับบ้าน

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 กลับบ้าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 690

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2561 16:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 กลับบ้าน
แบบอักษร

​          วันนี้สายฝนได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว กลับมาพักฟื้นอยู่ที่บ้าน สายฝนรู้สึกว่าบ้านของสามีเป็นบ้านที่ใหญ่โต เต็มไปด้วยสาวใช้ แต่สายฝนกลับรู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก ในใจคิดว่า “ทำไมรู้สึกไม่มีความสุขเลยนะ”

          “พวกเขาไม่ยอมให้แม่ย้ายมาอยู่กับลูกด้วยน่ะ แม่ต้องกลับบ้านก่อนนะ เดี๋ยววันพรุ่งนี้แม่มาหาลูกใหม่จ้ะ”

          “ค่ะ แม่”

          เมื่อถึงเวลารับประทานอาหารเย็น สายฝนนั่งมองสามีและพ่อสามีทานข้าวอย่างไม่ค่อยพูดค่อยจากัน สายฝนทำได้เพียงแต่ทานข้าวให้หมด แล้วแยกย้ายกันไปเข้านอน โดยสายฝนมีคำถามในใจว่า “ทำไมถึงรู้สึกว่า สมัยก่อน ครอบครัวของเธอไม่น่าจะเป็นแบบนี้นี่ นี่ใช่ครอบครัวของฉันแน่หรอ”

            พ่อสามีเห็นสายฝนขมวดคิ้วอย่างสงสัย จึงบอกว่า “หากหนูมีอะไรขาดเหลือก็บอกแม่บ้านได้นะ”

          “ค่ะ คุณพ่อ”

**********************************************

          วันถัดมา เป็นวันอาทิตย์ซึ่งถือเป็นวันหยุดของณัฒวัฒน์ แม่ของสายฝนเห็นว่าเป็นโอกาสเหมาะที่จะให้ลูกสาวคอยอยู่ปรนนิบัติสามีเพื่อมัดใจให้ได้ ในตอนนี้ณัฒวัฒน์นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่สวนหลังบ้าน

          “วันนี้เป็นโอกาสดีนะลูก ลูกไปเสิร์ฟน้ำและขนมให้พี่เขาเสียสิ” แม่พยายามยุลูกสาว

          สายฝนจึงไปเสิร์ฟน้ำและขนมแบบงงๆ ในใจคิดว่า “ทำไมฉันต้องทำด้วยนี่” พอไปวางที่โต๊ะ กลับได้ยินณัฒวัฒน์พูดว่า

          “ฉันไม่หิว เธอเอาไปกินเถอะ”

          สายฝนจึงนำกลับมากินเอง โดยต้องมานั่งฟังแม่ตัวเองบอกว่า “ไม่เป็นไร โอกาสหน้ายังมีลูก”

          เมื่อแม่ของสายฝนยุให้ทำทุกอย่างเพื่อเอาใจณัฒวัฒน์บ่อยเข้า และณัฒวัฒน์เองก็ไม่สนใจและไม่ยอมรับน้ำใจเธอแม้แต่น้อย ทำให้สายฝนรู้สึกเบื่อสุดขีด และยิ่งมาเห็นณัฒวัฒน์พาผู้หญิงเข้ามาในบ้าน แม่ของสายฝนโกรธมากจะพาลูกสาวไปจัดการผู้หญิงคนนั้น สายฝนจึงแกล้งปวดหัวและขอไปนอนพักทันที เมื่อแม่เห็นสายฝนไม่สบายก็เลยยอมปล่อยลูกสาวไปนอน ในใจคิดว่า “นังคนไร้ยางอาย ฝากไว้ก่อนเถอะ” แล้วก็กลับบ้านทันที

          เมื่อสายฝนเข้ามาในห้อง เธอสังเกตว่าภายในห้องมีกระเป๋านักเรียน แสดงว่าเธอยังเรียนอยู่ จึงเข้าไปสอบถามพ่อสามีตัวเอง

          “คือหนูเห็นกระเป๋านักเรียน ภายในมีหนังสือของนักเรียนม. 6 ค่ะ แสดงว่าหนูยังเรียนอยู่ใช่มั้ยคะ”

          “ใช่แล้ว พ่อเป็นคนบังคับให้หนูเรียนเองนั่นแหละ”

          “หนูรู้สึกเบื่อที่จะอยู่บ้านเฉยๆค่ะ ขอกลับไปเรียนได้มั้ยคะ”

          “ได้สิ พ่อเห็นหนูดีขึ้นมากแล้ว เดี๋ยวจะให้คนขับรถพาไปส่งโรงเรียนในวันพรุ่งนี้เลยก็แล้วกัน เดี๋ยวเรียนไม่ทันเพื่อน”

          “ขอบคุณค่ะคุณพ่อ”

          พอพ่อสามีเห็นลูกสะใภ้เริ่มสนใจกลับมาเรียนก็รู้สึกดีใจ จะได้ไม่ต้องไปคอยยุ่งเกี่ยวกับลูกชายตัวเองมากนัก

          เมื่อสายฝนไปเดินเล่นที่สวนหลังบ้านก็เห็นณัฒวัฒน์นั่งจู๋จี๋กับผู้หญิงคนอื่น แทนที่เธอจะไปอาละอาดคนคู่นั้น แต่กลับนำมือถือมาถ่ายรูปพวกเขาเก็บไว้ เผื่อมีประโยชน์ในอนาคต

            **********************************************

ที่หน่วยลาร์ซาร์

กัญญาสืบได้ว่าลาร์ฟและพัฒนะแข่งกันจีบซินดี้ที่ทำงานอยู่ในสถาบันนิติเวชฯ ในตอนนี้กัญญายังไม่สามารถสืบได้ว่าลาร์ฟเป็นฆาตกรฆ่าเฉินชิง เธอจึงหาวิธีกลั่นแกล้งและขัดขวางนายลาร์ฟทุกทางรวมไปถึงเรื่องจีบสาวด้วย

ในตอนแรกซินดี้มองว่าลาร์ฟมีบุคลิกดีกว่าพัฒนะ แม้ว่าลาร์ฟจะดูเย็นชาไปหน่อยก็ตาม ซึ่งซินดี้ก็เริ่มจะเอนเอียงมาทางลาร์ฟอยู่แล้ว แต่อยู่ดีๆก็มีผู้หญิงที่นายลาร์ฟไม่รู้จักมาทึกทักว่านายลาร์ฟเป็นแฟนตัวเอง เดินมาด่าซินดี้ว่าเป็นผู้หญิงไร้ยางอาย ชอบแย่งแฟนชาวบ้าน ซินดี้รู้สึกโกรธทั้งนายลาร์ฟกับผู้หญิงคนนั้นเป็นอย่างมาก จึงตัดสินใจยอมเป็นแฟนกับพัฒนะ ทำให้นายพัฒนะชนะและสมหวังในรักครั้งนี้ 

นายลาร์ฟเสียใจที่ตนเป็นฝ่ายแพ้ก็จริง แต่ก็ไม่เจ็บใจเท่ากับโดนผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มากลั่นแกล้ง เป็นการไม่ยากเลยที่นายลาร์ฟจะสามารถตามหาตัวผู้หญิงคนนั้นเจอ นายลาร์ฟจับตัวผู้หญิงคนนั้นเพื่อสอบถามความจริง แม้ว่านายลาร์ฟเป็นคนหน้าตาดี แต่เวลาจะสอบเค้นหาความจริง นายลาร์ฟเป็นคนที่น่ากลัวมาก ทำให้ผู้หญิงคนนั้นยอมสารภาพว่าถูกกัญญาแห่งหน่วยลาร์ซาร์จ้างเธอให้มาหลอกซินดี้ว่าเธอเป็นแฟนกับนายลาร์ฟ เพื่อให้นายลาร์ฟแพ้การจีบสาวครั้งนี้ เมื่อนายลาร์ฟได้ยินความจริงทั้งหมดแล้ว ก็ยอมปล่อยผู้หญิงคนนั้นไป แต่นายลาร์ฟไม่ยอมให้กัญญาเป็นฝ่ายแกล้งตนฝ่ายเดียวแน่ แค้นนี้ต้องชำระ

ความคิดเห็น